02:07 22 ΙΟΥΛΙΟY 2019
Η Ουκρανική γλώσσα

Ουκρανία: Ο γλωσσικός φασισμός κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα...τσακίζει!

© Sputnik / Andrey Iglov
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Δημήτρης Λιάτσος
0 10

Σε «κρυφά σχολειά» ωθούν τη ρωσική γλώσσα στην Ουκρανία οι εμπνευστές του ολοκληρωτικού νόμου περί απόλυτης κυριαρχίας της ουκρανικής στη δημόσια ζωή. Η Μόσχα δίνει διαβατήρια στους κατοίκους του Ντονμπάς...που επί πενταετία έχασαν τα πάντα ως πολίτες της Ουκρανίας.

Η εβδομάδα των παθών έφερε για την ουκρανική κοινωνία την εμβάθυνση της δοκιμασίας στο γλωσσικό επίπεδο. Η ελεγχόμενη ακόμα από τον ήδη…μη πρόεδρο Ποροσένκο, Βουλή, επικύρωσε ένα επι πλέον νομοσχέδιο σχετικά με τη γλώσσα. Το οποίο δεν αφορά τόσο την έτσι και αλλοιώς «κρατική», ουκρανική γλώσσα όσο την απαγόρευση χρήσης της ρωσικής ακόμα και στην τρέχουσα καθημερινότητα! Όπως ανέφερε χαρακτηριστικό ρεπορτάζ από το Κιέβο, με το νόμο αυτό, στη ρωσική γλώσσα δεν μπορείς «ούτε ταξί να καλέσεις, ούτε παραγγελία στο ρεστωράν να κάνεις, ούτε στο συνεργείο να εξηγήσεις τι βλάβη έχει το αυτοκινήτου σου…». Για κάθε «παράβαση» του νόμου περί χρήσης της γλώσσας, προβλέπεται και συγκεκριμένο πρόστιμο!

Η ανήθικη και ποταπή πρακτική Ομπάμα που στο τρίμηνο μεσοδιάστημα παράδοσης της προεδρίας στο νεοεκλεγμένο Τραμπ, πέρασε πλειάδα νόμων και προεδρικών διαταγμάτων, κυρίως αντιρωσικής κατεύθυνσης, «δένοντας» έτσι τα χέρια του δεύτερου, ακολουθείται κατά γράμμα από τον Ποροσένκο.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε την αντίδραση του νεοεκλεγμένου προέδρου, Ζελένσκι, του ηθοποιού που έγινε ευρύτερα γνωστός και συμπαθής στο ουκρανικό κοινό με την τηλεοπτική σειρά πολλαπλών επεισοδίων, «Υπηρέτης του λαού», όπου καυτηρίαζε τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά και το νεποτισμό των Ουκρανών πολιτευτών και των βουλευτών, στη…μητρική του, ρωσική γλώσσα! Που, επίσης είναι μητρική και για την απόλυτη πλειοψηφία της ουκρανικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ!

Το σύνολο των αναλυτών θεωρεί ότι ο νόμος αυτός τείνει να «δέσει» τα χέρια του νέου προέδρου που δεν μπορεί να τον αλλάξει χωρίς τη συμβολή της Βουλής. Ταυτόχρονα να προκαταλάβει τις όποιες διαθέσεις του προς άμβλυνση των σχέσεων με τη Μόσχα και να μείνει στα επίπεδα της έξαλλης αντιρωσικής υστερίας.

Ήδη η Ουγγαρία από πέρσι ακόμα αντέδρασε στην προώθηση του νόμου που ουσιαστικά απαγορεύει τις γλώσσες των μειοψηφιών στην Ουκρανία. Ο Ούγγρος ΥΠΕΞ, ξεκαθάρισε ότι η Βουδαπέστη θα μπλοκάρει (ήδη το έχει εφαρμόσει), κάθε ουκρανική πρωτοβουλία στα ευρωπαϊκά και διεθνή φόρα…

Η οικονομική εξαθλίωση του πληθυσμού στην Ουκρανία σε συνδυασμό με το κυνήγι γλωσσικών χιμαίρων του καθεστώτος Ποροσένκο που ενέδιδε συνεχώς στις αρρωστημένες ορέξεις των φασιστοειδών, οδήγησε την Ουγγαρία στο να εφοδιάσει με διαβατήρια της μερικές χιλιάδες Ουκρανών πολιτών, κατοίκων των περιοχών κοντά στα μεταξύ τους σύνορα. Ανάλογα έπραξε και η Ρουμανία, αλλά και η Πολωνία που εφοδίασε ένα μεγάλο μέρος του φθηνού ουκρανικού εργατικού δυναμικού με ειδικές πολωνικές «κάρτες, ταυτότητες»!

Όταν τις προηγούμενες μέρες ο ρώσος ηγέτης, Βλαντίμιρ Πούτιν, ανακοίνωσε ότι η Ρωσία στο εξής θα δίνει υπηκοότητα με απλουστευμένη διαδικασία σε όσους κατοίκους του Ντονμπάς το επιθυμούν, στο Κιέβο, τις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον, ξεσπάθωσαν κατά της Μόσχας!

Ο Ρώσος ηγέτης ουσιαστικά έστειλε μήνυμα προς «κάθε ενδιαφερόμενο», ότι η αυτοαποκαλούμενη διεθνής κοινότητα επι πενταετία ανέχεται να βρίσκονται «κρεμάμενοι επι ξύλου» εκατομμύρια πολίτες των δυο «ανυπότακτων» λαϊκών δημοκρατιών του Λουγκάνσκ και του Ντονιέτσκ, αποκομμένοι από κοινωνικές παροχές, χωρίς πολιτικά δικαιώματα, δεν δικαιούται πλέον να «ομιλεί». Η Μόσχα για καθαρά ανθρωπιστικούς-κοινωνικούς λόγους, προτείνει διαβατήρια και παίρνει πάνω της το βάρος των κοινωνικών παροχών που δικαιούνται οι πολίτες των βομβαρδισμένων αυτών περιοχών από το καθεστώς του Κιέβου… Με τη διευκρίνηση ότι όποιος επιθυμεί τη ρωσική υπηκοότητα δεν είναι απαραίτητο να αφήσει την ουκρανική. Και στο μέλλον να διαλέξει ο καθένας που και πως επιθυμεί να ζήσει…

Το Κιέβο έσπευσε πάραυτα να χύσει κροκοδείλια δάκρυα, γνωρίζοντας ότι η απόφαση της Μόσχας δεν αποτελεί παρά συνήθη τακτική σε διεθνές επίπεδο. Την οποία πρακτική χρησιμοποιεί και το ίδιο. Π.χ. είναι γνωστό, αν και δεν δημοσιοποιείται διότι δεν συμφέρει, ότι το σύνολο του πληθυσμού της αυτόνομης Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας, διαθέτει ρωσική είτε ουκρανική υπηκοότητα! Το Κιέβο εδώ και πολλά χρόνια πριν έσπευσε να εφοδιάσει με διαβατήρια περί τις 150.000 κατοίκους της όμορης αυτής μη αναγνωρισμένης από τη Διεθνή Κοινότητα, Δημοκρατίας!

Αλλά και στις Βρυξέλλες φαντάζουν…καταγέλαστοι όταν «αγνοώντας» την πρακτική της Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρουμανίας με δεκάδες χιλιάδες πολίτες της Ουκρανίας αλλά και του Κιέβου με τους κατοίκους της Υπερδνειστερίας, έσπευσαν να βγάλουν ανακοίνωση με την οποία χαρακτηρίζουν την απόφαση Πούτιν για τους κατοίκους του Ντονμπάς, ως «…μια ακόμα επίθεση κατά της ακεραιότητας της Ουκρανίας». Ο φαρισαϊσμός σε όλο του το μεγαλείο!

Ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Ζελένσκι, από την Τουρκία όπου βρίσκεται για ξεκούραση (αλλά και για να συναντήσει τον ολιγάρχη πατρώνα του, Ιγκορ Καλαμόϊσκι, που έφθασε εκεί από το…Ισραήλ, αφού δεν μπορεί να μπει στην Ουκρανία, οπως λένε οι…κακές αλλά απολύτως πληροφορημένες γλώσσες), αφού χαρακτήρισε την ουκρανική υπηκοότητα στοιχείο «ελευθερίας, αξιοπρέπειας και τιμής», αφού εξήγγειλε ότι το «Κιέβο θα πρέπει να γίνει παράδειγμα δημοκρατία για όλο το μετασοβιετικό χώρο», έσπευσε να «συμβουλεύσει» τις ρωσικές αρχές να μη προσελκύουν τους Ουκρανούς πολίτες με ρωσικά διαβατήρια…

Ο Ζελένσκι προφανώς συνεχίζει ακόμα και σήμερα να υποδύεται τον ήρωα της ταινίας, «Υπηρέτης του λαού», και να παίρνει το επιθυμητό ως εφικτό! Διότι πριν «κερδίσει» όλους τους πολίτες του μετασοβιετικού χώρου, πρέπει πριν από όλα να πείσει το ενάμισυ περίπου εκ. των συμπολιτών του που έφυγαν εμιγκρέδες στην Πολωνία, τα τρία και πλέον εκ. που βρίσκονται στη Ρωσία και άλλα τόσα στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου να γυρίσουν πίσω και να συμβάλλουν στην ανόρθωση της διαλυμένης οικονομίας της χώρας. Αν το καταφέρει, μπορεί μετά να μιλά περί «ελευθερίας, αξιοπρέπειας» κλπ…

Η κίνηση της Μόσχας με τα διαβατήρια στους κατοίκους του Ντονμπάς αποτελεί και μια ουσιαστική προσπάθεια εξαναγκασμού της νέας ηγεσίας του Κιέβου να αναλάβει τις ευθύνες της στην υλοποίηση των συμφωνιών του Μινσκ, της μοναδικής διεξόδου διατήρησης της ακεραιότητας της Ουκρανίας. Και, φυσικά, της απομάκρυνσης από την αρρωστημένη πρακτική δίωξης της ρωσικής γλώσσας εκεί. Που δεν είναι γλώσσα κάποιας μειοψηφίας μέσα στην Ουκρανία αλλά η μητρική για το 40% περίπου του πληθυσμού και η βασική γλώσσα επικοινωνίας του 75% όλων όσοι ζουν στη χώρα.

Τέλος, σύμφωνα με στοιχεία αναλυτών του Ντονμπάς, το σύνολο του πληθυσμού των δύο αυτών δημοκρατιών υποδέχτηκε την απόφαση Πούτιν με ενθουσιασμό και εκτιμάται ότι πάνω από το 90% φέρεται διατεθειμένο να επιδιώξει να αποκτήσει τη ρωσική υπηκοότητα! Ειδικά οι πολίτες μεγάλης ηλικίας με δάκρυα στα μάτια και εύλογη αγανάκτηση διερωτώνται πως έγινε και μέσα σε μια νύχτα, το 1991, έχασαν την πατρίδα τους τη Σοβιετική Ένωση, και πως γίνεται να μένουν ατιμώρητοι εκείνοι που επιχειρούν να τους ξεριζώσουν και τη…γλώσσα τους;

Μήπως μπορεί να τους απαντήσει η συνήθως «ευαίσθητη» σε θέματα ανθρωπισμού ηγεσία της Ε.Ε;

Tags:
γλώσσα, Βλαντίμιρ Ζελένσκι, Ουκρανία
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK