18:42 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟY 2020
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από
0 51
Βρείτε μας

Ο ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Νίκος Αλιβιζάτος, μας μιλά για τους κινδύνους της επόμενης ημέρας μετά την ιστορική απόφαση καταδίκης της Χρυσής Αυγής.

Στις 22 Οκτωβρίου, έπεσε η αυλαία της πολύκροτης δίκης της Χρυσής Αυγής. Με την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας θριάμβευσαν η Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου, η Δικαιοσύνη και δόθηκε μια ισχυρή λαβωματιά στον νεοναζισμό και φασισμό. Η Χρυσή Αυγή χαρακτηρίστηκε εγκληματική οργάνωση από το δικαστήριο, μετά την ιστορική απόφαση της 7ης Οκτωβρίου. Την περασμένη Πέμπτη, 39 νυν και πρώην στελέχη της Χρυσής Αυγής, ανάμεσά τους και οι Νίκος Μιχαλολιάκος και Ηλίας Κασιδιάρης, βάσει της δικαστικής απόφασης, έπρεπε να οδηγηθούν στη φυλακή.

Μετά τους πανηγυρισμούς, τα δάκρυα δικαίωσης, τις αγκαλιές στο Εφετείο, αναζητήσαμε τον ομότιμο καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Αλιβιζάτο, τον νομικό που αθόρυβα, αλλά ουσιαστικά -όπως το συνηθίζει- συνέβαλε σε αυτή την ιστορική απόφαση και γιορτή για τη Δημοκρατία, με το ηχηρό αντιφασιστικό μήνυμα.

Μια συζήτηση μαζί του για τη δίκη, την εξέλιξή της και το μήνυμά της, θα μπορούσε να θεωρηθεί το ιδανικό επιστέγασμα της πολύχρονης, γεμάτης ανατροπές κι απογοητεύσεις, πορείας ως τη σημερινή καταδίκη.

Συναντηθήκαμε στο προσωπικό του σύμπαν, το γραφείο του. «Νιώθετε και προσωπική δικαίωση;» τον ρώτησα. «Τεράστια! Και τεράστια χαρά» μου απάντησε αυθόρμητα.

Πιάσαμε μαζί το νήμα της μεγάλης περιπέτειας ως το σήμερα, μιλήσαμε και για το επισφαλές αύριο. Δεν αισιοδοξεί ότι ξεμπλέξαμε με τη Χρυσή Αυγή, μιας και ο νόμος δεν απαγορεύει να εμφανιστεί αύριο το κόμμα… «Χρυσά Αυγά».

«Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν θα εξαφανιστούν ύστερα από μια ποινική καταδίκη οι Χρυσαυγίτες, ούτε πώς θα δημιουργηθούν οι κοινωνικές προϋποθέσεις για τη συρρίκνωσή τους, όσο σημαντική κι αν είναι αυτή η προσπάθεια» μας τόνισε ο νηφάλιος νομικός. «Το ζήτημα είναι αν θα πειστεί ένα όσο δυνατό υψηλότερο ποσοστό πολιτών ότι, εκτός Δημοκρατίας κι εκτός Κράτους Δικαίου, υπάρχει μόνο ζόφος. Να δεχτεί, με άλλα λόγια, ότι όποια ιδεολογία έχει επιλέξει πρέπει να ακολουθεί κανόνες δημοκρατικού παιχνιδιού. Έξω απ' αυτό, είναι το σκοτάδι. Αυτό θα ήθελα, αν μπορούσα, μια μέρα να το πω και στα παιδιά των Εξαρχείων».

Ο ρόλος του Νίκου Αλιβιζάτου στη δίκη της Χρυσής Αυγής

Η αφήγησή του, ενώ κάθε τόσο ανατρέχει στον υπολογιστή του και σε άρθρα του για την υπόθεση, της οποίας κάθε λεπτό έζησε με συγκρατημένη αγωνία (επί δυο ημέρες του υπέβαλλε ερωτήσεις σχετικά και η πρόεδρος του Εφετείου, Μαρία Λεπενιώτη), ξεκίνησε από το καλοκαίρι του 2012.

«Τότε που είχε αρχίσει να τραμπουκίζει ασύστολα η Χρυσή Αυγή» μας θυμίζει ο κ. Αλιβιζάτος. «Το φθινόπωρο του 2012, είχε γίνει μια εκτεταμένη συζήτηση για το κατά πόσο χρειάζεται νέος νόμος. Είχε αναφερθεί κι ο Αντώνης Ρουπακιώτης στην τροποποίηση του αντιρατσιστικού νόμου. Θυμάμαι τότε μια Αριστερά να φοβάται πάρα πολύ, μη δημιουργηθεί προηγούμενο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί διαφορετικά –ενδεχομένως εναντίον τους– στο μέλλον».

Δεν ήταν μόνο το ΚΚΕ, που αντιδρούσε. «Όχι. Ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ. Όλο το φάσμα της Αριστεράς. Όμως η δράση της Χρυσής Αυγής υπερέβαινε τα ποινικά όρια, όπως αντιλαμβάνεστε. Και τότε μίλησα με δυο-τρεις συναδέλφους μου στο Πανεπιστήμιο, γερούς ποινικολόγους. Και άρχισα να τους ρωτώ. Επρόκειτο για αντιποίηση αρχής! Θυμάστε που μπαίνανε σε μια αγορά και τα σπάζανε, επειδή δεν είχαν άδεια παραμονής οι μετανάστες κ.λπ. Υπήρχε και το ρατσιστικό στοιχείο, επίσης. Και ρωτούσα επίμονα για το άρθρο 187, για την εγκληματική οργάνωση. Τον νόμο, δηλαδή, του Σταθόπουλου του 2001».

Εκείνη την περίοδο ήταν κοντά στον τότε υπουργό, καθώς δουλεύανε μαζί για τη δίκη που αφορούσε στη βασιλική περιουσία. «Και θυμάμαι πόσο όλοι οι, εντός εισαγωγικών, προοδευτικοί φίλοι, και φιλελεύθεροι, παραιτήθηκαν τότε, με πρωτοστατούντα τον Μανωλεδάκη, τον Χριστόφορο Αργυρόπουλο, τον Παρασκευόπουλο, από την επιτροπή που είχε συστήσει ο Σταθόπουλος, για να γίνει ο λεγόμενος "τρομονόμος". Και παραιτήθηκαν και τον άφησαν μόνο του. Κι ο Σταθόπουλος επέμεινε και τον πέρασε τον νόμο, με πρώτη εφαρμογή του την (σ.σ. τρομοκρατική οργάνωση) "17η Νοέμβρη" το 2002».

Αυτός ο νόμος εφαρμόστηκε. «Κι αυτός ο νόμος έχει ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα» υπογραμμίζει ο κ. Αλιβιζάτος: «Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι ο ηγέτης έδωσε εντολή στον Ρουπακιά να σκοτώσει τον Φύσσα, όπως σε κάθε έγκλημα που ψάχνουμε φυσικό και ηθικό αυτουργό».

Θυμάται μια από τις πρώτες δίκες της Μεταπολίτευσης. Είχε εισβάλλει στην αμερικανική πρεσβεία η μαοϊκή ΑΑΣΠΕ. Η άμυνα της οργάνωσης ήταν ότι συνελήφθησαν τα παιδιά που μπήκαν μέσα και ασκήθηκαν διώξεις κατά της ηγεσίας της οργάνωσης, χωρίς να φανεί ότι υπάρχει δεσμός. «Απηλλάγησαν όλοι» συνεχίζει ο κ. Αλιβιζάτος. «Εδώ, στην εγκληματική οργάνωση δεν χρειάζεται να αποδειχθεί αυτός ο δεσμός. Αν αποδειχθεί ότι είσαι ενεργό μέλος της οργάνωσης και ο Μιχαλολιάκος ενεργός αρχηγός της οργάνωσης, πάει και ο ένας και ο άλλος φυλακή, χωρίς να χρειάζεται να αποδειχθεί ότι η συγκεκριμένη μαχαιριά του Ρουπακιά ήταν κατόπιν εντολής του Μιχαλολιάκου ή ότι μετείχε ο ίδιος σε αυτή την μαχαιριά. Αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό για την εξέλιξη της δίκης και το σημερινό αποτέλεσμα» συνοψίζει.

Το 2012, λοιπόν, παρότι η Χρυσή Αυγή είχε εκτροχιαστεί, και παρότι «είχε περάσει το τεστ με την "17η Νοέμβρη"» όλοι φοβόντουσαν μήπως ο νόμος χρησιμοποιηθεί κατά της Αριστεράς. «Εγώ βγήκα και το έγραψα, με ένα άρθρο στην "Καθημερινή". Ο μόνος που "τσίμπησε" τότε, και πραγματικά σε μεγάλο βαθμό όλη αυτή η υπόθεση πήγε καλά χάρη στη δράση του, είναι ο Δημήτρης Ψαρράς. Και στη συνέχεια, σε ένα άρθρο στο πρώτο φύλλο της
"Εφημερίδας των Συντακτών", Νοέμβριο του 2012, έγραψα αναλυτικά γιατί πρέπει να χρησιμοποιηθεί κατά της Χρυσής Αυγής ο νόμος. Κάνουμε κατόπιν μια δημόσια εκδήλωση, όπου δίπλα μου καθόταν ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Δεν ήταν τότε πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ. Δεν μου είπε ότι έχω λάθος, αλλά έβλεπες μια δυσκολία από πλευράς του».  

Ακολούθησε ένα δελτίο ειδήσεων του MEGA, με την Όλγα Τρέμη, όπου ο Γιάννη Πρετεντέρης ρώταγε τον κ. Αλιβιζάτο για τους λόγους που έπρεπε να εφαρμοστεί ο νόμος. «Για κακή μου τύχη τα ξημερώματα, μετά το δελτίο, σκάει μια βόμβα στα γραφεία της Χρυσής Αυγής, στον Ασπρόπυργο. Και μου υποβάλουν μήνυση ότι ήμουνα ο ηθικός αυτουργός, με όσα είπα στο δελτίο. Και με τρέχανε». Δεν έγινε δίκη τότε. «Αλλά άρχισαν τα υπομνήματα, να χάνω ώρες, να πηγαίνω στον ανακριτή κ.λπ.!».

Πώς φτάσαμε στη δίκη

Έκτοτε περνά ένας ολόκληρος χρόνος, επί Νέας Δημοκρατίας και με τον Νίκο Δένδια, υπουργό Δημόσιας Τάξης, μέχρι τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. «Η εξήγηση που δίνουν τώρα είναι: "Μαζεύαμε στοιχεία να ενώσουμε τις δικογραφίες. Έγινε ένα επεισόδιο στη Ραφήνα, ένα επεισόδιο στο Πέραμα. Δεν υπήρχε συντονισμός. Το να μαζέψουμε όλες τις δικογραφίες δεν ήταν απλό πράγμα. Πήρε μήνες. Ενώναμε τις δικογραφίες". Είναι η πρώτη κρίσιμη φράση. Κι η δεύτερη είναι το "εκκαθαρίζαμε την αστυνομία από μερικούς που φανατικά βοηθούσαν τους Χρυσαυγίτες". Και κλείνανε τα μάτια οι αστυνομικοί. Σε μια περίπτωση, δευτερεύουσα, "για μια γιαγιά που θέλει να πετάξει από το σπίτι της τους μετανάστες που της το έχουν καταπατήσει, είπαμε δεν πειράζει, αλλά όχι και να τους βοηθάνε, να τους κρύβουνε". Αυτή είναι η εκδοχή της Νέας Δημοκρατίας για τους λόγους που δεν κινήθηκε όλο τον χειμώνα του '12-'13».

Τον Σεπτέμβρη του '13 γίνεται η δολοφονία του Φύσσα και αίφνης επισπεύδονται τα γεγονότα. Ο κ. Αλιβιζάτος δεν είχε «εμπιστοσύνη καμία στο πολιτικό σύστημα ότι σκόπευε να καθαρίσει την κατάσταση. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να υπάρχει Χρυσή Αυγή για να αντλεί ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, η δε Νέα Δημοκρατία τους καλόπιανε για να τους απορροφήσει ενδεχομένως. Είναι προφανές ότι συνέβαινε κάτι τέτοιο» εκτιμά.

Ανοίγει τον υπολογιστή του για να μου διαβάσει το άρθρο που είχε θυμωμένος τότε, γράψει: «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απλώς το αυγό του φιδιού είναι η ίδιος ο λόγος που ωθεί τους οπαδούς της στη δολοφονία. […] Χωρίς τη βία και τα απαίσια σύμβολά της η Χρυσή Αυγή δεν θα υπήρχε, θα γινόταν ΛΑ.Ο.Σ. ή ΑΝ.ΕΛ. , κόμματα που όχι μόνο η ηγεσία της και οι οπαδοί της απορρίπτουν ως κυριλέ και εκφυλισμένα. Είναι πια ώρα για δράση… Για να αντιμετωπιστεί η Χρυσή Αυγή, δεν χρειάζεται να τεθεί εκτός νόμου ούτε να ψηφιστούν νέοι νόμοι, αλλά να εφαρμοστούν οι ήδη υπάρχοντες. Τίποτα δεν εμποδίζει τον χαρακτηρισμό της ως εγκληματικής οργάνωσης ήδη από σήμερα. Οι πράξεις οι εγκληματικές αυτού του είδους μπορούν να διωχθούν αυτεπαγγέλτως και ο ισχύων νόμος προβλέπει ότι όποιος διευθύνει τέτοια οργάνωση τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον 10ετή. […] Αρκεί να κινηθεί ένας εισαγγελέας και οι εφέτες που θα κληθούν να δικάσουν την υπόθεση, να δείξουν επιτέλους το σθένος που έλειψε από τους συναδέλφους τους που απήλλαξαν προ ετών τον Πλεύρη. Αρκεί κάποιοι δικαστές να ξεπεράσουν τη νοοτροπία του "απελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο" […], με βίαιες εν ανάγκη προσαγωγές. […] Κάποιοι δικαστές έπρεπε να τολμήσουν! Τότε ο Νίκος Δένδιας, υποβάλλοντας τις 32 εκκρεμείς δικογραφίες στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου, έκανε το πρώτο βήμα. Είχε έρθει η ώρα των δικαστών».

Βρέθηκαν οι επάξιοι επίγονοι των Τερτσέτη, Πολυζωίδη, και πιο πρόσφατα, των Δελαπόρτα, Σαρτζετάκη, Ντεγιάννη και Ματθία στο πρόσωπο της κυρίας Λεπενιώτη και των υπόλοιπων δικαστών, τους οποίους επιζητούσε ο κ. Αλιβιζάτος και στο άρθρο του;

«Φυσικά! Γι’ αυτό είμαι χαρούμενος. Δεν ήταν μόνο η Λεπενιώτη. Ήταν κι ο Βουρλιώτης, ο Ντογιάκος, που το πήρε επάνω του, οι δυο κυρίες εφέτες ανακρίτριες. Και τώρα βεβαίως, η Λεπενιώτη. Και βγήκε!» Κλονίστηκε ωστόσο αρκετές φορές μέσα στα πεντέμισι χρόνια της δίκης. «Φοβόμουνα ότι όσο περνά ο χρόνος, ξεχνάει ο κόσμος και εκεί έπαιξε καταλυτικό, πραγματικά καταλυτικό ρόλο το "Golden Dawn Watch" και ο Δημήτρης Ψαρράς».

Τον προβλημάτισε η στάση της εισαγγελέως Αδαμαντίας Οικονόμου; «Δεν γίνεται να λες ότι πρέπει να απαλλαγούν τον Δεκέμβρη κι όταν έρχεται η ώρα για τα ελαφρυντικά να λες "κανένα ελαφρυντικό" και μετά να λες "αναστολή". Υπάρχει μια αντινομία» μας απαντά ο νομικός.

«Κάθε δίκη διδάσκει»

Το μήνυμα της δίκης, ο αντίκτυπός της ποιος ακριβώς είναι; Θα επηρεάσει, μπορεί να επηρεάσει κάτι; «Κάθε δίκη διδάσκει» μας απαντά ο νομικός. «Σε πρώτο επίπεδο, είναι προφανές ότι ένας χαζός αφελής κοινός οπαδός της Χρυσής Αυγής που εντυπωσιάστηκε, θα φοβηθεί. Ήδη αυτό είναι κάτι. Από εκεί και πέρα, τον πολίτη που σκέφτεται λίγο παραπάνω πρέπει να τον έχει προβληματίσει. Δηλαδή, είχαν πέντε χρόνια να αποδείξουν το βασικό τους επιχείρημα. Ότι "πολεμάμε για τις ιδέες μας" και "δεν σκοτώνουμε". Αλλά δεν μπόρεσαν να το αποδείξουν» υπογραμμίζει ο κ. Αλιβιζάτος.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης των περισσοτέρων κατηγορουμένων, ωστόσο, πλην του Μιχαλολιάκου και του Κασιδιάρη, που επέμεναν πως είναι αποκλειστικά «καλοί εθνικιστές», προσπάθησαν να απαλλάξουν τους εντολείς τους από οποιαδήποτε εμπλοκή τους με το ιδεολογικό σκέλος της εγκληματικής οργάνωσης. Φτάνοντας στο σημείο να τους χαρακτηρίσουν και «απολιτίκ» και παρασυρμένους από το κοινωνικό έργο της Χρυσής Αυγής (συσσίτια κ.ά.). «Ας πάρουμε τον Μιχαλολιάκο, ο οποίος είναι ο πιο σοβαρός από όλους αυτούς» μας αντιτείνει ο συνομιλητής μας. «Και θα δούμε ότι η βασική υπερασπιστική του γραμμή είναι ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα εγκλήματα, είναι οι ιδέες του που διώκονται. Και μια φιλελεύθερη χώρα δεν διώκει ιδέες».

Ο Μιχαλόλιας, ο αδελφός και ένας εκ των δυο συνηγόρων του, την τελευταία ημέρα της δίκης, οπότε «παίζονταν» τα πάντα για τις αναστολές, υποστήριξε πως αναθαρρεί από το γεγονός ότι για να αποδεχθεί ότι δεν έχει λευκό ποινικό μητρώο ο Μιχαλολιάκος, το δικαστήριο ανατρέχει σε μια καταδίκη του προ 41 ετών, όταν ήταν 19 ετών. «Έβαλε κάποια βόμβα τότε. Αν ήμουν συνήγορος του Μιχαλολιάκου, αν και αποκλείεται να ήμουνα, η μάχη που θα έδινα θα ήταν ότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός, ότι εισάγει την έννοια της συλλογικής ευθύνης. Εγώ είμαι φρουρός της Χρυσής Αυγής στα κεντρικά της στην Αθήνα και κάποιος σύντροφος στην Αλεξανδρούπολη σκότωσε έναν μετανάστη. Θα βρεθώ κι εγώ μέσα ως ενεργό μέλος, ως φρουρός. Τι σχέση έχω, όμως; Αυτό είναι το επιχείρημα. Όμως η απάντηση είναι ότι "δεν γίνεται να μην ξέρεις όταν η ηγεσία κάνει όσα κάνει και βγάζει αυτή τη γραμμή, με Θερμοπύλες, Summercamp, Μελιγαλά κ.λπ.".

Η παρελκυστική παρέμβαση Κασιδιάρη την ύστατη ώρα των αναστολών, να κληθεί στο δικαστήριο ο στενός συνεργάτης του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, επειδή με την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου εμφανίζεται να συνομιλεί με συνομιλητή του Ρουπακιά τη βραδιά της δολοφονίας, έχει νομικά βάση; «Δεν νομίζω ότι είναι σοβαρά πράγματα αυτά όταν έχεις πέντε χρόνια δίκης. Ενόψει των φυλακών όμως όλα αναμένονται».

Την εξαφάνιση του υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής, Χρήστου Παππά, ο συνομιλητής μας δεν γνωρίζει ποιος πρέπει να τη χρεωθεί. «Είναι πολύ λεπτό θέμα. Εγώ θέλω να σημειώσετε ότι το 18μηνο που προβλέπει το ελληνικό Σύνταγμα δεν το προβλέπουν πολλές χώρες. Στη Γαλλία, κάθονται 5 χρόνια μέσα περιμένοντας να δικαστούν. Ήδη εκμεταλλεύονται οι αρνητές του κράτους δικαίου και της Δημοκρατίας μια διάταξη του ελληνικού Συντάγματος, τους 18μήνες για να βγουν έξω και να εξαφανιστούν. Οπότε, τι μας λένε τώρα; Από εκεί και πέρα δεν γνωρίζω τι ευθύνη έχει η ελληνική αστυνομία. Τους παρακολουθούσε δύο ώρες το 24ωρο; Δεν ξέρω».

Θα μπορούσε να στείλει ένα μήνυμα και στο εξωτερικό, λοιπόν, η συγκεκριμένη δίκη; «Νομίζω έχει ήδη αρχίσει η αντίστροφη πορεία για τον φασισμό και στο εξωτερικό» αισιοδοξεί ο καθηγητής και νομικός. «Έχω την αίσθηση ότι είναι καλύτερα τα πράγματα απ' ό,τι πριν από δύο-τρία χρόνια» προσθέτει. «Δεν είμαι σίγουρος αν συνδέεται αυτό με την πανδημία. Πιστεύω όμως ότι έφτασε το peak. Παρακολουθώ πολύ την Γαλλία. Η δημοφιλία της Λεπέν μοιάζει να έχει φτάσει στην κορύφωσή της και αρχίζει να μαζεύεται. Θυμάμαι τον Γενάρη του 2017 είχε γίνει στην Γερμανία μια συνάντηση όλων αυτών των κομμάτων. Ήταν όλα στο φόρτε τους. Μόλις είχε εκλεγεί ο Τραμπ. Και λέγανε "να, ήρθε η ώρα της Ευρώπης". Είχε γίνει και το Brexit. Ε, μοιάζει να ξεπερνιέται. Οι αντοχές που έδειξε η Ελλάδα, μοιάζει να υπάρχουν και σε άλλες χώρες».

το «παραθυράκι» για να συνεχιστεί η πολιτική δράση της Χρυσής Αυγής

Το επόμενο βήμα με την εκλογική νομοθεσία και το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι καταδικασμένων για διεύθυνση ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση που πρέπει να γίνει, είναι θεμελιώδες. Αυτό έδειξε και η δίκη. «Πρέπει να αλλάξει ο εκλογικός νόμος» υπερθεματίζει ο συνομιλητής μας. Και η «κόκκινη γραμμή» που η Αριστερά φοβάται ότι θα παραβιαστεί; «Δεν γίνεται! Ή έχουμε ή δεν έχουμε εμπιστοσύνη στους δικαστές. Δηλαδή, αν εμφανιστεί αύριο η Χρυσή Αυγή με κομματικούς συνδυασμούς πρέπει να υπάρχει ένας νόμος που να διασφαλίζει ότι αν έχεις καταδικαστεί ότι είσαι εγκληματική οργάνωση δεν μπορείς να το κάνεις. Εκεί θα συμφωνήσουν όλοι» προβλέπει.

Θα μπορούσαμε να «πατήσουμε» στο ειδικό άρθρο των Γερμανών που θωρακίζει το κράτος από αναβιώσεις του βεβαρημένου ναζιστικού παρελθόντος τους;

«Όχι, γιατί εκεί το λέει ρητά το Σύνταγμα, ενώ σε εμάς ρητά απερρίφθη, μολονότι το είχε προβλέψει η Νέα Δημοκρατία στο αρχικό σχέδιό της. Στη συζήτηση που ακολούθησε αυτό απαλείφθηκε. Θα μπορούσε ωστόσο ο εκλογικός νόμος να δώσει την εξουσία στον Άρειο Πάγο λέγοντας "αν εμφανιστεί η Χρυσή Αυγή αύριο, ένα κόμμα δηλαδή που έχει χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση, δεν θα του επιτραπεί να κατεβάσει συνδυασμούς". Το ερώτημα είναι: Αν κατεβούν τα "Χρυσά Αυγά" κι όχι η Χρυσή Αυγή, ηγέτης της οποίας εμφανίζεται η κόρη του Μιχαλολιάκου, μπορείς να την κόψεις; Η απάντηση είναι "όχι". Εκτός και αν βγάλεις μια διάταξη, κατά τη γνώμη μου οριακή, και συμπεριλαμβάνει τους υποψήφιους βουλευτές που είναι καταδικασμένοι λόγω συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση. Αλλά επειδή το Σύνταγμα ζητάει αμετάκλητη καταδίκη για να αφαιρέσει πολιτικά δικαιώματα είναι δύσκολο» επισημαίνει ο κ. Αλιβιζάτος.

Με άλλα λόγια, υπάρχει ακόμα το «παραθυράκι» για να συνεχιστεί η πολιτική δράση της Χρυσής Αυγής; «Φυσικά. Σε τελευταία ανάλυση, αν δεν υπάρχει εγρήγορση του κόσμου δεν αντιμετωπίζονται αυτά τα θέματα».

«Δεν πρόκειται να ξεμπερδέψουμε με τη Χρυσή Αυγή»

Δεν έχουμε, δηλαδή, ξεμπερδέψει, μετά την πολύκροτη δίκη, με τη Χρυσή Αυγή; «Όχι βέβαια. Αστειεύεστε; Δεν πρόκειται να ξεμπερδέψουμε. Σας το ξαναείπα. Είναι συνεχής ο αγώνας» υπογραμμίζει ο κ. Αλιβιζάτος.

«Το θέμα είναι να τους καθηλώσουμε. Να μην μπορούν να περάσουν ένα ποσοστό. Υπάρχουν παιδιά από κάτω, που βλέπεις ότι ίσως θέλουν να παίξουν τον ίδιο ρόλο σε 20 χρόνια. Η σημερινή καταδίκη θα παίξει ρόλο, αλλά δεν θα τους εξαφανίσει. Μακροπρόθεσμα, όπως έγραψα και σε άρθρο μου, θα πρέπει να βάλουμε βαθιά στο μυαλό μας, ότι ο φασισμός, ο ναζισμός και λοιποί ολοκληρωτισμοί κάθε χρώματος, δεν θα εξαφανιστούν όσο υπάρχουν κοινωνίες που σέβονται τον πλουραλισμό και την πολυφωνία. Ακόμη και στη ρουσσωική βασιλεία της απόλυτης ισότητας, δικαιωμάτων και ευκαιριών θα υπάρχουν πάντα κάποιοι που θα ξεχωρίζουν και θα προκαλούν αντιδράσεις. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν θα είναι αν θα εξαφανιστούν ύστερα από μια ποινική καταδίκη οι Χρυσαυγίτες, ούτε πώς θα δημιουργηθούν οι κοινωνικές προϋποθέσεις για τη συρρίκνωσή τους, όσο σημαντική κι αν είναι αυτή η προσπάθεια. Το ζήτημα είναι αν θα πειστεί ένα όσο δυνατό υψηλότερο ποσοστό πολιτών ότι εκτός Δημοκρατίας κι εκτός Κράτους Δικαίου υπάρχει μόνο ζόφος. Να δεχτεί, με άλλα λόγια, ότι όποια ιδεολογία έχει επιλέξει, πρέπει να ακολουθεί κανόνες δημοκρατικού παιχνιδιού. Έξω από αυτό, είναι το σκοτάδι. Αυτό θα ήθελα, αν μπορούσα, μια μέρα να το πω και στα παιδιά των Εξαρχείων».

Tags:
Ηλίας Κασιδιάρης, Ουρανία Μιχαλολιάκου, Νίκος Μιχαλολιάκος, Νίκος Δένδιας, Αντώνης Σαμαράς, Νίκος Αλιβιζάτος, Δίκη της Χρυσής Αυγής, Χρυσή Αυγή
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK