08:46 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟY 2019
Παιδί χαϊδεύει σκύλο

«Η ράτσα δεν κάνει το σκυλί επικίνδυνο» - Οι συμβουλές των ειδικών, τι πρέπει να αποφεύγεται

CC0
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από
0 62
Βρείτε μας

Το πρόσφατο τραγικό περιστατικό στα Γλυκά Νερά επαναφέρει τη δημόσια συζήτηση για τη «συνύπαρξη» σκύλου - μωρού στο ίδιο σπίτι. Το Sputnik απευθύνθηκε σε δύο εκπαιδευτές.

Το τραγικό περιστατικό στα Γλυκά Νερά, όπου ένα βρέφος τριών μηνών έχασε τη ζωή του έπειτα από επίθεση ροτβάιλερ, επαναφέρει στο προσκήνιο - για ακόμη μία φορά - ένα μείζον ερώτημα:

Μπορεί ένα σκυλί να είναι εκ γενετής επιθετικό; Μπορεί ο «καλύτερος φίλος του ανθρώπου» να αναπτύξει βίαιες συμπεριφορές εις βάρος ενός παιδιού; Μπορεί να συμβιώσουν αρμονικά ένα σκυλί και ένα βρέφος;

Το Sputnik αναζήτησε τη γνώμη των πλέον κατάλληλων, προκειμένου να εξηγήσουν τι ακριβώς συμβαίνει, ποια θα πρέπει να είναι η σωστή εκπαίδευση και «ανατροφή», αλλά και ποια θα πρέπει να είναι η σχέση μεταξύ ανθρώπου και σκύλου.

Πρώτα απ’ όλα, όμως, οι ειδικοί σπεύδουν να διαμηνύουν το εξής: Κανένα σκυλί δεν είναι επιθετικό και βίαιο από τη φύση του.

Υπάρχουν ορισμένες ράτσες, οι οποίες έχουν «έντονο σθένος» ή πιο «κυριαρχικό χαρακτήρα», όπως δηλώνει η εκπαιδεύτρια σκύλων, Ζωή Δημακοπούλου, ή είναι «πιο δυνατά και δυναμικά», όπως προτιμάει να διευκρινίσει ο – επίσης – εκπαιδευτής σκύλων, Γιάννης Φύσσας.

Παρ’ όλα αυτά, σημειώνει η κα Δημοκοπούλου, κανένα σκυλί «δεν έχει κάποιο εν γένει λόγο να επιτεθεί» και «δεν έχει τάσεις για τέτοιου είδους συμπεριφορές».

«Υπάρχουν κάποια δυνατά σκυλιά - όπως τα ροτβάιλερ, τα γερμανικά ποιμενικά, τα πιτ μπουλ, τα ντόμπερμαν – τα οποία είναι δυναμικά από τη φύση τους και θέλουν περισσότερη προσοχή. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν γεννιούνται επιθετικά. Απλώς είναι πιο δυνατά από τα άλλα» υπερθεματίζει ο κ. Φύσσας.

«Η ράτσα δεν κάνει το σκυλί επικίνδυνο»

Έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ότι υπάρχουν ορισμένες ράτσες σκύλων, οι οποίες είναι επιθετικές και άγριες. Και οπωσδήποτε, κάποιοι τις φοβούνται περισσότερο.

Ωστόσο, η κα Δημακοπούλου έχει διαφορετική άποψη: «Η ράτσα δεν κάνει ένα σκυλί επικίνδυνο. Σίγουρα υπάρχουν σκυλιά με συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία και ειδικούς χαρακτήρες, αλλά η επιθετική συμπεριφορά δεν έχει να κάνει με τη ράτσα».

«Σίγουρα κάποια σκυλιά έχουν πιο αναπτυγμένα ένστικτα σε σχέση με τα υπόλοιπα, αλλά μέχρι εκεί. Εάν κοινωνικοποιηθούν, εκπαιδευτούν και μεγαλώσουν σ’ ένα σωστό περιβάλλον, όχι μόνο οι πιθανότητες (σ.σ. να γίνουν επιθετικά) είναι ελάχιστες, αλλά γίνονται εύστροφα και χαρούμενα κατοικίδια».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο κ. Φύσσας, ο οποίος διαμηνύει σε κάθε τόνο ότι «η διαμόρφωση ενός σκύλου είναι ευθύνη του ανθρώπου» και όχι της ράτσας.

Μπορεί ένα σκυλί να γίνει επιθετικό;

Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες, ορισμένες περιστάσεις, οι οποίες μπορούν να καταστήσουν ένα σκυλί «επικίνδυνο». Ποιες είναι αυτές;

«Αν έχουν περάσει κάποια συγκεκριμένη κατάσταση στη ζωή τους, αν έχουν κακοποιηθεί, αν έχουν περάσει διάφορες δοκιμασίες στα πρώτα στάδια της ζωής τους, αν δεν έχουν κοινωνικοποιηθεί σωστά ή αν δεν έχουν έρθει σε επαφή με ερεθίσματα ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε καταστάσεις»» εξηγεί η κα Δημακοπούλου.

«Ποτέ δεν είναι χωρίς λόγο και αιτία η αλλαγή συμπεριφοράς ενός σκυλιού. Πάντα υπάρχει ένας παράγοντας» υποστηρίζει, παράλληλα, ο κ. Φύσσας, ο οποίος κάνει λόγο για εξωγενείς παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν το πώς συμπεριφέρεται ένας σκύλος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κακοποίηση.

«Αν είναι μικρό το σκυλί, ακόμη και να έχει κακοποιηθεί, μπορεί να το κάνεις καλά - με τη σωστή εκπαίδευση και φροντίδα. Μπορεί να μην γίνει 100%, αλλά θα έρθει σ’ ένα πολύ ικανοποιητικό επίπεδο. Όσο μεγαλώνει ηλικιακά, κατεβαίνει και το ποσοστό επιτυχίας στο πόσο “καλό” μπορεί να γίνει» ισχυρίζεται ο κ. Φύσσας.

Τα βασικά της σωστής ανατροφής

Εάν επιθυμείς να αγοράσεις ή να υιοθετήσεις ένα σκυλί, τότε αναμφίβολα υπάρχουν ορισμένες συμβουλές, τις οποίες ο καθένας θα ήταν καλό να υιοθετήσει.

Για την κα Δημακοπούλου, η σωστή «ανατροφή» εδράζεται σε τρεις βασικούς παράγοντες:

  • Κοινωνικοποίηση
  • Χτίσιμο σχέσης σε σωστά θεμέλια
  • Εκπαίδευση

Πρόκειται για τις σωστές «προδιαγραφές», προκειμένου ένα σκυλί να υιοθετήσει «σωστές» συμπεριφορές, αποφεύγοντας τα βίαια ξεσπάσματα.

«Αν το σκυλί εκπαιδευτεί και κοινωνικοποιηθεί, έχουμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να πετύχουμε καλύτερη επικοινωνία, να καταλάβουμε τη γλώσσα του σώματος και να αποτρέψουμε δυσάρεστες καταστάσεις» επισημαίνει, μεταξύ άλλων.

Άλλωστε, όπως συμπληρώνει, «η κοινωνικοποίηση και οι καλές σχέσεις με τον σκύλο, είναι κάτι που ο καθένας θα πρέπει να δουλέψει».

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Φύσσας καθιστά σαφές ότι πρέπει να ασχολούμαστε με τα σκυλιά απ’ όταν είναι πολύ μικρά, επαναλαμβάνοντας ότι το σημαντικότερο είναι η κοινωνικοποίηση.

«Αν από μικρό, το βγάζεις βόλτα για να γνωρίζει παιδάκια, ζώα και καινούρια περιβάλλοντα, τότε όταν ενηλικιωθεί, θα γίνει “πολύ σωστό”» σημειώνει.

Η διαδικασία της κοινωνικοποίησης θα πρέπει να λάβει χώρα έως την ηλικία του ενός έτους, κάτι το οποίο «είναι πολύ σημαντικό».

Όσον αφορά την εκπαίδευση, ο κ. Φύσσας είναι κάθετος: «Όλα τα σκυλιά, μικρά και μεγάλα, πρέπει να περνούν εκπαίδευση. Είναι απολύτως απαραίτητο».

Κατά τον ίδιο, η εκπαίδευση θα πρέπει να ξεκινάει από την πρώτη στιγμή, δηλαδή από την πρώτη ημέρα που μπαίνει στο σπίτι, και να ολοκληρώνεται έως την ηλικία των 6-7 μηνών.

Η διαδικασία είναι απλή: Αρχικά συνίσταται στην προεκπαίδευση, δηλαδή στο πώς να φέρεται στο σπίτι, στο πώς να μην σπάει πράγματα. Στη συνέχεια έρχεται η λεγόμενη «βασική υπακοή», δηλαδή πώς να υπακούει στον «ιδιοκτήτη».

«Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία ο σκύλος ενηλικιώνεται και αποκτά τη σωστή ψυχολογία. Αλλά η δουλειά δεν τελειώνει εκεί, καθώς χρειάζεται συνεχή ασχολία» σπεύδει να υπερτονίσει.

Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω θα καταστεί εμφανές μετά την ηλικία του 1,5 έτους,

Οι σχέσεις σκύλου – παιδιού

Το περιστατικό στα Γλυκά Νερά επαναφέρει στα social media τις φωνές, οι οποίες τάσσονται εναντίον της παρουσίας ενός σκύλου σ’ ένα σπίτι, όπου υπάρχει και μωρό. Όμως, οι ειδικοί θεωρούν αυτόν τον ισχυρισμό έωλο.

Ένας σκύλος μπορεί να συμβιώσει απολύτως αρμονικά μ’ ένα μωρό ή ένα παιδί, αρκεί να συντρέχουν οι προϋποθέσεις της σωστής εκπαίδευσης και της επιτυχημένης κοινωνικοποίησης.

Αυτή η σχέση μωρού – σκύλου μπορεί να προσλάβει τρεις διαφορετικές μορφές:

  • Ο σκύλος να προϋπάρχει του μωρού στο σπίτι
  • Το μωρό να γεννηθεί και μετά να έρθει ο σκύλος
  • Ο σκύλος και το μωρό να έρθουν στο σπίτι σχεδόν την ίδια χρονική περίοδο

Για την κα Δημακοπούλου, «ο σκύλος είναι καλό να μαθαίνει με παιδιά από κουτάβι» και αυτό διότι «είναι πιο δύσκολο ο σκύλος να αποκτήσει ένα είδος ανοχής στην παιδική συμπεριφορά, όταν το παιδί έρθει αργότερα στο σπίτι».

Για παράδειγμα: «Αν το παιδί έρθει σε μία χρονική περίοδο, κατά την οποία ο σκύλος είναι ηλικιακά μεγάλος, τότε είναι λιγότερο εύκολο – αλλά όχι δύσκολο - να “μάθει” να συμβιώνει μαζί του (σ.σ. με το παιδί)».

Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, επαναλαμβάνει ότι «είναι καλύτερα το σκυλί να μαθαίνει (σ.σ. με τα παιδιά) από κουτάβι». «Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να εκπαιδεύσουμε ένα σκυλί, προκειμένου να “αποδεχτεί” το μωρό. Και αυτό είναι εύκολο, αλλά είναι καλύτερα το σκυλί να μεγαλώνει μαζί με το μωρό».

Από την πλευρά του, ο κ. Φύσσας σπεύδει να υπερθεματίσει ότι «το να μεγαλώνουν μαζί είναι το ιδανικότερο σενάριο, αλλά και πάλι πρέπει να κάνεις τα σωστά πράγματα». Δηλαδή σωστή εκπαίδευση, σωστή κοινωνικοποίηση.

Βέβαια, δεν παραλείπει να καταδείξει και ορισμένους κινδύνους, οι οποίοι αφορούν – αν μη τι άλλο – κάποιες όχι και τόσο συχνές περιπτώσεις.

«Το σκυλί μπορεί να μην έχει δείξει σημάδια επιθετικότητας, αλλά εμείς δεν πρέπει να το αφήνουμε μόνο του με κάποιο παιδί. Και αυτό διότι, υπάρχει μία πιθανότητα, το σκυλί να θέλει να “δοκιμάσει” τι είναι αυτό, δηλαδή το μωρό, επειδή λειτουργεί περισσότερο με το ένστικτο».

Υπάρχουν ράτσες επικίνδυνες για τα παιδιά;

Η κα Δημακοπούλου θεωρεί λάθος τη λέξη «επικίνδυνη». Άλλωστε, όπως υπενθυμίζει, καμία ράτσα δεν είναι εν γένει επικίνδυνη και βίαιη. «Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι υπάρχουν ράτσες, οι οποίες είναι πιο κατάλληλες, και ράτσες, οι οποίες λιγότερο κατάλληλες για οικογένειες με παιδιά».

Ξεκαθαρίζει βέβαια, ότι υπάρχουν ράτσες που θα πρότεινε σε μία οικογένεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η επιθετική συμπεριφορά ενός σκύλου αποδίδεται στη ράτσα. Προσθέτει δε, ότι «οι ανάγκες και οι δυνατότητες κάθε σπιτιού διαφέρουν και η επιλογή σκύλου τροποποιείται και διαφοροποιείται αντίστοιχα»

«Αν το σκυλί μεγαλώσει σ’ ένα κανονικό περιβάλλον, η ράτσα δεν είναι ικανή από μόνη της για να πούμε “μην πάρετε αυτό το σκυλί”. Μεγαλύτερο ρόλο παίζει το περιβάλλον και ο τρόπος κοινωνικοποίησης» επισημαίνει, στο ίδιο πλαίσιο.

Από την πλευρά του, ο κ. Φύσσας προτείνει το εξής: Όταν κάποιος αποφασίζει να αποκτήσει σκύλο, να ζητάει τη συμβουλή και τη γνώμη ενός εκπαιδευτή.

«Είναι καλό να μιλήσει μ’ έναν εκπαιδευτή, προκειμένου να διαλέξει αυτό που πρέπει και αυτό που ταιριάζει για την οικογένειά του. Είναι πολύ σημαντικό να διαλέξει το κατάλληλο κουτάβι».

Και προσθέτει: «Ο εκπαιδευτής θα καταλάβει αν ένα κουτάβι έχει κακή συμπεριφορά. Είναι καλό να ζητάς τη γνώμη του εκπαιδευτή. Έχει την ικανότητα να “διαβάζει” τα σκυλιά».

Δεν παραλείπει δε, να επιστήσει την προσοχή, καλώντας τους υποψήφιους «σκυλο-γονείς» να αποφεύγουν την επιλογή ενός κουταβιού, με αποκλειστικό κριτήριο την εμφάνιση.

«Κάνουμε το λάθος να μας αρέσει κάτι εμφανισιακά, αλλά να μην μπορούμε να τα διαχειριστούμε μετά».

Σε κάθε περίπτωση, όπως αποσαφηνίζει, «δεν θα φοβόμουν να πάρω έναν σκύλο, αν έχω μικρό παιδί στο σπίτι». «Δεν μπορώ να αποκλείσω κάποια ράτσα. Αν κάνεις τα σωστά, δεν υπάρχει πρόβλημα».

«Χρειάζεται γνώση και παιδεία. Δεν υπάρχουν κακά σκυλιά. Είναι θέμα του πώς το χειριζόμαστε εμείς» καταλήγει ο κ. Φύσσας.

Σχετικά:

Στο αστυνομικό τμήμα οι γονείς και η γιαγιά του βρέφους που έχασε τη ζωή του από επίθεση ροτβάιλερ
Ροτβάιλερ σκότωσε βρέφος τριών μηνών στα Γλυκά Νερά
Tags:
Γλυκά Νερά, σκυλί, παιδεία, δάγκωμα, νεκρός, βρέφος, εκπαιδευτικοί, παιδί, σκύλος
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK