Η ελληνική σημαία - Sputnik Ελλάδα
Ελλάδα
Η επικαιρότητα από κάθε γωνιά της Ελλάδας, την Αθήνα τη Θεσσαλονίκη ή την επαρχία. Γρήγορη και έγκαιρη ενημέρωση για όλες τις εξελίξεις.

Η Τουρκία δεν υπήρξε ποτέ εύκολος γείτονας

© Sputnik / Michail Klementiev  / Μεταφορά στο αρχείο φωτογραφίαςΡετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν - Sputnik Ελλάδα
Η επίθεση λοιπόν της Τουρκίας στην Αφρίν της Συρίας είναι και μια επίθεση κατά των προσφύγων, καθώς πάνω από το 50% του πληθυσμού της πόλης είναι πρόσφυγες. Δεν απειλεί όμως μόνο τους Κούρδους της Συρίας ο Ερντογάν, αλλά και τους Αμερικανούς.

Η Τουρκία δεν υπήρξε ποτέ εύκολος γείτονας. Κι αυτό δεν το γνωρίζει μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Συρία, όπου τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν για δεύτερη φορά στη χώρα, καταπατώντας τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Η σύνδεση δεν είναι τυχαία. Την έκανε ο ίδιος ο Ερντογάν την Τρίτη 13 Φεβρουαρίου, μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος, Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP): «Προειδοποιώ αυτούς που ξεπερνούν τα όριά τους στην Κύπρο και το Αιγαίο ότι τα δικαιώματά μας στο Αιγαίο και την Κύπρο δεν διαφέρουν από αυτά στην Αφρίν».

Όμως ποια δικαιώματα επικαλείται τόσο στο Αιγαίο, όσο στο Αιγαίο και την Αφρίν; Και από πού πηγάζουν αυτά; Όλες είναι περιοχές εκτός της τουρκικής επικράτειας που ανήκουν στην κυριαρχία άλλων λαών, δυστυχώς γειτονικών με την Τουρκία.

Στις 20 Ιανουαρίου η Τουρκία εξαπέλυσε τη στρατιωτική επιχείρηση «κλάδος ελαίας» κατά των κούρδων της Συρίας. Στόχος της να καταλάβει την πόλη Αφρίν, ένα από τα καντόνια της αυτόνομης κουρδικής περιοχής που ονομάζεται Ροζάβα. Τη μοναδική στον κόσμο περιοχή, όπου εφαρμόζεται η άμεση δημοκρατία και όπου οι πρόσφυγες μπορούν απλόχερα να βρουν στέγη, τροφή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μαζί με πολιτικά δικαιώματα.

Η επίθεση λοιπόν της Τουρκίας στην Αφρίν της Συρίας είναι και μια επίθεση κατά των προσφύγων, καθώς πάνω από το 50% του πληθυσμού της πόλης είναι πρόσφυγες. Δεν απειλεί όμως μόνο τους Κούρδους της Συρίας ο Ερντογάν, αλλά και τους Αμερικανούς. Πρόσφατα η τουρκική κυβέρνηση και ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος εξέφρασαν την πρόθεση τους να φτάσει ο τουρκικός στρατός μέχρι την πόλη Μανμπίζ. Εκεί σταθμεύει δύναμη των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ 2.000 ανδρών. Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ΗΠΑ και Τουρκία βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης και αυτό ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2016, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν.

Οι τουρκικές Aρχές κατηγορούν ανοιχτά για το πραξικόπημα την Αμερική και τον αυτοεξόριστο στις ΗΠΑ, ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν. Από τότε έχουν επιδοθεί σε ένα πογκρόμ υποτιθέμενων οπαδών του Γκιουλέν που βρίσκονται στην Τουρκία. Πάνω από 200.000 υπάλληλοι έχουν απολυθεί. Η διοίκηση και οι ανώτεροι αξιωματικοί των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων έφυγαν από τις θέσεις τους. Η πολεμική αεροπορία, κυρίως της Τουρκίας, έχει αποδεκατιστεί. Δεν υπάρχουν πιλότοι για τα μαχητικά τους αεροσκάφη. Και τώρα με την επιχείρηση «κλάδος ελαίας» όποιες φωνές αντιτίθενται σε αυτήν ή εκφράζουν οποιαδήποτε ανησυχία, συλλαμβάνονται και φυλακίζονται.

Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων στην Τουρκία δεν περνούν, όπως είναι φυσικό, απαρατήρητες. Σύσσωμη η διεθνής κοινότητα τις καταδικάζει και η ευρωπαϊκή Ένωση κρατά ερμητικά κλειστή την πόρτα της απέναντι στην Άγκυρα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο τουρκικός Τύπος γράφει, πιθανότατα καθ' υπαγόρευση, ότι η επιχείρηση για την κατάληψη της Αφρίν στην Συρία θα δώσει την ευκαιρία στους Έλληνες να επιτεθούν κατά της Τουρκίας.

Στο πλαίσιο αυτό είναι έκδηλη η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο. Μετά το παρ' ολίγον ατύχημα με την κανονιοφόρο «Νικηφόρος», στις 12 Φεβρουαρίου τουρκική ακταιωρός εμβόλισε ελληνικό σκάφος του Λιμενικού σώματος με 27 άντρες, έξω από τα Ίμια προκαλώντας ευτυχώς μόνο υλικές ζημιές.

Η στάση της Αθήνας ήταν ψύχραιμη, η διπλωματική απάντηση σκληρή, το ίδιο και από τα χείλη του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ που χαρακτήρισε απαράδεκτη τη συμπεριφορά της Τουρκίας. Ανάλογη στάση τήρησε και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ.

Φιλοτουρκική όμως επί της ουσίας ήταν η θέση που πήρε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Jens Stoltenberg αναφέροντας με έναν ουδέτερο τρόπο, μη διακρίνοντας τον θύτη από το θύμα, ότι το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο συζητήσεων που είχε με τους υπουργούς Άμυνας της Ελλάδας και της Τουρκίας και ότι ενημερώθηκε σχετικά με το περιστατικό του εμβολισμού πλοίου του Λιμενικού. «Χαιρετίζω το γεγονός ότι οι δύο πρωθυπουργοί συνομίλησαν στο τηλέφωνο και απευθύνω έκκληση να συνεχιστούν οι επαφές έτσι ώστε να αποφευχθούν τέτοια περιστατικά στο μέλλον, να μειωθούν οι εντάσεις και να αποφευχθεί νέα κλιμάκωση», είπε, προσθέτοντας ότι οι δύο χώρες είναι «πολύτιμοι σύμμαχοι». Η υποκρισία περισσεύει σ αυτές τις δηλώσεις του Jens Stoltenberg. Επιπροσθέτως δεν εξήγησε πώς είναι δυνατόν οι δυο χώρες να είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και ταυτόχρονα η Τουρκία να εκδηλώνει αυτή την εχθρική και επιθετική στάση εναντίον της Ελλάδας.

Λίγες μέρες νωρίτερα η Τουρκία με πολεμικά της πλοία είχε αποκλείσει την πρόσβαση στο οικόπεδο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ σταματώντας τις έρευνες που γίνονται εκεί για τη διερεύνηση αποθεμάτων φυσικού αερίου και υδρογονανθράκων.

Δεδομένου ότι το ιταλικό Saipem 12000 πλέει από την περιοχή γνωστή ως Block 6 (οικόπεδο 6) νοτιοδυτικά του νησιού προς το Οικόπεδο —Block- 3, τα τουρκικά ναυτικά σκάφη πλησίασαν σε απόσταση 5 μιλίων από αυτό.

Το Saipem 12000 σταμάτησε περίπου 15 ναυτικά μίλια από τον προορισμό του στο οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ, μια περιοχή 70 χιλιόμετρα (43 μίλια) έξω από την ακτή του Κάβο Γκρέκο στη νοτιοανατολική άκρη του νησιού.Στις 8 Φεβρουαρίου, μόλις μια ημέρα πριν από τον τουρκικό αποκλεισμό κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, η ENI είχε ανακοινώσει ότι είχε βρει αποθέματα φυσικού αερίου στο Οικόπεδο 6.

Η τουρκική νηοπομπή που εμπόδισε το Saipem 12000 ήταν στην περιοχή για περίπου τρεις μήνες.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επίσκεψη του Τούρκου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, στρατηγού Χουλουσί Ακάρ, στις 9 Φεβρουαρίου, σε περιοχές του Αιγαίου και της Μεσογείου. Συνοδευόμενος από αρχηγούς του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, των αεροπορικών δυνάμεων και των χερσαίων ο Ακάρ δήλωσε πως ο τουρκικός στρατός ταυτόχρονα με την επιχείρηση στην Αφρίν μπορεί να διασφαλίσει τον έλεγχο στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. «Παρακολουθούμε προσεκτικά τις εξελίξεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου» δήλωσε ο ίδιος γεγονός που καταδεικνύει πως η εγγύτητα των τουρκικών ναυτικών πλοίων στο Saipem 12000 κοντά στο Οικόπεδο 3 δεν ήταν τυχαία.

Ήταν ένα ξεκάθαρο «περισσότερο στρατιωτικό παρά διπλωματικό» μήνυμα προς τους Κύπριους, την Ιταλία και την Ευρωπαϊκή Ένωση για την μεταφορά των αποθεμάτων υδρογονανθράκων από την Κύπρο προς την Ευρώπη με τον αγωγό East Med. Είναι φανερό, από τα παραπάνω, ότι η επιθετικότητα της Άγκυρας από το Αιγαίο, την Κύπρο και μέχρι την Αφρίν εντάσσεται στο σχέδιο του επίδοξου σουλτάνου Ερντογάν για αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Όλα ξεκίνησαν με την αραβική άνοιξη το 2011. Τότε πίστεψε ότι θα μπορούσε να ηγηθεί όλων των μουσουλμάνων, από τη Βόρεια Αφρική μέχρι το Ιράν. Γι' αυτό και ενίσχυσε τη μουσουλμανική αδελφότητα στην Αίγυπτο και πάσχισε για την ανάδειξη του Μόρσι στην προεδρία της χώρας. Όμως ο αραβικός κόσμος δεν φάνηκε να δέχεται μια καθοδήγηση από την Άγκυρα παρόλο που έφτασε να προσεταιριστεί ακόμα και τους τζιχαντιστές του ισλαμικού κράτους, προσφέροντας αρχικά εξοπλισμό, στη συνέχεια ελεύθερη διέλευση από τα σύνορα της Τουρκίας και τη Συρία, και περίθαλψη. Μαζί με τους τζιχαντιστές του ισλαμικού κράτους, η οικογένεια Ερντογάν έκανε χρυσές δουλειές στο λαθρεμπόριο πετρελαίου. Ο Ερντογάν πίστευε ότι ήταν θέμα χρόνου να ανατραπεί ο Άσαντ και να δημιουργηθεί ένα σουνιτικό κράτος εκεί που βρίσκονται τώρα το Ιράκ και η Συρία το οποίο θα λειτουργούσε φυσικά κάτω από τις εντολές του.

Η Ρωσία δεν το άφησε να συμβεί αυτό. Στηρίζοντας τον συριακό κυβερνητικό στρατό ανέτρεψε την πορεία των πραγμάτων στη Μέση Ανατολή και αναδείχτηκε βασικός ρυθμιστής της κατάστασης. Ο Ερντογάν δεν άργησε να απαντήσει καταρρίπτοντας ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος στη Συρία, τον Νοέμβριο του 2015. Δυόμιση χρόνια μετά Μόσχα και Άγκυρα έχουν βελτιώσει της διπλωματικές τους σχέσεις και τα ρωσικά στρατεύματα αποχώρησαν από την περιοχή όπου διεξάγεται η επιχείρηση «κλάδος ελαίας» δίνοντας ουσιαστικά το πράσινο φως στον Ερντογάν να προχωρήσει, μόνο και μόνο για να σταθούν εμπόδιο στα χέρια των Αμερικανών, που είχαν ανακοινώσει στις 16 Ιανουαρίου, τον σχηματισμό συνοριακής δύναμης 30 χιλιάδων αντρών, κυρίως από Κούρδους μαχητές, των μονάδων προστασίας του λαού (ΥPG).

Από το Αφρίν μέχρι την Κύπρο και το Αιγαίο, η τουρκική επιθετικότητα εντείνεται, εν όψει και των τουρκικών προεδρικών εκλογών το 2019 όπου ο Ερντογάν θα αναμετρηθεί με την αποχωρήσασα από το εθνικιστικό κόμμα Αξενέρ. Χάνοντας στο πεδίο της οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής, η Άγκυρα επιχειρεί με τον μεγαλοϊδεατισμό και τις επεκτατικές βλέψεις να κλείσει στόματα στο εσωτερικό της χώρας. Για τις αθρόες συλλήψεις, τους βασανισμούς, τη λογοκρισία, τον πόλεμο με τους Κούρδους στα νοτιοανατολικά της χώρας και τα σκάνδαλα διαφθοράς που αποκαλύπτονται καθημερινά. Μένει να δούμε αν αυτά τα επικίνδυνα παιχνίδια της Άγκυρας θα φέρουν τα ποθητά για αυτήν αποτελέσματα ή θα την οδηγήσουν σύντομα σε μια διεθνή απομόνωση.

Ροή ειδήσεων
0
Για τη συμμετοχή στη συνομιλία,
συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
loader
Συνομιλίες
Заголовок открываемого материала