21:52 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟY 2019

Δένδιας - Λαβρόφ στη Μόσχα: Ανοίγει πράγματι νέα σελίδα στις διμερείς;

© Sputnik / Vitaly Belousov
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Από
0 20
Βρείτε μας

Τέσσερις μήνες μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης, ο ΥΠΕΞ, Νίκος Δένδιας, ταξιδεύει στη Μόσχα για να διαμηνύσει ότι η Ελλάδα ξεπερνά την κρίση και επανεμφανίζεται στο διεθνές προσκήνιο. Αν μη τι άλλο, δείχνει να κατανοεί τον αυξημένο ρόλο της Ρωσίας στη νέα διεθνή πραγματικότητα. Θα το εκμεταλλευτεί;

Η νέα ελληνική κυβέρνηση έβαλε ως σύνθημά της, το άνοιγμα της χώρας στον διεθνή στίβο, από όπου κρατήθηκε μακρυά, λόγω των εσωτερικών προβλημάτων με τη δεκαετή κρίση, και αυτό, ήταν ένα από τα στοιχεία που έκανε επίσημα γνωστό στη Ρωσία ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών.

Ως συνέχιση αυτού του ανοίγματος και της «επανεμφάνισης» της Ελλάδας, συγκεκριμένα στη Ρωσία, έρχεται η Σύνοδος της Μικτής Διακυβερνητικής Επιτροπής, η έκκληση προς Μόσχα για δραστηριοποίηση σε εμπορικούς, επενδυτικούς τομείς στην Ελλάδα, η διεύρυνση της συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας...

Τα υπόλοιπα που ακούστηκαν, έχουν να κάνουν με το διαχρονικό υπόβαθρο των «ιστορικών μας σχέσεων», το έτος γλώσσας-λογοτεχνίας που ήδη ολοκληρώνεται, τη συμμετοχή της Ρωσίας στους εορτασμούς των 200 χρόνων από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 1821, που έφερε την ανεξαρτησία και την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους...

Στη διεθνή κατάσταση, έχει ένα ενδιαφέρον η αναγνώριση από τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, ότι η Ρωσία συμμετέχει σε όλους τους χώρους γύρω από την Ελλάδα, όπου υπάρχουν δυσκολίες και εξελίξεις. Και, ότι η Μόσχα αποτελεί συστατικό μέρος της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας, έτσι εμείς «επιδιώκουμε τη συνέχιση της συνεργασίας στο πλαίσιο των υπαρχουσών συνθηκών...».

Το ξαναγράφω, θετικά όλα αυτά, όπως και η επίσκεψη αυτή κάθε αυτή. Είναι γεγονός, ότι την περασμένη πενταετία δεν υπήρξε έλλειμα αλληλοεπισκέψεων και διμερών εκδηλώσεων, με συνεχή κοινά αφιερωματικά έτη, τουρισμού, πολιτισμού κ.α. Ωστόσο, αυτά δεν στάθηκαν ικανά να αποτρέψουν την αρνητική ρότα που κυριάρχησε στον ελληνορωσικό ουρανό το 2018, με one line ανακοίνωση για απελάση Ρώσων διπλωματών, με δημόσια αποδοχή της θέσης για επέμβαση της Ρωσίας στα εσωτερικά μας, με αιχμές για... τακιμιάσματα της Μόσχας με την Άγκυρα, άρα σε βάρος μας. Μια προσέγγιση που ενίοτε πλειοδοτούσε ακόμα και των αντιρωσικών διακηρύξεων του πανταχού παρόντος ανά την Ελλάδα και τα ελληνικά ΜΜΕ, Αμερικανού πρέσβη, Τζέφρι Πάιατ!

Καλό, λοιπόν, που διακηρύσσεται ότι γυρίζουμε σελίδα. Και τώρα, μπαίνει το εύλογο ερώτημα: Ως προς το περιεχόμενο, με το οποίο πρέπει να γεμίσει η νέα και άλλες σελίδες που ελπίζουμε να έρθουν, υπάρχει κάποια επεξεργασία; Στα εθνικά θέματα συγκεκριμένα:

  • Ποιο είναι το νέο στοιχείο όταν παρά τη σαφή διαβεβαίωση της Μόσχας για τον κυρίαρχο ρόλο της Κύπρου στην ΑΟΖ της και την έκκληση προς όλες τις εμπλεκόμενες χώρες, (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Αίγυπτος, Τουρκία), για αποφυγή έντασης και προώθηση λύσης των όποιων προβλημάτων προκύπτουν μέσω διαβουλεύσεων, η Αθήνα θεωρεί ότι «κρατούνται ίσες αποστάσεις»; Άρα, «κλείνει το μάτι στην Άγκυρα»!
  • Ποιο το νέο, όταν στο ΥΠΕΞ διέπονται από την επινοημένη (κατανοητό από ποιούς) θέση, ότι το ρωσικό οπλικό σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας S-400, πουλήθηκε στην Άγκυρα, η οποία «έχει στόχο» να το χρησιμοποιήσει κατά της Ελλάδας; Όταν στη Μόσχα «κουράστηκαν» να επαναλαμβάνουν ότι η πρώτη και μοναδική χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ που προμηθεύτηκε, πριν από 20 χρόνια, S-300, ήταν η Ελλάδα...
  • Και, επίσης, πόσο «αντικειμενική» είναι η προσέγγιση ότι με τη Διακήρυξη του Σότσι, μεταξύ Πούτιν-Ερντογάν, άνοιξε ο δρόμος για νομιμοποίηση της τουρκικής εισβολής στη Συρία; Ωσάν να δεχόμαστε την εξωπραγματική φέικ-θέση των πιο αποστεομένων κύκλων της Δύσης ότι η Μόσχα επιβουλεύεται την εδαφική ακεραιότητα της...Συρίας!

Στα επιχειρηματικά: Αφού βγήκαμε από τα μνημόνια, αφού δείχνουμε εξωστρέφεια και αναζητούμε επενδυτές, έχει γίνει επεξεργασία κάποιων δεδομένων και δυνατοτήτων, ώστε να δείξουμε στα ρωσικά επενδυτικά ιδρύματα ότι, αυτή τη φορά, ελάτε και δεν θα μείνουμε στα επίπεδα διακηρύξεων για το θεαθείναι; Μια προσέγγιση που, κατά καιρούς, Ρώσοι κορυφαίοι κυβερνητικοί έλεγαν το πόσο μάς... αγαπάνε, πλην όμως σε διακρατικό επίπεδο «υπάρχει θέμα διάστασης λόγων και έργων», δηλαδή αθέτησης υποχρεώσεων που έχουν συμφωνηθεί! 

Μετά τη ρωσοτουρκική συμφωνία κατασκευής του αγωγού, μεταφοράς φυσικού αερίου (αυτού που σαμποτάρισαν οι ΗΠΑ και Βρυξέλλες, μέσω Βουλγαρίας -south Stream- βάζοντας έτσι στο παιχνίδι την... Τουρκία!), στη Μόσχα κατ' επανάληψη αναφέρθηκε, ότι η συνεργασία και η συνέχιση κατασκευής του αγωγού προς Ευρώπη, από τουρκικά παράλια μέσω Ελλάδας, πέρα από το τεράστιο οικονομικό όφελος, θα είχε σαφώς ευεργετική επίδραση στη μείωση της έντασης των σχέσεων με τη γείτονα... Να, μια παράμετρος της ρωσικής εισφοράς σε οικονομικό επίπεδο με θετικό απόηχο στα εθνικά θέματα!

Τι έκανε η Αθήνα; Εισάκουσε τις υπερατλαντικές σειρήνες και-αντί για αγωγούς- έδωσε το λιμάνι (και όχι μόνο) της Αλεξανδρούπολης προς «εξυπηρετήσεις» των συμμάχων. Εξυπηρετήσεις με σαφή αντιρωσική κατεύθυνση...

Ο Ν. Δένδιας αναγνώρισε το βάθος των γνώσεων του Ρώσου ομολόγου του, ακόμα και σε θέματα, που ο ίδιος θεωρεί ότι δεν άπτονται των αυστηρά διπλωματικών.

Όπως, η πλήρης και στοιχειοθετημένη νομικά, ανάλυση γιατί ο κρατούμενος επί 28 μήνες (!) στην Ελλάδα Ρώσος πολίτης, Αλεξάντρ Βίνικ, πρέπει να εκδοθεί στη Ρωσία και πουθενά αλλού!

Όπως, η λεπτομερής παρουσίαση του θέματος της προώθησης του σχίσματος της ορθοδοξου εκκλησίας στην Ουκρανία από τον πατριάρχη Βαρθολομαίο, και τα στοιχεία, ότι, πίσω από αυτό, βρίσκεται η πολιτική θέληση των ΗΠΑ, όπως μαρτυρούν οι δηλώσεις Πομπέο και ο ύπουλος ρόλος του μεταφερόμενου από το μπαρουτοκαπνισμένο, το 2014, Κιέβο στην Αθήνα, Αμερικανού πρέσβη, Πάιατ! Ο Λαβρόφ προειδοποίησε, ότι η πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» που ακολουθεί η Ουάσιγκτον και στον ορθόδοξο κόσμο, δεν θα σταματήσει στο σχίσμα μόνο της ουκρανικής εκκλησίας...

Η Μόσχα ιστορικά, γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά, δεν επιθυμεί ρήξη με την Αθήνα. Αντίθετα, δείχνει ότι επιμένει στη διατήρηση και, σε όποιους τομείς είναι δυνατό, τη διεύρυνση των διμερών σχέσεων. Ωστόσο, καμία διμερής σχέση δεν είναι μπορεί να μονόδρομος... Η αναγνώριση από την ελληνική κυβέρνηση του αυξημένου ρόλου της Ρωσίας σε θέματα που εξελίσσονται, σε χώρες που γειτνιάζουν με τη δίκη μας, ας αποτελέσει την αφετηρία για... εγγραφή του περιεχομένου με το οποίο θα γεμίσει η «νέα σελίδα»!

* Το Sputnik δεν υιοθετεί απαραίτητα τις απόψεις που εκφράζονται

Tags:
Μόσχα, Νίκος Δένδιας, Σεργκέι Λαβρόφ
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK