10:49 23 ΜΑΡΤΙΟY 2019
Οι σωσίες του Τραμπ και του Κιμ

Τραμπ-Κιμ: σύγχρονη έκδοση της αέναης πάλης του Δαβίδ με το Γολιάθ!

© AP Photo / Minh Hoang
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Δημήτρης Λιάτσος
0 0 0

Βρε πως αλλάζουν οι καιροί! Εκείνοι που απειλούσαν να εξαφανίσουν «από προσώπου γης»το καθεστώς της Βόρειας Κορέας, σπεύδουν τώρα, για δεύτερη φορά μέσα σε...εννιά μήνες, να ταξιδεύουν για χάρι των διαπραγματεύσεων μαζί του, όχι σε κάποια βολική δυτική πρωτεύουσα, αλλά στο...Βιετνάμ!

Ίσως κάποιος ενθυμούμενος την αμερικανική ιμπεριαλιστική εισβολή στο Βιετνάμ στις αρχές το ´70, να αναφέρει το γνωμικό ότι «ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του…εγκλήματος».

Υπάρχουν όμως και άλλες παράλληλες σκέψεις βασισμένες στις πιο σύγχρονες πραγματικότητες που επιχειρούν να εξηγήσουν την ανερχόμενη συχνότητα χρήσης ασιατικών πόλεων για φόρουμ και διαπραγματεύσεις που άπτονται του παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Ο Ντόναλντ Τραμπ τραβάει προς το Βιετνάμ για δεύτερη φορά μέσα στη διάρκεια της προεδρικής του θητείας (η πρώτη ήταν στη Σύνοδο κορυφής των χωρών του ASEAN πριν δυο περίπου χρόνια).

Ο ίδιος τον Ιούνιο 2017 δέχτηκε να μεταβεί στη Σιγκαπούρη για να συναντήσει τον «άνθρωπο πύραυλο», όπως τον αποκαλούσε απαξιωτικά και προσβλητικά λίγους μήνες νωρίτερα… Για να βγει από τη συνάντηση μαζί του με εκφράσεις του τύπου: συνομίλησα με ένα έξυπνο νέο ηγέτη!!!

Αυτά και πολλά άλλα λαβαίνουν χώρα στην Ασία και όχι, ως συνήθως, στην Ευρώπη…Να και ένα κεφαλαιώδες και «άβολο» ερώτημα: Ο 20ος ήταν αιώνας της Δύσης, θα γίνει ο 21ος αιώνας της Ανατολής; Εκεί υπάρχουν πλέον τα πάντα, άνθρωποι, τεχνολογίες, κεφαλαία…

Ας παραμείνουμε, ωστόσο, στη νέα συνάντηση Τραμπ-Κιμ…Το τελευταίο διάστημα, όπως πιστοποιεί ο ρώσος ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, η Ουάσιγκτον ζήτησε τη συνδρομή της Μόσχας εν όψει της συνάντησης, προφανώς στην προσπάθεια δημιουργίας ενός ευρύτερου διαπραγματευτικού πλέγματος με τον «έξυπνο νεαρό ηγέτη». Το Κρεμλίνο προσφέρθηκε να συνδράμει έχοντας παράλληλα επαφές με τη βορειοκορεατική ηγεσία, σύμφωνα πάντα με το Ρώσο ΥΠΕΞ.

Πέρα από τη γενικότερη στροφή προς την Ασία, η Ουάσιγκτον επέλεξε το Βιετνάμ για τη νέα συνάντηση Τραμπ-Κιμ, προφανώς και για να δείξει στους συνομιλητές της ένα πετυχημένο παράδειγμα «μεταρρύθμισης» της οικονομίας μέσω του ανοίγματος στον έξω κόσμο: —Έχω ένα μήνυμα προς τον πρόεδρο Κιμ. Η χώρα σας μπορεί να επαναλάβει όσα πέτυχε το Βιετνάμ αν εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία, εξηγούσε στην τελευταία του επίσκεψη στην Πνομ Πεν ο αμερικανός ΥΠΕΞ, Μάικλ Πομπέο.

Δηλ. καταστρέψτε ότι πυραύλους και πυρηνικές κεφαλές φτιάξατε, σας δίνουμε την ευκαιρία (οποία μεγαλοψυχία!!!), να γίνετε…Βιετνάμ!

Οι αμερικανοί, δέσμιοι της δίκης τους προβολής της…μοναδικότητας τους, μιλούν συνήθως εκτός…πραγματικότητας αρκεί αυτό να «πουλάει» σύμφωνα με το σχεδιασμό τους προς εσωτερική κατανάλωση.

— Αν εγώ δεν είχα εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ, εκτιμώ ότι τώρα θα είχαμε μεγάλο πόλεμο με τη Βόρεια Κορέα, διακύρηξε ο Τραμπ. Και έσπευσε να πιστώσει στον εαυτόν του το γεγονός ότι «εδώ και 15 μήνες δεν έγινε καμμία εκτόξευση πυραύλων» εκ μέρους της χώρας αυτής…

Τι άλλαξε, όμως στο εννιάμηνο που πέρασε μετά την πρώτη συνάντηση κορυφής στη Σιγκαπούρη; Έγινε κάποιο πρακτικό βήμα στην πορεία αποπυρηνικοποίησης της Κορεατικής Χερσονήσου γενικότερα;

Παρά τις πολυπληθείς επισκέψεις μυστικοσυμβούλων, πρακτόρων και προσωπικά του ΥΠΕΞ, Πομπέο στη Βόρεια Κορέα, ο Κιμ πέρα από υποσχέσεις δεν είδε τίποτα πρακτικό. Και φυσικά δεν έδωσε κάτι ουσιαστικό. Κανείς δε γνωρίζει τον αριθμό και τον τύπο των πυρηνικών κεφαλών που διαθέτει η χώρα αυτή. Κανένα εργαστήριο πυρηνικών ερευνών δεν έκλεισε, ούτε οι ειδικοί του Διεθνούς Πρακτορείου Πυρηνικής Ενέργειας είχαν πρόσβαση σε κάποιους χώρους που τους ενδιαφέρουν.

Ο Κιμ, δημόσια εκφράζει ετοιμότητα για αποπυρηνικοποίηση. Πλειάδα ειδικών αναλυτών στη Μόσχα, ωστόσο, εκτιμά πως στόχος του Κιμ φαίνεται να είναι η διατήρηση των αποθεμάτων πυρηνικών όπλων που κατασκεύασε…

Ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Σεούλ, Αντρέι Λανκόφ, εξηγεί πως υπάρχουν δύο εκδοχές όσον αφορά τα αποτελέσματα της νέας συνάντησης Τραμπ-Κιμ.
Η πρώτη, θεωρεί ότι μπορεί να γίνει ένα μικρό αλλά ρεαλιστικό βήμα προόδου, δηλ. να κλείσουν κάποιο ερευνητικό κέντρο και να επιτρέψουν την είσοδο δυτικών ειδικών σε κάποιο εργοστασιακό χώρο.

Η δεύτερη, που είναι και η πιο πιθανή για τον Λανκόφ, είναι η επανάληψη της κατάστασης μετά τη συνάντηση της Σιγκαπούρης δηλ. ένα κοινό ανακοινωθέν με εντυπωσιακές εκφράσεις προς αμερικανική κατανάλωση, χωρίς όμως συγκεκριμένη υποχρέωση των πλευρών.

Το θέμα κλειδί που θα μπορούσε να μειώσει την αδιαλλαξία του Κιμ και να τον κάνει πιο υποχωρητικό είναι οι ευρεία απομόνωση που υπέστη η χώρα του από τις απανωτές κυρώσεις που επέβαλλαν οι ΗΠΑ, μέσω ΟΗΕ. Τις κυρώσεις αυτές μέχρι το περασμένο καλοκαίρι τις τηρούσε και το Πεκίνο και η Μόσχα.

Η περσινή επίσκεψη του Κιμ στο Πεκίνο, και ουσιαστικά η αποδοχή της κατάστασης του μικρότερου αδερφού έναντι του μεγάλου (πράγμα που βολεύει στη δεδομένη χρονική στιγμή τη Βόρεια Κορέα), άλλαξε άρδιν τα πράγματα. Το εμπόριο, νόμιμο και κυρίως παράνομο, μεταξύ των δυο χωρών επανέκαμψε, η Κορέα πλέον δεν έχει τη στενότητα που είχε ένα χρόνο νωρίτερα.

Χωρίς αυτή τη «θηλειά στο λαιμό» ο Κιμ δεν αποκλείεται να επιδιώξει να κερδίσει χρόνο και να τραβήξει την υπόθεση έως το τέλος της θητείας του Τραμπ. Έτσι και αλλοιώς σε ένα χρόνο η Αμερική μπαίνει ξανά σε προεκλογική τροχιά και…τρέχα γύρευε κορεάτικου πύραυλοι!

Άλλωστε Μόσχα και Πεκίνο, μετά τη διακήρυξη Τραμπ-Κιμ περί «αποπυρηνικοποίησης» εργάστηκαν στον ΟΗΕ για την ελάφρυνση του καθεστώτος των κυρώσεων. Η Κίνα, συγκεκριμένα, δεν έχει κανένα λόγο να στηρίζει την εξωτερική πολιτική του Τραμπ που βάλλει ανοικτά κατά της ίδιας με τον εμπορικό πόλεμο που εκείνος της κήρυξε. Για τον αμερικανό πρόεδρο η δεύτερη συνάντηση κορυφής, αυτή τη φορά στο Βιετνάμ, με τον Κιμ μπορεί να φέρει Χολυγουντιανού τύπου νικηφόρες διακηρύξεις, δύσκολα όμως κάτι χειροπιαστό.

Εν κατακλείδι, αποπυρηνικοποίηση της χερσονήσου της Κορέας δεν είναι μόνο η καταστροφή των πυρηνικών κεφαλών της Βόρειας Κορέας αλλά και η απομάκρυνση των αμερικανικών πυρηνικών που είναι τοποθετημένα σε βάσεις στη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία. Ένα θέμα σύνθετο, πολυεπίπεδο και χρονοβόρο προς υλοποίηση ακόμα και αν υπάρξει πολιτική θέληση και των δυο πλευρών.

Αυτό που πέτυχε στα τέλη του 2017 ο Κιμ, με τις τρεις τελευταίες και εν πολλοίς πετυχημένες δοκιμαστικές εκτοξεύσεις, ήταν να αναγκάσει τον Τραμπ να περάσει από τις απειλές πολέμου στη δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Ήταν να γίνει η μεταξύ τους συνάντηση και να του δώσει αόριστες υποσχέσεις περί αποπυρηνικοποίησης, βάζοντας τον, ταυτόχρονα, μπροστά και στις δικές του υποχρεώσεις. Επειδή όμως οι αμερικανοί, λόγω κεκτημένης αυταρέσκειας θεωρούν πως ότι και σε όποιον υποσχεθούν οτιδήποτε δεν σημαίνει ότι θα το τηρήσουν, τώρα βρίσκονται εκείνοι και όχι ο Κιμ στην ανάγκη να έρθουν σε μια δεύτερη συνάντηση μαζί του…Αν κάποιος αρθεί πάνω από τις περιστάσεις δεν μπορεί παρά να θαυμάσει το διπλωματικό χειρισμό της υπόθεσης από την πλευρά του Βορειοκορεάτη ηγέτη!

Και τέλος, λύση, βιώσιμη και αμοιβαία αποδεκτή υπάρχει και έχει χαραχτεί πριν από δύο χρόνια στο ρωσοκινεζικό οδικό χάρτη με συγκεκριμένα βήματα. Πάνω στις αρχές του οδικού αυτού χάρτη ο Κιμ είναι σύμφωνος να πάει σε διαπραγμάτευση. Ο Τραμπ είναι;

Γί αυτά το…Χόλυγουντ της ενημέρωσης τηρεί σιγή ιχθύος!

Tags:
Κιμ Γιονγκ Ουν, Ντόναλντ Τραμπ, Βιετνάμ, Βόρεια Κορέα, ΗΠΑ
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK