04:00 06 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟY 2020
ΚΟΣΜΟΣ
Λήψη σύντομου url
Από
0 44
Βρείτε μας

Ίσως η λύση είναι πιο κοντά στο βρετανικό παράδειγμα, μας λέει ο Φαμπιάν Βίρχοου, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ντίσελντορφ, με μεγάλο ερευνητικό έργο για τα νεοφασιστικά και νεοναζιστικά κόμματα, προτάσσοντας όμως τον ρόλο του αντιφασιστικού κινήματος.

Η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση. Μέλη της οδηγήθηκαν στη φυλακή. Το ερώτημα που σήμερα πιέζει είναι ένα: τι μας διασφαλίζει από το ενδεχόμενο comeback της στις επερχόμενες εκλογές, ακόμη και με νέο «μανδύα», ακολουθώντας -τι ειρωνεία!- τις δημοκρατικές διαδικασίες που ιδεολογικά αμφισβητεί; «Ενδεχομένως μόνο ένας νόμος, πέρα από τα κινήματα» μας απαντά ο Φαμπιάν Βίρχοου, καθηγητής στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών και Πολιτιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Επιστημών του Ντίσελντορφ, με μεγάλο ερευνητικό έργο για τα νεοφασιστικά και νεοναζιστικά κόμματα.

Η συζήτηση που προέκυψε μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής για αλλαγή στον εκλογικό νόμο, για την αναγκαία νομοθετική τροπολογία που θα αποκλείει προληπτικά νεοναζιστικά φασιστικά κόμματα από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, παραμένει ανοικτή.

Η Γερμανία είναι η χώρα που πρώτη με νομοθετική ρύθμιση στο Σύνταγμά της, μετά τη ναζιστική εμπειρία-θηριωδία, θωρακίζει τη Δημοκρατία από τη νεοναζιστική απειλή. Αν και δεν είναι έτσι ακριβώς, όπως μας εξηγεί ο καθηγητής Βίρχοου. «Υπήρξαν νεοναζιστικές ομάδες, που βρίσκονταν σε διαδικασία απαγόρευσης, αλλά το δικαστήριο εντέλει έκρινε ότι δεν εκπληρώνουν τους όρους του πολιτικού κόμματος προκειμένου να απαγορευτούν και γλιτώσανε. Ωστόσο, τη δεκαετία του '80 απαγορεύτηκαν τελικά από το Υπουργείο Εσωτερικών. Βάσει ενός νόμου για Ενώσεις και νεοναζιστικούς Συνδέσμους. Τα μέλη της φυλακίστηκαν, όπως συνέβη με τη Χρυσή Αυγή. Τελικά, βλέπουμε τα κόμματα στη Γερμανία να έχουν μια μορφή προστασίας, διότι θεωρούνται από τα πιο σημαντικά συστατικά της Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, ευκολότερο είναι να απαγορευτούν στη Γερμανία νεοναζιστικές ομάδες και σύλλογοι, παρά νεοναζιστικά κόμματα» μας διαφωτίζει ο Φαμπιάν Βίρχοου.

Και στην Αυστρία υπάρχει νόμος για την απαγόρευση νεοναζιστικών κομμάτων, αλλά η Γερμανία συνιστά πολύ ειδική περίπτωση, προσθέτει.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Φαμπιάν Βίρχοου στο Sputnik:

- Ποια είναι τα κριτήρια για να απαγορευτεί ένα πολιτικό νεοναζιστικό μόρφωμα;

«Το πρώτο κριτήριο για να απαγορεύσουμε αυτό που αποκαλούμε εξτρεμιστικούς οργανισμούς και πολιτικά μορφώματα είναι το κατά πόσο η δράση του εναντιώνεται στο Σύνταγμα της χώρας, κατά πόσο το κόμμα συνιστά απειλή για τη Δημοκρατία. Αν αυτό διαπιστωθεί για ένα πολιτικό κόμμα υπάρχουν τρεις θεσμοί που κινούνται για την απαγόρευσή του: η κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο και η Συνοσπονδία των 16 γερμανικών Κρατιδίων. Πρέπει από κοινού να κάνουν διάβημα στο Oμοσπονδιακό Θεσμικό Δικαστήριο. Αυτή είναι η κανονική διαδικασία. Η νομοθεσία μας προβλέπει από εκεί και μετά τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει το δικαστήριο. Το κρίσιμο για την απαγόρευση ενός κόμματος είναι το αν θα κρίνει το Oμοσπονδιακό Θεσμικό Δικαστήριο ότι είναι αντισυνταγματικό. Ενεργεί κατά του Συντάγματος, επιτιθέμενο στα Δημοκρατικά δικαιώματα και το διαχωρισμό των πολιτικών σωμάτων (εκτελεστικού -δικαστικού); Το δεύτερο κριτήριο είναι αν αυτό το κόμμα ενεργεί με κάποιο τρόπο επιθετικό βιαίως, κατά του Συντάγματος».

- Το «επιθετικά» τι σημαίνει ακριβώς;

«Να ασκεί πίεση σε πολιτικούς. Ακόμη και αυτό. Να ενεργεί φυσικά κι όπως η Χρυσή Αυγή. Η τελευταία υπόθεση απαγόρευσης ήταν κατά του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, και ήδη τη δεκαετία του '50, κατά του Κομμουνιστικού Κόμματος και του  Σοσιαλιστικού Αυτοκρατορικού Κόμματος. H  τελευταία περίπτωση πριν δυο χρόνια είναι χαρακτηριστική: το θεσμικό δικαστήριο στη συζήτηση αν πρέπει να απαγορευτεί το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα απάντησε αρνητικά. Η αιτιολογία ήταν ότι, παρότι αντισυνταγματικό, δεν έχει απήχηση στη γερμανική κοινωνία».

- Ο νόμος παραμένει αναλλοίωτος από την ώρα που ψηφίστηκε και πρωτοεφαρμόστηκε;

«Στις βασικές αρχές παραμένει άθικτος, με την εξαίρεση στην τελευταία υπόθεση, που σας ανέφερα, του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έφερε κάτι νέο: δεν κρίθηκε παράνομο γιατί δεν έχει καμία επίδραση και δεν καταφέρνει να μπει στο Κοινοβούλιο. Είναι διαφορετική η περίπτωση της Χρυσής Αυγής, φυσικά».

- Ο γερμανικός νόμος θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή βάση, έναν «πιλότο» για την ελληνική περίπτωση, με τις απαιτούμενες προσαρμογές;

«Το κατά πόσο ο νόμος είναι καλός για τη Γερμανία είναι διαφορετικό ερώτημα από το αν είναι καλός νόμος για την Ελλάδα».

- Για τη Γερμανία είναι ένας καλός νόμος;

«Οι απόψεις διίστανται. Ακόμη και ακαδημαϊκοί διαφωνούν. Δεν συμφωνώ. Ο γερμανικός νόμος περιθωριοποιεί την Άκρα Δεξιά».

- Δεν θα έπρεπε να έχει ήδη ενεργοποιηθεί  για την αποπομπή του ακροδεξιού ΑfD  από το Κοινοβούλιο;

«Δεν είναι εύκολο με το ΑfD. Διότι όταν ιδρύθηκε ήταν το μείγμα διαφορετικών πολιτικών συνιστωσών, νεοφιλελεύθερων, ακροδεξιών, κι όλων των ενδιάμεσων. Στο μεταξύ, το κόμμα έστριψε προς την Ακροδεξιά. Μέλη του παρακολουθούνται στενά από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες».

- Η περίπτωσή του δεν αποκαλύπτει παρόλα αυτά ένα κενό στον νόμο για τα νεοναζιστικά κόμματα;

«Ίσως υπάρχει κενό, αλλά για να απαγορευτεί πρέπει προηγουμένως οι μυστικές υπηρεσίες να έχουν τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι είναι αντισυνταγματικό, ότι δρα κατά του Συντάγματος. Στη συζήτηση για την απαγόρευσή του υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ και κατά».

- Στα υπέρ ποια είναι;

«Ότι απαγορεύοντάς το, το εξωθείς σε ριζοσπαστικοποίηση και σε μια underground δράση, που θα ελκύσει την αλληλεγγύη και περισσότερους υποστηρικτές. Για την ώρα, είναι περισσότερο ζήτημα πολιτικής βούλησης το αν θα απαγορευτεί το AfD».

- Συμφωνείτε με την απαγόρευσή του;

«Θεωρώ ότι δεν είναι επί του παρόντος η πιο σημαντική ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί. Το σημαντικότερο είναι να το πολεμήσουμε πολιτικά. Η απαγόρευση μπορεί να αποτελέσει μια εκδοχή, μεταξύ πολλών άλλων. Προσωπικά, η βάση για να αντιμετωπιστεί είναι ο αντιφασιστικός λαϊκός αγώνας, το αντιφασιστικό κίνημα. Πάντοτε, ιστορικά, αυτό ήταν».

- Ο γερμανικός νόμος θα μπορούσε να αποδώσει αν τον υιοθετούσε το ελληνικό κράτος, με τις αναγκαίες προσαρμογές;

«Δεν γνωρίζω το ελληνικό Σύνταγμα. Μια λύση για τον τυχόν φόβο ο νόμος να εφαρμοστεί για να εξοντωθεί και η πολιτική Αριστερά, ίσως θα ήταν το να αφορά, ρητώς, αποκλειστικά οργανώσεις που έχουν πρόγραμμα ρατσιστικό, αντισημιτικό, ναζιστικό, οπότε να προκύπτει ότι είναι και αντισυνταγματικό. Αυτός ο κίνδυνος αποτελεί μέρος της συζήτησης και στο γερμανικό αντιφασιστικό κίνημα. Κι εδώ το αποφασιστικό για το αν η κυβέρνηση θα απαγορεύσει ένα εξτρεμιστικό κόμμα είναι το κατά πόσο οι προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις είναι ισχυρές ώστε να αποκλειστεί από το κοινοβούλιο. Αυτό δεν έχει να κάνει με τον νόμο, αλλά με τις ισορροπίες δυνάμεων και στο κοινοβούλιο και στην κοινωνία.

Αγνοώ τις εναλλακτικές που έχει η ελληνική κοινωνία και η ελληνική κυβέρνηση. Αν έχει τη δυνατότητα να ασκήσει με κάποιο τρόπο πιέσεις στα ακροδεξιές πολιτικές ομάδες. Το πιο σημαντικό ζήτημα είναι να μπορεί να υπάρξει ένα λαϊκό κίνημα κατά των ακροδεξιών ομάδων. Αυτό θα ασκήσει πιέσεις σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, είτε είναι Σοσιαλιστών, είτε είναι συντηρητική. Κατανοώ ότι υπάρχει ένα debate στην ελληνική κοινωνία και πολλοί άνθρωποι φοβούνται ότι κάτι λείπει. Ίσως η Γερμανία δεν είναι η καλύτερη αναφορά για το θέμα. Στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία έχουν απαγορευτεί πολύ λίγα ακραία κόμματα, με τον ισχυρισμό ότι συνιστούν άμεση απειλή για την κοινωνία, βίαιη απειλή. Αυτό είναι διαφορετικό από τη γερμανική περίπτωση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να δρουν επιθετικά προς το Σύνταγμα για να απαγορευτούν, όχι απαραίτητα όμως και βίαια. Επομένως, το κατώφλι είναι πολύ πιο χαμηλό στη Γερμανία. Στη Μεγάλη Βρετανία πρόσφατα απαγορεύτηκε το νεοναζιστικό National Action επειδή προσκαλεί σε βίαιες ενέργειες. Αυτό ταιριάζει πολύ σε περιπτώσεις όπως η εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, μιας και πολύ συχνά οι νεοναζιστικές ομάδες είναι και εγκληματικές οργανώσεις».

- Η λύση εντέλει θα μπορούσε να είναι ένα ευρωπαϊκός νόμος κατά των νεοναζιστικών μορφωμάτων; Μια κοινή νομοθεσία για όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε.;

«Είναι πολύ ενδιαφέρουσα σκέψη το Ευρωκοινοβούλιο να ψηφίσει έναν νόμο κατά των νεοναζιστικών μορφωμάτων. Αλλά επειδή πολλά μέλη του Ευρωκοινοβουλίου προέρχονται από δεξιά λαϊκίστικα κόμματα θα εναντιώνονταν σίγουρα. Δεν ξέρω όμως αν θα μπορούσε να λειτουργήσει. Ο νεοναζιστικός κίνδυνος είναι παρών. Δεν ξέρουμε ποιες θα είναι οι οικονομικές συνέπειες της κρίσης της COVID-19 και δεν ξέρουμε πώς οι εθνικές κυβερνήσεις θα τις αντιμετωπίσουν. Χρήματα δίνονται σε πολλούς παράγοντες της κοινωνίας, για να κάνουν πιο ανώδυνη την πίεση στην Οικονομία. Αλλά, παρ' όλ' αυτά, υπάρχουν αιματηρές συνέπειες στις οικονομίες, όπως και στη γερμανική. Επομένως, είναι ορατός ο κίνδυνος η Ακροδεξιά να ενισχυθεί. Ίσως βοηθούσε επομένως ένας προστατευτικός προληπτικός νόμος εναντίον της. Το κίνημα κατά της Ακροδεξιάς που θα μπορεί να κινητοποιήσει όσο το δυνατό περισσότερους ανθρώπους μαζί με τα εργατικά συνδικάτα και  τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου στα Κοινοβούλια δεν μπορούν παρά να συνεργάζονται. Αν έχετε έναν νόμο ίσως βοηθήσει, αλλά το πιο σημαντικό είναι να αγωνίζεστε μέσα από ένα αντιφασιστικό κίνημα. Το είδατε και στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής».

Tags:
Γερμανία, νεοναζί, ναζί, AfD, νεοναζισμός, Δίκη της Χρυσής Αυγής, Χρυσή Αυγή
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK