Γειτονιά στην Κριμαία

Η Κριμαία επίσης περιμένει «αλλαγή σελίδας»

© Sputnik / Alexey Malgavko
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Δημήτρης Λιάτσος
0 30

Στεκόμουν εκεί σε μια γωνία στην αίθουσα συνεντεύξεων του Κρεμλίνου και κάποια στιγμή ακούω τον πρωθυπουργό να λέει ότι συζήτησαν με τον πρόεδρο Πούτιν και το θέμα της Ουκρανίας. Διότι, για μας τους Έλληνες έχει ιδιαίτερη σημασία αφού στην περιοχή της έντασης, στο Ντονμπάς ζουν περί τις 130 χιλιάδες πολίτες ελληνικής καταγωγής, ανέφερε ο Τσίπρας.

Προφανώς και το έθεσε το θέμα αυτό ο πρωθυπουργός ώστε να έχει και τη ρωσική οπτική γωνία και ταυτόχρονα ενημέρωση για το ζήτημα. Ωστόσο, ο Έλληνας πρωθυπουργός και κάθε άλλος Έλληνας πολιτικός ηθελημένα ή άθελα δεν κατανοούν ότι θίγοντας το ζήτημα αυτό φαντάζουν ως «κρεμάμενοι επί ξύλου» αφού, κάνοντας την ευρωπαϊκή ανάγκη (θέση), φιλοτιμία, πεισματικά αρνούνται να δουν το θέμα στην πλήρη εξέλιξή του.

1. Πολίτες με ελληνικές ρίζες υπάρχουν σε όλη την περιοχή του Αζόφ και όχι μόνο στη Μαριούπολη, όπως επιχείρησε ατυχώς να «κλείσει» το θέμα κυβερνητικός παράγοντας μετά τη συνάντηση των ηγετών στο Κρεμλίνο, σε κατ' ιδίαν ενημέρωση.

2. Όσοι είναι στην υπό ουκρανική επικράτεια Μαριούπολη και υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο από τις αρχές για τη δράση τους, άλλοι τόσοι βρίσκονται στην αυτόνομη Λ.Δ. Ντονιέτσκ και τη γειτονική Λ.Δ. Λουγκάνσκ. Και στις δυο των περιπτώσεων η μεγάλη πλειοψηφία αυτών πολεμάει με το όπλο στο χέρι αμυνόμενο από τις ένοπλες επιθέσεις του καθεστώτος του Κιέβου και κυρίως των ναζιστικών ενόπλων συμμοριών που λυμαίνονται την περιοχή.

Επομένως, είναι λογικό, η ελληνική πολιτεία να ενδιαφέρεται και για τις δύο αυτές κατηγορίες ομογενών, πέρα και έξω από τις σκοπιμότητες των Βρυξελλών στη στήριξη του καθεστώτος του Κιέβου. Και, βεβαίως, για τα τεκταινόμενα με τους ομογενείς μας καλό θα είναι να ζητά τον λόγο από το Κιέβο. Πέρα από τα τετριμμένα περί υλοποίησης των συμφωνιών του Μινσκ που είναι κοινώς γνωστό ότι το Κιέβο τις αθετεί…

3. Εκτός από τις δύο προαναφερόμενες κατηγορίες ομογενών υπάρχει και μια τρίτη, εξίσου μεγάλη. Αυτή των Ελλήνων της Κριμαίας. Που δεν αντιμετωπίζουν κανένα από τα προβλήματα των προηγούμενων, ζουν στον τόπο τους, εργάζονται, σπουδάζουν, μαθαίνουν ελληνικά, διαδίδουν τον ελληνικό πολιτισμό σε μια κατ' εξοχήν «ελληνοποιημένη» περιοχή εδώ και αιώνες.

Επισκέφθηκα αρκετές φορές την Κριμαία μετά το ιστορικό εκείνο δημοψήφισμα του Μαρτίου 2014, συνάντησα και συνομίλησα με πολλούς ομογενείς για τις απόψεις και θέσεις για την πατρική τους γη. Όλοι, απολύτως όλοι, το 2014 ψήφισαν υπέρ της επανένωσης της Κριμαίας με τη Ρωσία.

Όλοι εκφράζουν ένα πελώριο παράπονο. Γιατί η πολιτική ηγεσία της ιστορικής τους πατρίδας, της Ελλάδας, τους αγνοεί, τους παραπέταξε και δεν τους δίνει το δικαίωμα ούτε καν να αποκτήσουν βίζα να την επισκεφθούν…; Πώς είναι δυνατόν, λένε, να προμηθευόμαστε αναγνωστικά και άλλα βιβλία από την Ελλάδα και να μην… υπάρχουμε στην ατζέντα του αρμόδιου ελληνικού υπουργείου;

Τον Απρίλη του 2015 που ο Έλληνας πρωθυπουργός βρέθηκε για πρώτη φορά στη Μόσχα, έριξα την ιδέα πως αν θέλει ο ίδιος και η ομάδα των υπουργών του να μάθει από πρώτο χέρι για το τι συνέβη στην Κριμαία, (που τότε βρισκόταν στην επικαιρότητα), πώς ζουν και σε τι συνθήκες οι ομογενείς, μπορεί να κάνει τη ρηξικέλευθη κίνηση, να ζητήσει, να κατέβει το αεροπλάνο στην Κριμαία και εκεί στο αεροδρόμιο να βρεθεί και να συνομιλήσει με αντιπροσωπεία τους. Να τους εξηγήσει ότι η Ελλάδα ως χώρα της Ε.Ε. έχει κάποιες υποχρεώσεις που πρέπει να τηρήσει, αλλά δεν ξεχνά τους ομογενείς και θα επιδιώξει να βρει διέξοδο στο πρόβλημα της απομόνωσής τους.

Κάποιοι υπουργοί είδαν με κατανόηση την πρόταση, όμως ως… κέρβερος ύψωσε ανάστημα ο τότε ΥΠΕΞ Κοτζιάς και υπερασπίστηκε με σθένος τις ευρωπαϊκές κυρώσεις ανάγοντας το θέμα των ομογενών σε… γεωπολιτικό!

Εν πάσει περιπτώσει, πέρασαν ήδη σχεδόν τέσσερα χρόνια, η κατάσταση στην Ουκρανία εκφυλίζεται, Γερμανοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Ολλανδοί,ακόμα και Νορβηγοί επιχειρηματίες και βουλευτές, πολιτικοί και κοινωνικοί παράγοντες μπαινοβγαίνουν στην Κριμαία και οι Βρυξέλλες συνεχίζουν το ίδιο απαγορευτικό τροπάριο…

Η τοποθέτηση Τσίπρα στο Κρεμλίνο χωρίς να έχει τίποτα το συγκεκριμένο για το ακανθώδες αυτό ζήτημα, ωστόσο ανοίγει ένα μικρό παράθυρο ελπίδας ότι σύντομα μπορεί να αρχίσει κάποια κινητικότητα επ' αυτού…

Είναι κάτι αντίστοιχο με τις κατά καιρούς δικές μας προσπάθειες περί «ξεπεράσματος» των απαντητικών κυρώσεων της Ρωσίας. Π.χ. για μια γκάμα ελληνικών αγροτικών προϊόντων. Άλλωστε, η Μόσχα μέχρι σήμερα κάνει τα στραβά μάτια στο γεγονός ότι απαγορευμένα ελληνικά προϊόντα φθάνουν στη ρωσική αγορά δια της… τεθλασμένης! Δεν είναι του παρόντος να αναπτύξω το θέμα αυτό, ωστόσο, τώρα δράττομαι της ευκαιρίας των δηλώσεων περί «γυρίσματος» της μαύρης σελίδας και της παραπέρα κίνησης «σε σταθερές ράγες», κατά μια έκφραση του πρωθυπουργού, να επαναφέρω στην επικαιρότητα το θέμα των ομογενών της Κριμαίας.

Tags:
Λουγκάνσκ, Ντονιέτσκ, Κριμαία, Κίεβο, Ρωσία
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK