21:32 03 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟY 2020
ΕΛΛΑΔΑ
Λήψη σύντομου url
Από
0 54
Βρείτε μας

Ο Θανάσης Κότσαρης, αντιστασιακός και πρόεδρος της Πανελλήνιας ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ), στο παράρτημα Περιστερίου, μας αφηγείται περιστατικά από τον πόλεμο και την Αντίσταση υπογραμμίζοντας ότι το ΟΧΙ ανήκει στον ελληνικό λαό κι ότι ο Φασισμός δεν τέλειωσε.

«Είχαμε νιώσει τον Φασισμό από μικρά παιδιά και γι’ αυτό άμα ακούμε για Φασισμό είναι σαν να μας παίρνεις τη ζωή!» μου λέει σήμερα ο συγκινητικός κύριος Θανάσης Κότσαρης, αντιστασιακός, αμετανόητος ιδεαλιστής, κομμουνιστής και πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ), στο παράρτημα Περιστερίου.

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου του 1940. Γίνονται τα  επίσημα εγκαίνια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με την πρεμιέρα της όπερας Madame Butterfly κι επίσημο προσκεκλημένο τον γιο του μεγάλου Ιταλού μουσουργού Τζάκομο Πουτσίνι.

Σάββατο 26 Οκτωβρίου του 1940. Παρατίθεται δεξίωση στην Ιταλική Πρεσβεία προς τιμή του υιού Πουτσίνι. Το βράδυ της  Κυριακής 27 Οκτώβριου ο διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Κωστής Μπαστιάς, μαζί με τον Ιταλό Πρέσβη, Εμμανουέλε Γκράτσι, συνοδεύουν τον Πουτσίνι με τη σύζυγό του στον σιδηροδρομικό σταθμό για να επιστρέψουν στην Ιταλία. Τίποτα δεν προμήνυε τι θα συνέβαινε, λίγες ώρες μετά το θερμό κατευόδιο. Στις 03:00 τα ξημερώματα, ο Γκράτσι χτυπάει το κουδούνι στο σπίτι του Μεταξά στην Κηφισιά. Του επιδίδει το τελεσίγραφο του Μουσολίνι.

Όταν ρωτώ τον κ. Κότσαρη για το «ηρωϊκό» ΟΧΙ, που τα βιβλία της Ιστορίας μας λένε ότι ξεστόμισε ο Ιωάννης Μεταξάς εκείνο το επεισοδιακό ξημέρωμα στον Ιταλό πρέσβη, καθιστώντας τον «ηρωϊκό ηγέτη», ο συνομιλητής μου αντιδρά.

Ο Θανάσης Κότσαρης
© Φωτογραφία : Προσωπικό αρχείο Θ. Κότσαρη
Ο Θανάσης Κότσαρης

«Υπό την πίεση και μόνο του ξεσηκωμένου λαού, που απαιτούσε να μην επιτρέψουμε στους κατακτητές να μπουν στα εδάφη μας, και από την Αγγλία, αναγκάστηκε ο Μεταξάς να πει ένα ΟΧΙ και όχι γιατί το πίστευε πολιτικά, πραγματικά. Το ΟΧΙ κάτω από την πίεση του λαού, που φοβόταν για τη ζωή του, και την πίεση της Αγγλίας, που είχε συμφέροντα τότε, τη ΔΕΗ, την ΟΥΛΕΝ, τα πάντα τα είχε η Αγγλία, είχε και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, εξαναγκάστηκε να το πει. Μην τα ξεχνάμε αυτά! Από εκεί και πέρα τους κομμουνιστές η κυβέρνηση του Μεταξά τους είχε όλους στη φυλακή και δεν οργάνωσε καθόλου τον λαό. Γιατί να συνθηκολογήσουν; Το μέτωπο στη Βόρεια Ελλάδα είχε καταρρεύσει αλλά στην ‘Ηπειρο ακόμα γίνονταν μάχες! Κι όμως παραδόθηκαν στους Γερμανούς άνευ όρων. Πώς ξέραν ότι τέλειωσε ο αγώνας; Πουλήσαν τον αγώνα που έκανε ο λαός!» υποστηρίζει ο κ.Κότσαρης.

«Η Ιταλία και η Γερμανία είχαν φασισμό, την ίδια ιδεολογία και πολιτική με τον Μεταξά. Δηλαδή, το ΟΧΙ ανήκει αποκλειστικά στον ΛΑΟ», επαναλαμβάνει ο συνομιλητής μας. «Και αυτό φαίνεται -προσθέτει- καθαρά από τις ενέργειες του Μεταξά όταν ζήτησαν οι κομμουνιστές που ήταν στη φυλακή να αποφυλακιστούν και να πάνε πρώτη γραμμή στο μέτωπο. Δεν το επέτρεψε και τους παρέδωσε στους Γερμανούς».

Όλα τα αστικά κόμματα, θυμάται, παρότι παιδάκι τότε, έφυγαν στην Αγγλία και τη Μέση Ανατολή, ο βασιλιάς πήρε το χρυσό από την Κρήτη και διέφυγε στην Αγγλία κι «ο λαός έμεινε έρμαιο, έρημος, ξυπόλυτος. Ευτυχώς που ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα για να οργανώσει την Αντίσταση και την πάλη του λαού. Από εκεί και πέρα εμείς τότε περάσαμε δύσκολες καταστάσεις στην Κατοχή».

Την εισβολή των Ιταλών την μάθανε αμέσως στη Χαλκίδα, όπου ζούσε. «Το λέγαν όλοι. Ο λαός το έλεγε. Ότι ο Μεταξάς είναι φίλος με τους Ιταλούς και με τους Γερμανούς, αφού είχαν την ίδια φασιστική ιδεολογία. Τα ακούγαμε οι πιο μικροί και αναρωτιόμασταν "είναι Έλληνες κι έχουν φυλακισμένους ‘Ελληνες και δεν τους αφήνουν να βγουν να πολεμήσουνε;".  Μετά τα βλέπαμε στην πράξη και μόνοι μας αυτά» σχολιάζει ο αντιστασιακός.

Αφού αποκρούστηκαν οι Ιταλοί επιτυχώς, στις 6 Απριλίου του 1941 εισέβαλαν στη χώρα οι Γερμανοί. «Κατάφεραν και μπήκαν στην Ελλάδα, γιατί δεν υπήρχε οργάνωση από την κυβέρνηση καμία για να αντισταθεί. Στην Κατοχή ο λαός πείναγε, πέθαινε από την πείνα. Το Κομμουνιστικό Κόμμα , και άλλα δυο μικρά, το αγροτικό και το σοσιαλιστικό ακόμη πιο μικρό, κάνανε το ΕΑΜ, κι άρχισε να οργανώνεται η Αντίσταση απέναντι στους κατακτητές».

Ο ίδιος ήταν οκτώ ετών όταν ξέσπασε ο πόλεμος. Όμως έβλεπε και καταλάβαινε ότι μόλις δημιουργήθηκε το ΕΑΜ κάτι άλλαξε: «Άρχισε να οργανώνεται κανονικά και για πρώτη φορά ο λαός». Ειδικότερα, στην Εύβοια όπου ανατράφηκε «αρχίσανε να οργανώνονται ακόμη και τα μικρά παιδιά. Ο καθένας μας τότε προσέφερε όπως μπορούσε. Άλλος έδινε πληροφορίες για τον εχθρό, για το πού κινείται, άλλος μετέφερε αντικείμενα».

Μαζί με τα μικρά Αετόπουλα είχε αναλάβει να μεταφέρει σημειώματα από τη μια μεριά στην άλλη, «γιατί εκεί στην περιοχή τη δικιά μας είχαμε και ένα κομμάτι το οποίο ήταν με τους Γερμανούς, τους Ράλληδες, τα τάγματα των Ράλληδων, τους Φασίστες, που ήταν όπως είναι σήμερα η Χρυσή Αυγή. Συνεργάτες ήταν των Γερμανών τότε. Ήταν και στα Ψαχνά, έξω από τη Χαλκίδα. Είχαν αρχηγό το Γιώργο Βαλαή. Αυτοί ξεχύνονταν στα χωριά επάνω, ληστεύαν, παίρνανε ό,τι βρίσκαν από τα σπίτια. Εμείς όλα τα σημειώματα τα μεταφέραμε με νήματα».

Θυμάται μια φορά που είχαν πιάσει σε ένα μπλόκο 40 άτομα που τα πηγαίναν για εκτέλεση. «Εμένα μου ανέθεσαν να πάω σε ένα σημείο  ένα σημείωμα το οποίο δεν έπρεπε να πέσει στα χέρια κανενός. Γιατί ψάχνανε και τα παιδιά». Ο κ. Κότσαρης είχε 5-6 προβατάκια. «Σκέφτηκα το σημείωμα να το δέσω κάτω από ένα πρόβατο στα μαλλιά του. Κι όταν ήρθε κάποιος και μου είπε το σύνθημα τού το έδωσα». Ακολούθησε η απελευθέρωση αντιστασιακών κρατούμενων σε μια πρόχειρη φυλακή: «Τους απελευθέρωσαν και γλίτωσαν όλοι» λέει.

Περιστατικά που να κινδύνεψε η ζωή του θυμάται πολλά. Αλλά θέλει να μας αφηγηθεί την ιστορία ενός 18χρονου αγοριού, του Κώστα, που του είπε «θα πάω στον ΕΛΑΣ. Η πατρίδα θέλει να παλέψουμε όλοι». Έφυγε κρυφά από τον πατέρα του. «Είχαν μια ενέδρα στους Ράλληδες. Ο Κώστας είπε "φύγετε όλοι, θα μείνω με το πολυβόλο μόνος". Έμεινε μόνος. Έδωσε μάχη. Τέλειωσαν οι σφαίρες. Μια οβίδα του είχε κόψει τα πόδια. Σκοτώθηκε. Οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να σεβαστούν ένα παιδί 18 ετών που είχε δώσει τη μάχη μόνος γενναία. Οι δικοί μας οι Ράλληδες είπαν "πάρτε τον, κάντε τον ό,τι θέλετε". Και τον δέσανε από ένα τζιπ και τον σέρναν από το κεφάλι κάτω στα χωριά για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Τόσα φρικτά βασανιστήρια κάνανε. Κι άλλα τόσα. Πολλές φορές είχαμε δει εμείς οι μικρότεροι που πιάνανε κοπέλες και τις βασάνιζαν για να μαρτυρήσουν. Τι να σας πρωτοπώ τώρα! Τόμους βιβλία μπορεί να γράψει κανείς με αυτά που ζήσαμε και με τις θηριωδίες των Ναζί που είδαμε. Είχαμε νιώσει τον Φασισμό από μικρά παιδιά και γι’ αυτό άμα ακούμε για Φασισμό είναι σαν να μας παίρνεις τη ζωή!».

Η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ο κ. Κότσαρης θεωρεί ότι είναι μια σημαντική δικαίωση. «Αλλά δεν είναι αυτή που έπρεπε να είναι. 'Επρεπε να είναι πιο βαριά η ποινή» προσθέτει. «Παλιά εμάς μας δικάζανε ψεύτικα, με ψεύτικες κατηγορίες σε θάνατο, για το τίποτα. Δηλαδή, το αμάρτημά μας ήταν γιατί πολεμήσαμε και διώξαμε τον κατακτητή, ελευθερώσαμε την πατρίδα. Κα γι’ αυτό μας τιμωρήσαν με εκτελέσεις, στρατοδικεία κι εξορίες. Όπως έγινε με τον Μπελογιάννη, τον Πλουμπίδη, τον Σουκατζίδη και τους 200 στην Καισαριανή!».

Κάνει παρένθεση: Στη δίκη του Μπελογιάννη βρισκόταν στην Αθήνα. «Συμμετείχαμε σε συλλαλητήρια τότε στις φυλακές της Καλλιθέας που τον είχαν όλη μέρα και το βράδυ φεύγαμε. Απαγορεύονταν οι εκτελέσεις βράδυ. Κι όμως, τον πήγαν βράδυ και τον εκτέλεσαν μαζί με άλλους πατριώτες στο Γουδί! Αυτά συνέβαιναν τότε!».

Την Κατοχή την έζησε στη Εύβοια, μέχρι το τέλος του πολέμου. Στη Χαλκίδα γιόρτασε και την απελευθέρωση: «Στην απελευθέρωση ο κόσμος ξεχύθηκε στα χωριά και στις πόλεις και πανηγύριζε. Αλλά για λίγο. Πολύ λίγο. Απ' τη μια μεριά φεύγαν οι Γερμανοί, από την άλλη έρχονταν οι Άγγλοι και βομβάρδιζαν. Για να εξοντώσουν τον ΕΛΑΣ» αφηγείται ο συνομιλητής μας.

Οι Γερμανοί δεν πρόλαβαν αποχωρώντας να καταστρέψουν πάντως τις υποδομές τους. «Κατέβηκε το ΕΛΑΣ κάτω και κοιτάγανε πώς να φύγουν, να μην παγιδευτούν. Το μόνο που έκαναν ήταν που δέσανε στην παλιά γέφυρα ένα μεγάλο καράβι φορτηγό με αλυσίδες και το βουλιάξαν για να καθυστερήσουν τα στρατεύματα να μπορέσουν να φύγουν προς τον βορρά. Δεν μπορέσαν να χαλάσουν υποδομές. Όπως στην Αθήνα που προσπάθησαν να ανατινάξουν την Ηλεκτρική. Το ΕΛΑΣ έδωσε μάχη και το αποσόβησε. Και οι Ναζί  δεν προλάβαν να ανατινάξουν το εργοστάσιο στο Κερατσίνι».

Πέρα από τις γερμανικές αποζημιώσεις, ο Θανάσης Κότσαρης, θεωρεί ότι υπάρχει και κάτι εξίσου σοβαρό: η «ηθική δικαίωση».

«Θα ξεχάσουμε τα Καλάβρυτα, το Δίστομο; Που κάψαν από παιδιά μέχρι εγκύους γυναίκες, τις οποίες ξεκοιλιάζανε με το μωρό στην κοιλιά; Θα ξεχάσουμε τα φρικτά βασανιστήρια που κάναν στον λαό μας; Αυτοί οι άνθρωποι δεν δικαιούνται μια ηθική δικαίωση; Πέρα από το θησαυρό που αρπάξαν οι Ναζί;» αναρωτιέται ο κ. Κότσαρης.

«Η κυβέρνηση Κατοχής του Ράλλη τότε και του Τσολάκογλου, έδωσε και δάνειο στη Γερμανία. Το δάνειο αυτό δεν πρέπει να μας το δώσουν πίσω; Εμείς όταν παίρνουμε δάνειο γιατί μας το ζητάνε και με τόκους; Λέγανε οι Γερμανίες είναι χωρισμένες σε δύο. Αφότου ενωθήκανε γιατί δεν μας επιστρέφουν επιτέλους αυτά που μας οφείλουνε;» δυσανασχετεί.

Παρακολουθεί τη διεθνή ειδησεογραφία. Ο Ναζισμός, ο φασισμός, σηκώνουν κεφάλι.

«Αν υπήρχε η Σοβιετική Ένωση θα γίνονταν οι πόλεμοι αυτοί;», με ρωτά. «Στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ οι λαοί ήταν αδελφωμένοι, και τα μεγάλα συμφέροντα, οι πολυεθνικές τους βάλαν να σφάζονται. Και τότε έλεγαν τον Χίτλερ τρελό. Δεν ήταν καθόλου τρελός. Οι μεγάλες επιχειρήσεις, Siemens, Krups επωφελούνταν. Κι εδώ ήταν στην Κατοχή ο Μποδοσάκης, που είχε μπαρουτάδικο κι έβγαζε πολεμοφόδια κ.λπ. και δούλευε για τους Γερμανούς και τα κονόμαγε, ενώ ο λαός πέθαινε. Αυτό είναι ο φασισμός. Το κεφάλαιο. Ο κόσμος πέθαινε και κάποιοι κερδοφορούσαν με το αίμα του λαού, συνεργαζόμενοι με τους Ναζί».

Αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω θα έκανε τα ίδια ως αντιστασιακός; «Θα κάναμε πιο πολλά. Γιατί η Αντίσταση τότε ήταν μια ηρωική σελίδα που σήμερα θέλουν να την ξαναγράψουν ανάποδα. Και δίνουν εκατομμύρια ανά τον κόσμο να ανατρέψουν το μεγαλείο της Αντίστασης.. Αλλά δεν μπορούν. Ειδικά η Αντίσταση της Ελλάδας έπαιξε μεγάλο ρόλο για να χάσει τον πόλεμο η Γερμανία στην Ευρώπη». 

Tags:
γερμανικές αποζημιώσεις, Καλάβρυτα, σφαγή στο Δίστομο, Δίστομο, Εθνική Αντίσταση, ναζισμός
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK