02:10 22 ΙΟΥΛΙΟY 2019
Δυνάμεις ασφαλείας της Βενεζουέλας παραταγμένες μπροστά σε υποστηρικτές του Γκουάιδο κοντά σε γέφυρα που ενώνει την Βενεζουέλα με την Κολομβία, στις 23 Φεβρουαρίου, 2019

Βενεζουέλα: Θα περάσει η τεχνολογία των εγχρώμων «επαναστάσεων»;

© AFP 2019 / Schneyder Mendoza
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Δημήτρης Λιάτσος
0 40

Η πολύμηνη πολιτική αντιπαράθεση στη Βενεζουέλα κορυφώνεται. Η εσωτερική αντιπολίτευση, παρά την εξωθεν στήριξη, αδυνατεί να πετύχει την ανατροπή που επιθυμούν οι πάτρωνες. Το σχέδιο πρόκλησης εμφύλιας σύρραξης που θα αποτελούσε το πρόσχημα στρατιωτικής επέμβασης είναι σε εξέλιξη. Θα πετύχει;

Ο αυτοανακηρυχθείς πρόεδρος Γκουαϊντό, παρά τη στιβαρή υποστήριξη σε υλικούς και δημοσιογραφικούς πόρους, αποτυγχάνει για άλλη μια φορά να φέρει το επιθυμητό για τους πάτρωνες, αποτέλεσμα. Ούτε ο στρατός εγκατέλειψε (ακόμα τουλάχιστον), τον εκλεγμένο πρόεδρο Μαδούρο, ούτε εκείνος «είναι φευγάτος», όπως περίπου τον έφερνε ο αμερικανός ΥΠΕΞ, Πομπέο…

Κάποιοι από την ομάδα του Γκουαϊντό ήδη «έσπασαν» και καταφεύγουν σε γειτονικά κράτη ζητώντας άσυλο. Ο ίδιος βρίσκεται σε αναμένα κάρβουνα! Ο… καθοδηγητής από την Ουάσιγκτον, Τζων Μπόλτον, πιέζει… Η…επανάσταση δεν μπορεί να τραβήξει επ' άπειρον…

Τι σημαίνει αυτό; Ότι όλα τελείωσαν και η αντισυνταγματική ανατροπή ματαιώθηκε; Θα ήταν μια επικίνδυνα απλοϊκή εκτίμηση.

«Η αντιπαράθεση μπήκε στη φάση της κορύφωσης από την πλευρά του σχεδιασμού της "έγχρωμης επανάστασης"», εξηγεί ο ρώσος ειδικός αναλυτής, Σεργκέι Σουντακόφ. Για τον λόγο αυτό, αποκτά τον υψηλότερο βαθμό επικινδυνότητας. Διότι, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς των «συγγραφέων» της θεωρίας αυτού του είδους επαναστάσεων, το επόμενο στάδιο είναι η πρόκληση «επαναστατικής» κατάστασης, η τακτική των συνεχών διαδηλώσεων σε συνδυασμό με προβοκάτσιες και σαμποτάζ σε χώρους και τομείς ευαίσθητους για το κοινωνικό σύνολο. Όλα όσα μπορούν να προκαλέσουν αργή και αγανάκτηση στο κοινό.

Ένα μέρος αυτού του σχεδιασμού το είδαμε στην πράξη το προηγούμενο διάστημα. Και το διπλό σαμποτάζ στο μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό σταθμό της χώρας, και τις εικόνες με την αμερικανική… ανθρωπιστική βοήθεια στα σύνορα, και το πάγωμα των καταθέσεων δεκάδων δις δολαρίων, και τα fake news περί αυτομόλησης του Μαδούρο, την εγκατάλειψη του από την ηγεσία του στρατού κ.α.

Τώρα περνάμε στο στάδιο που πρέπει να υπάρξει θύμα ή θύματα! Θα είναι η κορύφωση των διαδηλώσεων και το ξέσπασμα οργής. Γιατί θα χυθεί αίμα. Και είναι στο πρόγραμμα να χυθεί, όσο κυνικά και αν ηχεί αυτό…

Οι επικεφαλής των διαδηλώσεων της αντιπολίτευσης την Τρίτη οδηγούσαν το πλήθος σε ακραίες πράξεις για να αντιδράσει το καθεστώς.

«Αν στέλναμε τα τανκς και ειδικές δυνάμεις τι θα γινόταν; Θα προκαλούσαμε σφαγή μεταξύ των πολιτών μας και η Ουάσιγκτον θα έβρισκε πρόσχημα να επέμβει για να… σώσει τον κόσμο!» Λόγια σοφά που ανέφερε στο τηλεοπτικό του μήνυμα ο πρόεδρος Μαδούρο.

Δεν είναι του παρόντος να αναφέρουμε τα πολλά και μεγάλα λάθη που έκανε ο ίδιος στο διάστημα της διακυβέρνησής του. Όχι για να αποκρυφθούν, αλλά γιατί κανένα λάθος δεν μπορεί να αποτελέσει πρόσχημα ανατροπής, πόσω δε διορισμού αλλού ηγέτη της αρεσκείας χώρας του εξωτερικού.

Η Μόσχα από την πρώτη στιγμή ξεσπάσματος της εσωτερικής αντιπαράθεσης στη Βενεζουέλα, κράτησε χαμηλούς τόνους, το ίδιο κάλεσε να κάνουν και οι άλλες χώρες. Και δεν κρύβει τον «ένοχο» όταν δια στόματος της επίσημου εκπροσώπου του ΥΠΕΞ, Μαρίας Ζαχάροβα, ξεκαθαρίζει ότι «η επιθετική ρητορική της Ουάσιγκτον και οι ενέργειες της που όλος ο κόσμος τις παρακολουθεί είναι απαράδεκτες και επιδεινώνουν την κατάσταση».

Κάποιοι, ίσως από άγνοια, κάποιοι άλλοι ακόμα και κακοπροαίρετα, σπεύδουν να «δικαιολογήσουν» την αμερικανική επιθετικότητα λέγοντας ότι «από την άλλη πλευρά Ρώσοι και Κινέζοι στηρίζουν το Μαδούρο γιατί έχουν συμφέροντα εκεί…».

Αν μη τι άλλο, πέφτουν στην παγίδα των εμπνευστών της ανατροπής που κινείται στην «πονηρή» προσέγγιση: Εμείς τον Γκουαϊντό, οι άλλοι τον Μαδούρο και όποιος επικρατήσει…Τραγική, ύπουλη προσέγγιση τροφή για προσέλκυση… αφελών!

Η Ρωσία και η Κίνα δεν «προστατεύουν» τον Μαδούρο, αλλά τη νομιμότητα της πολιτικής διαδικασίας. Ζητούν σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και τη θέση ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα επέμβασης στα εσωτερικά άλλης χώρας. Αυτό αποτελεί καταστρατήγηση της κυριαρχίας του λαού της συγκεκριμένης χώρας.

Μα, θα αντιτείνει κάποιος, το Διεθνές Δίκαιο το έχουν… κουρελιάσει σήμερα. Σωστά, το ερώτημα είναι ποιοι το καταπατούν; Δεν είναι οι Αμερικανοί και οι δυτικοί σύμμαχοί τους; Τότε; Γιατί η Ρωσία επιμένει στο ανύπαρκτο Διεθνές Δίκαιο; Εύλογα ερωτήματα…

Ωστόσο, ο κόσμος αλλάζει και όχι προς την κατεύθυνση εμβάθυνσης της αμερικανικής μονοκρατορίας. Κορυφαία στελέχη της ρωσικής διπλωματίας εκτιμούν πως θα έρθει ο καιρός που οι ΗΠΑ θα επανέλθουν και θα επικαλούνται το Διεθνές Δίκαιο! Τώρα ακόμα, θεωρούν ότι έχουν την ισχύ να το… προσπερνάνε…

Η Ρωσία, η Κίνα και πολλές άλλες χώρες έχουν συνείδηση των διεθνών τους υποχρεώσεων. Οι ΗΠΑ, μια χώρα όπου κυριαρχούν αντιλήψεις του τύπου, «το πιο γρήγορο πιστόλι» ή «ο θάνατός σου η ζωή μου» και η πάση θυσία επίτευξη του συμφέροντος, άσχετα με τον σκοπό ο οποίος «αγιάζει τα μέσα», η αντίληψη του… γκάνγκστερ, μετατρέπεται βαθμηδόν σε παγκόσμιο πρόβλημα.

Η αυτοανακήρυξη του Γκουαϊντό, ναι μεν δε συνάδει με τη λογική κανενός νόμου σε καμμία χώρα, δεν αποτελεί, ωστόσο, πρωτόγνωρο φαινόμενο. Εμπεριέχεται στο σενάριο ανατροπής μιας ηγεσίας και την εμφάνιση μιας άλλης «δικής μας»! 

Ποιος θυμάται άραγε σήμερα, ότι τον Νοέμβριο 2004 ο εκλεκτός των ΗΠΑ, υποψήφιος για την ουκρανική προεδρία, Βίκτωρ Γιούσενκο, αφού ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο, δεν αναγνώρισε την ήττα, πήρε μια Βίβλο (!) από το σπίτι του, πήγε στη Βουλή και… αυτοορκίστηκε… πρόεδρος; Επειδή, οι ινστρούκτορες από την από κει πλευρά του Ατλαντικού φοβήθηκαν μη χαθεί πλήρως ο έλεγχος της κατάστασης, πίεσαν την τοπική ηγεσία και η Ουκρανία κατέγραψε, πράγματι παγκόσμια πρωτοτυπία: Οδηγήθηκε σε… τρίτο γύρο εκλογών! Εκεί «δούλεψαν» όπως έπρεπε και ο Γιούσενκο έγινε τελικά πρόεδρος με την τρίτη… προσπάθεια!

Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, το «σενάριο» καταγράφει δυο επιλογές:

Πρώτη, η με κάθε τρόπο υποστήριξη της ανατροπής εκ των έσω. Μέχρι τώρα, αυτό δεν έγινε κατορθωτό. Η προσπάθεια σαμποτάζ, εξαγοράς κυρίως τμήματος της στρατιωτικής ηγεσίας παίρνει μορφές «πολιορκίας του Μεσολογγίου»!

Η εικόνα που φθάνει από εκεί δείχνει ότι προς το παρόν ο στρατός στηρίζει τον Μαδούρο. Μέχρι τέλους; Είδωμεν… Η δεύτερη επιλογή είναι η ανοικτή στρατιωτική επέμβαση. Κάποιοι αναλυτές στη Μόσχα θεωρούν ότι το ρίσκο για την Ουάσιγκτον θα είναι μεγάλο, πιθανό να αντιδράσουν και ηγεσίες άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής ακόμα και αντίπαλοι, σήμερα, του Μαδούρο. Από το φόβο ότι μπορεί αργότερα να έχουν την ίδια τύχη! Επίσης, εκτιμούν, μια στρατιωτική επέμβαση θα είχε θύματα ανάμεσα στον πληθυσμό. Έτσι θα ήταν προτιμότερη η πρόκληση εμφυλίου, προφανώς με θύματα, αλλά που θα φορτωθούν στο «δικτατορικό» καθεστώς!

Έλα όμως που ο χρόνος περνάει και αποτέλεσμα δεν υπάρχει!

Οι Αμερικανοί δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό όσον αφορά το ανθρωπιστικό ζήτημα, αν θα υπάρξουν και πόσα θύματα, εξηγεί ο Σεργκέι Σουντακόφ. Η αντίληψη του γκάνγκστερ επικεντρώνεται στην επίτευξη του επιθυμητού στόχου, πέρα και έξω από τις… ανθρωπιστικές αντιλήψεις περί θυμάτων!

Οι ΗΠΑ ήδη έχουν ξοδέψει τεράστια ποσά για την ανατροπή της κατάστασης στη Βενεζουέλα που δεν είναι προς το συμφέρον τους. «Είναι πολλά τα… πετρέλαια» στη Βενεζουέλα για να… χάσουν τελειωτικά τον έλεγχο πάνω σε αυτά!

Άρα, θα έλεγε κανείς, θα πάνε μέχρι τέλους. Πολύ πιθανό…

Θα πάνε μέχρι εκεί που μπορούν, θα έλεγα εγώ. Αυτό είναι σήμερα το μεγάλο «στοίχημα» στη Βενεζουέλα. Θα το κερδίσει; Κρατάμε την ελπιδοφόρα εικόνα του τελευταίου διαστήματος που δείχνει πως με ότι καταπιάνονται οι Αμερικανοί γίνεται… στάχτη!

Tags:
Γκουαιάδο, Νίκολας Μαδούρο, Βενεζουέλα, Ρωσία, ΗΠΑ
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK