03:13 08 ΑΠΡΙΛΙΟY 2020
ΑΠΟΨΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
Από
0 41
Βρείτε μας

Αρκετοί, που παλαιότερα ασπάζονταν τη θεωρία της «ψωροκώσταινας», της «μικρής» Ελλάδας, που χρειάζεται «προστασία από τους μεγάλους», τώρα, στον αποκλεισμό μας από τη διαδικασία της Λιβύης, τα ρίχνουν στους... άλλους, «προστάτες» και μη...

Αν απομονώσει κάποιος τη συγκεκριμένη φάση εξέλιξης της κρίσης στη Λιβύη, φαντάζει ολοφάνερο το δίκαιο της Ελλάδας να έχει συμμετοχή στη Διάσκεψη του Βερολίνου. Το απαιτεί, αν μη τι άλλο, η πρόκληση με την έωλη συμφωνία Άγκυρας-Τρίπολης που... τσαλαπατά ότι ελληνικό βρει στο διάβα της!

Η επιλογή της Αθήνας να συμβαδίσει με το κοινοβούλιο, που συνεδριάζει στο Τομπρούκ και υποστηρίζει τον στρατάρχη Χαφτάρ, ήρθε εξ ανάγκης και κόντρα στην τουρκική επιλογή στήριξης του αντιπάλου του, πρωθυπουργού της Τρίπολης, Σαράζ.

Είναι, όμως, οι δυο αυτοί ηγέτες αυτόνομοι και ανεξάρτητοι στις κινήσεις τους; Είναι, άραγε, το εσωλυβικό παιχνίδι, άσπρο-μαύρο; Κερδίζει ο ένας, χάνει ο άλλος; Και πόσο συνάδει με την πραγματικότητα η... απλοϊκή θέση ότι ο στρατάρχης Χαφτάρ ελέγχει τον στρατό, άρα θα είναι και ο, κατά πάσα πιθανότητα, νικητής;

Παλιότεροι σοβιετικοί μελετητές της πανσπερμίας των φυλών που κινούνται στο πάλαι ποτέ ενιαίο επί Καντάφι, λιβυκό έδαφος, εξηγούν ότι υπάρχουν τουλάχιστον 100 μεγάλες φυλές και ίσως άλλες τόσες μικρότερες... Μεταξύ κάποιων, υπάρχει μια μορφή Ένωσης, άλλες είναι... σκόρπιες! «Λιβύη, το βασίλειο των φυλών», είχε χαρακτηριστεί ιστορικά ο χώρος! Αν σε αυτή την έννοια προσθέσει κανείς και το γεωγραφικό διαχωρισμό των φυλών:

  • Εκείνων που κινούνται τριγύρω από την Τρίπολη (Δύση), οι... ανεβασμένοι
  • Των άλλων της Ανατολής, Κυρήνεια, Τομπρούκ, Βεγγάζη κλπ, οι... ριγμένοι
  • Των τρίτων του Νότου (Φεζάν)...
  • Και τους Άραβες-σουνίτες, του μπαρμπαρίνους, τους τουμπού, τις φυλές από το Τσαντ, φαίνεται όλο το μωσαϊκό, που δεν μπορεί να... κλειστεί στα στενά όρια των δυο ηγετικών ομάδων. Εξαρτώμενων από τμήματα του φυλετικού-εδαφικού μωσαϊκού, αλλά και εξωτερικούς σπόνσορες!

Όλα αυτά γνώριζαν στο Κρεμλίνο, όταν πρότειναν τη Διάσκεψη της Μόσχας, ως συνδιοργανωτές μαζί με την Άγκυρα! Η οποία, έξω από τις πολιτικές επιλογές της Ρωσίας, από παλιότερα, είχε πρόσβαση στο καθεστώς της Τρίπολης, με το αζημίωτο! Άλλωστε, να μη «ξεχνάμε» ότι η κυβέρνηση Σαράζ, είναι αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ και την Ε.Ε. δηλαδή και από την Αθήνα!

Θα ήταν φρόνιμο, κάποιοι κονδυλοφόροι, πριν ξεκινήσουν τα... γραπτά τους περί αναγνώρισης από τη Μόσχα «του καθεστώτος της Τρίπολης και την είσοδο της Τουρκίας στη Λιβύη από την πίσω πόρτα...», να έχουν εικόνα του αντικειμένου!

Η Ρωσία ξεκινά από το δεδομένο της διεθνούς αναγνώρισης του καθεστώτος της Τρίπολης, αν και ο Σεργκέι Λαβρόφ δεν παρέλειψε να τονίσει την «έλλειψη κρατικής υπόστασης της Λιβύης», άρα την ανάγκη πολιτικών ενεργειών για αναζήτηση λύσης.

Η στάση Χαφτάρ

Πράγματι, η άρνηση υπογραφής στην προτεινόμενη προκαταρκτική συμφωνία, στη Μόσχα, ξάφνιασε πολλούς ακόμα και στη ρωσική πρωτεύουσα.

Ωστόσο, έχοντας υπ' όψιν την προαναφερόμενη εικόνα με το εθνοτικό, γεωγραφικό παζλ στη Λιβύη, η Ρωσίδα αναλύτρια, Ιρίνα Άλκσνις, θεωρεί ότι ο στρατάρχης Χαφτάρ έκανε «σοβαρό λάθος» το οποίο θα βρει μπροστά του, στο Βερολίνο!

Ο ίδιος, ίσως, διέπεται από την ευφορία των τελευταίων επιτυχιών γύρω από την Τρίπολη. Ωστόσο, τρίτη φορά καταλαμβάνει τη Σύρτη, αλλά δεν μπορεί να την κρατήσει. Από τον Απρίλιο 2019, επιχειρεί την κατάληψη της Τρίπολης, χωρίς επιτυχία! Οι φυλές εκεί δεν είναι με το μέρος του, έτσι δεν έχει... πάτημα για να εδραιωθεί.

Ο Ερντογάν το έχει αντιληφθεί και ρισκάρει στη στήριξη του αποδυναμωμένου Σαράζ... Η κατάσταση τείνει σε αυτό, που αποδίδεται με τον σκακιστικό όρο, πατ! Η Μόσχα, με τη σύγκλιση της Διάσκεψης, επεχείρησε ώστε να βγει η κατάσταση από το τέλμα!

Το ίδιο φαίνεται να ενστερνίζεται και το Βερολίνο. Δυο μέρες πριν τη Διάσκεψη για τη Λιβύη, στη Μόσχα βρέθηκε η Άνγκελα Μέρκελ, και ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης με τον Βλαντίμιρ Πούτιν ήταν η θέλησή της να πάρει στήριξη για τη συνέχιση της διαδικασίας στο Βερολίνο! Ήταν, επίσης, η πρώτη που τηλεφώνησε στο Κρεμλίνο αμέσως μετά την πολύωρη και αντιφατική συνάντηση των Λίβυων, που δεν έγινε δυνατό να έρθουν σε απευθείας διαβούλευση με υπαιτιότητα του Σαράζ...

Η Αθήνα, πιστοποιεί διπλωματική πηγή στη Μόσχα, έκανε γνωστή τη θέλησή της για συμμετοχή στη διάσκεψη. Όπως, την έχει κάνει και προς τη Γερμανία. Η συγκεκριμένη φάση στη Μόσχα, και μόνο ότι ήρθαν οι βασικοί εσωτερικοί παίκτες στη Λιβύη, μπορεί να θεωρηθεί «πετυχημένη». Που άνοιξε το δρόμο για την πιο αντιπροσωπευτική, στη Βερολίνο. Σωστά η Αθήνα δυσανασχετεί έναντι των συμμάχων (Γερμανίας ως οικοδεσπότη), που δεν την κάλεσαν! Ωστόσο, είναι δύσκολο να αποφύγει να πιει κανείς το «πικρό ποτήρι» της ρεαλιστικής εικόνας που είναι - όσο και αν προσπαθούμε να τη... βγάλουμε από το πλάνο - εικόνα πλήρους υποταγής της εξωτερικής πολιτικής στους συμμάχους!

Είχαμε ως τώρα στα χρόνια της εμφύλιας αντιπαράθεσης στη Λιβύη, κάποια πρωτοβουλία, κάποια θέση έξω από τις όποιες... συμμαχικές; Δεν αποδεχτήκαμε την εισβολή της Δύσης και την ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι ως...δημοκρατική παρέμβαση; Το ίδιο δεν κάναμε και στην Ουκρανία το 2014 με θριαμβικές εκφράσεις του τότε αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Βενιζέλου, ότι η θέση μας είναι με τους νικητές; Τώρα που πραγματικά είναι εθνική ανάγκη να έχουμε λόγο στις εξελίξεις στο λιβυκό, οι σύμμαχοι μας, πιστοποιώντας από πλειάδα περιπτώσεων ότι μας έχουν «δεδομένους», μας συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται!

* Το Sputnik δεν υιοθετεί απαραίτητα τις απόψεις που εκφράζονται

Tags:
Χαλίφα Χαφτάρ, Ελλάδα, Λιβύη
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK