20:30 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟY 2020
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από ,
0 13
Βρείτε μας

O Κώστας Μανταίος και η Μαρία Σκούρτη βιώσαν από κοντά τα τραγικά γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973 και στέλνουν στην κάμερα του Sputnik ένα μήνυμα προς τις νεότερες γενιές.

«Η μνήμη είναι χαραγμένη βαθιά στη συνείδηση και την καρδιά. Κανείς δεν θα την αλλάξει ό,τι και να κάνει». Αυτά είναι τα πρώτα λόγια του Κώστα Μανταίου, προέδρου του Συλλόγου Φυλακισθέντων — Εξορισθέντων Αντιστασιακών της περιόδου 1967-1974.

Λίγα λεπτά νωρίτερα, είχε καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του Πολυτεχνείου, όπου από το πρωί της Παρασκευής συρρέουν πολίτες, όλων των ηλικιών, αποτίνοντας φόρο τιμής στους 24 επιβεβαιωμένους νεκρούς του τριημέρου 16-17-18 Νοεμβρίου του 1973.

Η χαρά του, όταν πλησίασε η κάμερα του Sputnik, ήταν κάτι παραπάνω από έκδηλη. «Ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να μεταφέρω τα όσα έζησα στις νέες γενιές» τονίζει αυθορμήτως.

Φυλακές Αβέρωφ στην Αθήνα, απομόνωση στην οδό Μπουμπουλίνας, στρατόπεδο Σερβιών στην Κοζάνη. Αυτοί ήταν οι σταθμοί στον πολυετή διωγμό που υπέστη από το δικτατορικό καθεστώς. Και σ' όλα αυτά, μάλιστα, συμπεριλαμβάνεται και η αναγκαστική διακοπή των πανεπιστημιακών του σπουδών.

Το μήνυμα που θέλει να στείλει στις νέες γενιές είναι απλό και λιτό: «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Πρόκειται, όπως εξηγεί, για επίκαιρα συνθήματα, τα οποία υπό τις παρούσες συνθήκες παίρνουν άλλες διαστάσεις. «Είναι ένα μήνυμα, το οποίο θα διαιωνίζεται για πάντα».

Στο πλαίσιο αυτό, δηλώνει υπερήφανος που πολλά σχολεία απευθύνονται στον Σύλλογο και πραγματοποιούν επισκέψεις στους χώρους των βασανιστηρίων. «Αυτά τα παιδιά μαθαίνουν την πραγματική ιστορία από εμάς, τους πρωταγωνιστές των επεισοδίων».

Δεν κρύβει βέβαια, την πικρία του για την «προσπάθεια συσκότισης» των ιστορικών γεγονότων της Ελλάδας, παραπέμποντας τόσο στην αντίσταση εναντίον των Γερμανών όσο και στα γεγονότα της επταετίας, κατά την οποία η χώρα μπήκε στον… «γύψο».

«Αναπτύσσεται ένα μέτωπο ακροδεξιό, ναζιστικό και ρατσιστικό σ' όλη την Ευρώπη. Εμείς αυτό το πολεμάμε. Ποτέ πια φασισμός, κάτω η ακροδεξιά και οι ρατσιστικές αντιλήψεις» σπεύδει να προσθέσει, με νόημα.

Ο κ. Μανταίος, έχοντας ζήσει μία σκληρή επταετία, η οποία χαρακτηρίστηκε από διωγμούς, εξορίες και φυλακίσεις, επιχειρεί να γεφυρώσει το χθες με το σήμερα και να εκπέμψει ένα αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον.

«Η μεταπολιτευτική κατάσταση μπορεί να μην είναι καλή, αλλά δεν είναι τυραννική» επισημαίνει χαρακτηριστικά, προτού προσθέσει: «Θέλουμε να εδραιώσουμε περαιτέρω την πραγματική δημοκρατία, γιατί η δημοκρατία είναι μία συνεχής εξέλιξη».

«Η δημοκρατία είναι για να λύνει τα προβλήματα του λαού και να βοηθάει τη νεολαία» συμπληρώνει στο ίδιο πλαίσιο, μην παραλείποντας να εκφράσει την αισιοδοξία του, διαμηνύοντας με βεβαιότητα ότι «τα πράγματα θα βελτιωθούν».

Ταυτόχρονα, ξεκαθαρίζει σε κάθε τόνο ότι «δεν υπάρχει κανένας "ιδιοκτήτης" των αγώνων του ελληνικού λαού». «Μόνο ο λαός και κανένα κόμμα. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ιδιοποιείται τη μνήμη» επισημαίνει, μεταξύ άλλων.

  • Πολίτες καταθέτουν στεφάνια στο μνημείο που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου
    Πολίτες καταθέτουν στεφάνια στο μνημείο που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου
    © Sputnik /
  • Τα ονόματα των θυμάτων του Πολυτεχνείου
    Τα ονόματα των θυμάτων του Πολυτεχνείου
    © Sputnik /
  • Κατάθεση στεφανιών στη μνήμη των θυμάτων του Πολυτεχνείου
    Κατάθεση στεφανιών στη μνήμη των θυμάτων του Πολυτεχνείου
    © Sputnik /
  • Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
    Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
    © Sputnik /
  • Χάλκινη προτομή τοποθετημένη στο προαύλιο του Πολυτεχνείου
    Χάλκινη προτομή τοποθετημένη στο προαύλιο του Πολυτεχνείου
    © Sputnik /
1 / 5
© Sputnik /
Πολίτες καταθέτουν στεφάνια στο μνημείο που βρίσκεται στο προαύλιο του Πολυτεχνείου

«Η ιστορία έχει πρωταγωνιστή τον ελληνικό λαό και όχι τα κόμματα, δεν δεχόμαστε καμία εξάρτηση και καμία καπηλεία από κανέναν» αναφέρει επιπλέον, ενώ προτού καταλήξει, αποφαίνεται τα εξής: «Χωρίς ιστορία και μνήμη, οι λαοί δεν μπορούν να ζουν».

Η Μαρία Σκούρτη βρέθηκε στον χώρο του Πολυτεχνείου το πρωί της Παρασκευής, μαζί με τον ανήλικο εγγονό της. Στο ίδιο σημείο βρισκόταν και 45 χρόνια πριν, λαμβάνοντας μέρος στα γεγονότα του «μαύρου» Νοέμβριου του 1973.

«Έρχομαι κάθε χρόνο, αποτίνω φόρο τιμής στα παιδιά που "έπεσαν". Ήμουν και εγώ εδώ. Θέλω μ' αυτόν τον τρόπο να θυμάμαι τους αγώνες που κάναμε, γιατί τίποτα δεν πάει χαμένο. Θέλω να μεταφέρω την ιδεολογία και την αγάπη για τη ζωή και την ισοτιμία, στον εγγονό μου και τους νέους ανθρώπους»

Θέλοντας να μοιραστεί την εμπειρία που η ίδια βίωσε, η κα Σκούρτη περιγράφει στην κάμερα του Sputnik: «Έφυγα από την πίσω πόρτα του Πολυτεχνείου (σ.σ. επί της οδού Στουρνάρα) και με κυνηγούσε η αστυνομία μέχρι τα Εξάρχεια. Ευτυχώς ήμουν μαζί με μία ομάδα και καταφέραμε να τους ξεφύγουμε».

«Οι άλλοι όμως, έμειναν μέσα και έγινε ό,τι έγινε. Εμείς είχαμε φύγει καμία ώρα νωρίτερα. Μία φίλη μου, όμως, ήταν εδώ πάνω στην πύλη και τραυματίστηκε στα πόδια, όταν μπήκε το τανκ» σπεύδει να προσθέσει, ανασκαλεύοντας τις μνήμες εκείνης της τραγικής νύχτας.

Το παράπονό της όμως, είναι έκδηλο: «Προσπαθούν να ξεχάσουμε, έχουν λόγους να διαγράφουν την ιστορία. Όμως, η ιστορία δεν διαγράφεται και τίποτα δεν πάει χαμένο. Όσο οι παλιές γενιές θέλουν και μπορούν να μεταφέρουν αυτά που έζησαν, όλα θα είναι πολύ ζωντανά στη μνήμη των ανθρώπων».

Και συνεχίζει: «Το Πολυτεχνείο δεν ανήκει σε κάποιους συγκεκριμένα. Υπάρχουν βέβαια, ορισμένοι που "σήκωσαν" το μεγάλο βάρος, αλλά η επέτειος ανήκει σ' όλους».

Στρέφοντας το βλέμμα τόσο στο σήμερα, όσο και στην επόμενη ημέρα, δεν παραλείπει να επαναλάβει: «Δεν πάει τίποτα χαμένο, όλα γράφουν. Κάτι θα γίνει και θα σκάσει στο ηφαίστειο. Τίποτα δεν πάει χαμένο, όλα γράφουν».

Η επιστημονική τεκμηρίωση του αριθμού των θυμάτων

Τα τελευταία χρόνια και ιδίως μετά την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης, η οποία κατά πολλούς σηματοδότησε το τέλος της εποχής της μεταπολίτευσης, αρκετοί σπεύδουν να θέσουν εν αμφιβόλω τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973, επιχειρώντας να «σβήσουν» τα όσα τραγικά έλαβαν χώρα γύρω από το ιστορικό κτήριο του Πολυτεχνείου.

Το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, μέσω του διευθυντή ερευνών και ιστορικού Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, επιχειρεί να βάλει σε μία τάξη τα γεγονότα και να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια. Η έρευνά του, για την τεκμηρίωση του αριθμού των θυμάτων, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, καθώς βρίσκεται υπό πλήρη εξέλιξη.

Ωστόσο, με βάση τα προσωρινά δεδομένα, οι επιβεβαιωμένοι-επώνυμοι νεκροί των ταραχωδών ημερών του Νοεμβρίου αριθμούν μέχρι στιγμής σε 24:

Σπυρίδων Κοντομάρης, 57 ετών

Διομήδης Κομνηνός, 17 ετών

Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών

Τορίλ Μάργκαρετ Ένγκελαν, 22 ετών

Βασίλειος Φάμελλος, 26 ετών

Γιώργιος Σαμούρης, 22 ετών

Δημήτριος Κυριακόπουλος, 35 ετών

Σπύρος Μαρίνος, 31 ετών

Νικόλαος Μαρκούλης, 24 ετών

Αικατερίνη Αργυροπούλου, 76 ετών

Στυλιανός Καραγεώργης, 19 ετών

Μάρκος Καραμανής, 23 ετών

Αλέξανδρος Σπαρτίδης, 16 ετών

Δημήτριος Παπαΐωάννου, 60 ετών

Γεώργιος Γεριτσίδης, 47 ετών

Βασιλική Μπεκιάρη, 17 ετών

Δημήτρης Θεοδωράς, 5 ετών

Αλέξανδρος Καράκας, 43 ετών

Αλέξανδρος Παπαθανασίου, 59 ετών

Ανδρέας Κούμπος, 63 ετών

Μιχαήλ Μυρογιάννης, 20 ετών

Κυριάκος Παντελεάκης, 44 ετών

Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών

Ιωάννης Μικρώνης, 22 ετών

Tags:
αντίσταση, χούντα, επέτειος του Πολυτεχνείου, Πολυτεχνείο, Αθήνα
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK