Έχετε εγγραφεί με επιτυχία
Παρακαλώ ακολουθήστε τον σύνδεσμο που εστάλη στο
Η ελληνική σημαία - Sputnik Ελλάδα
Ελλάδα
Η επικαιρότητα από κάθε γωνιά της Ελλάδας, την Αθήνα τη Θεσσαλονίκη ή την επαρχία. Γρήγορη και έγκαιρη ενημέρωση για όλες τις εξελίξεις.

Η ανατριχιαστική εξομολόγηση της Ιωάννας για την επίθεση με βιτριόλι: Ούρλιαζα «καίγομαι, πεθαίνω»

© Φωτογραφία : ΑΝΤ1H Ιωάννα Παλιοσπύρου
H Ιωάννα Παλιοσπύρου - Sputnik Ελλάδα, 1920, 12.03.2021
Βρείτε μας
Η Ιωάννα Παλιοσπύρου μιλά για πρώτη φορά ανοιχτά για την ημέρα που δέχθηκε επίθεση με βιτριόλι έξω από την εργασία της και έμελλε να της αλλάξει για πάντα τη ζωή.
Για τον εφιάλτη που ζει από τις 20 Μαΐου 2020, οπότε και δέχθηκε επίθεση με βιτριόλι στην Καλλιθέα, μίλησε η Ιωάννα Παλιοσπύρου. 
Επίθεση με βιτριόλι - Sputnik Ελλάδα, 1920, 14.12.2020
Ελλάδα
Επίθεση με βιτριόλι: «Δεν είναι Άρλεκιν, πρόκειται για τη ζωή μου» ξεσπάει το θύμα
Την επίθεση φέρεται να πραγματοποίησε 35χρονη η οποία προφυλακίστηκε και αιτία εκτιμάται πως είναι η ερωτική αντιζηλία.
Μετά από πολλούς μήνες και πολλές χειρουργικές επεμβάσεις το θύμα σπάει τη σιωπή του και μιλάει για πρώτη φορά στο περιοδικό ΟΚ για ό,τι έζησε μέχρι τώρα.
Η κοπέλα είχε αρκετές φορές δηλώσει μέσω του συνηγόρου της πως η 35χρονη, που αρνείται τις κατηγορίες, της κατέστρεψε τη ζωή.
Μάλιστα, όπως αναφέρει και στην συνέντευξή της που κυκλοφορεί σήμερα Παρασκευή στόχος της φερόμενης ως δράστριας ήταν να την σκοτώσει ενώ φέρεται να ήθελε να της επιτεθεί και εντός του νοσοκομείου.
«Μέχρι τη σύλληψη ζούσα με το φόβο, ότι θα με βρει και θα με σκοτώσει», λέει για την 35χρονη κατηγορούμενη.

Η ημέρα της επίθεσης με βιτριόλι

Περιγράφοντας την ημέρα της επίθεσης, η Ιωάννα ανέφερε:
«Τη στιγμή που μπήκα στην είσοδο συνέβη ό,τι συνέβη. Η πιο δυνατή ανάμνηση που έχω είναι αυτή η έντονη, βαριά χημική μυρωδιά όταν έπεσε πάνω μου, στο πρόσωπό μου, ένα παχύρρευστο υγρό. Κατάλαβα αμέσως πως ήταν κάποιο οξύ. Δεν μπορώ να ξεχάσω τον αφόρητο πόνο που ένιωσα και τον μεγάλο πανικό που με κατέβαλε».
Αμέσως έτρεξε στο κοντινό φαρμακείο: «Έφυγα ουρλιάζοντας, ζητώντας απεγνωσμένα βοήθεια και πήγα ενστικτωδώς μέχρι το απέναντι φαρμακείο».
«Φώναζα "Βοηθήστε με, καίγομαι, πεθαίνω". Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να αντέξω, να παλέψω για να μη χάσω τις αισθήσεις μου. Μέσα στον πανικό μου, έναν πρωτόγνωρο πανικό και απελπισία, ένιωθα πως είμαι η μόνη που μπορούσα να με βοηθήσω» περιέγραψε.

Οι πρώτες μέρες στο νοσοκομείο

Ερωτηθείσα για το τι θυμάται από τις πρώτες μέρες στο νοσοκομείο, η Ιωάννα απάντησε:
«Δεν είχα καταλάβει καθόλου τι μου έχει συμβεί… πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση. Είχα αντιληφθεί πως μου είχαν ρίξει κάτι καυστικό και προσπαθούσα απλά να μη χάσω τον εαυτό μου, να μη χάσω το μυαλό μου, να μη χάσω επαφή με το περιβάλλον και να κατανοήσω τι γίνεται. Είχα μόνο ερωτηματικά. Ποιος; Γιατί; Μετά το ατύχημα με είχαν πάει στο Metropolitan αλλά την επόμενη μέρα με μετέφεραν στο Λάτσειο Κέντρο Εγκαυμάτων στο Θριάσιο. Εκεί από την πρώτη στιγμή βρέθηκε κοντά μου η γιατρός μου, η κυρία Καλοφώνου. Το πρώτο διάστημα είχα μια άρνηση στο να κατανοήσω και να αποδεχτώ τι μου είχε συμβεί. Όσο περνούσαν οι μέρες, η γιατρός μου με ενημέρωνε για την κατάστασή μου – αλλά μόνο όταν εγώ τη ρωτούσα και μόνο μέχρι το σημείο που άντεχα. Κάποια στιγμή άρχισα να σκέφτομαι πως κάτι δεν καταλαβαίνω καλά, ένιωθα πως κάτι δεν πηγαίνει καθόλου σωστά. Πάγωνε το αίμα μου στις απαντήσεις που έπαιρνα αλλά δεν ήμουν καθόλου έτοιμη να το διαχειριστώ. Ένιωθα μπερδεμένη. Αναρωτιόμουν μήπως κάτι άλλο εννοεί η γιατρός μου με αυτά που μου λέει. Έλεγα μέσα μου πως πρέπει να είμαι συνεργάσιμη, να είμαι καλή ασθενής, να μην εξωτερικεύω την αγωνία και τον πόνο μου, με την ελπίδα πως σε λίγες μέρες θα έκανα την ίδια ερώτηση και θα έπαιρνα μια καλύτερη, πιο αισιόδοξη απάντηση».

«Σκεφτόμουν μήπως με είχαν φέρει σε ψυχιατρική κλινική»

Συνεχίζοντας, η Ιωάννα περιέγραψε το τεράστιο σοκ που βίωσε τις ημέρες στο νοσοκομείο:
«Πέρα από τους φρικτούς πόνους, ήμουν σε μεγάλο σοκ, δεν μιλούσα καθόλου, ούτε καν στη μητέρα μου. Προσπαθούσα να συγκροτήσω τις σκέψεις και τις δυνάμεις μου και να εξηγήσω με τη λογική όσα μου συνέβαιναν. Δεν ήξερα ποιος μου είχε επιτεθεί και γιατί βρισκόμουν σε αυτή την κατάσταση. Σκεφτόμουν πως –έστω συνειδητά– δεν έχω βλάψει κανέναν. Αναρωτιόμουν πώς ήταν δυνατόν να έχω ενοχλήσει κάποιον χωρίς να το έχω καταλάβει, ώστε να με μισεί τόσο που να με κυνηγά με μανία, ξανά και ξανά, για να με σκοτώσει. Δεν έβγαινε νόημα. Ένιωσα πως χάνω τη λογική μου και τον εαυτό μου. Σκεφτόμουν πως ή έχω τρελαθεί και δεν μου το λένε ή πως όλοι οι άλλοι είναι τρελοί. Μου είχε περάσει από το μυαλό ότι ίσως μου έχουν στήσει μια καλοστημένη φάρσα και παρακαλούσα κάποιος να βγει και να πει πως είναι όλα ψέματα… Επειδή το αριστερό μου μάτι ήταν σοβαρά τραυματισμένο και δεν είχα καλή όραση, με είχαν συμβουλεύσει οι γιατροί να κρατώ όσο μπορώ κλειστά τα μάτια μου για να επουλωθεί η ουλή από το έγκαυμα. Έτσι, δεν είχα καθαρή εικόνα του ευρύτερου χώρου όπου βρισκόμουν. Σκεφτόμουν, λοιπόν, μήπως δεν ήμουν στο Λάτσειο, όπως μου έλεγαν, αλλά με είχαν φέρει σε ψυχιατρική κλινική και μου το έκρυβαν. Όταν κάποια στιγμή ήρθε να με πάρει ο τραυματιοφορέας μου, ο Μιχάλης, να με μεταφέρει στην οφθαλμολογική κλινική για να με εξετάσουν, όπως ήμουν στο καροτσάκι, εξουθενωμένη και με θολή όραση, προσπαθούσα σε πόρτες, διαδρόμους και ασανσέρ να δω και να ελέγξω τις ταμπέλες για να επιβεβαιώσω πως όντως είμαι σε νοσοκομείο – και όταν είδα μια σχετική επιγραφή ένιωσα μεγάλη ανακούφιση».

«Ζούσα με τον φόβο μέχρι τη σύλληψη της γυναίκας που μου έκανε κακό»

Αναφερθείσα στη σύλληψη της γυναίκας που έριξε το οξύ, η Ιωάννα περιέγραψε πόσο σημαντικό ήταν:
«Η πρώτη στιγμή που ένιωσα πολύ μεγάλη ανακούφιση ήταν η στιγμή της σύλληψης της γυναίκας που μου προκάλεσε αυτό το κακό. Κι αυτό δεν είχε να κάνει τόσο με το πρόσωπο της συγκεκριμένης, αλλά πως επιτέλους μέσα μου ηρέμησα γιατί η ένοχος δεν μπορεί πια να με βλάψει. Μέχρι τότε ζούσα με αυτό τον φόβο. Σκεφτόμουν την πόρτα να ανοίγει και να μπαίνει μέσα για να με σκοτώσει. Μέχρι να συλληφθεί ζούσα με διαρκή φόβο. Επειδή το φως ήταν επίπονο για εμένα, με ενοχλούσε, το δωμάτιό μου ήταν πάντα σκοτεινό με τα φώτα χαμηλωμένα. Μέσα στο σκοτάδι, λοιπόν, είχα μάθει να αναγνωρίζω τον ήχο του βηματισμού της μητέρας μου και πεταγόμουν όταν άκουγα έναν άλλο βηματισμό. Ρωτούσα αναστατωμένη ποιος είναι για να ακούσω τη φωνή και να βεβαιωθώ πως είναι κάποιος από το νοσηλευτικό προσωπικό. Μετά τη σύλληψή της, λοιπόν, μπορούσα πια να μη φοβάμαι για τη ζωή μου. Μέχρι τότε σκεφτόμουν ότι και να βγω από το νοσοκομείο θα κινδύνευα, αφού μια αγνώστου ταυτότητας γυναίκα θα με κυνηγά για να με σκοτώσει. Μετά τη σύλληψή της, όμως, τα βράδια στο νοσοκομείο έγιναν η στιγμή της ημέρας που μου έδινε ελπίδα. Τη νύχτα, όταν ερχόταν η ώρα του ύπνου, όλα ηρεμούσαν. Ήξερα πως δεν θα έρθει κανείς να μου κάνει άλλη μία επώδυνη αιμοληψία, πως δεν θα έρθουν να μου αλλάξουν τις γάζες και να τις ξεκολλούν από τους καμένους ιστούς, πως δεν θα έρθει κάποιος να μου κάνει ενέσιμες θεραπείες με κορτιζόνη στο μάτι, ούτε η γιατρός μου με λαβίδες, νυστέρι και απολυμαντικά για να αφαιρέσει καμένα κομμάτια από τη μύτη μου. Όλα αυτά για μένα ήταν η καθημερινή επώδυνη πραγματικότητα στο νοσοκομείο. Κάθε βράδυ, λοιπόν, ένιωθα πως κέρδιζα ακόμα μία μάχη, για να βάλω τα δυνατά μου για την επόμενη μέρα».

Η ειδική μάσκα και τα οκτώ χειρουργεία

Η γιατρός της 34χρονης μίλησε πρόσφατα για την κατάσταση της υγείας της, με φόντο την πρώτη συνέντευξη που έδωσε το θύμα. 
«Η μάσκα ασκεί πίεση στις ουλές. Ο σκοπός της είναι να μην φουσκώσουν οι ουλές. Πιέζει τις ουλές έτσι ώστε να μην γίνουν υπερτροφικές και να μην φουσκώσουν πολύ. Δίνει μια κατεύθυνση στις ίνες κολλαγόνου πιέζοντάς τες, ώστε το αποτέλεσμα να είναι καλύτερο και να μειωθούν οι ουλές. Να γίνει δηλαδή πιο μαλακό το δέρμα, να έχει καλύτερες κινήσεις, γιατί τα εγκαύματα αφήνουν ουλές οι οποίες είναι άσχημες, φουσκώνουν και τραβούν το πρόσωπο σε διάφορες κατευθύνσεις. Θα τη φοράει για πολύ καιρό και θα προσαρμόζεται ανά καιρούς. Ήδη την έχουμε προσαρμόσει τρεις φορές. Η Ιωάννα φοράει και σε όλο της το σώμα ειδικά ενδύματα. Έχει καεί στον κορμό μέχρι την πλάτη και τα δύο χέρια της» εξήγησε η κα Μαρία Καλοφώνου, μιλώντας στο MEGA.  
Η 34χρονη δε μπορεί, σε καμία περίπτωση, να βγει στον ήλιο, ενώ έχει αποδεχθεί πως το δέρμα που θα έχει δεν θα έχει ποτέ τις ιδιότητες του φυσιολογικού δέρματος. 
Σημειώνει δε πως όσα χρόνια και να περάσουν, θα υπάρχει πάντα ευαισθησία και πως όταν αρχίσει να βγαίνει στον ήλιο θα πρέπει να προσέχει πάρα πολύ.
Αναφέρθηκε στο πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση που βιώνει η Ιωάννα, σημειώνοντας πως «εξηγούμε στους ασθενείς ότι ο εφιάλτης δεν τελειώνει μετά το νοσοκομείο». 
Μέχρι σήμερα έχει υποβληθεί σε συνολικά οκτώ χειρουργεία, ενώ, σύμφωνα με την κα Καλοφώνου, προβληματισμός υπήρξε για τα βλέφαρα του θύματος «γιατί έπρεπε να κλείνουν για να διατηρηθεί η όραση. Είχε καεί το ένα βλέφαρό της. Θα κάνει και άλλα χειρουργεία. Περιμένουμε ωρίμανση των ουλών και στη συνέχεια θα κάνει αρκετά χειρουργεία».
 
Ροή ειδήσεων
0
Πρόσφατα πρώταΠαλαιότερα πρώτα
loader
Για τη συμμετοχή στη συνομιλία,
συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
loader
Συνομιλίες
Заголовок открываемого материала
Internacional
InternationalEnglishΑγγλικάMundoEspañolΙσπανικά
Ευρώπη
DeutschlandDeutschΓερμανικάFranceFrançaisΓαλλικάΕλλάδαΕλληνικάΕλληνικάItaliaItalianoΙταλικάČeská republikaČeštinaΤσέχικαPolskaPolskiΠολωνικάСрбиjаСрпскиΣέρβικαLatvijaLatviešuΛετονικάLietuvaLietuviųΛιθουανικάMoldovaMoldoveneascăΜολδαβικάБеларусьБеларускiΛευκορωσικά
Νότιος Καύκασος
АҧсныАҧсышәалаΑμπχαζικάԱրմենիաՀայերենΑρμενικάAzərbaycanАzərbaycancaΑζερικάХуссар ИрыстонИронауΟσσετικάსაქართველოქართულიΓεωργιανά
Μέση Ανατολή
Sputnik عربيArabicΑραβικάTürkiyeTürkçeΤούρκικαSputnik ایرانPersianΦαρσίSputnik افغانستانDariΝταρί
Κεντρική Ασία
ҚазақстанҚазақ тіліΚαζακικάКыргызстанКыргызчаΚιργιζικάOʻzbekistonЎзбекчаΟυζμπεκικάТоҷикистонТоҷикӣΤατζικικά
Ανατολική και Νοτιοανατολική Ασία
Việt NamTiếng ViệtΒιετναμέζικα日本日本語Ιαπωνικά俄罗斯卫星通讯社简化中文Κινέζικα (απλοπ.)俄罗斯卫星通讯社繁體中文Κινέζικα (παραδ.)
Νότια Αμερική
BrasilPortuguêsΠορτογαλικά