21:41 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟY 2019
Δημήτρης Καραβέλλας, επικεφαλής του ελληνικού τμήματος της WWF

Οικονομικό Φόρουμ Δελφών: Η WWF δεν ζητάει μόνο like, ο Έλληνας δεν μαθαίνει από το Μάτι

© Sputnik /
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από Γεράσιμος Χιόνης
0 30
Βρείτε μας

Ο επικεφαλής του ελληνικού τμήματος της WWF, Δημήτρης Καραβέλλας, ζητάει κάτι περισσότερο από ένα like, απορρίπτει την εμμονή στον λιγνίτη και εξηγεί γιατί ο τουρίστας δεν πρέπει να κάνει μπάνιο απέναντι από πλατφόρμες εξορύξεων.

Έχει περιβαλλοντική ευαισθησία ο Έλληνας; Γιατί η πράσινη ανάπτυξη έμεινε στα χαρτιά; Πού αποδίδεται η εμμονή στον λιγνίτη; Μπορεί ο τουρίστας να κάνει μπάνιο απέναντι από μία πλατφόρμα εξόρυξης υδρογονανθράκων;

Σ' αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα απαντάει στην κάμερα του Sputnik ο διευθυντής του ελληνικού τμήματος της WWF, Δημήτρης Καραβέλλας, ο οποίος δίνει το «παρών» στο 4ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.

«Θέλουμε κάτι παραπάνω από ένα like»

«Ο Έλληνας έχει αρχίσει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τα προβλήματα του περιβάλλοντος. Βέβαια πολλές φορές αυτό το ενδιαφέρον είναι από τον καναπέ ή από την οθόνη, κάνοντας like στο Facebook. Η πρόκληση είναι να πάμε στο επόμενο στάδιο. Το ενδιαφέρον αυτό να μετατραπεί σε μία άλλη συμπεριφορά ή και σε μία διεκδίκηση. Εκεί είμαστε ακόμη πίσω» σπεύδει να εξηγήσει ο κ. Καραβέλλας, ερωτηθείς για την περιβαλλοντική ευαισθησία των Ελλήνων.

Στο πλαίσιο αυτό, μάλιστα, διαπιστώνει μία αλληλεπίδραση μεταξύ της κρίσης και της αύξησης του περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. «Τα τελευταία χρόνια, και εξαιτίας της κρίσης, βλέπουμε μια σειρά από πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες πολιτών που αφυπνίζονται και οργανώνονται απέναντι σε κάποιες απειλές. Νομίζω ότι είναι μια κατάσταση που αλλάζει».

Ωστόσο, δεν παραλείπει να επισημάνει ότι «χρειάζεται να γίνει πιο ενεργή αυτή η ενημέρωση και να μετατραπεί σε δράση».

Ειδική μνεία κάνει και στα νέα παιδιά, για το οποία εκφράζεται με τα θερμότερα λόγια. «Τα παιδιά ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο και μαθαίνουν πολλά περισσότερα και ας ελπίσουμε ότι πηγαίνουν πίσω στα σπίτια και στους γονείς τους και κάτι προσπαθούν να αλλάξουν».

Το παράπονο προς τους πολιτικούς

Αυτή η αναθέρμανση του περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος συνοδεύεται και από αντίστοιχα πολιτικά μέτρα; Ο κ. Καραβέλλας, μάλλον, απαντάει αρνητικά…

«Στην κρίση ζήσαμε μία πολύ συγκεκριμένη τάση, που αφορά την αντίδραση του πολιτικού κόσμου σ' αυτό που λέμε περιβάλλον και αειφορία. Ζήσαμε και ζούμε μια εποχή που θεωρούνται μικρότερης προτεραιότητας ή ένα εμπόδιο στην ανάπτυξη. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, το περιβάλλον μπορεί να είναι και οικόπεδο προς πώληση».

Και συμπληρώνει: Στην πολιτική ατζέντα, το περιβάλλον έχει παίξει πολύ μικρότερο ρόλο. Ο πολίτης απεναντίας, νομίζω ότι έχει αρχίσει να ενδιαφέρεται περισσότερο».

Η περίπτωση στο Μάτι

Κατά τον ίδιο, το ενδιαφέρον για το περιβάλλον σχετίζεται περισσότερο με προβλήματα και απειλές, και χαρακτηριστικότερη περίπτωση είναι αυτή των φονικών πυρκαγιών της ανατολικής Αττικής.

«Το πιο κραυγαλέο παράδειγμα και το πιο τραγικό είναι αυτό που ζήσαμε πέρυσι το καλοκαίρι στο Μάτι. Αυτός που το έχει ζήσει αντιλαμβάνεται πολύ πιο σκληρά τη σχέση μας με το περιβάλλον και αυτά που πρέπει να αλλάξουν. Άρα στο μεν πολιτικό σύστημα βλέπουμε μια πολύ λιγότερη σημασία σε σχέση με το περιβάλλον, στον δε πολίτη νομίζω ότι ζει και αντιλαμβάνεται τα αρνητικά στοιχεία αυτού».

Τι έγινε στις Σκουριές

Η περιβαλλοντική αφύπνιση κατέστη εντονότερη, κατά τη διάρκεια των γεγονότων στις Σκουριές.

«Οι Σκουριές ήταν ένα τέτοιο παράδειγμα, όπου συγκρούονται δύο διαφορετικές οπτικές. Κάποιοι θεωρούν ότι το μέλλον αυτής της περιοχής έχει να κάνει με την εξόρυξη και τον χρυσό, βάζοντας σε πολύ δεύτερη μοίρα τις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Και κάποιοι άλλοι, κυρίως όσοι ζουν και επιθυμούν να συνεχίσουν να ζουν εκεί, αντιλαμβάνονται αυτό το πράγμα ως πάρα πολύ δραματικό και θέλουν ένα άλλο μέλλον για τον τόπο τους» εξηγεί ο κ. Καραβέλλας.

Και συνεχίζει: «Δίπλα στις Σκουριές, υπάρχουν δεκάδες άλλες περιπτώσεις πολιτών που αντιδρούν σε πολύ δυσάρεστες καταστάσεις: πολεοδομικές παραβάσεις, τσιμεντώματα παραλιών και άλλα. Και σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν αποτελέσματα».

Τι πρέπει να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις, όπως αυτή στο Μάτι; «Η περίπτωση του Ματιού μας έδειξε ότι η κλιματική αλλαγή δημιουργεί τις προϋποθέσεις — δεν είναι αυτή που βάζει τις φωτιές — ώστε οι πυρκαγιές να είναι ένα πιο συχνό και πιο καταστροφικό φαινόμενο. Πρέπει σ' αυτό να αντιδράσουμε και να προσαρμοστούμε. Αυτή η προσαρμογή πρέπει να είναι σε επίπεδο αντιμετώπισης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ρίξουμε περισσότερο βάρος στην πρόληψη σε σχέση με την καταστολή».

Ειδική μνεία κάνει και στη λεγόμενη θεσμική πρόληψη. Στο πώς δηλαδή, σε επίπεδο χωροταξίας και οργάνωσης του χώρου, «δημιουργούμε τις προϋποθέσεις ώστε να προστατευτεί και το δάσος και ο άνθρωπος».

Σε κάθε περίπτωση, ο διευθυντής του ελληνικού τμήματος της WWF δεν είναι και πολύ αισιόδοξος. «Ενώ συμβαίνουν κάθε χρόνο αυτές οι πυρκαγιές και θα έπρεπε ο κόσμος να έχει μάθει, έχει έρθει η πρόταση για την ιδέα των οικιστικών πυκνώσεων που αφορά τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων σε δάση. Δεν μαθαίνουμε όσο θα έπρεπε από τα παθήματα».

Πράσινη ανάπτυξη ή αλλιώς… ζωντανή οικονομία

Όπως είναι φυσικό, από τη συζήτηση δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η αναφορά στην πράσινη ανάπτυξη. Ή αλλιώς, όπως την κατονομάζει ο κ. Καραβέλλας στη «ζωντανή οικονομία».

«Μια χώρα σαν την Ελλάδα πρέπει να κοιτάξει τα δικά της συγκριτικά πλεονεκτήματα. Να κοιτάξει σε τι μπορεί να στηριχθεί, ώστε να ξεφύγει από την κρίση. Εκεί για εμάς, τα συγκριτικά πλεονεκτήματα έχουν να κάνουν με το περιβάλλον, τα τοπία, τις θάλασσες, τα δάση, τις ακτές, αλλά και τον ήλιο, τον αέρα και τη δυνατότητα αξιοποίησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Στο πλαίσιο αυτό, καθιστά αδήριτη την ανάγκη διαμόρφωσης ενός διαφορετικού οράματος, το οποίο «θα έβαζε αυτά τα στοιχεία στη βάση του, και όχι ως πράσινη "τσόντα" σε ένα γκρίζο, hard μοντέλο ανάπτυξης άλλων εποχών».

«Και θεωρώ ότι μέχρι στιγμής δεν το έχουμε δει αυτό, δεν έχει προκύψει ως μια μορφή οράματος, ως ένα πιο αναλυτικό πλάνο για τη χώρα» σπεύδει να συμπληρώσει.

Το παράδειγμα της ενέργειας

Κατά τον ίδιο, μάλιστα, «τα πιο κραυγαλέα λάθη» εντοπίζονται στον τομέα της ενέργειας. Και εξηγεί: «Σε μια χώρα σαν τη δική μας, θα έπρεπε να ήμασταν πρωταγωνιστές σ' αυτό που λέμε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με τόσο άφθονο ήλιο και τόσο πολύ αέρα. Θα έπρεπε να μπορούμε να δημιουργούμε χιλιάδες θέσεις εργασίας, μέσα από επενδύσεις, σε ζητήματα εξοικονόμησης ενέργειας, γιατί η καθαρότερη ενέργεια είναι αυτή που δεν παράγεται ποτέ».

«Αντ' αυτού επιμένουμε στον άνθρακα, στον λιγνίτη, με επενδύσεις σε νέα λιγνιτικά εργοστάσια, και το πιο προβληματικό για εμάς είναι τα νέα σχέδια για εξόρυξη υδρογονανθράκων που θεωρούμε ότι μας πηγαίνουν πιο πίσω και καμία σχέση δεν έχουν με πράσινη ανάπτυξη» συνεχίζει.

Και ποια είναι η λύση για την απεξάρτηση από τον λιγνίτη; Η WWF ισχυρίζεται το εξής: «Πολιτικά πρέπει να αποφασίσουμε ότι αυτό (σ.σ. λιγνίτης) θα ανήκει στο παρελθόν πολύ σύντομα. Να σταματήσουμε δηλαδή, τις επενδύσεις για νέους σταθμούς».

Ιδιαίτερη σημασία, μάλιστα, προσδίδει στη δημιουργία του ταμείου «δίκαιης μετάβασης», το οποίο — σύμφωνα με τον κ. Καραβέλλα — «θα βοηθήσει τον κόσμο που εξαρτάται βιοποριστικά από τον λιγνίτη, να στραφεί σε άλλες δραστηριότητες που θα αποφέρουν έσοδα και θέσεις εργασίας».

Τι συμβαίνει με τους υδρογονάνθρακες

Τα τελευταία χρόνια, ο εντοπισμός κοιτασμάτων σε αρκετές περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, έχει ανοίξει την όρεξη και στην Ελλάδα, η οποία αναζητάει μία νέα εν δυνάμει πηγή πλουτισμού, αυτή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

«Η εμμονή της Ελλάδας να επενδύσει στους υδρογονάνθρακες θα φέρει μόνο προβλήματα. Η δική μας εκτίμηση είναι ότι μια τέτοια κίνηση θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα για το περιβάλλον, την κοινωνία, την οικονομία. Ειδικά στον τομέα του τουρισμού και της αλιείας, το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος που σχετίζεται με την εξόρυξη, θα δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα. Σε μία χώρα που κάλλιστα θα μπορούσε να σταθεί στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, επενδύει σε κάτι από το οποίο οι άλλες χώρες φεύγουν. Νομίζουμε ότι είναι ένα τεράστιο λάθος».

«Φαντάζεστε τον Άγγλο, τον Γερμανό, τον Ολλανδό που έχει δώσει τα χρήματά του για να έρθει στη Ζάκυνθο, την Κεφαλονιά και την Κρήτη, να κάθεται στην παραλία και να βλέπει μια πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου. Εμείς λέμε "όχι", είτε ως αισθητική είτε ως στρατηγική επιλογή είναι εντελώς λάθος».

Και προτείνει: «Αυτό που πρέπει να δούμε, είναι να κερδίσουμε το στοίχημα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, το πώς θα τις αναπτύξουμε σωστά, σε σωστά μέρη, με σωστό σχεδιασμό. Πώς οι επιχειρήσεις που ασχολούνται, θα κάνουν τη σωστή διαβούλευση με τις τοπικές κοινωνίες. Αυτό το στοίχημα πρέπει οπωσδήποτε να το κερδίσουμε»

Οι φωτεινές εξαιρέσεις

Παρά τα μελανά χρώματα, βέβαια, ο κ. Καραβέλλας διαπιστώνει την ύπαρξη ορισμένων φωτεινών εξαιρέσεων-παραδειγμάτων.

«Σε επίπεδο τοπικό, υπάρχουν πολλά θετικά παραδείγματα, κυρίως μικρομεσαίων επιχειρήσεων ή ομάδων πολιτών, οι οποίες με δική τους πρωτοβουλία, όραμα και τρελή δουλειά και μεράκι, μας δείχνουν ότι υπάρχουν διαφορετικοί δρόμοι».

«Το ζήτημα είναι πώς μαθαίνουμε από αυτά τα παραδείγματα» καταλήγει με νόημα. 

Σχετικά:

Οικονομικό Φόρουμ Δελφών: Η ελληνική Amazon που ξεκίνησε με τρία άτομα και έσοδα 200 ευρώ
Οικονομικό Φόρουμ Δελφών: Ο κόσμος μέσα από τα «μάτια» της Ρωσίας
Σήμερα οι ομιλίες Τσίπρα - Μητσοτάκη στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών
Ένταση μεταξύ Βενιζέλου και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών
Οικονομικό Φόρουμ Δελφών: Πώς θα λυθεί το δημογραφικό, το παρελθόν «λύση» για το μέλλον;
Ξεκινά την Πέμπτη το 4ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών
Tags:
εξόρυξη, υδρογονάνθρακες, περιβάλλον, τουρισμός, Πετρέλαιο, 4ο Οικονομικό Φόρουμ Δελφών, WWF, Δελφοί
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK