15:19 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟY 2019
Κοινή συνέντευξη Τύπου Τσίπρα - Πούτιν, 7 Δεκεμβρίου 2018

Στο Κρεμλίνο πήγαν όλα καλά. Στη συνέχεια τι γίνεται;

© Sputnik / Sergey Guneev
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Δημήτρης Λιάτσος
0 60

Ένα πράγμα που διαπίστωνε κανείς μέσα και έξω από το Κρεμλίνο, στα ρωσικά ΜΜΕ και στις αναλύσεις πριν και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Τσίπρα, ήταν η ισχυρή θέληση της ρωσικής πλευράς για...«ξεπάγωμα» των διμερών σχέσεων. (Δεν αναφέρω εδώ την ελληνική πλευρά διότι και έτσι ήταν φανερός ο στόχος της επίσκεψης).

Και οι δύο πλευρές διαπίστωναν το οφθαλμοφανές, ότι το καλοκαίρι έγιναν πράγματα τα οποία εξέπιπταν της παραδοσιακής πορείας των διμερών σχέσεων. Υπό αυτή την έννοια, η συνάντηση των δύο ηγετών στο Κρεμλίνο και επίσημα έκανε πέρα το σκοτεινό πέπλο που δημιουργήθηκε.

Το γερό «σανίδι», για να πιαστούν και να κρατήσουν στην επιφάνεια τις διμερείς σχέσεις, ήταν τα 190 χρόνια σύναψης των διπλωματικών σχέσεων. Όχι μόνο και ούτε κυρίως γιατί πρόκειται για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι γιατί τότε, το Σεπτέμβρη του 1828, ο ρώσος τσάρος, Νικόλαος Α´ έγραψε την επιστολή αναγνώρισης του νεοελληνικού κράτους και ο απεσταλμένος του, ελληνικής καταγωγής Μαρκ Βούλγαρης, ταξίδεψε στον Πόρο και εκεί στο ρωσικό ναύσταθμο την παρέδωσε στον κυβερνήτη, Ιωάννη Καποδίστρια. Μέχρι τότε υπήρχε γενικά αυτό που ονομάζονταν «ελληνικός κόσμος» χωρίς κρατική υπόσταση. Αυτή ήρθε, ουσιαστικά, αφού η Ρωσία υποχρέωσε την οθωμανική Πύλη να δώσει αυτονομία και στη συνέχεια ανεξαρτησία στους Έλληνες.

Για να κλείσουμε, ελπίζω μια για πάντα, τη «μαύρη σελίδα» του περασμένου καλοκαιριού με την απέλαση των Ρώσων διπλωματών με την αιτιολογία ότι επιχείρησαν «να παρέμβουν στις εσωτερικές υποθέσεις» της Ελλάδας, η Μόσχα, από την πρώτη στιγμή που δημοσιοποιήθηκε το θέμα αυτό, «έκρουσε κώδωνα κινδύνου» γιατί δεν μπορούσε να πιστέψει ότι απο την Αθήνα την κατηγορούν ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, «επιβουλεύεται την κρατική της υπόσταση».

— Πώς είναι δυνατόν να μας κατηγορείτε για κάτι τέτοιο, αναφώνησε πρώτη η επίσημη εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα, τον περασμένο Ιούλιο, μιλώντας ειδικά στους Έλληνες ανταποκριτές στη Μόσχα. Εμάς που είμαστε στην πηγή της απόκτησης της ανεξαρτησίας του νεοελληνικού κράτους;
Πέρασαν τέσσερις μήνες, ο Τσίπρας στο αρχικό στάδιο των εξελίξεων φαίνεται να διαπίστωσε ότι η κατάσταση παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις, ακολούθησε η παραίτηση-απομάκρυνση Κοτζιά από το ΥΠΕΞ, στον οποίο φορτώθηκε η ευθύνη για την τραχύτητα και το αλόγιστο των ανακοινώσεων επί του θέματος. Δόθηκαν εκατέρωθεν εξηγήσεις και φθάσαμε στην επίσκεψη του Τσίπρα στο Κρεμλίνο.

Ο πρόεδρος Πούτιν «έκλεισε» το θέμα αφού, όμως, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Με το κύρος και τη νηφάλια πειθώ που τον διακρίνει: Εξ´αρχής είμασταν αντίθετοι και εξακολουθούμε να είμαστε αντίθετοι με την αιτιολογία απέλασης των διπλωματών μας. Μου είναι αδύνατο να φανταστώ ότι κάθε νοήμων άνθρωπος στην Ελλάδα και στη Ρωσία μπορεί να σκεφθεί ότι η Ρωσία απεργάζεται κάποιες επιβολές ή οργανώνει κάποιες συνομωσίες. Πρόκειται απλά για ανοησίες!!! Όταν δημιουργούνται κάποια θέματα ανάμεσα στις μυστικές υπηρεσίες, πράγμα που μπορεί να συμβεί, υπάρχει σειρά τρόπων να ρυθμιστούν χωρίς…θεατρινισμούς!

Έτσι, ο Πούτιν χαρακτηρίζει ευγενικά «θεατρινισμούς» τη μεθοδολογία που επέλεξε τότε το ελληνικό ΥΠΕΞ να δημοσιοποιήσει το θέμα και η Ζαχάροβα το καλοκαίρι είχε αποκαλέσει το χειρισμό από ελληνικής πλευράς ως «παιδική χαρά»! Εν τέλει, ο Τσίπρας πήρε το μήνυμα, δόθηκαν εξηγήσεις και έληξαν οι…παρεξηγήσεις! Από πλειάδα μελών της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Μόσχα διαπίστωσα ότι απέφευγαν το θέμα αυτό, «όπως ο διάολος το λιβάνι», και πολύ καλά έκαναν. Εκείνο που μένει σαν κατακάθι είναι, προφανώς, η εκτός επικαιρότητας πλέον ερώτηση: Άρα είχαν δίκιο οι Ρώσοι όταν άφηναν να εννοηθεί ότι η απόφαση απέλασης ελήφθη κατόπιν πιέσεων τρίτων;
Θα αποδεχτούμε τη ρήση: τέλος καλό, όλα καλά…Υπό την έννοια αυτή, της αποκατάστασης των σχέσεων μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι η επίσκεψη Τσίπρα ήταν επιτυχής.

Η φιλολογία κάποιων ελληνικών ΜΜΕ, περί υποτίμησης της επίσκεψης από ρωσικής πλευράς, περί «στησίματος» του πρωθυπουργού στις συναντήσεις κλπ, δεν αντέχει σε σοβαρή ανάλυση. Εκ του μακρόθεν πολλοί οι…βαθυστόχαστοι αναλυτές! Στην τελετή ανταλλαγής των πρωτοκόλλων συνεργασίας παρευρίσκονταν οι αρμόδιοι Ρώσοι υπουργοί, εσωτερικών Κολοκόλτσεφ, αθλητισμού Κολομπκόφ, ο συμπρόεδρος της μικτής διυπουργικής Ντίντριχ, και ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ Γρουσκό…

Όσον αφορά το επιχειρηματικό κομμάτι, η συζήτηση Τσίπρα με το Ρώσο πρωθυπουργό Μεντβέντεφ, είχε ουσία και συγκεκριμένο βάθος που ελπίζουμε να πάρει σάρκα και οστά στο εγγύς μέλλον. Το σημαντικό είναι ότι το θέμα της κατασκευής του αγωγού μεταφοράς φ.α. από τα τουρκικά παράλια, μέσω Ελλάδας προς Ιταλία, παραμένει ανοικτό από τη Μόσχα, παρά τις πληροφορίες που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας ότι αποφασίστηκε να τραβήξει προς τη Βουλγαρία. Και αυτή η εκδοχή «παίζει», αλλά ας δώσουμε βάση στα λόγια του έλληνα πρωθυπουργού ότι η Αθήνα έχει γερά χαρτιά για να διεκδικήσει το πέρασμα του αγωγού μέσα από το έδαφος της. Η εκτίμηση είναι ότι στο έργο αυτό, πνοής για τα Βαλκάνια γενικότερα, οι ειδικοί που γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια τις υποδομές, τους υπό κατασκευή αγωγούς, τις δυνατότητες των όποιων προμηθευτών, ρεαλιστικών και…εικονικών, εξηγούν ότι χωρίς ρωσικό φ.α. όλα τα δίκτυα της περιοχής…χωλαίνουν!

Ο ίδιος ο πρόεδρος Πούτιν…αφοπλίζει με τη ρεαλιστική τοποθέτηση που άλλοι με τόσο πολύ «κόπο» επιχειρούν να κρύψουν με προπαγανδιστικούς καπνούς: —Ο αγωγός (εννοεί τον πολυδιαφημισμένο ΤΑΡ), ειναι σχεδόν έτοιμος, αλλά αέριο προς το παρόν δεν υπάρχει για να μεταφέρουν. Μπορούμε να σκεφθούμε από κοινού πώς να τον γεμίσουμε, λέει…αφοπλιστικά! Με άλλα λόγια, πότε θα κατανοήσετε ότι τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», δεν έχουν αποτέλεσμα; Πώς είναι δυνατόν τοπ μάνατζερς μεγάλων ενεργειακών εταιριών και μάλιστα κρατικών, όπως καλή ώρα η ΔΕΠΑ, να «αγνοούν» την απλή αρχή που διέπει το μπίζνες των ενεργειακών πόρων;

— Πρέπει να διαθέτεις τρία πράγματα, μου εξηγούσε παλιότερα ο Γ.Δ. της ΓΚΑΖΠΡΟΜ, Αλεξάντρ Μεντβέντεφ. Πηγές άντλησης, αγωγούς και αγορές πώλησης. Η Ρωσία διαθέτει και τα τρία συστατικά. Στην Ελλάδα μας υποχρέωσαν να κάνουμε τον ΤΑΡ, με προμήθειες τάχα από το Αζερμπαιτζάν. Ποιός έκανε μελέτη, ποιός φωστήρας αναζήτησε αν και πόσες ποσότητες μπορεί να διαθέσει η χώρα αυτή; Ήταν πολιτική επιβολή από τις ΗΠΑ να γίνει αυτό, θα μου πείτε. Σωστά, μην το λέτε όμως γιατί θα παρεξηγηθεί ο…Κοτζιάς! Όπως παρεξηγήθηκε όταν οι Ρώσοι είπαν ότι του επέβαλαν να απελάσει τους διπλωμάτες το καλοκαίρι.

Δουλειά υπάρχει και μπορεί να γίνει με τη Ρωσία και στην ενέργεια και σε πλειάδα άλλων πρότζεκτ. Δεν είναι τυχαίο που ο ίδιος ο Πούτιν αποκάλυψε την τεράστια, για τα δεδομένα του τουρισμού, ρωσική επένδυση στην Κρήτη ύψους 400 εκ. δολαρίων!

Μόλις οι Ρώσοι διαπιστώσουν ότι μπορούν να επιχειρήσουν να επενδύσουν χωρίς αποκλεισμούς, μόλις «η κατάσταση στην οικονομία αρχίζει να σταθεροποιείται θα κινητοποιηθούν και άλλοι επιχειρηματίες. Και πρέπει να ξέρετε ότι το επενδυτικό δυναμικό του ρωσικού επιχειρείν είναι πολύ μεγάλο», τόνισε ο ρώσος ηγέτης. Ακούστηκε, επίσης, και για ίδρυση ενός μεγάλου ρωσικού ιδρύματος επενδύσεων στη χώρα μας. Λεπτομέρειες δεν έγιναν γνώστες, πέρα από τις δικές μου «φαντασιώσεις» για δύο δις ευρώ την ερχόμενη πενταετία! Προς το παρόν, δεν «γνωρίζω» να είναι δημοσιεύσιμες κάποιες λεπτομέρειες…

Για την κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα, για τις ανάγκες της οικονομίας που ασφυκτιά και χρειάζεται επενδυτικές ενέσεις, αν ο Αλέξης Τσίπρας εννοεί τις προθέσεις που εξέφρασε, τότε έκανε μια μεγάλη έφοδο στο ρωσικό επενδυτικό ουρανό. Μόνο που, όπως έλεγε με κακεντρέχεια συνάδελφος που ήρθε από την Αθήνα στη Μόσχα για να καλύψει την επίσκεψη, για να γίνει αυτό πρέπει να το επιτρέψουν οι αμερικανοί…Πρέπει, γυρίζοντας πίσω, να σπάσει αυγά, τόνιζε με νόημα.
Ε, πώς αλλοιώς θα κάνει ομελέτα, σκέφτηκα εγώ…

Σχετικά:

Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα
Tags:
Μαρία Ζαχάροβα, Βλαντίμιρ Πούτιν, Αλέξης Τσίπρας, Ρωσία, Ελλάδα
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK