00:24 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟY 2019
Акции к 5-летию начала событий на киевском Майдане

Μαϊντάν, πέντε χρόνια από την αρχή του...τέλους της Ουκρανίας!

© Sputnik / Stringer
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Από
0 30
Βρείτε μας

Το πολυδιαφημισμένο «ευρωπαϊκό» όνειρο, για χάρι του οποίου αιματοκύλισαν την Ουκρανία πριν από πέντε χρόνια, αποδείχτηκε οδυνηρό. Μια ακόμα αμερικανόπνευστη, «έγχρωμη επανάσταση», οδηγεί στην αποσύνθεση της χώρας.

Η φυγή των Ουκρανών πολιτών από τη χώρα τους «δεν είναι εργατικός τουρισμός, είναι μια μαζική και πανικόβλητη φυγή από τις εστίες τους…». Τα λόγια μέσα στα εισαγωγικά δεν είναι δικά μου είναι της πάλαι ποτέ, πορτοκαλί πριγκίπισσας, όπως την είχαν ονομάσει τα «διεθνή» μέσα ενημέρωσης το ξεχασμένο σήμερα Φθινόπωρο του 2004, της Γιούλιας Τιμοσένκο. Αυτής που έξι μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές 2018, η δημοτικότητα βρίσκεται στο 20% αφήνοντας πίσω τους υπόλοιπους «δελφίνους», μαζί και τον τωρινό πρόεδρο, Ποροσένκο.

Το ενδιαφέρον των δηλώσεων Τιμοσένκο έγκειται στο γεγονός ότι χρονικά συμπίπτουν με τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από την έναρξη των κινητοποιήσεων,(21 Νοεμβρίου 2013), κατά της απόφασης του τότε προέδρου Γιανουκόβιτς να μην υπογράψει τη Συμφωνία Σύνδεσης της Ουκρανίας με την Ε.Ε. Ήταν τότε που μια βδομάδα αργότερα στο Βίλνιους της Λιθουανίας η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, υποδεχόμενη τον Γιανουκόβιτς του είπε: Περιμέναμε περισσότερα και όχι μια άρνηση από σένα. Τώρα αυτό θα έχει συνέπειες…

Τα λόγια ήταν, on line, τα τηλεοπτικά κανάλια, μαζί και τα ουκρανικά το σέρβιραν στους τηλεθεατές και σε λίγες ώρες στο Κιέβο βρέθηκαν στους δρόμους δεκάδες ίσως και δύο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι με κεντρικό σύνθημα: η Ουκρανία είναι Ευρώπη…Και η πλατεία όπου γινόταν η κινητοποίηση πήρε την επωνυμία, Ευρωμαϊντάν! Ενα μήνα αργότερα στις 22 Δεκεμβρίου, ιδρύθηκε και ολόκληρο κίνημα με την επωνυμία «Μαϊντάν».

Εκείνο το διάστημα, στις καθημερινές κινητοποιήσεις ανάμεσα στους διαδηλωτές που κατέφθαναν στο Κιέβο από πολλές, κυρίως δυτικές, περιοχές της χώρας έκαναν παρέλαση και φωτογραφίζονταν μια ντουζίνα υπουργών και ανώτερων κυβερνητικών στελεχών της Γερμανίας, Πολωνιας, Γαλλίας, των βαλτικών χωρών και φυσικά τον τόνο έδιναν αμερικανοί γερουσιαστές και η πολυπράγμων ΥΦΥΠΕΞ, Βικτόρια Νούλαντ.

Το κίνημα κόπασε κάπως λίγες μέρες πριν και μετά την πρωτοχρονιά. Η κυβέρνηση υπό τον Γιανουκόβιτς επεδίωξε, να βρει μια φόρμουλα συμβιβασμού, αλλά η αναποφασιστικότητα και η δειλία που εξέφραζε γινόταν «σπαθί» στα χέρια των ηγετών του «Μαϊντάν». Τα στελέχη της εξέγερσης δεν υποτάσσονταν σε καμμία προτροπή ή διάταγμα της εξουσίας, η χώρα ζούσε μέσα σε ένα…χάος! Μήπως όμως το «χάος» αυτό ήταν ελεγχόμενο; Και από ποιους;
— Η αμερικανική πρεσβεία στο Κιέβο είχε μετατραπεί σε στρατηγείο που κατεύθυνε τις εξελίξεις, εκμυστηρεύεται σήμερα ένας από τους πιο έγκυρους, διαχρονικά, πολιτικούς αναλυτές της χώρας, ο Μιχαήλ Πογκρεμπίνσκι.

Γνωρίζοντας την επίδραση που είχε ο αμερικανός πρέσβης στη χώρα σε μια συνάντηση στην πρεσβεία ο Πογκρεμπίνσκι τον παρακάλεσε: Ανακοινώστε σε όλους αυτούς που κάνουν καταλήψεις δημοσίων κτηρίων ότι δεν είναι σωστό και ότι δεν τους στηρίζετε… Τότε ο πρέσβης, Τζέφρυ Πάιατ, απάντησε ότι τους το λέει συνεχώς «κάθε φορά που έρχονται στην πρεσβεία για συσκέψεις», όμως…συνεχίζουν!!! Αλλά δημόσια δεν πρόκειται να κάνει δήλωση!

«Έρχονται στην πρεσβεία για συσκέψεις»,αυτό και αν είναι χυδαία μορφή αναγνώρισης τημετατροπής μιας χώρας μέσα στον ευρωπαϊκό χώρο σε…Ταλιμπανιστάν!
Οι ΗΠΑ, συνεχίζει την εξιστόρηση ο Ουκρανός αναλυτής, είχαν συμφέρον ώστε εκείνες οι κινητοποιήσεις να τελειώσουν έτσι όπως τελείωσαν. Και χρησιμοποίησαν για το σκοπό αυτό όλα τα μέσα που είχαν στη διάθεση τους. Ποιός δε θυμάται άραγε μια από τις ατάκες της Νούλαντ τότε, ότι οι ΗΠΑ ξόδεψαν πέντε δις δολ. για την «προώθηση της δημοκρατίας» στην Ουκρανία;

Στις 18 Φεβρουαρίου 2014,ξεκίνησαν οι ένοπλες συγκρούσεις του σκληρού πυρήνα των διαδηλωτών με τις αστυνομικές δυνάμεις που, όπως έχει αποδειχθεί δεν έκαναν χρήση του οπλισμού τους. Στις 21 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο της προεδρίας ο Γιανουκόβιτς, με την παρουσία των ΥΠΕΞ, Γερμανίας, Γαλλίας και Πολωνίας, που μπήκαν ως εγγυητές, συμφωνεί με την ηγεσία των εξεγερμένων,(Κλιτσκό, Γιατσενιούκ, Τιαγκνιμπόκ), να κάνει υποχωρήσεις στα αιτήματα τους με την προϋπόθεση ότι θα αδειάσει η πλατεία από τους συγκεντρωμένους. Η συμφωνία κράτησε τόσο, όσο χρειάστηκαν οι τρεις ευρωπαίοι υπουργοί να πάνε στο…αεροδρόμιο! Ήταν τότε που οι ένοπλοι έπαιρναν οδηγίες από αλλού και όχι από την Ε.Ε. Τότε που η Νούλαντ έλεγε στο τηλέφωνο στον πρέσβη Πάιατ, ότι θα αναλάβουν «ο Γιατς. πρωθυπουργός, ο Κλιτς δεν κάνει για το ρόλο αυτό θα πάει σε άλλο πόστο…».

Πράγματι, ο Γιατσενιούκ, τις επόμενες ώρες που έγινε το πραξικόπημα ανέλαβε πρωθυπουργός, ο δε Κλιτσκό, δήμαρχος της πολυτάραχης πόλης.
Το γεγονός ότι ο τρίτος της «παρέας», ο Τιαγκνιμπόκ, ήταν επικεφαλης του εθνικιστικού κινήματος, «Σβομπότα», ήταν μια «λεπτομέρεια» για τη Νούλαντ και τον εκεί «γκαουλάιτερ» των ΗΠΑ.

Εν τω μεταξύ, στους δρόμους του Κιέβου κείτονταν τα πτώματα εκατό και πλέον ανθρώπων, μεταξύ αυτών και 36 ανδρών των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας(Μπέρκουτ), που έπεσαν θύματα των ακροβολιστών από τα δυο κτίρια(ξενοδοχείο Ουκραΐνα και Ωδείο)που βρισκόταν υπό τον έλεγχο του κομμεντάντ του Μαϊνταν, σημερινού προέδρου της Βουλής, Αντρέι Παρούμπι!

Στις 23 Φεβρουαρίου η Βουλή της χώρας,(η πλειοψηφία των οποίων μέχρι σήμερα είναι έμμισθα στελέχη των διαφόρων ολιγαρχικών ομάδων), αλλάζει το νόμο για την κρατική γλώσσα, ουσιαστικά προχωρεί στην απαγόρευση της ρωσικής!

Στις 27, διορίστηκε η νέα σύνθεση της κυβέρνησης.

Από 27 Φεβρουαρίου μέχρι αρχές Μαρτίου η «παρέλαση» υπουργών και στελεχών των δυτικών χωρών στο Κιέβο, δεν άφηνε καμμία αμφιβολία για τη νομιμοποίηση τουεγκλήματος. Ανάμεσα τους και ο «δικός»μας, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ΥΠΕΞ, Ευάγγελος Βενιζέλος… Η κατάντια του πολιτικού συστήματος της χώρας μας έγκειται στη φράση που ακούστηκε τότε. Οι αμερικανοί κέρδισαν και είναι…έξυπνη(!)πολιτική επιλογή να είσαι μαζί τους σε αυτή τη νίκη!!!

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, στις 16 Μαρτίου, οι κάτοικοι της Κριμαίας κατάφεραν τελικά να οργανώσουν το δημοψήφισμα, να πάρει μέρος σε αυτό το 95%, και με το καθολικό 98% να αποφασίσουν την αποχώρηση από τη σύνθεση της Ουκρανίας και την επιστροφή στη σύνθεση της Ρωσίας! Μια πράξη που προβλέπονταν ακόμα και στο Σύνταγμα της…Ουκρανίας.

Στο επόμενο χρονικό διάστημα θα έχουμε την ευκαιρία πιο λεπτομερούς παρουσίασης των αιματηρών εκείνων γεγονότων που σήμερα χαρακτηρίζονται ως «τραγική»ημερομηνία και ως η «μεγαλύτερη γαιωπολιτική καταστροφή στην Ευρώπη»στον 21ο αιώνα. Το ουκρανικό δίκτυο, Newsone, έθεσε ένα ερώτημα στους πολίτες της χώρας: Αν γινόταν να γυρίσουμε πίσω πέντε χρόνια, θα βγαίνετε ξανά στο Μαϊνταν; Μόνο το 9% είπε ναι. Το 91% απάντησε ΟΧΙ.

Η Γιούλια Τιμοσένκο, προφανως για προεκλογικούς λόγους, ανέφερε δημόσια αυτό που γνωρίζουν αλλά δε λένε οι αρχές. Ότι τα τελευταία χρόνια 3,2 εκ Ουκρανοί έχουν φύγει από τη χώρα και ζουν μόνιμα στο εξωτερικό ενώ άλλα 9 εκ. τρέχουν όπου βρουν εποχικές δουλειές. Στην Ουκρανία των 56 εκ. κατοίκων της σοβιετικής εποχής, σήμερα έχουν απομείνει μόλις 40 εκ.!

Τέλος, σε αντίθεση με όλο αυτό το δυτικό θίασο που παρέλασε από το Κιέβο καθ´ολη τη διάρκεια του τριμήνου των τραγικών εξελίξεων, δεν βρέθηκε εκεί ούτε ένας ρώσος κυβερνητικός παράγοντας…

* Το Sputnik δεν υιοθετεί απαραίτητα τις απόψεις που εκφράζονται

Tags:
Γιούλια Τιμοσένκο, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, Τζέφρι Πάιατ, Ουκρανία, Ευρώπη, ΗΠΑ
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK