15:34 03 ΙΟΥΝΙΟY 2020
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Λήψη σύντομου url
0 0 0
Βρείτε μας

Οι βιντεοκλήσεις και τα τηλεφωνήματα είναι οι βασικοί τρόποι επικοινωνίας στην πανδημία του κορονοϊού COVID-19. Οι ειδικοί δίνουν συμβουλές ώστε να συμφιλιωθούμε μαζί τους.

Πολλοί από εμάς μετά το ξέσπασμα της πανδημίας του νέου κορονοϊού έχουμε κάνει περισσότερες βιντεοκλήσεις από όσες είχαμε κάνει σε ολόκληρη τη ζωή μας. Όχι μόνο για τηλεδιασκέψεις με συναδέλφους, αλλά ακόμα και για να πιούμε έναν εικονικό καφέ με φίλους ή να κρατήσουμε επαφή με τα ηλικιωμένα μέλη της οικογένειάς μας.

Για κάποιους αυτή η καθημερινότητα είναι ευχάριστη, αλλά για όσους απεχθάνονται την επικοινωνία διά τηλεφώνου, μπορεί να γίνει έως και βασανιστική. Δεν έχουμε όμως άλλη επιλογή. Πώς θα τη διαχειριστούμε;

«Ανέκαθεν μου προκαλούσε άγχος η ιδέα ότι θα έπρεπε να κάνω ένα τηλεφώνημα, αλλά τώρα αναγκάζομαι να κάνω πολλά μέσα στην εβδομάδα, ακόμα και μέσα σε μία μέρα» παραδέχεται η δημοσιογράφος Τίφανι Γουέν σε άρθρο της στο BBC και κάποιοι μάλλον θα ταυτιστούν μαζί της.

Όταν το πρόβλημα γίνεται η θεραπεία

Η κατάσταση της Γουέν είναι ένα είδος κοινωνικού άγχους, από τα πιο κοινά στις αγχώδεις διαταραχές, κατά την Τζιν Κιμ, επίκουρο καθηγήτρια Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από αυτήν προτιμούν να επικοινωνούν με άλλους τρόπους, όπως είναι η αποστολή μηνυμάτων και emails. Το καλύτερο όμως που έχουμε να κάνουμε, αντί απλά να ανεχτούμε τις παρούσες συνθήκες, είναι να τις δούμε ως μια ευκαιρία θεραπείας μέσα από την έκθεση στον φόβο μας, σύμφωνα με την ψυχίατρο.

«Καθώς ζούμε ό,τι φοβόμασταν, ίσως ανακαλύψουμε ότι στους φίλους μας αρέσει να μας μιλούν στο τηλέφωνο ή πως τίποτα δεν έχει αλλάξει τώρα που επικοινωνούμε με τους συναδέλφους μας από το σπίτι, κι αυτό μπορεί να είναι θεραπευτικό» εξηγεί.

Ίσως, από την άλλη, διαπιστώσουμε ότι προτιμάμε τις βιντεοκλήσεις από τα απλά τηλεφωνήματα, όπως συνέβη με την Αμερικανίδα δημοσιογράφο Τάρα Νούριν. «Άρχισα να φοβάμαι την “κουβεντούλα” του τύπου: “για πες μου τα νέα σου” κι αυτό εξελίχθηκε σε φοβία του τηλεφώνου» όπως εξηγεί. Ενώ, ωστόσο, συνεχίζει να αποφεύγει τα τηλεφωνήματα, η καραντίνα έγινε αφορμή για να ανακαλύψει ότι δεν έχει πρόβλημα με τις βιντεοκλήσεις. «Είναι μια ώρα της ημέρας όταν αφήνουμε τα πάντα στην άκρη με τους φίλους μου και επιλέγουμε να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας… Τώρα που δεν μπορούμε να βγούμε έξω, είμαι απόλυτα άνετη με αυτό» προσθέτει.

Αν δεν αντέχουμε ούτε τις βιντεοκλήσεις

Υπάρχουν, ωστόσο, και εκείνοι που απεχθάνονται και τα τηλεφωνήματα και τις βιντεοκλήσεις στην καραντίνα, όπως μια καθηγήτρια Αγγλικών που εργάζεται στο Μαρόκο, η Τερέζα Λιν, η οποία μιλώντας στο BBC παραδέχτηκε πως αισθάνεται ότι η εξ αποστάσεως εργασία παραβιάζει την προσωπική ζωή της. Για τις βιντεοκλήσεις είπε, για παράδειγμα: «Συνήθως κάνω κάτι ανόητο, για παράδειγμα παίζω με τη γάτα μου ενώ μιλάω, και δεν αισθάνομαι άνετα να με βλέπουν». Κάτι ακόμα που την ενοχλεί είναι το γεγονός ότι τώρα που όλοι ξέρουν ότι βρίσκεται σπίτι, αισθάνεται πως δεν έχει δικαιολογία για να μην απαντήσει στο τηλέφωνο.

Μια άλλη επαγγελματίας, η Ντενίς Νότον, παραγωγός βίντεο, «λυγισμένη» από το πλήθος κλήσεων που άρχισε να δέχεται τόσο από συναδέλφους όσο και από συγγενείς και φίλους, αποφάσισε τουλάχιστον να τις διαχωρίσει σύμφωνα με το τυπικό ωράριο εργασίας της, απαντώντας σε επαγγελματικές κλήσεις το πρωί και αφήνοντας τις προσωπικές για το βράδυ.  

Η Δρ. Κιμ θα συμφωνούσε, καθώς πιστεύει ότι είναι καλό θα προσδιορίσουμε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας για να κάνουμε τις κλήσεις μας - ηχητικές και βιντεοκλήσεις: «Δεν πειράζει αν κάποιες φορές δεν απαντάμε στο τηλέφωνο, αν είμαστε υπερβολικά απασχολημένοι» όπως συνοψίζει.

Επιπλέον, αν τα τηλεφωνήματα μας δημιουργούν έντονο άγχος, μπορούμε να ζητήσουμε από φίλους και συναδέλφους να μας στέλνουν προηγουμένως ένα προειδοποιητικό μήνυμα, ώστε αφενός να μη μας διακόπτουν από τις εργασίες μας, αφετέρου να προλαβαίνουμε να το επεξεργαστούμε ψυχολογικά.

Από την καραντίνα, ωστόσο, ίσως τελικά βγει και κάτι θετικό για την κοινωνική ζωή μας, όσο αντιφατικό κι αν μοιάζει αυτό. Ο Άμι Ρόκας, ψυχολόγος στο Τορόντο (Καναδάς), πιστεύει ότι η πανδημία μάς έχει τροφοδοτήσει με ένα κοινό θέμα συζήτησης και μια αφορμή για να ανακτήσουμε επαφή με παλιούς φίλους και συγγενείς με τους οποίους δεν είχαμε επικοινωνήσει εδώ και καιρό. «Και καθώς τώρα οι συζητήσεις μας γίνονται πιο ουσιαστικές, ερχόμαστε πιο κοντά στο συνομιλητή μας» προσθέτει ο ειδικός και καταλήγει ως εξής:

«Πριν από τον κορονοϊό, ίσως θεωρούσαμε δεδομένες τις κοινωνικές σχέσεις μας και ήμασταν ο τύπος ανθρώπου που έλεγε: “δεν είμαι καθόλου καλός στο να κρατάω επαφές”. Τώρα, ξαφνικά συνειδητοποιούμε πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία με τους συνανθρώπους μας. Είτε διά τηλεφώνου είτε από κοντά, ελπίζω αυτό να είναι κάτι που θα μας μείνει όταν βγούμε από την πανδημία».

 

Σχετικά:

Κορονοϊός: Πώς θα αντιμετωπίσουμε τη μοναξιά της καραντίνας
Κορονοϊός: Πώς θα διαχειριστείτε τον φόβο - Συμβουλές από ψυχολόγο
Γιατί τσιμπολογάμε στην καραντίνα: «Ο κορονοϊός θα αλλάξει τα πρότυπα ομορφιάς» λέει ψυχολόγος
Tags:
εργασία από το σπίτι, μοναξιά, φόβος, άγχος, κοινωνικό άγχος, κορονοϊός, πανδημία, επικοινωνία, βιντεοκλήση, καραντίνα
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK