03:20 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟY 2019
O πρώτος ηθοποιός που ενσάρκωσε τον Μποντ ήταν ο Σον Κόνερι

Ντούσκο Ποπόφ, ο κατάσκοπος από τον οποίο ο Φλέμινγκ εμπνεύστηκε τον Τζέιμς Μποντ

© AP Photo / Victor Boynton
ΚΟΣΜΟΣ
Λήψη σύντομου url
0 10
Βρείτε μας

Καθόλη τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, ο διάσημος διπλός μυστικός πράκτορας της MI5 και της Άμπβερ - της γερμανικής Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών από το 1866 μέχρι το 1944 - Ντούσκο Ποπόφ, ζούσε «στο χείλος του γκρεμού».

Κάθε δευτερόλεπτο υπήρχε κίνδυνος να αποκαλυφθεί. Κατάφερε να ξεγελάσει τους Γερμανούς για την απόβαση στη Νορμανδία και προειδοποίησε το FBI για την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, αλλά το FBI δεν τον πίστεψε. Οπότε δεν ήταν καθόλου περίεργο το γεγονός ότι ο Ίαν Φλέμινγκ (Ian Fleming) χρησιμοποίησε τη βιογραφία του για να δημιουργήσει τον χαρακτήρα του άψογου Τζέιμς Μποντ…

Ο Ποπόφ, γιος του θρυλικού πράκτορα, ο οποίος γεννήθηκε στις Κάννες και δεν έζησε ποτέ στη Σερβία, πήγε πρόσφατα στην πατρίδα του πατέρα του για να πάρει τη σερβική υπηκοότητα. Ο Μάρκο μιλάει στο Sputnik για τον «Τζέιμς Μποντ» από το Ντραγκουτίνοβο και θυμάται τις καλύτερες στιγμές της λαμπρής καριέρας του στην κατασκοπεία. Ήταν πολλές, δραματικές και ανέκδοτες.

Ο Μάρκο Ποπόφ
© Sputnik / Радоје Пантовић
Ο Μάρκο Ποπόφ

Ο Μάρκο λέει ότι ο πατέρας του στο σπίτι ποτέ δεν μιλούσε για το ηρωικό κατασκοπικό παρελθόν του. Ο ίδιος και τα αδέλφια του έμαθαν ότι ο Ντούσκο Ποπόφ ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους διπλούς κατασκόπους, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μόλις το 1974, όταν εκδόθηκε το βιβλίο του με τα απομνημόνευμά του, στα αγγλικά με τίτλο «Spy / Counterspy».

Σύμφωνα με τον Μάρκο, μετά απ' αυτή την έκδοση, ο πατέρας του έγινε πιο ομιλητικός. Το 2001 βρέθηκαν περίπου 7.000 έγγραφα σχετικά με τον Ποπόφ, όταν αποχαρακτηρίστηκαν τα αρχεία του FBI, και στη συνέχεια τα αρχεία της ΜΙ5.

Ο γιος του Σέρβου «Μποντ» σημειώνει ότι το 1981, όταν πέθανε ο πατέρας του, ήταν μόλις 18 ετών και δεν καταλάβαινε ακόμα όλη τη σημασία των πράξεων του πατέρα του, κατά τη διάρκεια του πολέμου.

«Έχουμε δει μαζί κάποιες από τις ταινίες για τον Πράκτορα 007, και ο αγαπημένος χαρακτήρας του, ήταν ένας κακοποιός που ονομαζόταν Σαγόνιας (Jaws), ένας γιγαντόσωμος άνδρας από την ταινία "Ο κατάσκοπος που με αγάπησε", ο οποίος στην ταινία σκοτώθηκε, αλλά επανήλθε στη ζωή αρκετές φορές. Ακόμα και αν ο πατέρας μου είπε ότι ένας πράκτορας με τέτοιο τρόπο ζωής στην πραγματικότητα δεν θα είχε ζήσει ούτε δύο μέρες, του άρεσαν οι ταινίες, και τις έβρισκε αστείες», λέει ο Μάρκο.

«Ο Ίαν Φλέμινγκ εμπνεύστηκε από την ιστορία του πατέρα μου για διάφορους λόγους. Μελετούσε τη ζωή των διπλών πρακτόρων, όχι μόνο του Ντούσκο Ποπόφ, αλλά και πολλών άλλων. Αλλά από όλους αυτούς μόνο ο πατέρας μου είχε τη δυνατότητα να συναντήσει τους Γερμανούς πρόσωπο με πρόσωπο. Άλλοι κατάσκοποι έστελναν μόνο ραδιογραφήματα από το Λονδίνο ή έγραφαν γράμματα με αόρατο μελάνι» υπογραμμίζει ο ίδιος του Sputnik.

Ντούσκο Ποπόφ, ο κατάσκοπος από τον οποίο ο Φλέμινγκ εμπνεύστηκε τον Τζέιμς Μποντ
© AFP 2019 /
Ντούσκο Ποπόφ, ο κατάσκοπος από τον οποίο ο Φλέμινγκ εμπνεύστηκε τον Τζέιμς Μποντ

Όσον αφορά τα «κορίτσια του Μποντ», σύμφωνα με τον Μάρκο, ο πατέρας του δεν έλεγε τίποτα στα παιδιά του για τις «περιπέτειές» του πριν από την γνωριμία με τη μητέρα τους. Βέβαια μια μέρα ο ίδιος βρήκε μια παλιά βαλίτσα στη σοφίτα, που ήταν γεμάτη από ερωτικές επιστολές από διάφορες γυναίκες προς τον πατέρα του.

«Η μαμά μου ήξερε για τη φήμη, ότι είχε πολλές σχέσεις αλλά δεν τον ζήλευε. Όταν παντρεύτηκαν, η ίδια ήταν 19 ετών ενώ εκείνος ήταν ήδη 47», λέει ο γιος του κατασκόπου.

Παρά το γεγονός ότι μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ντούσκο (Dusko) εγκατέλειψε την κατασκοπεία, η MI5 αρκετές φορές τη δεκαετία του '50 ζήτησε τη βοήθειά του.

«Για παράδειγμα, να συμμετέχει σε επιχείρηση κατά ελβετικών τραπεζών που χορήγησαν δάνεια στους κομμουνιστές. Τέτοιες επιχειρήσεις διεξάγονταν από το 1954 έως 1956. Δεν είναι εύκολο να βγει κανείς από την «λίστα αναμονής» της MI5. Αλλά ο Ντούσκο δεν δρούσε γενικότερα κατά των κομμουνιστών, τον καλούσαν μόνο όταν ήταν απαραίτητο να επικοινωνήσουν άμεσα με κάποιον», λέει ο Μάρκο.

Θυμάται και κάποιες «οικογενειακές ιστορίες κατασκοπείας». Για παράδειγμα, μια μακρινή συγγενή τους, η Ζόριτσα Μισκόβιτς (Zorica Miskovic), η οποία εργάστηκε για τη γιουγκοσλαβική μυστική υπηρεσία:

«Η επικοινωνία μεταξύ των γιουγκοσλαβικών και των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών διεξήχθη τότε απευθείας μεταξύ του Ντούσκο (Dusko) και της Ζόριτσα (Zorica). Κάθε χρόνο η Ζόριτσα (Zorica) περνούσε μερικές εβδομάδες διακοπών στο σπίτι μας στη νότια Γαλλία και είμαι σίγουρος ότι έκαναν ανταλλαγή πληροφοριών».

Σύμφωνα με τον Μάρκο, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ντούσκο δεν ενδιαφερόταν καθόλου για την πολιτική, δεν είχε κανένα πρόβλημα με τους Γιουγκοσλάβους κομμουνιστές και μπορούσε να μπαίνει στη χώρα χωρίς ταλαιπωρία.

Κατά καιρούς πήγαινε στο Ντουμπρόβνικ, όπου πέρασε τα νεανικά του χρόνια, και στη Βοϊβοντίνα, όπου ζούσαν πολλοί συγγενείς του. Άνοιξε ένα νομικό γραφείο στη Γερμανία, όπου εκπροσωπούσε τα συμφέροντα των εταιρειών που ζητούσαν την επιστροφή των περιουσιακών στοιχείων, που αφαιρέθηκαν από τους Ναζί.

«Ο πατέρας μου ήθελε απλά μια ήσυχη και ελεύθερη ζωή. Και πάντα ζούσε όπως του άρεσε. Κανένας δεν ξέρει πώς κατάφερε να μείνει ζωντανός κατά τη διάρκεια του πολέμου. Σίγουρα ήταν απίστευτα τυχερός. Κάθε φορά που οι Γερμανοί υποψιάζονταν ότι δούλευε για το Λονδίνο, έβρισκε τρόπο να τους καθησυχάζει.

Και όταν κάποιοι τον ρωτούσαν αν φοβόταν κατά τη διάρκεια του πολέμου, απαντούσε: «Τρόμαξα μόνο μια φορά, περίπου από τη στιγμή που άρχισε ο πόλεμος μέχρι τη στιγμή που τελείωσε», λέει στο Sputnik.

Σε διάστημα τριών ετών, ο Ποπόφ και το τμήμα του παραπληροφόρησαν τους Γερμανούς σχετικά με τον αριθμό των στρατευμάτων στις βόρειες περιοχές της Αγγλίας και των σχεδίων προσγείωσης στην περιοχή από το Καλαί έως τη Νορβηγία.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι όταν ξεκίνησε η επιχείρηση για την απόβαση στη Νορμανδία, οι Γερμανοί σκέφτηκαν ότι ήταν κόλπο της Συμμαχίας και περίμεναν για εβδομάδες την επίθεση των κυρίων δυνάμεων σε τοποθεσίες του Ντούσκο Ποπόφ. Ο Μάρκο πιστεύει ότι οι πράξεις του πατέρα του και της ομάδας του βοήθησαν να τελειώσει ο πόλεμος πιο γρήγορα και να σωθούν περισσότερες ζωές.

Η μεγαλύτερη «αποτυχία» του Ποπόφ, σύμφωνα με τον γιο του, ήταν το Περλ Χάρμπορ. Το λάθος όμως, δεν ήταν δικό του. Ο τότε πανίσχυρος επικεφαλής του FBI, Τζέι Έντγκαρ Χούβερ, δεν πήρε στα σοβαρά τις πληροφορίες ότι οι Ιάπωνες σχεδίαζαν μια επίθεση που του έδωσε ο Ντούσκο.

Ο Μάρκο θυμήθηκε ότι το βιβλίο «Spy / Counterspy» του πατέρα του είχε γίνει μπεστ σέλερ στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά οι Αμερικανοί τότε δεν πίστευαν ακόμα ότι ο Ποπόφ βρήκε τις πληροφορίες σχετικά με την σχεδιασμένη επίθεση στο Περλ Χάρμπορ και τις έστειλε στον Χούβερ. Αλλά στις αρχές του 2000, όταν αποχαρακτηρίστηκαν τα αρχεία του FBI εκείνης της περιόδου, βρέθηκαν περίπου 2.700 έγγραφα με το όνομά του Ποπόφ.

«Οι άνθρωποι του FBI απλά δεν κατάλαβαν πόσο σημαντικές ήταν οι πληροφορίες που έλαβαν από τον πατέρα μου. Δεν γνώριζαν τίποτα για την αντικατασκοπεία, ήταν απλώς συνηθισμένοι αστυνομικοί που απαιτούσαν την αποκάλυψη των Γερμανών πρακτόρων», λέει ο γιος του διάσημου κατασκόπου.

Καταλήγοντας, ο Μάρκο λέει πως, όταν ο ίδιος ήταν νέος, η MI5 προσπάθησε να τον στρατολογήσει αλλά αρνήθηκε: «Δεν υπήρχε πόλεμος. Τότε γιατί; Ο πατέρας μου το έκανε γιατί τότε υπήρξε πόλεμος. Ο πόλεμος εναντίον του φασισμού, εναντίον του Χίτλερ».

Σχετικά:

Θέση πάρκινγκ για μυστικούς πράκτορες
Ρώσος δημοσιογράφος: Γιατί οι ύποπτοι για την υπόθεση Σκριπάλ δεν είναι πράκτορες
Οι μυστικοί πράκτορες της Αυστραλίας ίσως αποκτήσουν «άδεια να σκοτώνουν» στο εξωτερικό
Tags:
μυστικοί πράκτορες, κατάσκοπος, μυστικές υπηρεσίες, πόλεμος, πράκτορας, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, Γιουγκοσλαβία, Γερμανία, Βρετανία
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK