Έχετε εγγραφεί με επιτυχία
Παρακαλώ ακολουθήστε τον σύνδεσμο που εστάλη στο
 - Sputnik Ελλάδα, 1920
Αθλητικά
Αθλητικές ειδήσεις για ποδόσφαιρο, μπάσκετ και όλα τα σπορ. Οι κορυφαίες ελληνικές και διεθνείς αθλητικές στιγμές με επικαιρότητα και σχολιασμό.

Το θαύμα των Άνδεων: Η ομάδα ράγκμπι που επιβίωσε από αεροπορικό τρώγοντας τους συνεπιβάτες της

© AP PhotoΣυντρίμμια της πτήσης 571 στις Άνδεις
Συντρίμμια της πτήσης 571 στις Άνδεις - Sputnik Ελλάδα, 1920, 13.10.2021
Βρείτε μας
Σαν σήμερα, το 1971 συνετρίβη στην οροσειρά των Άνδεων ένα αεροπλάνο που μετέφερε μια ομάδα ράγκμπι από την Ουρουγουάη.
Πέρασαν κιόλας 49 χρόνια, καθώς το ημερολόγιο έγραφε 13 Οκτωβρίου 1972, όταν συνετρίβη στις Άνδεις (στα σύνορα Αργεντινής και Χιλής) το αεροπλάνο που μετέφερε 45 επιβάτες, τα περισσότερα μέλη της ομάδας ράγκμπι Old Christian Club από την Ουρουγουάη.
Από το σύνολο των επιβατών, οι 12 σκοτώθηκαν επί τόπου ενώ κάποιοι κατάφεραν να επιβιώσουν τρώγοντας ακόμη και τα μέλη των νεκρών συνταξιδιωτών τους.
Τα συνεργεία διάσωσης θα εντοπίσουν τελικά τους 16 εναπομείναντες επιζώντες 72 ημέρες μετά, ενώ η συγκλονιστική τους περιπέτεια θα γίνει και ταινία το 1993 με τον τίτλο «Οι Επιζήσαντες» (Alive).

Πέφτοντας, κυριολεκτικά, από τα σύννεφα

Στην αρχή δεν υπήρξε πανικός και ουσιαστικά λίγοι έδειξαν να αντιλήφθηκαν την κατάσταση. Η πλειονότητα των 45 επιβατών ήταν κάτω από 25 ετών, μέλη μιας ομάδας ράγκμπι από την Ουρουγουάη που πήγαινε στη Χιλή για ένα φιλικό παιχνίδι.
Όταν το αεροσκάφος άρχισε να έχει αναταράξεις και να χάνει ύψος και στη συνέχεια είχε ένα δεύτερο κενό αέρα, κατάλαβαν ότι κάτι τρέχει. Ξαφνικά, όταν βρέθηκαν κάτω από τα σύννεφα συνειδητοποίησαν με τρόμο πως λίγα μέτρα μακριά τους βρισκόταν ένα βουνό.
«Είναι νορμάλ να πετάμε τόσο χαμηλά;» ρώτησε ανήσυχος ο Παντσίτο Αμπάλ τον φίλο του Νάντο Παράδο. «Δεν νομίζω» αποκρίθηκε αυτός και μετά όλα μαύρισαν.
Όταν συνήλθε ο Παράδο, είχαν περάσει κιόλας 48 ώρες και το ημερολόγιο έδειχνε Κυριακή 15 Οκτωβρίου. Το αεροσκάφος των Αερογραμμών της Ουρουγουάης Fairchild F-227 είχε συντριβεί σε μια παγωμένη πεδιάδα των Άνδεων. Η ουρά του αεροπλάνου έλειπε – είχε αποκοπεί από την υπόλοιπη άτρακτο στο δεξί μέρος, έχοντας σπάσει μετά τη συντριβή.
Επτά από τους επιζώντες είχαν εκτοξευτεί από την άτρακτο πριν από τη μοιραία σύγκρουση. Άλλοι τέσσερις, συμπεριλαμβανομένου του πιλότου και της μητέρας του Παράδο, σκοτώθηκαν ακαριαία. Μέχρι να ανακτήσει τις αισθήσεις του, άλλοι πέντε είχαν υποκύψει, ανάμεσά τους ο συγκυβερνήτης αλλά και ο φίλος του Παράδο, Παντσίτο Αμπάλ.

Πώς συνέβη το «θαύμα των Άνδεων»

Οι επιζήσαντες ήταν πια 29, ολομόναχοι όμως στο παγερό κρύο των 3.500 μέτρων υψόμετρο και χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Λόγω του πυκνού χιονιού ήταν επίσης αόρατοι για τα σωστικά συνεργεία που πετούσαν από πάνω τους.
Το θαύμα των Άνδεων - Sputnik Ελλάδα, 1920, 25.10.2018
Το θαύμα των Άνδεων
Όταν το μαρτύριό τους έλαβε τέλος, έπειτα από 72 ατελείωτες μέρες, είχαν απομείνει μόλις 16.
Αργότερα, έγινε γνωστό πως όσοι έζησαν το οφείλουν και στο γεγονός πως επιδόθηκαν σε κανιβαλισμό, τρώγοντας τους νεκρούς συνταξιδιώτες τους.
Έπειτα από το αρχικό σοκ που προκάλεσε η είδηση, οι πιο πολλοί κατάλαβαν ότι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης τους οδήγησε σε εκείνη την απέλπιδα πράξη και κάπως έτσι γεννήθηκε το αποκαλούμενο «Θαύμα των Άνδεων».

Γλείφοντας ένα φιστίκι με σοκολατένια επικάλυψη

Μετά το αρχικό σοκ, όσοι ήταν πιο ψύχραιμοι προσπάθησαν να περιθάλψουν όσους είχαν σοβαρά τραύματα. Συγκέντρωσαν όσα αεροπορικά καθίσματα μπορούσαν ώστε να φτιάξουν ένα υποτυπώδες καταφύγιο στην κομματιασμένη άτρακτο. Με το αλουμίνιο που ξήλωσαν από τις πλάτες των καθισμάτων προσπάθησαν να σπάσουν το παγωμένο χιόνι για να πιούν νερό, όμως τα αποθέματα ήταν απελπιστικά λίγα.
Πτήση 571 στις Άνδεις - Sputnik Ελλάδα, 1920, 13.06.2021
Κόσμος
"Δεν είναι εύκολο να τρως ανθρώπινη σάρκα": Το χρονικό επιβίωσης των επιβατών-κανιβάλων στις Άνδεις
Ένα πρωί ο Παράδο ανακάλυψε πως είχε πάνω του ένα απλό φιστίκι με επικάλυψη σοκολάτα. «Την πρώτη μέρα, έγλειψα αργά τη σοκολάτα από το φιστίκι… Τη δεύτερη μέρα, απλά έγλειφα απαλά για ώρες το φιστίκι, κάνοντας μόνο μικρές δαγκωνιές. Έκανα το ίδιο και την τρίτη μέρα, ώσπου το έφαγα όλο και δεν υπήρχε πλέον καθόλου φαγητό».

Οι ακραίες καταστάσεις θέλουν ακραία μέτρα

Όσο περνούσαν οι μέρες, οι επιζήσαντες κατάλαβαν πως δεν υπήρχε άλλη λύση από το να φάνε τους νεκρούς συνταξιδιώτες τους. Με ένα κομμάτι γυαλί έκοβαν φέτες από τα οπίσθια των πτωμάτων και άρχισαν να τα τρώνε.
Κάποιοι αντιστάθηκαν σε αυτή την απεγνωσμένη κίνηση, ελπίζοντας πως θα έρθουν να τους σώσουν. Ώσπου, βρίσκοντας ένα τρανζιστοράκι άκουσαν ένα δελτίο ειδήσεων από τη Χιλή που έλεγε πως σταματούν οι έρευνες για την ανεύρεση του αεροσκάφους.

Η αναποδιά έφερε την απόφαση

Τη 18η μέρα τους χτύπησε νέα κακοτυχία, καθώς μια χιονοστιβάδα έπεσε στην άτρακτο, σκοτώνοντας άλλα οκτώ άτομα. Η νέα αυτή τραγωδία έκανε τους υπόλοιπους επιζήσαντες να καταλάβουν πως έπρεπε να φύγουν από εκεί, αν ήθελαν να έχουν μια ελπίδα να ζήσουν.
Στην πράξη βέβαια ήταν δύσκολο. Κανείς τους δεν είχε ιδέα από βουνά, ήταν αδύναμοι και δεν είχαν ούτε τον κατάλληλο εξοπλισμό ούτε ρουχισμό.
Εντέλει, έφτιαξαν ένα έλκηθρο, με ό,τι υλικά είχαν απομείνει έκαναν έναν υπνόσακο και επέλεξαν το ποιοι θα έπαιρναν μέρος στην αποστολή.
Έπειτα από εβδομάδες προετοιμασίας και αποτυχημένες απόπειρες, αρχικά τρεις, που μετά έγιναν δύο για οικονομία, κινήθηκαν προς τα δυτικά, στα σύνορα με την Χιλή. Μετά κόπων και βασάνων έφτασαν στην κοντινότερη κορυφή, για να δουν τι υπάρχει τριγύρω. Το μόνο που αντίκρισαν ήταν μικρότερες κορυφές και μια κοιλάδα ανάμεσά τους, ούτε ίχνος ζωής. «Περάσαμε τόσο πολλά» είπε ο Ρομπέρτο Κανέσα στον Παράδο, «τώρα, ας πεθάνουμε μαζί».

Ο επιμένων νικά

Δίχως να έχουν κάποιο σχέδιο κατά νου, οι δυο τους άρχισαν να κατεβαίνουν από την άλλη πλευρά της κορυφής, κάνοντας σλάλομ στις παγωμένες πλαγιές κι ενώ οι δυνάμεις τους είχαν αρχίσει να τους εγκαταλείπουν.
Στις 18 Δεκεμβρίου άκουσαν από κάπου να τρέχει νερό. Ήταν η εκβολή ενός ποταμού που άρχισαν να την ακολουθούν. Την επομένη, επιτέλους, είδαν ίχνη ανθρώπινης ζωής. Ένα σκουριασμένο κονσερβοκούτι σούπας, ένα πέταλο αλόγου, κοπριά από αγελάδες και το βράδυ της 20ής Δεκεμβρίου είδαν στην άλλη πλευρά του ποταμιού έναν άνδρα πάνω σε άλογο.

Η αρχή του τέλους του μαρτυρίου

Την επόμενη μέρα συνάντησαν άλλους τρεις, αλλά ο Παράδο από την εξάντληση δεν μπορούσε να μιλήσει και προσπαθούσε με νοήματα να τους κάνει να καταλάβουν πως ήταν από το αεροπλάνο που είχε πέσει, φοβούμενος μήπως οι άλλοι τον θεωρήσουν τρελό και φύγουν.
Ένας από τους άνδρες, έδεσε ένα σημείωμα που έγραφε «Πες μου τι θες» σε μια πέτρα και το πέταξε στην άλλη όχθη του ποταμού. Ο Παράδο με τρεμάμενα χέρια έγραψε «Είμαι από το αεροπλάνο που έπεσε στα βουνά», εξηγώντας ότι αυτός και ο Κανέσα μαζί με τους άλλους 14 επιζήσαντες χρειάζονταν απεγνωσμένα βοήθεια.
Το αεροπορικό δυστύχημα στις Άνδεις, το 1972 - Sputnik Ελλάδα, 1920, 06.04.2021
Κόσμος
"Οι επιζήσαντες" 49 χρόνια μετά: "Προσπάθησα σκληρά για να φάω τη σάρκα των φίλων μου" - Βίντεο
Μαζεύοντας την τελευταία ικμάδα δύναμης που του είχε απομείνει, πέταξε την πέτρα, ελπίζοντας να φτάσει στην απέναντι όχθη. Ευτυχώς, έτσι έγινε και ο άνδρας του έγνεψε «καταλαβαίνω».
Αργότερα, ένας έφιππος ήρθε από τη δική τους πλευρά και έπειτα από λίγο βρέθηκαν σε μια καλύβα και έτρωγαν. Μετά κατέφτασε η αστυνομία μαζί με κάποιους ρεπόρτερ.

«Είμαι ζωντανός, είμαι ζωντανός…»

Η επιχείρηση διάσωσης των υπόλοιπων επιζώντων δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ο αέρας δυσκόλευε τα δύο ελικόπτερα που είχαν απογειωθεί και πάλευαν να πλησιάσουν το βουνό. Όταν με τα χίλια ζόρια πέρασαν την κορυφή, οι άνεμοι τους έσπρωχναν πίσω και αναγκάστηκαν να κάνουν τον γύρο και να προσεγγίσουν την περιοχή από τον νότο.
Ο Παράδο παρέλυσε από τον κρύο ιδρώτα καθώς είχε χάσει τον προσανατολισμό του στο ελικόπτερο. Ξαφνικά, είδε κάτι μαύρες κουκκίδες στον πάγο. Τα ελικόπτερα προσγειώθηκαν χωρίς να σβήσουν τη μηχανή και ανέσυραν έξι επιζήσαντες, ενώ οι διασώστες πήδηξαν για να φροντίσουν τους υπόλοιπους.
Στο νοσοκομείο του Σαν Φερνάντο, ο Παράδο έκανε ένα ζεστό μπάνιο και την ώρα που σκουπιζόταν με την πετσέτα, είδε τον εαυτό του στον καθρέπτη και δεν τον αναγνώρισε. Πριν από δυόμισι μήνες ήταν ένας γυμνασμένος αθλητής και τώρα ήταν ένα ράκος από κόκαλα. Πήρε μια βαθιά ανάσα και μπόρεσε να πει μόνο δυο λέξεις: «Είμαι ζωντανός, είμαι ζωντανός…».
Ροή ειδήσεων
0
Πρόσφατα πρώταΠαλαιότερα πρώτα
loader
Για τη συμμετοχή στη συνομιλία,
συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
loader
Συνομιλίες
Заголовок открываемого материала