11:58 09 ΜΑΡΤΙΟY 2021
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από
0 0 0
Βρείτε μας

Μπορεί να φαίνεται σαν χθες, αλλά πέρασαν κιόλας 15 χρόνια από τότε που η Έλενα Παπαρίζου χάρισε στην Ελλάδα το πρώτο -και μοναδικό μέχρι στιγμής- βραβείο στον διαγωνισμό της Eurovision, με το τραγούδι «My Number One».

Το ημερολόγιο έδειχνε Σάββατο, 21 Μαΐου 2005, όταν η Ελλάδα, μετά το κύπελλο στο Euro 2004 και την άρτια διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, σήκωσε άλλο ένα... τιμημένο, αυτό της Eurovision και, μάλιστα, για πρώτη φορά στην ιστορία χάρη στο «My Number One» που ερμήνευσε η Έλενα Παπαρίζου.

Το Sputnik γυρίζει τον χρόνο πίσω και θυμάται την πορεία προς την κορυφή της μουσικής Ευρώπης, με ένα... προφητικό -όπως αποδείχθηκε- τραγούδι.

Έλενα Παπαρίζου, μια πρόταση της Δάφνης Μπόκοτα

Η Έλενα Παπαρίζου ανακοινώθηκε από την ΕΡΤ, στις 22 Ιανουαρίου 2005, ως εκπρόσωπός της στον 50ό -τότε- διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision και όπως αποκαλύφθηκε, ήταν πρόταση της Δάφνης Μπόκοτα, η οποία ήταν και σχολιάστρια του μουσικού θεσμού για λογαριασμό της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης επί σειρά ετών (1987-2004). 

Ο Αντώνης Καρατζίκος, τότε πρόεδρος του OGAE Greece και πρώην πρόεδρος του OGAE International, που είναι το επίσημο σωματείο φίλων του διαγωνισμού της Eurovision, αναγνωρισμένο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση Δημόσιων Ραδιοτηλεοράσεων (EBU), δήλωσε στο Sputnik το εξής:

«Η ΕΡΤ επέλεξε την Έλενα Παπαρίζου ως φυσική συνέχεια του Σάκη Ρουβά, που είχε εκπροσωπήσει την Ελλάδα την προηγούμενη χρονιά. Έτσι, η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση "έδειξε τα δόντια της", ήθελε το βραβείο, παρότι ίσως να πιστεύαμε πως δεν υπήρχαν τα χρήματα μετά τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά η τρίτη θέση [του Ρουβά με το τραγούδι "Shake It"] ήταν γλυκιά. Η Παπαρίζου, μάλιστα, ήταν πρόταση της Δάφνης Μπόκοτα».

Ο ίδιος τονίζει πως δεν ζητήθηκε η άποψη του OGAE Greece ούτε για την επιλογή του καλλιτέχνη ούτε των τραγουδιών, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν μας ζητήθηκε και ποτέ!».

Τέσσερα υποψήφια τραγούδια, τρία όμως στον εθνικό τελικό

Η ελληνική συμμετοχή για τη Eurovision 2005 επελέγη μέσα από εθνικό τελικό, που μεταδόθηκε από νυχτερινό κέντρο της Αθήνας και η Έλενα Παπαρίζου παρουσίασε τα τρία -τελικά- υποψήφια τραγούδια.

Για εκείνη τη βραδιά είχαν, αρχικά, επιλεγεί τέσσερα τραγούδια και παρουσιάστηκαν ως εξής από την ΕΡΤ:

  • «My Number One» των Χρήστου Δάντη και Ναταλίας Γερμανού
  • «OK» των Χριστόδουλου Σιγανού και Valentino
  • «Let's Get Wild» του Ντάγκλας Καρ
  • «The Light In Our Soul» του Κώστα Μπίγαλη

Ο κ. Καρατζίκος θυμάται:

«Πριν από τον εθνικό τελικό, κατά τη συνέντευξη Τύπου παρουσίασης των τραγουδιών, με το που ακούστηκε το "My Number One", είπαμε: "Αυτό είναι!". Μας άρεσε και το "The Light In Our Soul" αλλά, τότε, είχαμε φοβηθεί για την έκταση του κομματιού και για το αν θα το "έβγαζε" live η Έλενα [Παπαρίζου], γιατί δεν είχε δώσει πολλά δείγματα σε ερμηνευτικά κομμάτια στους Antique. Άλλωστε, τότε, η σόλο καριέρα της ήταν ακόμα στην αρχή. Βέβαια, η ίδια στην πορεία μάς απέδειξε πως είναι εκπληκτική καλλιτέχνις, εξελίχθηκε μέσα από τις ηχογραφήσεις και μπορεί να πει τα πάντα».

Εν τέλει, απεδείχθη πως το «The Light In Our Soul» είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα και έτσι αποκλείστηκε από τον εθνικό τελικό, καθώς κάτι τέτοιο ήταν αντίθετο με τους κανονισμούς.

Επίσης, ύστερα από πολύχρονη δικαστική διαμάχη, ως συντελεστής του «My Number One», έχει αναγνωριστεί και έχει κατοχυρωθεί και ο Μάνος Ψαλτάκης, σύμφωνα με τον ιστότοπο του διαγωνισμού.

Το τηλεοπτικό κοινό κατά 60% και η κριτική επιτροπή κατά 40% αποφάσισαν, στις 2 Μαρτίου 2005, να δώσουν το εισιτήριο για το Κίεβο, τον τόπο διεξαγωγής της Eurovision εκείνη τη χρονιά, στο «My Number One» με ποσοστό 66,47%.

Προώθηση σε όλη την Ευρώπη και η Αλεξάνδρα Πασχαλίδου στη θέση της Δάφνης Μπόκοτα

Το βίντεο κλιπ του «My Number One» γυρίστηκε σε μόλις 18 ώρες, στο Μουσείο Τεχνολογίας, στη Θεσσαλονίκη.

Ύστερα, άρχισε εκτεταμένη προώθηση του τραγουδιού σε ευρωπαϊκές πόλεις, όπως το Βερολίνο, η Μόσχα, η Βαλέτα, το Βελιγράδι, η Λισαβόνα κ.ά.. Στο πλαίσιο αυτό είχε δημιουργηθεί και μια ειδική εκπομπή, με τίτλο «Euromania» και οικοδέσποινα την Αλεξάνδρα Πασχαλίδου.

Η δημοσιογράφος πήρε τη σκυτάλη και στον σχολιασμό του διαγωνισμού της Eurovision από τη Δάφνη Μπόκοτα, εκείνη τη χρονιά, με το θέμα να απασχολεί μέχρι και τη Βουλή των Ελλήνων.

Πάντως, ο κ. Καρατζίκος τονίζει το εξής:

«Όσον αφορά στο promo tour, το υπουργείο Τουρισμού και ο ΕΟΤ είχαν ανακηρύξει την Έλενα Παπαρίζου ως πρέσβειρά τους. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η -τότε- υπεύθυνη των Δημοσίων Σχέσεων της ΕΡΤ, Λίτσα Πισκερά, καθώς ήταν αποτελεσματική, υπερέβη πολλά εμπόδια και έβγαλε άλλο πρόσωπο της Ελλάδας. Έτσι, βρέθηκαν οι σπόνσορες επομένως και τα χρήματα για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε το βραβείο».

Ο ίδιος προσθέτει:

«Οι παλιοί Eurofans είχαν συνδέσει τον διαγωνισμό τραγουδιού με τη Δάφνη Μπόκοτα. Έλειπε η φωνή της! Φτάσαμε με δική της πρόταση να διεκδικούμε το βραβείο, να το παίρνουμε και εκείνη να μην το μεταδίδει. Όσον αφορά στην Αλεξάνδρα Πασχαλίδου, είχε καλές σχέσεις με την Έλενα Παπαρίζου. Άλλωστε, και οι δύο ήταν παιδιά Ελλήνων μεταναστών στη Σουηδία. Απ' ό,τι λέει και η κ. Πασχαλίδου, επενέβη με τον Σουηδό σκηνοθέτη της Eurovision για τα πλάνα της ελληνικής συμμετοχής. Πάντως, θεωρώ ότι στη μετάδοσή της ήταν μετριοπαθής και υιοθέτησε το σουηδικό μοντέλο, δεν πανηγύρισε με... ελληνικό τρόπο το βραβείο μας, ξεσηκώνοντας τους τηλεθεατές».

Η Ελλάδα ως το απόλυτο φαβορί στο Κίεβο

Το «My Number One» ταξίδεψε στην Ουκρανία ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί του διαγωνισμού εκείνης της χρονιάς και ξεσήκωσε το Κίεβο.

Άλλα τραγούδια που -θεωρητικά- θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τη νίκη, ήταν της Μάλτας, του Ισραήλ και της Ρουμανίας.

Στην πρώτη τεχνική πρόβα, δεν αποκαλύφθηκε το χρυσό φόρεμα του Ρομπέρτο Καβάλι που φόρεσε η Έλενα Παπαρίζου, παρά μόνο τα βασικά σημεία της χορογραφίας του Φωκά Ευαγγελινού, για τον οποίο ο κ. Καρατζίκος λέει: «Έχει τεράστιο μερίδιο στην εξέλιξη της εικόνας του διαγωνισμού τραγουδιού».

Κατά τη δεύτερη τεχνική πρόβα, ξετυλίγεται πλήρως η σκηνική εμφάνιση της Έλενας Παπαρίζου και ενθουσιάζει τους πάντες. Μάλιστα, ξένος δημοσιογράφος κατά τη συνέντευξη Τύπου της Ελλάδας, ημέρες πριν από τον τελικό του διαγωνισμού, δεν διστάζει να πει: «Είμαστε χαρούμενοι που του χρόνου θα έρθουμε στην Αθήνα».

Η νίκη ύστερα από βαθμολογία-θρίλερ

Μπορεί, σύμφωνα με τον κ. Καρατζίκο, «η Έλενα Παπαρίζου να ήταν, στον τελικό της 21ης Μαΐου 2005, καλύτερη και από τις πρόβες, αφού δεν έχασε νότα», αλλά τα πράγματα δεν ήταν εύκολα.

Σε μια μεγάλη -σε διάρκεια- βαθμολογία, πρώτα ψήφισαν οι χώρες που δεν είχαν πάρει το εισιτήριο για τον τελικό.

Υπενθυμίζεται ότι, τότε, ίσχυε σύστημα τηλεψηφοφορίας κατά 100% και την απευθείας πρόκριση για τον τελικό είχαν εξασφαλίσει οι χώρες που ήταν στο top 10 της Eurovision 2004, δηλαδή και η Ελλάδα, πέρα από τη διοργανώτρια και τις -τότε- «Big Four» (Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία). Σε αυτές, λοιπόν, προστέθηκαν και οι δέκα που προκρίθηκαν μέσω του ημιτελικού, ο οποίος είχε διεξαχθεί στις 19 Μαΐου 2005.

Οι συνδέσεις με κάθε μια από τις 39 συμμετέχουσες χώρες επιφύλασσαν και δυσάρεστες εκπλήξεις αφού η Ελλάδα, από αδιαφιλονίκητο φαβορί, είχε φτάσει μέχρι και στη 13η θέση της βαθμολογίας.

Ο κ. Καρατζίκος αναπολεί το εξής:

«Ήμασταν παγωμένοι! Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τίποτα. Δεν μπορεί το "My Number One" να μην άρεσε! Αυτό, όμως, που δεν βλέπαμε, ήταν πως χώρες, οι οποίες δεν μας ψήφιζαν παραδοσιακά, μας έδιναν και από κάτι. Αυτό έπρεπε να μας είχε προϊδεάσει για τη συνέχεια».

Έπειτα, το πρώτο 12άρι ήρθε από το Βέλγιο και εκεί τα δεδομένα άλλαξαν.

Ο -τότε- πρόεδρος του OGAE Greece, που ήταν μέσα στο «Palace Of Sports» του Κιέβου όπου διεξήχθη η Eurovision 2005, δήλωσε:

«Οι βαθμολογίες των χωρών από την 1η μέχρι και τη 12η θέση ήταν πολύ κοντά. Έτσι, η κατάσταση μπορούσε να αλλάξει μόλις με ένα 12άρι. Ακόμα και όταν περάσαμε στην πρώτη θέση, δεν εφησυχάσαμε γιατί θα μπορούσαμε να ήμασταν περαστικοί. Ουσιαστικά, ησυχάσαμε μετά τους 170 βαθμούς».

Εντέλει, η Ελλάδα νίκησε για πρώτη φορά στην ιστορία του μουσικού διαγωνισμού, αφού συγκέντρωσε 230 βαθμούς και δέκα 12άρια, αριθμό-ρεκόρ για εκείνη την εποχή.

Η ελληνική αποστολή αφίχθη στην Αθήνα, τη Δευτέρα, 23 Μαΐου 2005, με τη συμβολική πτήση υπ' αριθμόν 001, και κανείς δεν ήξερε πως είχαν κλείσει οι δρόμοι από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» μέχρι και το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, όπου περίπου 1.200 άνθρωποι περίμεναν στο προαύλιο, θυμίζοντας κάτι από το Euro 2004.

Αθήνα, η μοναδική πόλη της Ελλάδας ικανή για τη διοργάνωση της Eurovision

Δεκαπέντε χρόνια μετά, έχουν αλλάξει πολλά με την ΕΡΤ να έχει χάσει τη δυναμική της στον διαγωνισμό -ιδίως από το 2014 και μετά- αφού, τα τελευταία έξι χρόνια, μετρά δύο αποκλεισμούς από τον μεγάλο τελικό (2016 και 2018), με υψηλότερη θέση τη 19η, το 2015. 

Ο κ. Καρατζίκος επισημαίνει:

«Αυτό που χαρακτήριζε την ελληνική συμμετοχή το 2005, ήταν η αποφασιστικότητα της ΕΡΤ για τη νίκη. Έκτοτε, δεν το είδα ξανά, κάτι που σημαίνει ότι η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση δεν ήθελε ξανά το βραβείο. Αυτό είναι φυσιολογικό και λόγω του κόστους της διοργάνωσης του διαγωνισμού».

Ο ίδιος, μάλιστα, υπογραμμίζει με νόημα:

«Βέβαια, η διάθεση ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού για το βραβείο της Eurovision εξαρτάται από τις πολιτικές συνθήκες, την πολιτική βούληση και την εξωστρέφεια του κράτους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα καλύτερη εικόνα ακόμα και στον τουρισμό. Άλλωστε, έχουμε ικανούς καλλιτέχνες, συνθέτες και στιχουργούς. Χρειάζεται, παρ' όλ' αυτά, σταθερή ομάδα ανθρώπων στην ΕΡΤ που να γνωρίζει το αντικείμενο, το διαθέσιμο μπάτζετ, αλλά και την τρέχουσα κατάσταση στη μουσική -και όχι μόνο- βιομηχανία, γιατί έχει να κάνει με τις ανάγκες των καλλιτεχνών, των δισκογραφικών εταιρειών, αλλά και τον κατάλληλο χρόνο. Κάθε καινούριος άνθρωπος που μπαίνει στην ομάδα, κάθε χρόνο, αλλάζει την παλέτα και επηρεάζει την κατάσταση. Δεν είναι σωστή η προσέγγιση της ΕΡΤ κάθε φορά».

Ως προς το ενδεχόμενο μελλοντικής νίκης της Ελλάδας, ο κ. Καρατζίκος χαρακτηρίζει την Αθήνα «αγαπημένο προορισμό» των Eurofans -και όχι μόνο αυτών- και προσθέτει:

«Δεν υπάρχει περίπτωση, σε ενδεχόμενο μελλοντικής νίκης της Ελλάδας, ο διαγωνισμός να διοργανωθεί πουθενά αλλού πέρα από την Αθήνα λόγω υποδομών (σταδίων, δικτύων μέσων μεταφοράς, ξενοδοχείων κλπ.). Δεν νομίζω -με τα παρόντα δεδομένα- ότι υπάρχει άλλη ελληνική πόλη που να μπορεί να διεκδικήσει και να αναλάβει τη διοργάνωση του διαγωνισμού. Επίσης, το αρχηγείο της ΕΡΤ είναι στην Αθήνα και, έτσι, δεν είναι εύκολη η κάλυψη μεγάλων αποστάσεων».

Για την ιστορία, το Κλειστό του ΟΑΚΑ, χωρητικότητας περίπου 20.000 θέσεων, φιλοξένησε τον 51ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, με τον τελικό να πραγματοποιείται στις 20 Μαΐου 2006.

Tags:
European Broadcasting Union (EBU), ΕΡΤ, Έλενα Παπαρίζου, τελικός Eurovision, Eurovision
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK