20:16 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟY 2019

Στα χνάρια του δρόμου του μεταξιού με...οινογαστρονομία!

© Sputnik / Valery Melnikov
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Από
0 10
Βρείτε μας

Η νέα κινεζική έκδοση του δρόμου του μεταξιού από την αρχαιότητα συνεχίζει σήμερα την πορεία της με την κωδική ονομασία που της έδωσε ο κινεζος ηγέτης, Σι Τζι Πιν, «Μια ζώνη ένας δρόμος». Σε ένα βόρειο και...ξωτικό τμήμα αυτού του δρόμου, βρεθήκαμε πρόσφατα στα πλαίσια της «Εβδομάδας Γαστρονομίας».

Είχα γράψει το χειμώνα για την επίσκεψη μου στη ρωσική αυτόνομη Δημοκρατία της Μπουριάτιας, εκεί πάνω από τη Μογγολία, με τους -45 βαθμούς παγωνιά! Και να τώρα ένα δεύτερο ταξίδι, στους +35, στα πλαίσια των εκδηλώσεων της «εβδομάδας γαστρονομίας και οίνου» που οργανώνεται από τον Παγκόσμιο και το Ρωσικό Οργανισμό Τουρισμού!

Τώρα θα αναρωτηθεί κάποιος τι δουλειά έχει η Ελλάδα σε τόσο μακρινές πολιτείες; Και όμως...Οι εκδηλώσεις γίνονται στο φόντο της ανάπτυξης του μεγαλεπήβολου σχεδίου «ο δρόμος του μεταξιού» που στη σύγχρονη έκδοση του φέρει την ονομασία «Μια ζώνη ένας δρόμος» και μας αφορά...άμεσα! Διότι ο δρόμος αυτός που θα μεταφέρει εμπορεύματα από τη Ν.Α Ασία προς την Ευρώπη, θα είναι ένας κύκλος (ζώνη), όπου το βόρειο τμήμα του θα περνάει από τις περιοχές της Ρωσίας που επισκεφθήκαμε και το νότιο τμήμα (εν πολλοίς θαλάσσιο), που μέσω διώρυγας του Σουέζ θα βγαίνει Μεσόγειο και από κει στον Πειραιά!

Πάνω σε αυτό το γιγάντιο σχέδιο εξελίσσεται και η γαστρονομία και η Ελλάδα με τις επιτυχίες της στον τουρισμό τα τελευταία χρόνια, διεκδικεί επάξια μια θέση στο παγκόσμιο συμβούλιο γαστρονομίας που χαράζει τη δική του πορεία ακολουθώντας το «δρόμο του μεταξιού».

Επίκεντρο της περιοχής της Ανατολικής Σιβηρίας είναι η Μπουριάτια και η πρωτεύουσα της Ουλάν Ουντέ. Μια μίξη μογγολοειδών πληθυσμών όπου μεγαλούργησε ο μέγας ηγέτης που το όνομα του έγινε θρύλος, ο Τζέκινς Χαν. Από τις απέραντες στέπες της σημερινής Μογγολίας, της Μπουριάτιας αλλά και βόρειων περιοχών της Κίνας, μέχρι τις δασώδεις παραλίες της μεγαλύτερης λίμνης στον κόσμο της Βαϊκάλης! (Ειδικό οδοιπορικό σε επόμενο κομμάτι).

Εντυπωσιάζεται κανείς όταν και σήμερα ακόμα βλέπει τους τόπους που ο Τζέκινς Χαν διάλεγε για κατάλυμα και πρόσκαιρο στρατηγείο του. Για να κατανοηθεί ο τρόπος ζωής των ανθρώπων και πολεμιστών του ηγέτη πρέπει να λαμβάνεται η παράμετρος ότι μιλάμε για λαούς νομάδες που μετακινούνταν συνέχεια. Η αιώνια αυτή αντίληψη των νομάδων κυριαρχεί πάνω στο σύγχρονο πληθυσμό. Στη Μπουριάτια π.χ. παρά τις δεκαετίες της σοβιετικής εξουσίας και το μορφωτικό, τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει οργανωμένη μορφή κτηνοτροφίας, (φάρμες ή κολχόζ στα σοβιετικά χρόνια). Τα ζώα, βοοειδή ή πρόβατα είναι κυριολεκτικά ελεύθερης βοσκής, άλλωστε και το κρέας τους είναι πιο σκληρό από το...συνηθισμένο...εξευρωπαϊσμένο!

Τα άλογα είναι βασικό συστατικό στοιχείο από την εποχή του Τζέκινς Χαν, οι πολεμιστές και οι μεταφορείς τα είχαν ως κύριο μέσον μετακίνησης. Βρεθήκαμε σε αναπαραστάσεις τοπικών εθίμων όπου μετείχε το σύνολο του πληθυσμού της περιοχής εκει που βρισκόταν ένα από τα στρατηγεία του μεγάλου πολέμαρχου στο μεσαίωνα!

Και μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα στην τοποθεσίας Ιβολγκίν, χτίστηκε το μεγάλο συγκρότημα λατρείας των βουδιστών, (Ντατσάν στην τοπική γλώσσα), από μοναχούς που κατέβηκαν στην περιοχή από το Θιβέτ πριν από 200 χρόνια!

Μιλώντας με τους Ρώσους της ομάδας που ταξιδέψαμε στην Ουλάν Ουντέ, αναφέραμε ότι στη «δική μας» αντίληψη το Ντατσάν είναι το ανάλογο...μοναστήρι!

- Όχι, πετάχτηκε ένας τοπικός παράγων. Διαφέρει κατά πολύ. Πράγματι, εδώ φοιτούν μερικές εκατοντάδες σπουδαστές της φιλοσοφίας του βουδισμού, ωστόσο σε αντίθεση με τους μοναχούς των χριστιανικών μοναστηριών έχουν κάθε ελευθερία να παντρεύονται να κάνουν οικογένειες, να ζουν όπως οι άνθρωποι στην κοσμική ζωή. Δεν υπάρχει καμμία απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο...

Σε κάθε γεύμα-δείπνο, επίσημο ή όχι, πάντα προσφέρεται το έδεσμα της περιοχής που είναι το λεγόμενο, μπούουσα! Ανάλογο αυτού που οι Καυκάσιοι ονομάζουν, χινκάλι... Είναι σα να μαζεύει κανείς...ζυμαρικό στη χούφτα και μέσα έχει τεμαχισμένο κρέας αρνιού που βράζει στο...ζουμί του! Στο πάνω μέρος έχει τρύπα για να ρουφά κανείς το ζωμό! Σε «άγρια» μορφή στα στέκια του...Τζέκινς Χαν έχει τη φυσική γεύση προβάτου της ελεύθερης βοσκής, στην «πολιτισμένη» εκδοχή των ρεστωράν γίνεται και με τεμαχισμένο κρέας μοσχαριού, επίσης σκληρό λόγω της...ελευθερίας των ζώων!

Στο τοπικό μουσείο ιστορίας μπορεί να μάθει κανείς πρωτόγνωρα πράγματα για τη ζωή στην ευρύτερη περιοχή, τα ήθη και τις συνήθειες των νομάδων!

Στα τριγύρω βουνά της Μπουριάτιας βρίσκονται τα μοναδικά στον κόσμο, ορυχεία να τα πω ή κάπως αλλοιώς, του πολίτιμου λίθου που φέρνει την ελληνική ονομασία , Νεφρίτ! Ειναι συνήθως πρασινωπού χρώματος που βγαίνει και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Όμως ο λεγόμενος λευκός νεφρίτης, παράγεται μόνο εδώ, όπως βεβαιώνουν οι παραγωγοί, επεξεργαστές στο υπερσύγχρονο εργαστήριο που επισκεφθηκαμε! (Κάναμε και τις...αγορές μας σε μενταγιόν και περιδέραια με συμφέρουσες τιμές αφού στη Μόσχα κοστίζουν...άλλα νούμερα!).

Η Ουλάν Ουντέ είναι μια σχετικά σύγχρονη πόλη 500 χιλ. κατοίκων. Καθαρά «σοβιετική»πόλη, που αναπτύχθηκε σε εκείνη την εποχή. Έχει ένα λενινιστικό χαρακτηριστικό στην κεντρική της πλατεία. Άγαλμα το μεγαλύτερο...κεφάλι του ιδρυτή του σοβιετικού κράτους, Βλαντίμιρ Λένιν!Οχι μπούστο, ένα τεράστιο κεφάλι, «καθισμένο» πάνω στη βάση, χωρίς καν ώμους! Περίεργο, πουθενά αλλού στην πλειάδα των πόλεων και περιοχών της πρώην ΕΣΣΔ που επισκέφθηκα δεν συνάντησα κάτι ανάλογο!

Ξαφνιάζεται κανείς όταν μπει στο ανακαινισμένο θέατρο Όπερας και Μπαλέτου που κατασκεύασε η σοβιετική εξουσία αμέσως μετά το Β´ παγκόσμιο πόλεμο! Ένα σύγχρονο κτήριο-κόσμημα μιας πόλης σε τέτοια...απομακρυσμένη περιοχή, και μάλιστα μετά τον πόλεμο! Και όμως, οι σοβιετικοι επιστήμονες και εθνολόγοι μελέτησαν σε βάθος την ιστορία της περιοχής, γνώριζαν ότι η πιο νότια πόλη της Μπουριάτιας στα σύνορα με τη Μογγολία, αιώνες πριν αποτελούσε την «πύλη» από όπου περνούσαν τα εμπορικά καραβάνια σε Δύση και Ανατολή!

Στη Μπουριάτια δεν διακρίναμε καμμία...αποσχιστική τάση, «πληγή» που ταλάνισε τη Ρωσία σε άλλα μήκη και πλάτη της, π.χ. στον Καύκασο...Όπως και σε άλλες όχι τόσο ανατολικές περιοχές της αχανούς Σιβηρίας, οι άνθρωποι ζουν με κώδικες επικοινωνίας και συμβίωσης διαφορετικών εθνοτήτων όπως είχαν ορισθεί στα σοβιετικά χρόνια...

Ωστόσο, σε καμμία περίπτωση δεν έμειναν πίσω! Ζουν σε σύγχρονους ρυθμούς, έχουν όλοι τους κινητά τηλέφωνα και γεύονται όλων των τεχνολογικών αγαθών που υπάρχουν πάνω στη γη. Φανταστείτε για μια στιγμή ότι από την Ουλάν Ουντέ τηλεφωνεί κανείς στη Μόσχα ή στο...Βλαδιβοστόκ ( έξι χιλ. χιλιόμετρα προς τη μια και τρεις χιλ. χιλιόμετρα προς την άλλη κατεύθυνση), χωρίς περιαγωγή, σα να τηλεφωνεί από...Παγκράτι στα Πατήσια!

Μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι η πορεία αναβίωσης του δρόμου του μεταξιού έχει ήδη αρχίσει να υλοποιείται...

* Το Sputnik δεν υιοθετεί απαραίτητα τις απόψεις που εκφράζονται

ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK