15:09 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟY 2020
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από ,
0 70
Βρείτε μας

Η Μαρία είναι δημοσιογράφος, ο Γιώργος υπάλληλος γραφείου ασχολείται με υπολογιστές και η Βασιλική έχει πλέον δικό της κατάστημα. Πριν λίγα χρόνια δεν ήξεραν αν θα τα καταφέρουν, αν θα μπορούσαν να ζήσουν και να ονειρευτούν. Η εργασία αποτελεί σημαντικό βήμα για την επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο καθώς υπήρξαν χρήστες ναρκωτικών ουσιών.

Εργάζονται, βάζουν στόχους και κάνουν όνειρα. Ό,τι και οι συνομήλικοί τους με μία διαφορά. Εκείνοι είναι πρώην χρήστες που βγήκαν στην επανένταξη και επέστρεψαν στη ζωή. Η μάχη που έχουν δώσει και η στροφή που έκαναν έχει γίνει το συγκριτικό τους πλεονέκτημα στη διεκδίκηση μίας θέσης εργασίας, σύμφωνα με την Σοφία Θεοδωρή του κέντρου ΚΕΘΕΑ — ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, ενώ ο διευθυντής Επιχειρησιακής Συνέχειας της Skywalker Δημήτρης Φυντάνης προτρέπει τους άλλους εργοδότες να αξιολογήσουν τα παιδιά από το πρόγραμμα επανένταξης ισότιμα.

Μαρία, δημοσιογράφος: Με προσέλαβαν αμέσως στην εφημερίδα

Δημοσιογράφος επί 30 χρόνια, με μία διακοπή πέντε ετών λόγω της χρήσης, η Μαρία έμπλεξε με τα ναρκωτικά σε μάλλον ασυνήθιστη ηλικία, όταν ήταν 40 ετών.

«Δεν το περίμενα ότι όταν βγήκα στην επανένταξη θα έβρισκα πάλι δουλειά ως δημοσιογράφος. Ήμουν προετοιμασμένη να δουλέψω ακόμα και σαν καθαρίστρια, να κάνω μία δουλειά τελείως άσχετη με τη δική μου γιατί υπάρχει τρομακτική ανεργία σε αυτόν τον κλάδο» σημειώνει.

Ωστόσο, οι υπεύθυνοι του τμήματος εκπαίδευσης της Παρέμβασης της πρότειναν να στείλει βιογραφικό σε μία εταιρεία. «Έκλεισα αμέσως ραντεβού, πήγα σε δυο ημέρες και με προσέλαβαν αμέσως στην εφημερίδα που βγάζει αυτή η εταιρεία» προσθέτει.

Χαρακτηρίζει εξαιρετική τη στάση του εργοδότη στο ζήτημα, «είναι σαν να μην το άκουσε», μας λέει και προσθέτει ότι «ποτέ δεν υπήρξε ο παραμικρός υπαινιγμός, ούτε κι εγώ βέβαια είχα πάει να δουλέψω ως πρώην χρήστρια. Σε μία συνάδελφο έτυχε να το πω σε μία συζήτηση και η στάση της ήταν επίσης εξαιρετική, μπορώ να πω ότι μου δήλωσε και θαυμασμό».

Η δουλειά για την Μαρία ήταν πάντα μεγάλο κομμάτι της ζωής της. «Έχω επενδύσει στη δουλειά, δεν την κάνω για να βγάζω λεφτά, και αυτό θέλω, το οποίο δεν πολύ ισχύει, αλλά επενδύω στη δουλειά τη θεωρώ πολύ δημιουργικό κομμάτι» σημειώνει.

Με τα πρώτα της χρήματα πήρε επιπλέον φαγητό και άρχισε να ξεπληρώνει τα χρέη της.

Και σε πέντε χρόνια, πώς βλέπει τον εαυτό της; «Θα πω το όνειρο. Η δημοσιογραφία δεν ξέρω πόσο πολύ με αφορά πια. Προσπαθώ να γράψω ένα μυθιστόρημα κατά εκεί το πάω. Ή αν μπορέσω και αν βρεθούν άνθρωποι και ιδέες να ανοίξω μία κοινωνική επιχείρηση που ενδεχομένως να έχει σχέση και με τους πρώην χρήστες».

Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα όμως τα πάντα ήταν διαφορετικά. «Μπήκα στο πρόγραμμα με πολύ απελπισία, με απύθμενη απελπισία και με πάρα πολύ πείσμα. Πάρα πολλές φορές είπα τι κάνω εγώ εδώ, δεν υπάρχει περίπτωση. Το ήθελα δεν το πίστευα όμως, σιγά σιγά τα κατάφερα» αναφέρει.

Γιώργος, υπάλληλος γραφείου: Τα κατάφερα και τα κατάφερα και πολύ γρήγορα

Είναι 39 χρονών και πλέον εργάζεται σε θυγατρική τράπεζας στο κομμάτι που αφορά το λογισμικό, λίγα χρόνια πριν, όταν πήγε στην Παρέμβαση ήταν χρήστης και κοιμόταν στους δρόμους.

Μόλις βγήκε στην επανένταξη άρχισε να δουλεύει σε καφέ καθώς είχε μεγάλη εμπειρία τα προηγούμενα χρόνια πριν μπει στην κοινότητα. Του ζητάμε να θυμηθεί την πρώτη του μέρα στη δουλειά.

«Ήταν δύσκολη. Δύσκολη από την άποψη ότι είχα να δουλέψω πάρα πολλά χρόνια. Δεν ήξερα την αντιμετώπιση που θα είχα, ήμουν εκτός από το αντικείμενο για πάρα πολύ καιρό και είχα το άγχος αν θα τα καταφέρω» περιγράφει.

Το ότι είχε βρει όμως δουλειά ήταν πολύ σημαντικό βήμα «ένα μεγάλο βήμα για την πορεία μου στην επανένταξη, στη μάχη που δίνω με την χρήση και την αυτονομία μου» σημειώνει. Τα πρώτα χρήματα δεν ήταν πάρα πολλά και καθώς το πρόγραμμα παρέχει στην αρχή στέγη ο πρώτος του στόχος ήταν να βρει δικό του σπίτι. «Τα κατάφερα και τα κατάφερα και πολύ γρήγορα» μας λέει με αυτοπεποίθηση.

Τον ρωτάμε πού βλέπει τον εαυτό του σε μία πενταετία. Ο ίδιος δεν το έχει σκεφτεί πάρα πολύ, αλλά έχει κάποια όνειρα για να κάνει δική του δουλειά στην εστίαση. Πλέον όμως, το καινούριο αντικείμενο με τους υπολογιστές του δίνει νέα προοπτική. «Έχω μπει δυναμικά, θα προσπαθήσω να ανέβω βαθμίδες στον συγκεκριμένο τομέα» προσθέτει.

Kέντρο Kοινωνικής Eπανένταξης, Θεμιστοκλέους 67
© Sputnik /
Kέντρο Kοινωνικής Eπανένταξης, Θεμιστοκλέους 67

Βασιλική, ιδιοκτήτρια καταστήματος: Αφού τα κατάφερα εγώ μπορεί να τα καταφέρει όποιος θέλει πραγματικά

Η Βασιλική είναι σήμερα 38 ετών και έχει δικό της κατάστημα με τη συνέταιρό της. Πριν μπει στην κοινότητα ήταν εκπαιδευτικός για αρκετά χρόνια και θυμάται ότι η πρώτη της μέρα στη δουλειά ήταν αρκετά καλή γιατί ήταν διαφορετικό το αντικείμενο.

«Όταν βγήκα βρήκα δουλειά μέσα από το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για τις ευπαθείς ομάδες σχετικά γρήγορα, στον τομέα επίπλου. Ήταν ένας τομέας που δεν γνώριζα καθόλου. Ζητούσαν μία κοπέλα που να χειρίζεται ουσιαστικά τα social media, το site που είχε η επιχείρηση, τις μεταφορές και βέβαια μέσα στο κατάστημα αν προκύψει να μπορώ να είμαι και πωλήτρια».

Χαρακτηρίζει το πεδίο άγνωστο, ωστόσο άρχισε να την ενδιαφέρει και το έμαθε πολύ γρήγορα, μέσα σε ένα εξάμηνο. Στη συνέχεια, αφού έμεινε στο κατάστημα για περίπου δύο χρόνια άνοιξε «φτερά». Ένα δικό της μαγαζί με μία παλιά συνάδελφό της και φίλη.

Ο εργοδότης στο κατάστημα που βρήκε την πρώτη της δουλειά απασχολούσε παιδιά από το πρόγραμμα οπότε γνώριζε ότι η Βασιλική ήταν πρώην χρήστρια. Οι συνάδελφοι, επίσης στην πλειονότητα, προέρχονταν από προγράμματα οπότε υπήρχε κοινή γραμμή. «Ήταν μία πιεστική δουλειά αλλά υπήρχε συνεννόηση και συνεργασία» θυμάται.

Η εργασία για εκείνη σημαίνει «ό,τι για τον κάθε άνθρωπο» σχολιάζει, «νιώθεις υγιής, δημιουργικός, καλύπτεις τις ανάγκες σου μόνος σου. Μπορείς να πετύχεις στόχους, εντάσσομαι σε ένα κοινωνικό πλαίσιο, είμαι ανεξάρτητη» μας περιγράφει.

Με τα πρώτα της χρήματα κάλυψε πολύ βασικές ανάγκες, πέρα από την αποταμίευση. «Κάλυψα κάποιες πολύ απλές, πρακτικές, καθημερινές ανάγκες όπως ένα ζευγάρι παπούτσια, ένα ρούχο, κάτι τελείως πρακτικό. Γενικά βελτίωνα την ποιότητα της ζωής μου. Αν μου έλειπε κάτι το έπαιρνα για να γίνει η ζωή μου καλύτερη χωρίς υπερβολές».

Σε πέντε χρόνια από σήμερα θα ήθελε να συνεχίσει να υπάρχει η επιχείρησή της που ασχολείται με το έπιπλο «να είναι καλύτερη, μεγαλύτερη. Έχουμε δώσει την ψυχή μας και θα θέλουμε να το δούμε να αναπτύσσεται».

Εύχεται επίσης να κάνει οικογένεια.

«Όταν είχα ξεκινήσει το πρόγραμμα δεν είχαν φανταστεί ότι θα τελειώσω το πρόγραμμα αρχικά» θυμάται και στέλνει το δικό της μήνυμα.

«Θα ήθελα να πω σε όλα τα παιδιά που μπορεί να ακούν και τους αφορά, ότι πολλές φορές δεν θέλουμε οι ίδιοι να πιστέψουμε τι είμαστε ικανοί να κάνουμε και αρκούμαστε στο ‘εγώ δεν θα τα καταφέρω, εγώ δεν θα μπορέσω'. Αν κρίνω από τον εαυτό μου, αφού τα κατάφερα εγώ μπορεί να τα καταφέρει οποιοσδήποτε θέλει πραγματικά. Όλα τα άλλα έρχονται στην πορεία».

Τι γνώμη όμως έχουν και οι εργοδότες που επέλεξαν να απασχολήσουν μέλη του προγράμματος επανένταξης ΚΕΘΕΑ — Παρέμβαση;

Δημήτρης Φυντάνης, Skywalker: Θα πρότεινα σε άλλους εργοδότες να αξιολογήσουν τα παιδιά ισότιμα

Ο διευθυντής Επιχειρησιακής Συνέχειας της Skywalker μας εξηγεί ότι δεν υπήρξε κάποια ιδιαίτερη απόφαση, απλά «συναντήθηκαν ανάγκες που είχαμε ήδη ανακοινώσει με αγγελία, με διαθέσιμες υπηρεσίες που μας ταίριαζαν. Η μεσολάβηση από το ΚΕΘΕΑ αφορούσε στην προώθηση και αξιολόγηση του υποψηφίου, που είχε ισότιμη μεταχείριση με τους υπόλοιπους και προκρίθηκε γιατί υπερτερούσε σε εμπειρία. Η στάση του ΚΕΘΕΑ, με το οποίο ήδη συνεργαζόμασταν, είναι ιδιαίτερα προσεκτική και διακριτική και αυτό το εκτιμούμε ιδιαίτερα».

Ερωτηθείς αν υπήρχαν ενδοιασμοί μας ξεκαθαρίζει ότι «αν κάποιος θέλει να κάνει μια δουλειά, κανείς δεν μπορεί να τον εμποδίσει. Τίποτα διαφορετικό δεν ρυθμίζει τη στάση μας. Μοιραζόμαστε το ίδιο όραμα και αλληλοϋποστηριζόμαστε στη συλλογική του προοπτική. Ανεξάρτητα από προέλευση και προορισμό».

Όσο για τις δυσκολίες μάλλον δεν υπήρξαν αφού όπως μας λέει ο κ. Φυντάνης «επειδή συχνά το γλεντάμε, υπήρξαν μερικές στιγμές αμηχανίας την ώρα της κατανάλωσης οινοπνευματωδών. Μετά τις πρώτες φορές όλα ξεπεράστηκαν και αποκαταστάθηκαν νέες ισορροπίες αμοιβαίας αποδοχής και συνύπαρξης».

Και με τους υπόλοιπους εργαζόμενους όμως δεν χρειάστηκε κάτι ειδικό, ούτε υπήρξε διοικητική παρέμβαση για ειδικές συστάσεις. «Η ζωή βρήκε το δρόμο μόνη της, με σεβασμό σε προσωπικότητα και σχέσεις. Δόθηκε η ευχέρεια στον νέο συνάδελφο να αποφασίσει αν, πού, πότε και σε ποιον θα πει κάτι περισσότερο για τη διαδρομή του».

Προτρέπει τους άλλους εργοδότες «να αξιολογήσουν τα παιδιά από το πρόγραμμα ισότιμα, χωρίς να επηρεάζονται αρνητικά ή θετικά από την προέλευσή τους» καθώς όπως εξηγεί «δεν φαίνεται να υπάρχει στα παιδιά αυτά κάποια μη διαχειρίσιμη ιδιαιτερότητα που θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο σε ευδόκιμη υπηρεσία, εφόσον κρίνονται κατάλληλα για την θέση εργασίας που αξιολογούνται».

Σοφία Θεοδωρή: Μπορούν να διαχειριστούν κρίσεις και θα αναλάβουν περισσότερα από όσα τους έχουν ζητηθεί

Η MSc Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού του ΚΕΘΕΑ — Παρέμβαση Σοφία Θεοδωρή μιλά με θερμά λόγια για την προσπάθεια των μελών του προγράμματος, μας εξηγεί τι ακριβώς κάνει το πρόγραμμα και μας ξεναγεί στον χώρο όπου συναντήσαμε και τα μέλη του κέντρου.

Η Σοφία Θεοδωρή, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού, ΚΕΘΑ - Παρέμβαση
© Sputnik /
Η Σοφία Θεοδωρή, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού, ΚΕΘΑ - Παρέμβαση

Αναφέρει ότι υπάρχει σταθερή συνεργασία με εκπαιδευτικούς φορείς και επιχειρήσεις, ωστόσο, αυτό που κάνει κυρίως το πρόγραμμα είναι να στηρίζει την αυτενέργεια των ατόμων, δηλαδή πώς κάποιος θα βρει δουλειά και να μείνει σε κάποια δουλειά.

«Δεν τοποθετούμε άτομα σε επιχειρήσεις αλλά οι συνεργασίες προκύπτουν από ένα παρελθόν καλών συνεργασιών. Για παράδειγμα πολύ συχνά αναζητάμε υποτροφίες να εκπαιδευτεί κάποιος, μπορεί να προκύψει εργασία από εκεί. Πέρα δηλαδή από την υποτροφία που θα μας δώσει να προσφέρει σε μας μία θέση εργασίας για κάποιο μέλος» τονίζει.

Για παράδειγμα μπορεί ένα ΙΕΚ να προσφέρει μία υποτροφία σε μία ειδικότητα ώστε να εκπαιδευτεί κάποιος να αποκτήσει μία ειδικότητα και στην πορεία να απευθυνθεί σε μας για κάποια θέση εργασίας αυτή τη φορά, εξηγεί, ενώ το πρόγραμμα έχει πολύ καλή συνεργασία και με τον ΟΑΕΔ Αθήνας, το τμήμα ειδικών ομάδων.

Σε ό,τι αφορά τους εργοδότες, εκτιμά ότι υπάρχει μία σημαντική αλλαγή από το 2011 και μετά ως προς την αντίδραση των εργοδοτών.

«Έχει τύχει πριν το πρόγραμμα άτομα να δουλεύουν κάπου και μετά το πρόγραμμα να ξαναπάρουν τους εργοδότες τους και να τους δεχτούν. Οι άνθρωποι είναι σαν να δίνουν μία δεύτερη ευκαιρία» προσθέτει.

Υπογραμμίζει πως οι εργοδότες «δεν χρειάζεται να πεισθούν αλλά να ενημερωθούν. Κυρίως όταν κάποιος δεν γνωρίζει και ακούει για ένα θέμα σοβαρό όπως η εξάρτηση, η χρήση, έχει πολλούς φόβους που έχουν να κάνουν με στερεότυπα και παγιωμένες αντιλήψεις. Αν ενημερωθούν οι εργοδότες για το τι σημαίνει απεξάρτηση και τι κάνεις ένας άνθρωπος που είναι στη φάση της απεξάρτησης και για ποια πράγματα παλεύει τότε είναι σίγουρα πιο εύκολα τα πράγματα».

«Κυρίως ο φόβος δημιουργεί κάποια δυσπιστία που πολύ γρήγορα καταρρίπτεται» διαπιστώνει.

Η σημασία της εργασίας, σύμφωνα με την κ. Θεοδωρή είναι πολύ μεγάλη, καθώς αποτελεί σημαντικό παράγοντα που συμβάλει στην ομαλή επανένεταξή τους.

«Υπάρχουν τρία πράγματα, η έλλειψη σημαντικών διαπροσωπικών σχέσεων, η χρήση αλκοόλ και η ανεργία είναι τρεις σοβαροί παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν στην υποτροπή. Οπότε η εργασία ενισχύει ένα άτομο, ενισχύει την αυτοεκτίμησή του, ενισχύει το ίδιο το άτομο, αφού διεκδικεί μία θέση εργασίας επί ίσοις όροις μέσα στην κοινωνία, αισθάνεται σίγουρος για τον εαυτό του και ότι μπορεί να εξασφαλίσει γι' αυτόν τα προς το ζην» υπογραμμίζει.

Το πρόγραμμα παροτρύνει τους τους ανθρώπους να βρουν δουλειά και σε γρήγορους χρόνους όταν βγαίνουν στην επανένταξη και στη συνέχεια να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και ό,τι άλλο επιθυμούν.

Οι δυσκολίες υπάρχουν…

Αναγνωρίζει ότι υπάρχουν δυσκολίες καθώς όταν κάποιος μένει σε ένα κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης για ένα διάστημα χάνει και μία επαφή με τον τρόπο που αναζητείται η εργασία και πρέπει αυτά να τα ξαναμάθει από την αρχή και να εξοικειωθεί με τους νέους τρόπους και να αφήσει πίσω του κάποιες αντιλήψεις που είχε.

Ένα άλλο πρόβλημα, σημειώνει, είναι η έλλειψη σημαντικών εργασιακών προσόντων και αυτό γιατί υπήρχε μία αποχή από την εκπαίδευση αρκετά χρόνια με αποτέλεσμα όταν υπάρχει έλλειψη των εκπαιδευτικών προσόντων οι εργασίες να είναι χαμηλής εξειδίκευσης και σύντομα θα καταλάβουν ότι πρέπει να καλύψουν τα κενά για να αισθανθούν καλύτερα. Γι' αυτό έρχονται ξανά και διεκδικούν απολυτήρια γυμνασίου, λυκείου, κάποιας σχολής, ECDL, ξένες γλώσσες, χτίζουν δηλαδή το επαγγελματικό τους προφίλ.

Τρίτη δυσκολία είναι οι χαμηλοί μισθοί από το 2011 και μετά που δημιουργούν πρόβλημα στην αυτονόμηση των μελών της επανένταξης «και αυτό φαίνεται γιατί η παραμονή στον ξενώνα φιλοξενίας στην επανένταξη στην αρχή ήταν ένα δίμηνο, μετά το 2011 έχουν αυξηθεί. Έχουν φτάσει και εξάμηνο και παραπάνω, μέχρι να μπορέσει κάποιος να κερδίσει χρήματα και να νοικιάσει ένα δικό του σπίτι».

Τα ακατάστατα ωράρια και οι πολλές ώρες στον χώρο εργασίας δημιουργούν ακόμα μία δυσκολία καθώς το μέλος χάνεται από την ομάδα των ομότιμών του, των άλλων μελών της επανένταξης και «σε αυτή τη φάση το πρόγραμμα αναλαμβάνει δραστικά και βοηθά να μην χαθεί από ομάδες και θεραπευτικές διαδικασίες να μην χαθεί και να μην απομονωθεί από τους ομότιμούς του».

…όπως και συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι άλλων υποψηφίων για μία θέση εργασίας

«Είναι άνθρωποι που ξέρουν να αγωνίζονται γιατί έχουν δώσει τον προσωπικό τους αγώνα κατ' αρχήν που είναι σημαντικός, έχει περάσει από πολλά στάδια. Είναι άνθρωποι που έχουν σημαντικές δεξιότητες ζωής, έχουν μάθει να προσαρμόζονται σε διαφορετικά περιβάλλοντα και έχουν μάθει να είναι και ευέλικτοι» τονίζει.

Όμως τα πλεονεκτήματα δεν σταματούν εδώ, «είναι άνθρωποι που στις δουλειές δεν θα μείνουν μόνο σε αυτό που τους έχει ζητηθεί αλλά θα αναλάβουν και περισσότερες υποχρεώσεις θα κάνουν και περισσότερα πράγματα».

«Είναι άνθρωποι που έχουν περάσει από πολλές κρίσεις σε προσωπικό επίπεδο και κοινωνικό οπότε έχουν μάθει να ζουν στα δύσκολα και να βγαίνουν από αυτές τις κρίσεις νικητές. Αυτό το έχει δείξει και η πορεία τους» υπογραμμίζει η κ. Θεοδωρή.

Έδωσαν Πανελλαδικές, άνοιξαν δικές τους επιχειρήσεις

Η κ. Θεοδωρή θυμάται ότι έχουν υπάρξει περιπτώσεις και συνεχώς υπάρχουν που δημιουργούν ευχάριστες εκπλήξεις.

«Υπήρχαν μέλη του προγράμματος με πολύ χαμηλά προσόντα έχω να θυμάμαι, δυσκολίες, αντιδράσεις γιατί δεν ήταν εξοικειωμένοι με την εκπαίδευση και με αυτά που τους ζητούσαμε να κάνουν και η πορεία τους έχει δείξει μία πολύ μεγάλη αλλαγή. Όπου όταν βγήκαν στην επανένταξη και αφού πρώτα βρήκαν μία δουλειά για να σταθούν στα πόδια τους στη συνέχεια διεκδίκησαν για τον εαυτό τους απολυτήρια λυκείου, κάποιοι έδωσαν Πανελλαδικές, πέρασαν σε σχολές, άνοιξαν δικές τους επιχειρήσεις» αναφέρει.

ΚΕΘΕΑ - Παρέμβαση
© Sputnik /
ΚΕΘΕΑ - Παρέμβαση

Η διαδικασία ανεύρεσης εργασίας

Εξηγώντας μας πώς λειτουργεί η διαδικασία επιστροφής στην εργασία η κ. Θεοδωρή εξηγεί ότι στην επανένταξη γίνονται ομάδες ατομικής και ομαδικής συμβουλευτικής σε θέματα αναζήτησης εργασίας.

«Βοηθάμε τα μέλη να συντάξουν βιογραφικό, μία συνοδευτική επιστολή και να επικοινωνήσουν με κάποιους εργοδότες. Μέσω του διαδικτύου ή από εφημερίδες. Είμαστε μαζί τους από την πρώτη στιγμή έτσι ώστε να εξασκηθούν σε αυτό και τα μέλη αντίστοιχα βρίσκουν κάποιους στόχους που πρέπει να τους εκπληρώσουν, να αγωνιστούν γι' αυτούς τους στόχους».

Οι ηλικίες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο πρόγραμμα είναι κατά μέσο όρο τα 35 με 37 έτη και πρόκειται για ανθρώπους που έχουν ξαναδουλέψει στο παρελθόν. «Είναι ειδικότητες που η εξειδίκευσή τους έχει αποκτηθεί μέσα από τον εργασιακό χώρο. Είναι κυρίως αποθηκάριοι, δουλεύουν στον τομέα της εστίασης ή στο κομμάτι των πωλήσεων. Και βέβαια σε τεχνικά επαγγέλματα, τεχνίτες» σημειώνει.

Το πρόγραμμα και ο επαγγελματικός προσανατολισμός

Το τμήμα εκπαίδευσης της κοινότητας στηρίζει τους ανθρώπους εκπαιδευτικά και επαγγελματικά.

Ξεκινάει από την κοινότητα όσο μένει κάποιος μένει στην κοινότητα παρακολουθεί συναντήσεις ομαδικές και ατομικές με στόχο τον επαγγελματικό του προσανατολισμό που έχει να κάνει με τη διερεύνηση των επαγγελματικών του χαρακτηριστικών, βλέπει δεξιότητες, ενδιαφέροντα ή κάποια στοιχεία της προσωπικότητάς του και στη συνέχεια μαθαίνει πώς να συντάξει ένα βιογραφικό σημείωμα, μαθαίνει πώς να συντάξει μία συνοδευτική επιστολή και να παρακολουθήσει όλη τη διαδικασία της αναζήτησης εργασίας μέσα από το διαδίκτυο.

Στην κοινότητα ουσιαστικά εκπαιδεύεται και γνωρίζει τον εαυτό του. Όταν έρχεται στην επανένταξη είναι η ώρα που πρέπει να υλοποιηθούν τα όνειρά του. Οπότε βρίσκουν εφαρμογή όλα όσα έμαθε στο εδώ και τώρα, θέτει κάποιους εκπαιδευτικούς και επαγγελματικούς στόχους που καλείται να τους υλοποιήσει σε κάποιο διάστημα. Πρέπει να μιλάει με εργοδότες και να στέλνει βιογραφικά. Πρέπει να κυνηγήσει τα προσωπικά του όνειρα όσο είναι δυνατό.

* Το ΚΕΘΕΑ — Παρέμβαση είναι ένα από τα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ, ένός από τους μεγαλύτερους φορείς στην Ελλάδα σε θέματα απεξάρτησης και επανένταξης και σύμβουλος οργανισμός του ΟΗΕ σε θέματα απεξάρτησης. Σύμφωνα με την κ. Θεοδωρή, το ΚΕΘΕΑ — Παρέμβαση έχει την έδρα του στην Αττική και είναι ένα κλειστό θεραπευτικό πρόγραμμα όπου υπάρχει μία κοινότητα κλειστής διαμονής, απευθύνεται σε ανθρώπους άνω των 21 ετών και τις οικογένειές του, δεν υπάρχει οικονομική επιβάρυνση, ούτε λίστες αναμονής, ούτε χορηγούνται υποκατάστατα όταν μπαίνεις κάποιος στο πρόγραμμα.

Η λειτουργία της παρέμβασης ξεκίνησε σαν πρόγραμμα το 1989, τότε ιδρύθηκε η κοινότητα στην Ραφήνα, και εξελίχθηκε σε πολυφασικό πρόγραμμα όπου υπήρχε επανένταξη, τμήματα έρευνας, εκπαίδευσης και συμβουλευτικά κέντρα.

Βασικές υπηρεσίες του προγράμματος στους ανθρώπους που έρχονται για απεξάρτηση, είναι η παροχή βοήθειας σε ιατρικά ζητήματα που έχουν στην αρχή, ατομική και ομαδική συμβουλευτική, ατομική και ομαδική θεραπεία, η πρόληψη υποτροπής, η διαχείριση της κρίσης, η οικογενειακή συμβουλευτική, η εκπαίδευση και ο επαγγελματικός προσανατολισμός καθώς και η νομική υποστήριξη σε κάποια ζητήματά τους που έχουν να κάνουμε με νομικές εκκρεμότητες.

Tags:
απεξάρτηση, εργασία, ναρκωτικά, Skywalker, ΚΕΘΕΑ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK