Έχετε εγγραφεί με επιτυχία
Παρακαλώ ακολουθήστε τον σύνδεσμο που εστάλη στο
Η ελληνική σημαία - Sputnik Ελλάδα, 1920
Ελλάδα
Η επικαιρότητα από κάθε γωνιά της Ελλάδας, την Αθήνα τη Θεσσαλονίκη ή την επαρχία. Γρήγορη και έγκαιρη ενημέρωση για όλες τις εξελίξεις.

Συγκινεί η μητέρα της Γαρυφαλλιάς που δολοφονήθηκε στη Φολέγανδρο: «Κοίτα, τα κατάφερες κορίτσι μου»

© Φωτογραφία : MEGAΗ 26χρονη Γαρυφαλλιά
Η 26χρονη Γαρυφαλλιά - Sputnik Ελλάδα, 1920, 16.11.2021
Βρείτε μας
Η ομιλία για την κόρη της που πήρε το μεταπτυχιακό της με τους στίχους του Ρίτσου: «Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους».
Συναισθηματικά φορτισμένη ήταν η εκδήλωση για τις «Γυναικοκτονίες» στη Φαρμακευτική Σχολή του ΕΚΠΑ κατά τη διάρκεια της οποίας η μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της στη Φολέγανδρο παρέλαβε το μεταπτυχιακό δίπλωμα της κόρης της.
Η χαροκαμένη μητέρα συγκλόνισε με την ομιλία της, προκαλώντας παράλληλα ρίγη συγκίνησης.
«Σου υπόσχομαι, Γαρυφαλλιά μου, να είμαι δυνατή. Πάντα έτσι με έλεγες, δυνατή», ανέφερε χαρακτηριστικά και χωρίς να λυγίσει στιγμή έκανε τα μάτια όσων έδωσαν το παρών στην εκδήλωση να πλημμυρίσουν.

«Πολυαγαπημένη μου Γαρυφαλλιά, σήμερα βρισκόμαστε εδώ για να σε τιμήσουμε. Σήμερα παίρνεις το μεταπτυχιακό σου, αγαπημένο μου παιδί. Νιώθω πως ό,τι και να πω είναι λίγο για εσένα. Με πλημμυρίζουν τόσα συναισθήματα και σκέψεις, τόσες αναμνήσεις, εικόνες, γέλια, μυρωδιές, αγκαλιές. Πώς να σας τα κάνω όλα αυτά λέξεις; Πώς να τα κάνω λόγια να σας τα πω;» τόνισε.

«Κοίτα, Γαρυφαλλιά μου, τα κατάφερες, κορίτσι μου»

Στη συνέχεια, η μητέρα της Γαρυφαλλιάς αναφέρθηκε στην αγάπη της κόρης της για τη φαρμακευτική επιστήμη, ενώ αναφερόμενη στο μεταπτυχιακό της είπε χαρακτηριστικά «εκεί ψηλά που είσαι μας στέλνεις δώρα, κορίτσι μου», εκφράζοντας παράλληλα την περηφάνια της.

«Ήσουν πάντα ταπεινή, χαμηλών τόνων αλλά με ένα πανίσχυρο όπλο: το χαμόγελό σου, η ευγένειά σου η καλοσύνη σου. Θυμάμαι τον κόπο σου, την προθυμία σου και την αστείρευτη αγάπη γι' αυτό που έκανες. Πάντα ήσουν ένας στρατιώτης για την επιστήμη σου. Κάποιες φορές σε κοιτούσα κρυφά από την πόρτα. Ήσουν σκυμμένη σε ένα γραφείο, χαμένη ανάμεσα στα βιβλία σου. Κοίτα, Γαρυφαλλιά μου, τα κατάφερες, κορίτσι μου. Είμαι τόσο περήφανη για εσένα. Όλοι είμαστε. Ακόμα κι από εκεί ψηλά που είσαι μας στέλνεις δώρα, κορίτσι μου. Ακόμη και από εδώ που είμαι σου στέλνω την αγάπη μου εκεί στους καθαρούς ουρανούς που βρίσκεσαι. Η αγάπη μου για εσένα είναι τόσο μεγάλη και δυνατή που ξεπερνά τον πόνο μου πραγματικά. Αυτό μου άφησες, παιδί μου, αγάπη και φως και δυνάμεις στα λόγια μου», είπε.

Η 26χρονη από τη Φολέγανδρο - Sputnik Ελλάδα, 1920, 26.07.2021
Ελλάδα
Φολέγανδρος: Μυστήριο με τα κινητά της 26χρονης και του 30χρονου - Παραμένουν άφαντα

«Μακάρι αυτός ο άνανδρος να έπαιρνε λίγο από το φως σου»

Η μητέρα της Γαρυφαλλιάς δεν δίστασε να μιλήσει και για το μοιραίο ταξίδι στη Φολέγανδρο. Ένα ταξίδι, όπως είπε, δίχως επιστροφή, αλλά και για τον άνανδρο δολοφόνο της.

«Έφυγες για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, χωρίς να το έχεις επιλέξει. Τόσο βίαιος ο τρόπος και τόσο φωτεινός ο δρόμος του παραδείσου. Ένα φως είσαι και εσύ ανάμεσα σε αγγέλους. Ένα φως που δεν στάθηκε αρκετό να σε γλιτώσει από το σκοτάδι αυτού του δολοφόνου. Μακάρι αυτός ο άνανδρος να έπαιρνε λίγο από το φως σου και το αγγελικό σου βλέμμα και να έσωζε την ψυχή του κι εσένα. Κι εγώ εδώ, κορίτσι μου, συνεχίζω το ταξίδι, θα προχωράω για πάντα. Μα πάντα κάτι θα μου λείπει: η παρουσία σου, άγγελέ μου. Ήταν τόσο άδικο αυτό για εσένα. Τόσο άδικο. Ακόμη δεν έχω καταλάβει πως έφυγες, παιδί μου. Ακόμα. Σου υπόσχομαι, Γαρυφαλιά μου, να είμαι δυνατή. Πάντα έτσι με έλεγες, δυνατή. Μαζί με τον πατέρα σου σου δίνουμε μία υπόσχεση: να σε τιμούμε πάντα και θα σε κρατάμε φυλαχτό μας στην καρδιά μας», συνέχισε.

Ακολούθως υποσχέθηκε στην αδικοχαμένη Γαρυφαλλιά ότι αυτή και ο σύζυγός της θα είναι δίκαιοι απέναντι στα αδέρφια της, παραμένοντας οι ίδιοι γονείς που ήταν πάντα.

«Τα αδέλφια σου μας δίνουν πάρα πολύ μεγάλη δύναμη και χρειάζονται κι εμάς να είμαστε δυνατοί δίπλα τους. Έχουμε τέσσερα υπέροχα παιδιά κι είμαστε περήφανοι για εσάς. Τα τρία είναι ακόμα κοντά μας κι ένα είναι ψηλά στον ουρανό. Σας αγαπάμε πάρα πολύ», πρόσθεσε.

Δεν δίστασε, δε να απευθυνθεί ως μητέρα στους νέους περνώντας τα δικά της μηνύματα για την πατριαρχία αλλά και για τη διαφορετικότητα.

«Είμαι μάνα και νιώθω μάνα όλων σας. Εδώ σε αυτή τη θέση θα μπορούσε να είναι η δική σας μητέρα. Είναι το πιο δύσκολο πράγμα να είσαι γονιός. Δυστυχώς δεν σπουδάζεις γονιός. Μαθαίνουμε να είμαστε μαζί σας και ωριμάζουμε με εσάς. Εμείς γεννάμε το μέλλον. Εσείς είστε το μέλλον και το ονειρευόμαστε καλύτερο για εσάς και το χτίζουμε μαζί σας. Το μέλλον είναι στα χέρια σας. Δώστε σας παρακαλώ δεύτερες ευκαιρίες στη σκέψη σας. Ψάξτε καλά τον εαυτό σας κι εμείς θα είμαστε πάντα δίπλα σας να σας υποστηρίζουμε. Βγάλτε τον καλύτερό σας εαυτό και μην ξεχνάτε πως τυχαία έχετε γεννηθεί αγόρια ή κορίτσια. Σκουρόχρωμα ή ανοιχτόχρωμα, ή με κάποια ιδιαιτερότητα. Σεβαστείτε λοιπόν τη διαφορετικότητα του άλλου. Να υπερασπίζεστε και τον αδύναμο. Ο κάθε άνθρωπος κουβαλά μια ιστορία από πίσω. Όλοι γεννιόμαστε μοναδικοί και είμαστε μοναδικοί. Οι καλοί άνθρωποι δεν γεννιούνται καλοί. Επιλέγουν να είναι. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να σας περάσω», είπε.

Καταλήγοντας απήγγειλε το συγκλονιστικό ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Ποτέ δεν φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους», αφιερώνοντάς το σε όλες τις μητέρας που έχουν χάσει τα παιδιά τους όχι μόνο κορίτσια αλλά και αγόρια: «Στη μητέρα του Παύλου, του Γιακουμάκη, του Ζακ», είπε χαρακτηριστικά.
Το κομμάτι από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου που απήγγειλε:
«Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους,
τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους
την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει
σα να σπουδάζει τον ατμό και το χρόνο. Πάντα εκεί –
Και το σπίτι παίρνει ένα άλλο στένεμα και πλάτεμα
σάμπως να πιάνει σιγαλή βροχή
καταμεσής καλοκαιριού, στα ερημικά χωράφια.
Δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά. Μένουν στο σπίτι
κι έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο
και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας, τόσο
που ο πόνος κάτω απ’ τα πλευρά μας, δεν είναι πια απ' τη στέρηση
μα απ’ την αύξηση. Κι αν κάποτε οι γυναίκες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους,
είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι».
Δείτε το απόσπασμα από το 47:00 και μετά:
Ροή ειδήσεων
0
Πρόσφατα πρώταΠαλαιότερα πρώτα
loader
Για τη συμμετοχή στη συνομιλία,
συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
loader
Συνομιλίες
Заголовок открываемого материала