08:05 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟY 2019

Σπύρος Ντασιώτης στο Sputnik: Στο Πάρκο των Ψυχών υπάρχουν όσοι έζησαν στο Σανατόριο

© Φωτογραφία : Youtube / haanity
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από
0 0 0
Βρείτε μας

Εμπνευσμένος από την ιστορία του Σανατορίου της Πάρνηθας, όπου έζησαν και πέθαναν χιλιάδες άνθρωποι, ο Σπύρος Ντασιώτης δημιούργησε το Πάρκο των Ψυχών. Ανηφορίζοντας στο βουνό, στα 1.000 μέτρα υψόμετρο, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει 18 ξυλόγλυπτα, να αναρωτηθεί για ένα παράθυρο «απάτη» και να διαβάσει ένα απόσπασμα από την Εαρινή Συμφωνία.

Ο Σπύρος Ντασιώτης κατάγεται από ορεινή περιοχή της Ευρυτανίας, αλλά μεγάλωσε στην Αλίαρτο. Εργάζεται στη Διεύθυνση Δασών Αττικής και τρέφει μεγάλη αγάπη για τα βουνό. «Έχω το βουνό και το δέντρο μέσα μου» λέει χαρακτηριστικά, μιλώντας στο Sputnik.

«Η τέχνη μου είναι βιωματική και ανθρωποκεντρική, με βαθύ ενδιαφέρον για τον άνθρωπο. Προσπαθώ πάντα να μεταφέρω το συναίσθημα αυτού που βιώνω εγώ ή οι άνθρωποι που βλέπω γύρω μου».

Αυτοδίδακτος γλύπτης, αφιερωμένος στην τέχνη αυτή από το 1998. Αφετηρία του ταξιδιού του ήταν η Χίος, εκεί όπου καταπιάστηκε για πρώτη φορά με τη γλυπτική. Σήμερα ζει στην Αθήνα, διατηρώντας έναν πολύ μικρό χώρο για να σκαλίζει τα ξύλα του. Μάλιστα, τον τελευταίο έναν χρόνο, έχει αρχίσει και να ζωγραφίζει, προσπαθώντας να δώσει μορφή στο Αλτσχάιμερ, μέσα από χρώματα ακρυλικά.

«Αισθάνομαι τη χαρά ενός μικρού παιδιού που ζωγραφίζει, κάτι που στερήθηκα στα παιδικά μου χρόνια. Ως γλύπτης, έχω δουλέψει με πηλό και μάρμαρο, ωστόσο το ξύλο είναι το αγαπημένο μου υλικό. Τα δέντρα έχουν συνείδηση, κι έτσι την ώρα της δημιουργίας, η δική μου συνείδηση συναντά τη δική τους. Κάθε δέντρο έχει διαφορετική μυρωδιά, όπως και κάθε άνθρωπος που φέρει τη δική του ξεχωριστή μυρωδιά, άνδρας γυναίκα ή παιδί. Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη γλυπτική το 1998 κι από τότε δεν έχω σταματήσει καθόλου. Μαζί με τα ξύλα σκαλίζω και την ψυχή μου, οπότε, δεν παύω να προσπαθώ να την κάνω καλύτερη».

Ένα αλλιώτικο πάρκο τέχνης στο αττικό βουνό 

Ακριβώς απέναντι από το Σανατόριο της Πάρνηθας, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων, μπορεί κανείς να θαυμάσει τα έργα του Σπύρου Ντασιώτη. Αντικρυστά στο εγκαταλελειμμένο κτίριο, που, όμως, στέκει ακόμη επιβλητικό, το «Πάρκο των Ψυχών» δημιουργήθηκε αφιλοκερδώς, με πρωτοβουλία του γλύπτη, 100 χρόνια μετά την ίδρυση του Σανατορίου, προκειμένου να κρατήσει τη μνήμη μας ζωντανή. «Μέσα στο Σανατόριο έζησαν χιλιάδες άνθρωποι, μεταξύ των οποίων κι ο Γιάννης Ρίτσος. Άλλοι τα κατάφεραν και βγήκαν ζωντανοί, ενώ χιλιάδες συνάνθρωποί μας άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή. Το Πάρκο είναι μια υπαίθρια έκθεση αφιερωμένη στη μνήμη τους», λέει χαρακτηριστικά ο κύριος Ντασιώτης.

Και συνεχίζει:

«Όταν έμαθα την ιστορία και πρωτοείδα το Σανατόριο, το οποίο όλοι το έλεγαν "πρώην Ξενία", θέλησα να επαναφέρω το όνομα και τη μνήμη, ώστε να μην ξεχαστεί ποτέ ότι αυτό το κτίριο λειτουργούσε ως Σανατόριο, όπου έζησαν και πέθαναν τόσοι άνθρωποι. Επιπλέον, ήθελα οι κορμοί να θυμίζουν τη μεγάλη καταστροφή που υπέστη το βουνό από την πυρκαγιά του 2007, ώστε να μην ξανασυμβεί. Κι έτσι, έφτιαξα αυτά τα έργα, σμιλεύοντας κορμούς καμένων δέντρων που βρίσκονταν γύρω από το κτίριο. 

Η μνήμη είναι πολύ σημαντική. Εάν την ξεχάσεις, επιστρέφει πιο σκληρή και πιο άγρια».

Ο κύριος Ντασιώτης ολοκλήρωσε τις ξυλόγλυπτες δημιουργίες του σε λιγότερο από 6 μήνες, ξεκινώντας από τον Μάιο του 2012. Στις 20 Οκτωβρίου 2012 έγιναν τα αποκαλυπτήρια, με την άδεια του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και του Φορέα Προστασίας της Πάρνηθας, οι οποίοι κάλυψαν και κάποια έξοδα για το στήσιμο του Πάρκου. 

«Αν συντηρούνταν με κάποιο τρόπο, τα έργα θα άντεχαν για πολλά χρόνια. Δυστυχώς, όμως, η φθορά έχει προχωρήσει αρκετά», λέει σχολιάζοντας την έλλειψη ενδιαφέροντος τοπικών φορέων για τη συντήρηση του Πάρκου. «Το αποδέχτηκα με τον καιρό, σκεπτόμενος ότι η φθορά είναι μέσα στη ζωή μας. Κι έτσι αφού τα χρόνια πέρασαν, σκέφτηκα ότι και τα έργα παίρνουν τον δρόμο που παίρνουμε κι εμείς οι άνθρωποι σιγά-σιγά. Η φθορά είναι το παράλληλο πρόσωπο της ζωής. Τα έργα, σταδιακά, μέσα από την φθορά, παίρνουν κι αυτά τον δρόμο των ψυχών, για τις οποίες δημιουργήθηκαν. Ας μείνουν εκεί μέχρι να πέσουν, το υλικό να γίνει σκόνη και να μείνει στο σημείο για πάντα».

«Αυτό το παράθυρο είναι απάτη»

Το Πάρκο των Ψυχών αποτελείται από μια Πύλη εισόδου, μία μαρμάρινη πλάκα με χαραγμένο ένα απόσπασμα από την Εαρινή Συμφωνία του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου και 17 ξυλόγλυπτα που διηγούνται ιστορίες: Η έγκυος, Το μάτι της ψυχής, Το αυτί, Ο συλλογισμός, Η παράκληση, Το ζευγάρι, Η Απελπισία, Το φτερό, Η Ικεσία, Το έλεος, Η προσευχή, Η θλίψη, Παιδί, Η νοσταλγία της μάνας για το παιδί που άφησε πίσω, Το άλμα της ζωής, Ο Σταυρός του μαρτυρίου, Η λύτρωση. Το 18ο έργο είναι «Το παράθυρο της ελπίδας».

Όπως εξηγεί ο κύριος Ντασιώτης:

«Ψάχνοντας την ιστορία του κτιρίου, περπάτησα μέσα στο Σανατόριο, ξεκινώντας από το υπόγειο κι έφτασα μέχρι την ταράτσα. Σε κάποιο σημείο, κοντοστάθηκα και κοίταξα έξω από ένα παράθυρο. Είχε χειμωνιάτικο καιρό, ένα συννεφιασμένο τοπίο κύκλωνε το Σανατόριο. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα σαν να είμαι ένας από τους ασθενείς. Είδα ένα αυτοκίνητο να περνάει κι ήταν σαν να περίμενα κάποιον να έρθει. Κοίτα να δεις, είπα από μέσα μου, τι ελπίδα μπορεί να ένιωθαν οι άνθρωποι, έχοντας τα μάτια τους στο παράθυρο! Περιμένοντας, ίσως, κάποιον να φανεί, έναν επισκέπτη να έρθει, ή ένα καλό νέο απέξω, πόση χαρά θα έπαιρναν! Σκέφτηκα ότι αυτό είναι το παράθυρο της ελπίδας. Κι έτσι, αυτό το παράθυρο βγήκε από το Σανατόριο και μεταφέρθηκε στο Πάρκο των Ψυχών. 

Μάλλον, λοιπόν, είχε απόλυτο δίκιο εκείνος ο πιτσιρικάς επισκέπτης που φώναξε κάποτε "αυτό το παράθυρο είναι απάτη", τρέχοντας προς το πιο απομακρυσμένο έκθεμα του Πάρκου. Απάτη αυτό το παράθυρο, υπό την έννοια, ότι δε βρισκόταν εκεί εξαρχής, αλλά προστέθηκε αργότερα».

Ένα νέο έργο θα προστεθεί στο Πάρκο των Ψυχών την άνοιξη του 2020

«Θα ήθελα κάποτε να επανέλθω στο Πάρκο των Ψυχών, κι ας μην υπάρχει ενδιαφέρον για τη συντήρηση των έργων. Θα επιστρέψω στο σημείο με ένα ακόμη έργο, το οποίο είναι ήδη έτοιμο. Και αυτό ξυλόγλυπτο, από καμένο κορμό. Μπορώ μόνο να σας πω ότι είναι από κέδρο λιβάνου, που κάηκε στην Πάρνηθα. Ο Κέδρος Λιβάνου λέγεται ότι είναι το δέντρο του Θεού. Θέλω να πιστεύω ότι την προσεχή άνοιξη θα πάρει τη θέση του στο Πάρκο, αφού οργανώσουμε εκεί μια μεγάλη γιορτή», καταλήγει ο κύριος Ντασιώτης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ithaca Laundry: Το κινητό πλυντήριο ρούχων για άστεγους που μικραίνει το ταξίδι προς την Ιθάκη

Οι γονείς του Στέφανου Τσιτσιπά μιλούν στο Sputnik: «Τη ζωή μας πρέπει να την κατακτούμε οι ίδιοι»

Tags:
πάρκο, πυρκαγιά, γλυπτά, Πάρνηθα
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK