Με την ασφάλεια της «τρίτης χώρας»

© Sputnik / Alexey Vitvitsky / Μεταφορά στο αρχείο φωτογραφίαςΥποστηρικτές του Ερντογάν στους δρόμους
Υποστηρικτές του Ερντογάν στους δρόμους - Sputnik Ελλάδα
Η Τουρκία που πληρώθηκε αδρά από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να φιλοξενήσει τους μέχρι στιγμής 2.000 αιτούντες άσυλο, εξαιτίας των συνεχών διώξεων του Ερντογάν, παράγει πλέον, ολοένα και περισσότερους δικούς της πολιτικούς πρόσφυγες.

Η Τουρκία που πληρώθηκε αδρά από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να φιλοξενήσει τους μέχρι στιγμής 2.000 αιτούντες άσυλο που επαναπροωθήθηκαν από τα ελληνικά νησιά, με βάση την κοινή δήλωση ΕΕ- Τουρκίας Μαρτίου του 2016, εξαιτίας των συνεχών διώξεων του Ερντογάν, παράγει πλέον, ολοένα και περισσότερους δικούς της πολιτικούς πρόσφυγες.

Η τελευταία τραγωδία στον Έβρο με τον πνιγμό της 37χρονης δασκάλας Αϊσέ Αμπντουραζάκ και των δυο της γιων, που ξεβράστηκαν τα ξημερώματα της 13ης Φεβρουαρίου έρχεται να το επιβεβαιώσει. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι η δασκάλα είχε απολυθεί στο πλαίσιο της παύσης περισσότερων από 100.000 δημόσιων υπαλλήλων των καθηκόντων τους, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016. Φέρεται μάλιστα να είχε στο κινητό της εφαρμογή επικοινωνίας που θεωρούν οι τουρκικές αρχές ένδειξη συμμετοχής στο δίκτυο Γκιουλέν, το οποίο κατηγορείται ότι βρίσκεται πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα.

Μετά τον Ιούλιο του 2016 ο αριθμός των αιτούντων άσυλο από την Τουρκία αυξήθηκε σημαντικά. Το θέμα προκάλεσε, μάλιστα, σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ της Γερμανίας και της Τουρκίας. Υπολογίζεται ότι πάνω από 600 υψηλόβαθμοι Τούρκοι αξιωματούχοι υπέβαλαν αίτηση ασύλου στη Γερμανία: Από τον Ιανουάριο έως τα μέσα Σεπτεμβρίου του 2017, 250 άτομα με διπλωματικά τουρκικά έγγραφα και 380 με υπηρεσιακά έγγραφα για ανώτερους κρατικούς υπαλλήλους, σύμφωνα με τα στοιχεία του Ομοσπονδιακού γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών.

Οι αιτούντες άσυλο στη Γερμανία δεν περιορίστηκαν μόνο σε υψηλόβαθμα στελέχη: Στις γερμανικές αρχές υποβλήθηκαν συνολικά 4.408 αιτήσεις για τη χορήγηση ασύλου από Τούρκους υπηκόους το διάστημα από τον Ιανουάριο ως τον Αύγουστο του 2017, έναντι 2.836 την αντίστοιχη περίοδο του 2016, αριθμός αυξημένος σε ποσοστό κατά 55,4%, σύμφωνα με την ομοσπονδιακή υπηρεσία μετανάστευσης και προσφύγων (BAMF) της Γερμανίας.

Συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αυξηθεί ο αριθμός των Τούρκων πολιτών που ζητούν άσυλο και φυσικά ζητούν και στην Ελλάδα, όπως εξηγεί η διευθύντρια της υπηρεσίας Ασύλου στην «Καθημερινή» επειδή είμαστε η πρώτη χώρα της Ε.Ε. που γειτνιάζει με την Τουρκία: «Το 2017 είχαμε 1.800 αιτούντες άσυλο από την Τουρκία, αριθμός αρκετά αυξημένος σε σχέση με το 2016».

Το δρόμο για να θεωρηθεί η Τουρκία ασφαλής χώρα επαναπροώθησης προσφύγων άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 2017 η Ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας, η οποία διέταξε την επαναπροώθηση στη γείτονα δυο Σύρων προσφύγων, οι αιτήσεις ασύλου των οποίων είχαν απορριφθεί από τις αρμόδιες επιτροπές. Όπως αναφέρεται στην απόφαση ο νόμος 4375/2016 προβλέπει ότι οι Ελληνικές αρχές απορρίπτουν αίτηση διεθνούς προστασίας ως απαράδεκτή εάν κρίνουν ότι μια χώρα συνιστά ασφαλή τρίτη χώρα για τον αιτούντα άσυλο. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 56 του νόμου 4375/2016 μια χώρα θεωρείται ασφαλής τρίτη χώρα για ένα συγκεκριμένο πρόσφυγα όταν πληρούνται σωρευτικά τα κριτήρια του εν λόγω νόμου, η «συνδρομή των οποίων εξετάζεται ανά περίπτωση και για κάθε αιτούντα χωριστά». Πόσο ασφαλής… «τρίτη χώρα» είναι τελικά η Τουρκία, όμως για κάθε αιτούντα άσυλο;

Τον περασμένο Νοέμβριο μια οικογένεια Τούρκων εκπαιδευτικών πνίγηκε στην προσπάθειά της να ξεφύγει από το καθεστώς Ερντογάν και να προσεγγίσει τη Λέσβο. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Hurriyet», οι πέντε σοροί ανήκαν σε πενταμελή οικογένεια που κατηγορήθηκε για διασυνδέσεις με τον γνωστό αντίπαλο του Ερντογάν, Φετουλάχ Γκιουλέν, και έχουν ήδη ταφεί στην Τουρκία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων ο άτυχος εκπαιδευτικός αποφάσισε να πάρει τη γυναίκα και τα τρία τους παιδιά, τη 13χρονη Nαντίρ, την Μπαχάρ 10 ετών και τον 7χρονο Φεριντούν Μαντέν για να αναζητήσουν άσυλο στην Ελλάδα, ακολουθώντας τη γνωστή διαδρομή των προσφύγων από την Ασσο στον Μόλυβο της Λέσβου με βάρκα.
Επειδή όμως τα χρήματα που του ζήτησαν οι διακινητές ήταν πολλά για εκείνον —περί τις 25.000 τουρκικές λίρες με αναλογία σε ευρώ ¼- αγόρασε μια παλιά ξύλινη βάρκα με αντίτιμο 1.000 ευρώ και αποφάσισε να κάνει το μοιραίο ταξίδι που όλα δείχνουν ότι τους κόστισε τη ζωή.

Εκατοντάδες παρόμοιες ιστορίες διαφυγής από την Τουρκία με προορισμό την Ευρώπη, αλλά με ευτυχή κατάληξη έχουν γραφτεί για τους «άλλους» πρόσφυγες που προσέγγισαν τη Λέσβο από το 2015 και μετά. Εκτός από περιουσίες σε αυτό το επικίνδυνο ταξίδι από τη γείτονα προς τη Λέσβο, χάθηκαν πολλές οικογένειες που προσπαθούσαν να επανενωθούν.

Μου είναι δύσκολο να ξεχάσω την εξομολόγηση μιας Ινδής μάνας ένα βράδυ πριν από λίγους μήνες στο «Mosaik Support Center», ένα εκπαιδευτικό στέκι για πρόσφυγες που λειτουργεί στη Μυτιλήνη από ΜΚΟ. Μένει πάνω από ένα χρόνο σε διαμέρισμα με τον άντρα της και τον γιο της που από τον περασμένο Σεπτέμβριο ξεκίνησε να πηγαίνει σε ελληνικό σχολείο και μιλά ήδη πολύ καλά τη νέα γλώσσα. Εκείνη όμως δεν μπορεί να χαρεί που ξέφυγαν. Γιατί ένα άλλο της παιδί, 13 χρόνων κορίτσι, όταν έβαλε την υπόλοιπη οικογένεια ο διακινητής τους στη βάρκα για τη Λέσβο, την άφησε πίσω και εξαφανίστηκε. Ακόμη δεν έχει βρει τα ίχνη της και θεωρεί βέβαιο ότι την απήγαγαν. Οι τουρκικές Αρχές μέχρι στιγμής δεν την έχουν συνδράμει.

Ο 28χρονος Ganu Bari από το Καμερούν έφυγε με πλαστό διαβατήριο από τη χώρα του για να φτάσει στην Τουρκία, όπου, όπως κατήγγειλε στον ψυχίατρο της κλινικής των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» στη Λέσβο, δύο Τούρκοι αστυνομικοί τον βίασαν.

Αρκετοί εγκλωβισμένοι αιτούντες άσυλο στη Λέσβο δεν θέλουν να σκεφτούν το ενδεχόμενο της επαναπροώθησής τους στην Τουρκία. Προτιμούν να περιμένουν μήνες μέχρι να τελεσιδικήσει η αίτηση ασύλου τους και στη συνέχεια, ακόμα και να πληρώσουν για πλαστό διαβατήριο ή να τρυπώσουν σε κάποια νταλίκα που με το πλοίο της γραμμής θα τους μεταφέρει στον Πειραιά.

Και, όπως σημειώνουν τουρκικές οργανώσεις υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μάλλον δεν έχουν άδικο που οι αιτούντες άσυλο θεωρούν την Τουρκία τον χειρότερο εφιάλτη τους.

Ο Τούρκος δικηγόρος Ντεμάν Γκιουλέρ, μέλος της οργάνωσης «Δικηγόροι για την ελευθερία», σε συνέντευξη που μου παραχώρησε για την «Καθημερινή» τον περασμένο Μάρτιο αναφέρθηκε στα 3 εκατομμύρια προσφύγων και μεταναστών που ζουν στην Τουρκία: «Στα προαναχωρησιακά κέντρα επικρατούν συνθήκες φυλακής, πρόσφυγες βρίσκονται σε ένα δωμάτιο 23 ώρες της ημέρας, δεν υπάρχουν διερμηνείς και εντοπίζονται προβλήματα στο αίτημα για νομική προστασία, οι περισσότεροι πληρώνουν για τα φάρμακά τους, υπάρχει μεγάλη έλλειψη σε προσωπικό». Τα μεγαλύτερα προβλήματα των προσφύγων, σύμφωνα με τον Γκιουλέρ, είναι η πορνεία και η επαιτεία: «Οι γυναίκες και τα παιδιά γίνονται αντικείμενα εργασιακής και σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Οι οικογένειες στον δρόμο αποτελούν καθημερινότητα. Ακόμη κι εκείνοι που βρίσκουν δουλειά δεν εργάζονται σε ανθρώπινες συνθήκες, αλλά ανασφάλιστοι και με εξαιρετικά χαμηλό μεροκάματο». Επίσης, «πολλά παιδιά εξαναγκάζονται να παντρευτούν, άλλωστε η πολυγαμία είναι κοινή. Οι γυναίκες πρόσφυγες επιλέγονται ως δεύτερες ή τρίτες σύζυγοι και χωρίς νομικά δικαιώματα ή από ηλικιωμένους άντρες με αντάλλαγμα κάποια χρήματα».

Η διευθύντρια της υπηρεσίας ασύλου τονίζει ότι «ειδικά στην περίπτωση των Τούρκων αιτούντων είναι αυτονόητο ότι όποιος υπήκοος της χώρας αυτής ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα, καταγράφεται ως αιτών άσυλο».

Τραγική ειρωνεία, δηλαδή, με την ΕΕ να κλείνει ερμητικά τα μάτια, πασχίζοντας να κρατήσει ή να στείλει εκτός της επικράτειάς της κι ας είναι στην Τουρκία των διώξεων και της καταπάτησης των κάθε λογής δικαιωμάτων, χιλιάδες ξεριζωμένους πρόσφυγες.

Ροή ειδήσεων
0
Για τη συμμετοχή στη συνομιλία,
συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
loader
Συνομιλίες
Заголовок открываемого материала