ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Από
0 20
Βρείτε μας

Оι ηγέτες Ρωσίας και Ιταλίας συζήτησαν το θέμα κατασκευής του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου οριοθετώντας την ομάδα χωρών που ενδιαφέρεται πάραυτα για την υλοποίηση του μεγαλόπνοου έργου. Η Ελλάδα λογικά πρέπει να είναι μέσα στην ομάδα αυτή.

Οι κοινές συνεντεύξεις Τύπου του Βλαντίμιρ Πούτιν με τους εκάστοτε συνομιλητές του έχουν ζωντανό ενδιαφέρον. Η πρόσφατη, με τον Ιταλό πρωθυπουργό Τζουζέπε Κόντε, εκτιμώ ότι για τον χώρο των Βαλκανίων είχε διπλό ενδιαφέρον, διότι κεντρικό αντικείμενο των διμερών συνομιλιών, άρα και της συνεντεύξης των δύο, ήταν ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία έως την Ιταλία. Αγωγός που για να φτάσει εκεί περνά μέσα από αρκετές άλλες χώρες.

Πρόκειται για τον αγωγό που ολοκληρώνεται σύντομα από τον πυθμένα της Μαύρης θάλασσας και θα βγαίνει στα ευρωπαϊκά παράλια της Τουρκίας. Έχουμε γράψει κατ' επανάληψη για το κεφαλαιώδες αυτό έργο, μια ιδέα που συζητήθηκε πριν από 12 χρόνια με τη συμμετοχή και του τότε έλληνα πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή. 

Η πρώτη εκδοχή του έργου ήταν να βγαίνει στα παράλια της Βουλγαρίας και από εκεί, μέσω βαλκανικών χωρών, στην Αυστρία και την Ιταλία. Παράλληλα, οι Ιταλοί έριξαν την ιδέα μια γραμμής από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα και με υποθαλάσσιο αγωγό από την Αδριατική, στη Νότια Ιταλία. 

Το 2014, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών επέμεναν στην αρνητική τους θέση έναντι της υλοποίησης ενός τέτοιου έργου, η δεμένη στο άρμα των αμερικανών βουλγαρική κυβέρνηση αθέτησε τις υποσχέσεις της και η Μόσχα τον Δεκέμβρη του 2014 αποφάσισε να σταματήσει κάθε ενέργεια προς την κατεύθυνση της κατασκευής, αν και είχαν γίνει έξοδα και μεταφορά σωλήνων και μηχανολογικών εξοπλισμών. 

Οι Ευρωπαίοι θεώρησαν ότι πέτυχαν μια «νίκη» έναντι της Ρωσίας, (είχαν φουντώσει και τα γεγονότα στην Ουκρανία και βρήκαν πρόφαση να τιμωρήσουν τη Μόσχα για την «ανυπακοή της»)… Διέρρεαν προς την κοινή γνώμη ότι απέρριψαν ένα έργο που χρειαζόταν περισσότερο στη Ρωσία παρά στην Ευρώπη. 

Πριν πετεινός λαλήσει τρεις, η Τουρκία άρπαξε την ιδέα της κατασκευής του αγωγού και πρότεινε στη Ρωσία να τον κατασκευάσει και να βγαίνει αντί των παραλίων της Βουλγαρίας, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα νοτιότερα, δηλαδή στα τουρκικά παραλία. Εδώ πια δεν έχει κανέναν λόγο η Ευρώπη. Οι συμφωνίες έγιναν σε χρόνο ρεκόρ, ο διπλός αγωγός θα φτάσει σύντομα στα τουρκικά παραλία και από εκεί, η μια γραμμή του θα τραβά για τις εσωτερικές ανάγκες της Τουρκίας, η δεύτερη, με ποσότητα 15,75 δισ. κυβικά τον χρόνο, θα τραβά προς κάλυψη των αναγκών Βαλκανίων και Ν.Α. Ευρώπης. Αφού λοιπόν βρισκόμαστε στο παρά πέντε του ω γέγονε γέγονε, βλέπουμε τους Ευρωπαίους να τρέχουν να μπουν στο τρένο του… αγωγού, ώστε να μην αφήσουν το συμφέρον τους να… εξαεριστεί… Τώρα, γίνεται ολοφάνερο ότι τον αγωγό έχει ανάγκη μια μεγάλη ομάδα χωρών της Ε.Ε. 

Ο ιταλός πρωθυπουργός στη Ρωσία τόνισε πως η κυβέρνησή του θέλει διακαώς να εμπλακεί στο σύστημα κατασκευής του αγωγού. Ο Πούτιν έδειξε προθυμία να συνεργαστεί. Και ακούστε τη φράση του ρώσου ηγέτη στη συνέντευξη Τύπου με τον Κόντε, στην ερώτηση από πού θα περνάει ο αγωγός για να φτάσει στην Ιταλία: 

«Θα μπορεί να είναι μέσω της Βουλγαρίας, ακόμα και μέσω της Σερβίας και της Ουγγαρίας, θα μπορούσε όμως να είναι και μέσω της Ελλάδας…»

Οι Ιταλοί, όπως μου εκμυστηρεύτηκε πρόσφατα στα πλαίσια του διεθνούς οικονομικού φόρουμ της Βερόνας κορυφαίο στέλεχος στον τομέα των υδρογονανθράκων, είναι εκείνοι που επιμένουν να γίνει η γραμμή μεταφοράς μέσω της Ελλάδας, διότι επιθυμούν να καλύπτουν τις ανάγκες στις κεντρικές και νότιες περιοχές της χώρας…

Άρα, η Ελλάδα, αν πράγματι επιθυμεί την κατασκευή του αγωγού, έχει μεγάλο σύμμαχο προς προώθηση των σχεδίων της μέσα στην Ευρώπη. 

Κυβερνητικοί παράγοντες έχουν ακουστεί κατά καιρούς να λένε ότι «εμείς θελουμε τον αγωγό αλλά οι Βρυξέλλες αντιδρούν, εμείς δεν είμαστε τόσο δυνατοί και δεν έχουμε δυνατούς συμμάχους δίπλα μας…». Να λοιπόν η Ιταλία του Κόντε. 

Αλλά, πόσο θα επιχειρούμε να βρίσκουμε δικαιολογίες περί της πολυσυζητημένης «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης»; 

«Η άρνηση της Βουλγαρίας να στήσει τη Νότια Ροή αποδείχτηκε χονδροειδές λάθος της, η Τουρκία άρπαξε την πρωτοβουλία ενώ ταυτόχρονα η Γερμανία χτίζει μαζί μας το δεύτερο αγωγό από τη Βαλτική, εξηγεί ο ρώσος γερουσιαστής, Αλεξέι Πουσκόφ. 

Τι σημαίνει αυτό; Ότι η Γερμανία προωθεί το ιδιαίτερα συμφέρον για την οικονομία της έργο και «γράφει» τις αιτιάσεις των γραφειοκρατών της ευρωπαϊκής επιτροπής ενέργειας…

Τον περασμένο μόλις Σεπτέμβρη ο ούγγρος πρωθυπουργός Όρμπαν, πρόλαβε τον ιταλό ομόλογό του και έσπευσε να ζητήσει από τον Πούτιν να έχει η χώρα του συμμετοχή στον αγωγό. Το ίδιο είχε ζητήσει, ακόμα νωρίτερα ο σέρβος πρόεδρος Βούτσις. 

Αλλά και ο Βούλγαρος, Μπόικο Μπορίσοφ, ουσιαστικά ζητούσε συγγνώμη από τον Πούτιν κατά τη διάρκεια της μεταξύ τους συνάντησης το καλοκαίρι και περιχαρής ενημέρωνε τους δημοσιογράφους ότι «ο Πούτιν μας ανακοίνωσε πως δεν έχει αντίρρηση αν ο αγωγός από τα τουρκικά παραλία τραβήξει προς τη Βουλγαρία…». 

Σε όλη αυτή την «ομοβροντία» προτάσεων συμμετοχής ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, προειδοποίησε πως συμμετοχή ευρωπαϊκών χωρών στον αγωγό μπορεί να γίνει μόνο αν υπάρξει σαφής γραπτή εγγύηση από τις Βρυξέλλες… Επανάληψη της ιστορίας με τη Σόφια το 2014, η Μόσχα δεν πρόκειται να δεχτεί.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε και την απάντηση του ούγγρου ομολόγου του Λαβρόφ, Πέτερ Σιγιάρτο: Οι διαπραγματεύσεις μας με τη Μόσχα για το θέμα του αγωγού είναι κυρίαρχο δικαίωμα της Βουδαπέστης, άσχετα αν είμαστε μέλος της Ε.Ε…! Και μάλιστα ο Ούγγρος ΥΠΕΞ, χωρίς να μασάει τα λόγια του, πήγε ένα βήμα παρακάτω. 

«Αφού η Δυτική Ευρώπη μπορεί να προμηθεύεται φ.α. από το βόρειο αγωγό, εμείς η κεντρική και νότια Ευρώπη απαιτούμε για τον εαυτό μας το ίδιο δικαίωμα… Απαιτούμε ώστε οι Βρυξέλλες να πάψουν να μας βάζουν τρικλοποδιές!»

Στη Μόσχα εκτιμούν πως η επίσκεψη Κόντε διαμορφώνει τον κύκλο των χωρών που έχουν την προοπτική να συμμετάσχουν στην κατασκευή του αγωγού. Ενός έργου που η αρχική πηγή του (η μια γραμμή του που θα τραβάει προς Βαλκάνια), θα είναι 15,75 δισ. κυβικά, η προοπτική του όμως είναι να διπλασιαστεί ο αγωγός από το πυθμένα της Μαύρης θάλασσας, όπως εκείνος της Βαλτικής και σε βάθος πέντε-έξι χρόνων να μεταφέρονται άλλα 32 δισ. κυβικά. Αυτό δεν θα έχει μόνο κέρδος για τις χώρες τράνζιτ (και η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να είναι μέσα σε αυτό τον χορό των αγωγών με αρχικό κέρδος γύρω στα 500 εκατ. ευρώ ετησίως μόνο για το τράνζιτ), αλλά θα δώσει ώθηση για την ανάπτυξη της οικονομίας των χωρών των Βαλκανίων και της Ν.Α. Ευρώπης που η μιζέρια οδηγεί τους πληθυσμούς στην έξαρση επικίνδυνων εθνικιστικών εκφράσεων.

Οι παίκτες οριοθετούνται, όλοι επιδιώκουν συνομιλίες και ξεκαθάρισμα των θέσεών τους έναντι της Ρωσίας.

Η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να είναι παρούσα σε αυτή τη διαδικασία. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας που πέτυχε συμφωνία επίσκεψης στη ρωσική πρωτεύουσα και συνομιλίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ευελπιστούμε ότι θα επαναλάβει, όπως και ο ιταλός πρωθυπουργός, τη δίκη του θέληση συμμετοχής της χώρας μας στα μεγαλόπνοα αυτά έργα που ήδη βρίσκονται στην πορεία υλοποίηση τους. Αρνούμαι να φανταστώ ότι στις 7 Δεκεμβρίου, στη Μόσχα, θα επαναληφθεί η ιστορία του 2010, με την επίσκεψη του τότε πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος προβλημάτισε τη ρωσική αντιπροσωπεία με τις γενικόλογες αναφορές του περί «πράσινης ανάπτυξης»! 

* Το Sputnik δεν υιοθετεί απαραίτητα τις απόψεις που εκφράζονται

Tags:
φυσικό αέριο, Αλέξης Τσίπρας, Βλαντίμιρ Πούτιν, Μόσχα, Ελλάδα, Ρωσία
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK