Αναλυτές στο Sputnik: Αυτός είναι ο «σωστός» τρόπος εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας

© Φωτογραφία : SOOC/Nikos LibertasΠροεδρικό Μέγαρο
Προεδρικό Μέγαρο - Sputnik Ελλάδα
Εκλογή από τον λαό, εκλογή από μία Βουλή ή διατήρηση του υπάρχοντος καθεστώτος; Οι αναλυτές δίνουν την απάντηση στο πώς πρέπει να εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Η προηγούμενη εβδομάδα, αναμφίβολα, μονοπωλήθηκε από τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης αλλά και την ξιφούλκηση ΣΥΡΙΖΑ — Νέας Δημοκρατίας για τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η «ευκαιρία» πτώσης μίας κυβέρνησης, εξαιτίας της αδυναμίας εκλογής νέου ΠτΔ, έχει αξιοποιηθεί από αρκετά κοινοβουλευτικά κόμματα το προηγούμενο διάστημα, με τελευταίο παράδειγμα τον ΣΥΡΙΖΑ και την πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά.

Πλέον, τα δύο «μεγάλα» κόμματα συμφωνούν ότι αυτή η πρακτική πρέπει να αποτελεί παρελθόν, εξ ου και η υπερψήφιση — με πάνω από 180 βουλευτές — του άρθρου 32 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει την αποσύνδεση της εκλογής ΠτΔ από τη διάλυση της Βουλής.

Ωστόσο, διχογνωμία έχει προκύψει για τον τρόπο, μέσω του οποίου θα εκλέγεται πλέον ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κάτι το οποίο καλείται να αποφασίσει η επόμενη, αναθεωρητική Βουλή.

Η ολομέλεια της Βουλής - Sputnik Ελλάδα
Συνταγματική αναθεώρηση: Ποια άρθρα υπερψηφίστηκαν, τι προβλέπει η διαδικασία

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ταχθεί υπέρ της άμεσης εκλογής από τον λαό, ενώ η Νέα Δημοκρατία έχει αντιπροτείνει την εκλογή από τη Βουλή μέσω τριών ψηφοφοριών, με την τελευταία (σ.σ. 3η) να απαιτεί απλή πλειοψηφία, δηλαδή 151 βουλευτές.

Ποιος είναι όμως, ο «ορθός» τρόπος εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας; Ποιος «ταιριάζει» περισσότερο με το πολίτευμα της Προεδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας; Ποια είναι η πλέον ενδεδειγμένη μέθοδος, ώστε να επιτυγχάνεται η μακροημέρευση μιας κυβέρνησης, αποφεύγοντας ατραπούς, όπως αυτός της εκλογής ΠτΔ;

Εκλογή από 151 βουλευτές

Ο καθηγητής Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Παναγιώτης Μαντζούφας, θεωρεί ότι το πρόσωπο που θα βρίσκεται στο ύπατο αξίωμα της ελληνικής δημοκρατίας, δηλαδή αυτό του Προέδρου της Δημοκρατίας, θα πρέπει να εκλέγεται από μία Βουλή με σταδιακά μειούμενες πλειοψηφίες.

Εν ολίγοις, η πρώτη ψηφοφορία θα πρέπει να ξεκινάει από τα 2/3 των βουλευτών, ενώ η τρίτη και τελευταία θα πρέπει να καταλήγει στην απλή πλειοψηφία, δηλαδή στους 151 βουλευτές.

«Έτσι, τυχόν αδυναμία εκλογής δεν θα οδηγεί σε διάλυση της Βουλής και προκήρυξη εκλογών» εξηγεί, χαρακτηριστικά, μιλώντας στο Sputnik.

Ο ίδιος, μάλιστα, τάσσεται εναντίον της απευθείας εκλογής από τον λαό, καθώς αυτό επί της ουσίας συνιστά αλλοίωση του πολιτεύματος και παραπέμπει στο πολίτευμα της Προεδρικής Δημοκρατίας.

Εκλογή από εκλεκτορικό σώμα

Στο ίδιο πλαίσιο, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Γεραπετρίτης, υπερθεματίζει ότι «από τη στιγμή που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έχει εκτενείς πολιτικές αρμοδιότητες, δεν είναι σκόπιμο να δημιουργηθούν εν δυνάμει εστίες πολιτικής έντασης, μέσω της απευθείας εκλογής από τον λαό».

Αντ' αυτού, μέσω του Sputnik, προτείνει δύο εναλλακτικές λύσεις: α) είτε εκλογή από τη Βουλή με απλή πλειοψηφία, β) είτε εκλογή από ένα ειδικό εκλεκτορικό σώμα, στο οποίο θα μπορούσαν να συμμετέχουν βουλευτές, αιρετοί περιφερειάρχες, πρώην πρωθυπουργοί και πρώην πρόεδροι της Βουλής.

Στην εκλογή ΠτΔ από τον λαό φαίνεται πως αντιτίθεται και η Αικατερίνη Ηλιάδου, καθηγήτρια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία προτάσσει ως λύση την εκλογή μέσω της απλής πλειοψηφίας. 

Συζήτηση και ψηφοφορία στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση - Sputnik Ελλάδα
Πώς κατέγραψε ο φακός την ψηφοφορία στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση

Αιτιολογώντας την άποψή της, παραπέμπει στη μορφή του πολιτεύματος αλλά και στις περιορισμένες αρμοδιότητες του ΠτΔ. «Στο πλαίσιο αυτό δεν προκρίνεται το ενδεχόμενο άμεσης εκλογής από τον λαό, καθώς δεν φαίνεται να τελεί σε αρμονία με το σύστημα αρμοδιοτήτων που έχουν ανατεθεί στον Πρόεδρο, ενώ τυχόν ενίσχυση αυτών των αρμοδιοτήτων μπορεί να οδηγήσει σε μία λανθάνουσα ημιπροεδρική εκδοχή» επισημαίνει, μεταξύ άλλων.

Και συνεχίζει: «Η συσχέτιση της εκλογής ΠτΔ με τις εκλογές δεν δικαιολογείται από το σύστημα και τη φύση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου κατά το Σύνταγμα. Για το λόγο αυτό, αν δεν επιτευχθεί αυξημένη πλειοψηφία σε δύο διαδοχικές ψηφοφορίες, αντί της ενεργοποίησης του μηχανισμού διάλυσης της Βουλής και εκλογών, προτείνεται να προβλέπεται εκλογή με απλή πλειοψηφία και με μυστική πάντα ψήφο κατά την τρίτη ψηφοφορία».

Σ' αυτή την ψηφοφορία, κατά την ίδια, υποψήφιοι θα πρέπει είναι τα δύο επικρατέστερα πρόσωπα, όπως αυτά αναδείχθηκαν κατά τη δεύτερη ψηφοφορία. «Μ' αυτόν τον τρόπο, διαμορφώνονται συνθήκες ανταγωνισμού, που αναμένεται να κατευθύνουν προς την επιλογή του υποψηφίου ευρύτερης αποδοχής, όπως απαιτείται» καταλήγει.

«Συναίνεση ακόμη και με το ζόρι»

Από την πλευρά του, ο πολιτικός αναλυτής και επικοινωνιολόγος, Γιώργος Φλέσσας, παραθέτει μία εναλλακτική πρόταση: Τη διατήρηση του τρόπου εκλογής ως έχειν!

«Αν θέλουμε να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος και να προοδεύσουμε, η συγκεκριμένη διαδικασία εκλογής δεν πρέπει να αλλάξει. Η συναίνεση πρέπει να επιδιώκεται ακόμη και με το ζόρι, με την απειλή δηλαδή των προώρων εκλογών» υπογραμμίζει, μιλώντας στο Sputnik.

Τσίπρας και Μητσοτάκης στη Βουλή. - Sputnik Ελλάδα
Νέος γύρος κόντρας Τσίπρα - Μητσοτάκη για τη συνταγματική αναθεώρηση

Και συμπληρώνει: «Κι αυτό γιατί είναι ζωτικό ο λαός μας να αναλαμβάνει ακέραιη την ευθύνη των αποφάσεων του και της ψήφου του. Ακέραιη την ευθύνη για τα κόμματα που ψηφίζει και τους βουλευτές που εκλέγει. Αυτό σημαίνει λαϊκή κυριαρχία».

Ο κ. Φλέσσας, μάλιστα, κάνει ειδική μνεία στην ανάγκη επίτευξη συμβιβασμών και συναινέσεων, εκτιμώντας ότι αποτελούν τη βάση της δημοκρατίας. «Παρά το γεγονός ότι μας αρέσει να λέμε ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, ο διάλογος, η κατανόηση των θέσεων της άλλης πλευράς, η συναίνεση και ο συμβιβασμός, με σκοπό τη σύνθεση και την εξεύρεση της ελάχιστης συμφωνίας, είναι πρακτικές ανύπαρκτες» υποστηρίζει.

Εξηγώντας το αιτιολογικό της σημερινής διάταξης, υπενθυμίζει ότι «η πρόνοια του συνταγματικού νομοθέτη να επιδιώκει τη συναίνεση στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι σωστή και "παιδευτική", αλλά στην πράξη οδηγηθήκαμε αρκετές φορές στην πρόωρη διάλυση της Βουλής».

Ως εκ τούτου, πρακτικά, κατά τον ίδιο, οι επιλογές είναι δύο: α) είτε να αλλάξει η διάταξη, άρα να διαιωνιστεί η ανυπαρξία συναίνεσης, β) είτε να μείνει όπως είναι, με τον κίνδυνο, αν δεν υπάρχει συναίνεση, να οδηγούμαστε σε πρόωρες εκλογές.

«Τα κόμματα, αντί να αλλάξουν μυαλά, προσπαθούν — με διαφορετικό σκεπτικό το καθένα — να ξεφορτωθούν την άβολη διάταξη που οδηγεί σε εκλογές. Γι' αυτό και κατέθεσαν ποικίλες προτάσεις που προβλέπουν από παρατάσεις και μικρότερες πλειοψηφίες μέχρι την εκλογή του ΠτΔ από το λαό ή εκλεκτορικά σώματα» καταλήγει, επαναλαμβάνοντας την ανάγκη καλλιέργειας της κουλτούρας της συναίνεσης, ακόμη και υπό την απειλή των εκλογών.

Ροή ειδήσεων
0
Για τη συμμετοχή στη συνομιλία,
συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
loader
Συνομιλίες
Заголовок открываемого материала