04:44 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟY 2020
AΘΛΗΤΙΚΑ
Λήψη σύντομου url
Από
0 30
Βρείτε μας

Η Χριστίνα Φλαμπούρη έγινε η πρώτη Ελληνίδα που ανέβηκε στο Έβερεστ και τα 7 ψηλότερα βουνά κάθε μιας από τις 7 ηπείρους και μιλάει στο Sputnik για την ιστορία της.

Στην ελληνική μυθολογία έχουν καταγραφεί οι 12 άθλοι του Ηρακλή. Στη σύγχρονη ελληνική ιστορία η Χριστίνα Φλαμπούρη έκανε 7… άθλους, ανεβαίνοντας τις 7 υψηλότερες κορυφές του κόσμου και έγινε η πρώτη Ελληνίδα που ανέβηκε στο Έβερεστ (8.848 μέτρα).

Η 31χρονη υπάλληλος σε εταιρία, ενεργό μέλος του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών από το 2014, ξεκίνησε να ανεβαίνει όλο και πιο… ψηλά ολοκληρώνοντας το 7 Summits Project (Οι 7 κορυφές είναι τα υψηλότερα βουνά κάθε μιας από τις 7 ηπείρους).

  • Η ψηλότερη κορυφή της Ευρώπης, το Ελμπρούς (5.642 μ.) στη Ρωσία
  • Η ψηλότερη κορυφή της Αφρικής, το Κιλιμάντζαρο (5.895 μ.) στην Τανζανία
  • Η ψηλότερη κορυφή της Β. Αμερικής, το Ντενάλι (6.194 μ.) στην Αλάσκα
  • Η ψηλότερη κορυφή της Ωκεανίας, η Πυραμίδα Κάρστενς (4.884 μ.) στην Παπούα

Επίσης:

  • Η ψηλότερη κορυφή της Νοτίου Αμερικής, η Ακονκάγκουα (6.962 μ.) στην Αργεντινή
  • Η ψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ (8.848μ.) – 2019
  • Η ψηλότερη κορυφή της Ανταρκτικής, Βίνσον Μασίφ (4.892)

Η Χριστίνα Φλαμπούρη ήταν η πρώτη Ελληνίδα η οποία, 20 χρόνια μετά τον Κωνσταντίνο Νιάρχο, σήκωσε την ελληνική σημαία στα σχεδόν 8.900 μέτρα και μίλησε στο Sputnik.

Η απόφαση να... πάρει τα βουνά

Η κατάκτηση των Επτά Κορυφών θεωρείται παγκοσμίως το υπέρτατο επίτευγμα εξερεύνησης και ορειβασίας, αλλά πως μια νεαρή κοπέλα που σπούδασε φυσικός αποφάσισε να… πάρει τα βουνά;

«Είναι πολύ παράλογος ο τρόπος που ξεκίνησα την ορειβασία. Συνήθισα να κάνω ιστιοπλοΐα τα Σαββατοκύριακα. Δεν αγαπούσα τα ύψη και τα βουνά και τα απέφευγα. Ό,τι είχε να κάνει με challenge ήμουν μακριά. Τυχαία πριν έξι χρόνια, ένας ξάδερφός μου με κάλεσε σε μια εκδρομή αναρρίχησης.

Δεν είχα ιστιοπλοΐα εκείνο το Σαββατοκύριακο και είπα "οκ πάμε". Έτσι όπως ήμουν δεμένη από το σχοινί, για να κάνουμε μια ανάβαση σε βράχο, με το που σήκωνα τα πόδια  μου από το έδαφος με έπιανε κρύος ιδρώτας. Ήταν μη λογικό, αφού καταλάβαινα πως ήμουν ασφαλής.

Δεν κατάφερα να ολοκληρώσω καμία διαδρομή και από τα 30 άτομα ήμουν η μοναδική που δεν τελείωσε μια διαδρομή. Στο τέλος, της εκδρομής είπα στον ξάδερφό μου πως είναι χάλια η αναρρίχηση και δεν πρόκειται να ξανά προσπαθήσω ποτέ.

Όμως, τις επόμενες μέρες με έτρωγε μέσα μου γιατί Χριστίνα άφησες έναν μη λογικό φόβο να σε καταβάλει και τα παράτησες τόσο εύκολα. Στο κάτω - κάτω τι έχουν όλοι οι άλλοι και όχι εγώ. Τι μου έλειπε;

Ήρθε ο ξάδερφός μου και με έγραψε στον ορειβατικό σύλλογο Αχαρνών, χωρίς να ξέρω καν τι είναι, για να κάνουμε τέσσερα μαθήματα στην πίστα αναρρίχησης. Πριν έξι χρόνια όλα αυτά. Πιο πολύ με έτρωγε ότι κάτι μη λογικό με περιόριζε. Έτσι, ξεκίνησα την ορειβασία. Σαν μια πρόκληση να ξεπεράσω έναν μη λογικό φόβο.

Γρήγορα συνειδητοποίησα πως είναι κάτι πολύ παραπάνω. Είναι τρόπος ζωής που με κάνει καλύτερο άνθρωπο, με περισσότερη αυτοπεποίθηση. Έξι χρόνια μετά από εκείνη τη μέρα είμαι ένας τελείως διαφορετικός άνθρωπος. Εκτιμώ πράγματα, που δεν εκτιμούσα τόσο και δεν τα έβλεπα. Είμαι πιο ευτυχισμένη.

«Τα σκαλάκια στην Πάρνηθα τα είχα λιώσει»

Στη ζωή λένε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο και η Χριστίνα Φλαμπούρη δεν άφησε τίποτα στην τύχη: «Πριν το κάθε βουνό έκανα προπόνηση για να είμαι έτοιμη για το συγκεκριμένο βουνό. Για παράδειγμα για το Ντενάλι (6.194 μ.) στην Αλάσκα, που είναι η ψηλότερη κορυφή της Βορείου Αμερικής, επειδή θα κουβαλάγαμε έλκηθρο ήξερα πως έπρεπε να έχω δεμένο κορμό. Επειδή είναι βάρος που δεν κουβαλάς στην καθημερινότητα σου. Είχα αλλάξει όλη μου την προπόνηση. Λίγο πριν το Έβερεστ ήξερα πως έπρεπε να έχω πολύ καλά πνευμόνια και καρδιά. Τα σκαλάκια στην Πάρνηθα τα είχα λιώσει. Πήγαινα πριν και μετά τη δουλειά».

«Δεν σε ανεβάζει στην κορυφή μόνο το σώμα, αλλά και η ψυχή»

Ακούει συνέχεια πως είναι η πρώτη Ελληνίδα στο Έβερεστ. Πόσο δύσκολο είναι να πάρεις αυτό τον τίτλο;

«Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν είμαι τυχερή, αν είμαι περισσότερα πεισματάρα. Λίγο από όλα. Με νευρίαζε αν μπορώ να το πω έτσι, το γεγονός πως 20 χρόνια μετά τον Νιάρχο δεν το είχε καταφέρει Ελληνίδα γυναίκα. Δε θεωρώ πως είμαστε λιγότερο δυνατές. Δεν θεωρώ πως είμαι από τις πιο καλές, αλλά μέτρια ορειβάτρια. Λένε πως δεν σε ανεβάζει στην κορυφή μόνο το σώμα, αλλά και η ψυχή. Και εκεί τα έδωσα όλα. Χαρακτηριστικά θυμάμαι πως τη μέρα της κορυφής δεν ένιωθα πόνο και κούραση. Ένιωθα σαν καλοκουρδισμένο κομπιουτεράκι που απλά είχε προγραμματιστεί να ανέβει στη κορυφή».

Στο google αν πατήσεις «Η πρώτη Ελληνίδα στο Έβερεστ» υπάρχουν 37.400 αποτελέσματα. Της αρέσει να την αποκαλούν έτσι; «Μου αρέσει το Χριστίνα Φλαμπούρη ή σκέτο Φλαμπούρη».

«Έχασα την όραση μου από το αριστερό μάτι»

Η πανδαισία στο ποδόσφαιρο είναι το γκολ, στο μπάσκετ το καλάθι. Στην ορειβασία ποια είναι η πιο έντονη στιγμή; Η Χριστίνα έχει την απάντηση:

«Ένα μέτρο πριν την κορυφή του Έβερεστ ήταν από τις πιο έντονες στιγμές. Ήταν δύσκολη μέρα επειδή έχασα την όραση μου από το αριστερό μάτι. Δεν ξεχώριζα που ξεκινάει και τελειώνει ένα αντικείμενο. Ακόμα και το σχοινί το έβλεπα θαμπό λόγω του πολύ κρύου.

Την ημέρα κορυφής εκτός από το μάτι που αγχωνόμουν αν όλα πάνε καλά, συνειδητοποιήσει πως είχε παγώσει τόσο η μάσκα μου που δεν μπορούσα να την ξεπαγώσω και δεν παίρνω οξυγόνο. Ήμουν τυχερή. Στην ομάδα μου υπήρχε ένας Κινέζος και του ζήτησα αν έχει δεύτερη μάσκα και μαζί με τη μάσκα του, μου έδωσε το εισιτήριο για την κορυφή.

Πέρασε από μπροστά μου όλη η ορειβατική ιστορία. Από το Νιάρχο μέχρι εκείνη την ώρα. Ένιωθα τιμή και δέος. Πήγε να μου φύγει ένα δάκρυ, αλλά είπα όχι δεν θα δακρύσεις. Βγάλε μια φωτογραφία στην κορυφή, δες τι θέα από κοντά και γύρνα κατευθείαν κάτω. Ήταν πολύ έντονη στιγμή. Ένιωθα τιμή ως η πρώτη Ελληνίδα στην κορυφή του κόσμου.

Η μέρα εκείνη είχε -43 βαθμούς Κελσίου και φύσαγε αρκετά. Είχα ήδη αρχίσει να παγώνω πολύ. Δεν μπορούσα να κάτσω πολύ. Πρέπει να έκατσα πέντε λεπτά».

«Το όνειρο δεν θα είχε γίνει ποτέ πραγματικότητα»

Για να φτάσει κάποιος στην κορυφή, όποια και να είναι αυτή χρειάζεσαι στήριξη και η Χριστίνα την είχε:

«Η πιο ακριβή αποστολή ήταν στην Ανταρκτική. Κόστισε 90.000 ευρώ το άτομο. Πήγα και με μια μέτρια εταιρία και χαίρομαι πολύ που στην Ελλάδα της κρίσης εμπνεύστηκαν από μένα. Ευχαριστώ τη Nivea, τη Mapei, τη Cardlink και The North Face που μου δίνει τα ρούχα. Αν δεν είχα αυτές στο πλάι μου το όνειρο δεν θα είχε γίνει ποτέ πραγματικότητα».

«Δεν ήταν ένας ορειβατικός στόχος, αλλά ένα ταξίδι ζωής»

Σημασία λένε πως δεν έχει το ταξίδι, αλλά ο προορισμός και η Χριστίνα Φλαμπούρη επιλέγει και τα δύο και κρατάει πολλές εικόνες και στιγμές από το Έβερεστ:

«Είναι τόσες πολλές οι εικόνες. Είναι πολύ έντονη  η στιγμή όταν κατέβηκα από την κορυφή και με περίμεναν δυο άτομα στα 8000 μέτρα από την αποστολή μου που δεν κατάφεραν να ανέβουν και μόλις με είδαν ζητωκραύγαζαν και χαιρόντουσαν τόσο πολύ. Ήταν άνθρωποι που γνώριζα δυο μήνες και έκαναν λες και είχαν ανέβει αυτή στην κορυφή. Εκεί κατάλαβα πως τα δύσκολα δένουν πιο πολύ τους ανθρώπους και φίλοι δεν είναι μόνο αυτοί που είσαι πολλά χρόνια μαζί, αλλά και αυτοί που χαίρονται με τη χαρά μας.

Πολλές φορές λέω πως δεν ήταν ένας ορειβατικός στόχος, αλλά κάτι πολύ παραπάνω. Ένα ταξίδι ζωής. Ταξίδεψα σε 7 ηπείρους. Γνώρισα ανθρώπους, γνώρισα τους ντόπιους που λένε τα ψηλά βουνά σπίτια τους. Στην Παπούα γνώρισα ντόπιους που δεν φοράνε ρούχα. Οι γυναίκες έχουν φούστες από φύκια και οι άντρες εσώρουχα από κολοκύθα. Είδα το κόκαλο του και εκείνη τη στιγμή είπα πως ζω σε ντοκιμαντέρ. Ήταν στόχος να με κάνει καλύτερο άνθρωπο».

«Δεν χρειάζεται να είσαι εξωπραγματικός ήρωας ή να έχεις γεννηθεί με σπουδαίο ταλέντο»

Στο ποδόσφαιρο ή στο μπάσκετ λέμε συνήθως πως το να ανέβει μια ομάδα στην κορυφή είναι εύκολο, το δύσκολο είναι να παραμείνεις εκεί:

«Ο πρώτος άνθρωπος που ανέβηκε στο Έβερεστ ήταν ο Έντμουντ Χίλαρι και τι είπε; Δεν χρειάζεται να είσαι εξωπραγματικός ήρωας ή να έχεις γεννηθεί με σπουδαίο ταλέντο για να πετύχεις σπουδαία επιτεύγματα στη ζωή σου. Χρειάζεται να είσαι ένας απλός, καθημερινός άνθρωπος που βάζει πολύ υψηλούς στόχους και δουλεύει πολύ σκληρά και με πάθος για να τα καταφέρει. Αυτό ήταν και το μάθημα μου μετά τα 7 Summits. Δεν έχει σημασία αν είσαι Έλληνας, κοντός, ψηλός, άντρας, γυναίκα. Δεν χρειάζεται να έχεις background από τους γονείς σου για να πετύχεις κάτι. Χρειάζεται να στοχεύεις πολύ ψηλά και να δουλέψεις πολύ σκληρά για να τα καταφέρεις. Είτε είσαι άντρας, είτε γυναίκα, όλα τα μπορείς».

View this post on Instagram

If you can't find the way, create one... #hikingwithfriends #parnitha #awomancanbe #letsgooutside

A post shared by Christina Flampouri (@christinaflampouri) on

«Στο εξωτερικό δεν αντιμετώπισα σεξισμό, αλλά στην Ελλάδα...»

Μια γυναίκα ορειβάτης δεν είναι σύνηθες φαινόμενο και η Χριστίνα το ένιωσε στο πετσί της:

«Στο εξωτερικό δεν αντιμετώπισα σεξισμό, αλλά στην Ελλάδα τον πρώτο καιρό απλά δεν τους γέμιζα το μάτι. Το έβλεπα, το καταλάβαινα και στεναχωριόμουν. Μετά όμως με πείσμωνε πιο πολύ. Όλοι έχουμε κάποια στερεότυπα στο μυαλό μας. Δεν με νοιάζει που με έβλεπαν με μισό μάτι».

«Έλα μπαμπά μετά τον Νιάρχο, η Φλαμπούρη»

Αποφάσισε ξαφνικά να κατακτήσει τις 7 υψηλότερες κορυφές του κόσμου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτονται οι περισσότεροι είναι οι αντιδράσεις από τους γονείς: 

«Είχαν συνδυάσει το Έβερεστ με τα άσχημα γεγονότα. Υπάρχει περισσότερη ασφάλεια όταν είσαι στο βουνό, παρά όταν κυκλοφορείς με αμάξι στους δρόμους της Αθήνας. Άρα, προσπαθούσα να βρω τέτοιες λογικές. Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια ήταν να έχω ήρεμους τους γονείς μου. Όταν έβρισκα δορυφορικό τηλέφωνο και καλούσα στο σπίτι έκανα τη φωνή μου πως όλα καλά εδώ παρότι μπορεί να γινόταν χαμός.

Όταν κατέβηκα από την κορυφή του Έβερεστ ήμουν στα 8000 μέτρα, στη ζώνη θανάτου και κάλεσα στο σταθερό και το σήκωσε ο πατέρας μου. Του είπα: "Έλα μπαμπά μετά τον Νιάρχο, η Φλαμπούρη" και άρχισε να γελάει και του τράβηξα το μυαλό να ηρεμήσει. Παρότι ήμουν κουρασμένη. Όταν έκλεισα το τηλέφωνο έπεσα για ύπνο, δεν θυμάμαι για πόσες ώρες».

View this post on Instagram

Khumbu Icefall... #rapel #everest #mounteverest #mountaingirl #awomancanbe #adventure #climbing #lovemountains

A post shared by Christina Flampouri (@christinaflampouri) on

«Αν μπορέσω έστω και έναν άνθρωπο να σηκώσω από τον καναπέ»

Κατέκτησε σχεδόν τα πάντα. Υπάρχει επόμενος στόχος:

«Αν μπορέσω έστω και έναν άνθρωπο να σηκώσω από τον καναπέ για να κυνηγήσει τη δική του κορυφή θα είμαι πραγματικά περήφανη».

«Άρχισα να βλέπω περίεργους εφιάλτες, όσο περίμενα αρρώσταινα»

Υπήρχε η στιγμή που είπε σταματάω δεν πάει άλλο; Και όμως, ναι:

«Έξι μέρες πριν το Έβερεστ αποφάσισα να ανέβω το Λότσε, που είναι η τέταρτη υψηλότερη κορυφή του κόσμου. Είναι δεξιά από το Έβερεστ. Είναι κοινή διαδρομή, αλλά κάποια στιγμή χωρίζουν.  Κατά την αναμονή στο basecamp (5.300 μέτρα) άρχισα να μην είμαι συγκεντρωμένη, άρχισα να βλέπω περίεργους εφιάλτες.  Είχα τελειώσει τις προπονήσεις και τον εγκλιματισμό και περιμέναμε να ανοίξει ο καιρός. Εκεί είδα ότι άρχισε να αρρωσταίνει το μυαλό μου. Έλεγα πως θέλω να γυρίσω πίσω, να μην συνεχίσω. Η αναμονή με τρέλαινε. Όσο περίμενα εκεί αρρώσταινα. Αποφάσισα να ανέβαινα στο Λότσε που είναι στα 8.516 και δεν είχα ξανά ανέβει πάνω από τα 8000 μέτρα. Αρα σκέφτηκα πως είναι πρόβα τζενεράλε».

Η στιγμή που έκλαψε: «Νόμιζα πως βρήκα έναν ορειβάτη που καθόταν, αλλά ήταν ένας άνθρωπος παγωμένος»

Από τα 7000 μέτρα και πάνω, η περιεκτικότητα σε οξυγόνο φτάνει στα 40-47 hectopascals, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να μην μπορεί να δεσμεύσει το απαραίτητο οξυγόνο για να επιβιώσει και η Χριστίνα είδε κάτι που δεν θα ξεχάσει ποτέ:

«Πέντε μέτρα πριν την κορυφή νόμιζα πως βρήκα έναν ορειβάτη που καθόταν. Τσεκάρω λίγο καλύτερα και συνειδητοποίησα πως ήταν ένας άνθρωπος παγωμένος. Ρώτησα και έμαθα πως ήταν δέκα χρόνια εκεί.  Αλλά αυτό που με σόκαρε ήταν πως φόραγε ίδια γάντια και ίδιες μπότες με μένα και τότε σκέφτηκα πως μπορεί να ήμουν εγώ στη θέση του ή κάποιος από την ομάδα μου ή φίλος μου. Με έπιασαν τα κλάματα. Εκεί κατάλαβα πόσο λεπτή είναι η ζωή μεταξύ ζωής και θανάτου. Ήταν ένα μάθημα για μένα, ώστε να είμαι πιο προσεκτική».

«Η στιγμή της επιτυχίας δεν είναι όταν στέκεσαι στην κορυφή, αλλά όταν ξανά γυρίζεις πίσω»

Πριν μερικές μέρες, ο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος κάλεσε στον Προεδρικό Μέγαρο την Χριστίνα Φλαμπούρη και τη βράβευσε:

«Ήταν πολύ σημαντικό για μένα που με κάλεσε ο Προκόπης Παυλόπουλος. Δεν ήταν υποχρεωμένος να το κάνει, δεν πρέπει να ήταν στο πρωτόκολλο φαντάζομαι. Δεν είμαι Ολυμπιονίκης. Μόνο ότι με κάλεσε να με συγχαρεί από κοντά ήταν διπλή τιμή. Όχι μόνο για τη θέση που έχει, αλλά με σεβάστηκε και ως άνθρωπος. Μιλάγαμε για τα βουνά, τι έχω καταφέρει, τι έκανα κτλ. Από τα πρώτα πράγματα που με ρώτησε ήταν τι κάνω στη κανονική μου ζωή, αν αυτό είναι το επάγγελμα μου ή αν βασιζόμουν σε αυτό και τώρα τι θα κάνω.

Προσπάθησε να μου περάσει το πόσο σημαντικό είναι να δουλεύουμε πολλά πράγματα και να μην βασιζόμαστε από μια στιγμή κορυφής. Επειδή μπορεί να είναι εύκολο να ανέβεις στην κορυφή, αλλά και πως θα κατέβεις είναι σημαντικό.

Του είπα πως και για τους ορειβάτες η στιγμή της επιτυχίας δεν είναι όταν στέκεσαι στην κορυφή, αλλά όταν ξανά γυρίζεις πίσω. Αυτό που δεν περίμενα ήταν στο τέλος, που μου είπε πως ωραία είναι όλα αυτά και σε θαυμάζω, αλλά θα σου πω ότι έλεγα και στις κόρες μου και θα σου μιλήσω ως μπαμπάς: μην αφήνεις πίσω την οικογένεια είναι και αυτή μια ξεχωριστή κορυφή. Σκεφτόμουν πως τον έπιασε κάπου ο πατέρας μου και του τα είπε…

View this post on Instagram

Magic Dirfys! #sunday #mountain #snowday #mountaineering #positivevibes #adventurewithfriends

A post shared by Christina Flampouri (@christinaflampouri) on

Μου έκανε τρομερή θετική εντύπωση. Ήταν άνθρωπος που ενδιαφερόταν και ήθελε να δώσει συγχαρητήρια και τιμή σε μια κοπέλα που κατάφερε κάτι πρώτη φορά για την Ελλάδα. Είναι λίγα τα λόγια για την τιμή που μου έκανε».

Από την ιστιοπλοΐα στην ορειβασία. Τελικά βουνό ή θάλασσα;

«Βουνό. Είναι το νούμερο ένα τσακωμός με το αγόρι μου που είναι προπονητής ιστιοπλοΐας. Μου αρέσει η φύση. Σε μαθαίνει πολλά πράγματα».

Wonder woman και κορίτσι της διπλανής πόρτας

Για τέλος, αφήσαμε τη Χριστίνα Φλαμπούρη να βάλει έναν τίτλο για τη συνέντευξη:

«Είναι η πιο δύσκολη ερώτηση που μπορούσες να μου κάνεις. Στο Instagram οι φίλες μου, μου βάζουν hashtag wonder woman, αλλά τους λέω εγώ είμαι ανοικοκύρευτη. Είμαι ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας… Μένω στο Μπουρνάζι, οι γονείς μου δεν δουλεύουν και κατάφερα κάτι πολύ σημαντικό. Είμαι το κορίτσι της διπλανής πόρτας που ανέβηκε στις 7 υψηλότερες κορυφές του κόσμου…»

Tags:
αναρριχητής, Προκόπης Παυλόπουλος, ορειβασία, βουνό, Έβερεστ, Έβερτον
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK