Έχετε εγγραφεί με επιτυχία
Παρακαλώ ακολουθήστε τον σύνδεσμο που εστάλη στο
 - Sputnik Ελλάδα, 1920
Αθλητικά
Αθλητικές ειδήσεις για ποδόσφαιρο, μπάσκετ και όλα τα σπορ. Οι κορυφαίες ελληνικές και διεθνείς αθλητικές στιγμές με επικαιρότητα και σχολιασμό.

Όταν το ποδόσφαιρο ήταν το κλειδί για να ξεπεράσουν τον πόνο ενός αγέννητου παιδιού

Sands United FC - Sputnik Ελλάδα, 1920, 12.01.2022
Βρείτε μας
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ξεχάσεις τον πόνο. Υπάρχουν εκείνοι που μεθάνε και εκείνοι που δεν μιλούν για αυτό, μέχρι να δημιουργηθεί ένας τοίχος από δάκρυα. Και τα δάκρυα γίνονται πέτρες, αν μείνουν και δεν ξεσπάσουν.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Άντι επρόκειτο να γίνει πατέρας. Μετά από επτά χρόνια ο ίδιος και η σύζυγός του προσπαθούν να συλλάβουν με πολλαπλούς κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ο Αντι ήταν περιχαρής όταν η σύζυγός του ανακοίνωσε πως περιμένουν τον πρώτο τους γιο. Στην 36η εβδομάδα κύησης, το ζευγάρι είδε σε μια εξέταση ότι το μωρό βρισκόταν σε θέση βραχίονα, αλλά ήταν υγιές και μεγάλωνε.

Από τη χαρά στη λύπη

Ονόμασαν το αγέννητο μωρό τους Έλι και άρχισαν με ενθουσιασμό να προετοιμάζονται για την άφιξή του. Δύο μέρες αργότερα, ο Έλι σταμάτησε να κινείται.
«Κάναμε μια εξέταση και μας είπαν ότι είχε πεθάνει» θυμάται ο Άντι. «Ακόμα δεν γνωρίζουμε ποια ήταν η αιτία, μάλλον ήταν επιπλοκές του πλακούντα».
Φανέλα της ποδοσφαιρικής ομάδας Angels United FC - Sputnik Ελλάδα, 1920, 14.10.2021
Αθλητικά
Angels United: Η σπαρακτική ιστορία της ομάδας από μπαμπάδες που έχουν χάσει τα παιδιά τους
Σε εκείνο το σημείο ο Άντι συνειδητοποίησε ότι εκτός από την αγάπη και το πένθος που βίωνε η οικογένεια, η προσέγγιση αυτής της απώλειας ήταν πολύ περίπλοκη.

«Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν τι να πουν, ακόμα και πολύ καλοί, στενοί φίλοι»

Πήγε να μιλήσει σε ομάδες υποστήριξης, αλλά δεν μπορούσε καθώς κάτι του έλειπε. Συνειδητοποίησε ότι υπάρχουν πολλές ομάδες υποστήριξης που αντιμετωπίζουν τη θλίψη ενός αγέννητου παιδιού, αλλά πολύ λίγες είναι για τους πατεράδες.
Ανακάλυψε ότι δεν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος άνθρωπος στον οποίο θα μπορούσε να απευθυνθεί ως πατέρας ενός νεκρού παιδιού. «Είμαι πολύ ανοιχτός άνθρωπος, νιώθω άνετα να μιλάω για τα συναισθήματά μου, αλλά αυτό που διαπίστωσα με την απώλεια του παιδιού μου ήταν ότι μόνο οι άνθρωποι που έχουν βιώσει κάτι τέτοιο ή παρόμοιο ένιωθαν πραγματικά άνετα να μιλήσουν για αυτό. Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν τι να πουν, ακόμα και πολύ καλοί, στενοί φίλοι».
Μπάλα ποδοσφαίρου - Sputnik Ελλάδα, 1920, 11.01.2022
Αθλητικά
Θρήνος για 17χρονο ποδοσφαιριστή – Πέθανε μπροστά στον πατέρα του σε δοκιμαστικό για ομάδα

Η ποδοσφαιρική ομάδα των μπαμπάδων

Μια μέρα ο Άντι έμαθε για τη δημιουργία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας αποτελούμενης από μπαμπάδες αγέννητων παιδιών. Έστειλε email και εμφανίστηκε στην προπόνηση. Ιδρυτής ήταν ο Γιόχαν Χάργκριβς.
Από εκείνη τη στιγμή, ό,τι ήταν περίπλοκο να εξηγηθεί, έγινε εύκολα κατανοητό με τη σιωπή. Στα αποδυτήρια συγκρίνουν, μιλάνε για το ποδόσφαιρο, κάνουν θεραπευτικές ανταλλαγές, μοιράζονται τον πόνο, αλλά και το πάθος. Η ομάδα παίζει κάθε δεκαπενθήμερο, αλλά έχει κι άλλες δράσεις στο ενδιάμεσο. Δείπνα, εκδηλώσεις, φιλανθρωπίες.
Η δυσκολία είναι μεγαλύτερη για έναν πατέρα να εκφράσει τον πόνο και έτσι οι ψυχολόγοι δίνουν προσοχή σε αυτή την κατάσταση, να την ξορκίσουν, να συνεργαστούν με τους πατεράδες προκειμένου να εκφράσουν τον πόνο και τη δυσφορία τους.
Ο Εβγκενί Μπελοσέϊκιν - Sputnik Ελλάδα, 1920, 12.01.2022
Αθλητικά
Πάλεψε με το αλκοόλ και κρεμάστηκε στα 33 του: Ο θάνατος του πατέρα από χούλιγκαν και ο νέος έρωτας

Οι προγεννητικοί θάνατοι

Στην Αγγλία, οι προγεννητικοί θάνατοι κατά μέσο όρο είναι ένας στους 225. Ο Γιόχαν δημιούργησε σιγά σιγά μια ομάδα για όσους υπέφεραν από αυτό το πένθος. Κάθε φορά που έρχεται ένας νέος, λέει την ιστορία του, μετά τον ρωτούν τι πόστο θέλει να παίξει και είναι ήδη μέλος της ομάδας.
Ο ιδρυτής της ομάδας θεωρεί το ποδόσφαιρο «έναν δούρειο ίππο για να μιλήσει ο καθένας για τα σοβαρά και προσωπικά του δράματα». Αρχίζουν, επίσης, να οργανώνονται καλύτερα, συμμετέχουν σε όλο και πιο απαιτητικούς αγώνες με άλλες ομάδες του Λονδίνου, ενώ έχουν γίνει ένα «όχημα» που οδηγεί στην ευαισθητοποίηση για το συγκεκριμένο θέμα.
Ο Τζόσουα, που έγινε πρόσφατα μέλος, θυμάται ότι εξαιτίας μιας πάθησης, το κοριτσάκι του ήταν καταδικασμένο και ο γιατρός τον ρώτησε αν ήθελε να ακούσει τον σφυγμό για τελευταία φορά πριν να είναι πολύ αργά.
«Ακόμα κι αν δεν παίξουμε ποτέ ξανά ποδόσφαιρο, θα έχω πάντα αυτή την ομάδα φίλων να βασίζομαι και να μιλάω. Είναι πραγματικά ξεχωριστό για μένα».

«Κοίτα πόσο καλός είναι ο μπαμπάς μου!»

Και ποιος ξέρει, εκεί πάνω θα υπάρχει μια κερκίδα όπου κάθε φορά που παίζουν αυτοί οι μπαμπάδες, θα υπάρχουν παιδιά που σπινάρουν το ένα το άλλο και θα λένε «ρε, κοίτα πόσο καλός είναι ο μπαμπάς μου!».
Ροή ειδήσεων
0
Πρόσφατα πρώταΠαλαιότερα πρώτα
loader
Live
Заголовок открываемого материала
Για τη συμμετοχή στη συνομιλία,
συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
loader
Συνομιλίες
Заголовок открываемого материала