16:01 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟY 2020
TΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Λήψη σύντομου url
Από ,
0 50
Βρείτε μας

Ο Καθηγητής Τεχνολογίας Λογισμικού και πρώην γ.γ. Πληροφοριακών Συστημάτων, Διομήδης Σπινέλλης, μιλά στο Sputnik για τους λόγους που εμποδίζουν την τεχνολογική εξέλιξη στο δημόσιο και την αξιοποίηση των εξελίξεων στον χώρο της τεχνολογίας.

Σε λίγο καιρό οι πολίτες θα σπεύσουν στο TAXISnet προκειμένου να υποβάλλουν τη φορολογική τους δήλωση, ενώ χιλιάδες άλλοι χρησιμοποιούν καθημερινά τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του δημοσίου. Οικονομικά ζητήματα διεκπεραιώνονται, όμως, και από τις υπηρεσίες e-banking των τραπεζών. Οι συγκρίσεις στη λειτουργικότητα των υπηρεσιών αναπόφευκτες…

Ο Διομήδης Σπινέλλης εκτός από Καθηγητής Τεχνολογίας Λογισμικού στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, είχε διατελέσει μεταξύ 2009-2011 γενικός γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων.

Τον συναντήσαμε στο 1ο τεχνολογικό συνέδριο «Oπe\n» που διοργανώνεται 29 και 30 Μαρτίου με θέμα τις εξελίξεις στο Cloud Computing και στη γλώσσα προγραμματισμού Python. Ο κ. Σπινέλλης μας μίλησε τόσο για θέματα τεχνολογίας και ασφάλειας στο διαδίκτυο όσο και για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.

Βασικό ερώτημα που του θέσαμε, είναι τι πάει τόσο στραβά στη χώρα και βλέπουμε ακόμη γκισέ και τις δημόσιες υπηρεσίες να μας ζητούν έγγραφα από άλλες υπηρεσίες, επίσης του… δημοσίου.

«Πρέπει να βελτιώσουμε πρώτα τη διοίκηση για να μπορέσει να δουλέψει η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, αλλιώς μηχανογραφούμε το χάος», απάντησε, μεταξύ άλλων ο κ. Σπινέλλης, πρόεδρος του Τμήματος Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας.

Όσο για την απαρχαιωμένη εμφάνιση των ηλεκτρονικών υπηρεσιών του δημοσίου, η εξήγηση κρύβεται στη διαδικασία ανάπτυξής τους, που όπως λέει, είναι κατάλληλη…. για αυτοκινητοδρόμους και όχι για πληροφοριακά συστήματα.

«Η εμφάνιση και η λειτουργικότητα των συστημάτων του δημοσίου τομέα έχει να κάνει με το πώς αυτά αναπτύσσονται», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο κ. Σπινέλλης, εξηγώντας τη διαδικασία η οποία διαρκεί πέντε χρόνια στην καλύτερη περίπτωση! Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό των συστημάτων από υπηρεσία σε υπηρεσία, κάνει τα πράγματα χειρότερα.

Κι όμως, όπως επισημαίνει ο ειδικός, λύσεις υπάρχουν, ενώ οι τεχνολογίες ανοιχτού κώδικα μπορούν να διευκολύνουν την κατάσταση.

Αναλυτικά η συνέντευξη με τον Διομήδη Σπινέλλη:

Από τις προτάσεις που είχατε κάνει στο παρελθόν για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ορισμένες έχουν υλοποιηθεί όπως επέκταση χρήσης των καρτών. Υπάρχουν άλλοι τρόποι για την πάταξη του φαινομένου;

Μια πολύ σημαντική πρόταση και πιο σημαντική από την χρήση πλαστικού χρήματος που τελικά — αν και θετικό — επεκτάθηκε για τους λάθους λόγους, δηλαδή τα capital controls, είναι η βελτίωση της φορολογικής διοίκησης.

Είχα προτείνει να ανεξαρτητοποιηθεί η φορολογική αρχή και αυτό το έχουμε τώρα με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, αλλά παράλληλα θα πρέπει να βελτιωθεί και η λειτουργία της: Να μην υπόκειται στον ασφυκτικό τρόπο λειτουργίας της γραφειοκρατίας.

Πώς γίνονται οι προμήθειες, πώς αμείβονται οι υπάλληλοι, πώς αποφασίζεται ποιοι έχουν θέσεις ευθύνης. Αυτά θα θέλαμε να γίνονται με περισσότερη αξιοκρατία, με περισσότερη ευελιξία και να δουλέψει ένας μεγάλος και ικανός οργανισμός προς όφελος και του πολίτη και των κρατικών εσόδων.

Η τεχνολογία θα μπορούσε να συμβάλει; Η πρότασή σας φαίνεται να αφορά περισσότερο τη διοίκηση παρά τη χρήση νέων τεχνολογιών.

Θα μπορούσε σε συνδυασμό με καλύτερη διοίκηση. Πρόσφατα τελειώσαμε μια μελέτη στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στην Ελλάδα. Ένα από τα συμπεράσματα είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει ηλεκτρονική διακυβέρνηση χωρίς διακυβέρνηση. Το να πιστεύουμε ότι θα έρθει η τεχνολογία από μόνη της για να μας λύσει κάποια προβλήματα εάν η διοίκηση δεν δουλεύει αποτελεσματικά, είναι ατελέσφορη. Δε θα δουλέψει αυτό.

Πρέπει να βελτιώσουμε πρώτα τη διοίκηση για να μπορέσει να δουλέψει η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, αλλιώς μηχανογραφούμε το χάος.

Τι απέγινε το teleiakaipavla.gr, η πλατφόρμα που είχατε φτιάξει για καταγγελία περιστατικών διαφθοράς;

Κάποια στιγμή ξεκίνησε μια αντίστοιχη πρωτοβουλία από τη Διεθνή Διαφάνεια Ελλάς — καλύτερα στελεχωμένη και χρηματοδοτημένη — και επειδή δεν πιστεύω ότι πρέπει να διαγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλο, σταματήσαμε τη δική μας πρωτοβουλία. Δούλεψε για ένα διάστημα, αλλά κάποια στιγμή σταμάτησε η χρηματοδότηση και τώρα δεν υπάρχει τίποτα. Είναι κρίμα. Υπάρχει Γενική Γραμματεία για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς. Θεωρώ ότι σε μια χώρα που οι πολίτες θεωρούν μεγάλο πρόβλημα τη διαφθορά, θα έπρεπε το κράτος να συμβάλει και να βοηθάει τέτοιες πρωτοβουλίες.

Γιατί το ελληνικό Δημόσιο φαίνεται να είναι «πίσω» σε θέματα μηχανοργάνωσης και αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών; Γιατί όταν αλλάζουμε ασφαλιστικό ταμείο πρέπει να μεταφέρουμε εμείς τη «χαρτούρα»;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Είναι αυτό που λέμε «θάνατος από 1.000 πληγές». Καταρχήν τα δεδομένα είναι κατακερματισμένα σε πολλές υπηρεσίες, φορείς, ασφαλιστικά ταμεία και δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ αυτών, η λεγόμενη διαλειτουργικότητα.

Παράλληλα, ο τρόπος που αναπτύσσονται τα πληροφοριακά συστήματα είναι συχνά «από κάτω προς τα πάνω». Δηλαδή κάθε φορά λέμε «ας φτιάξουμε ένα σύστημα για να μας λύσει το τάδε πρόβλημα» και δεν σκεφτόμαστε πώς αυτά (τα συστήματα) θα ενωθούν μεταξύ τους και θα βελτιώσουν συνολικά την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Έχουμε μια εθνική στρατηγική, αλλά αυτή δεν ενώνεται με τα έργα που τελικά αναπτύσσονται. Κάθε οργανισμός κοιτάζει πώς θα απορροφήσει χρήματα για να υλοποιήσει ένα συγκεκριμένο έργο πληροφορικής και όχι πώς όλα αυτά θα εξυπηρετήσουν τον πολίτη.

Δεν θα μπορούσε να υπάρχει μια κεντρική βάση δεδομένων με όλα τα στοιχεία θα ήταν προσβάσιμα από τις δημόσιες υπηρεσίες;

Το εάν θα είναι κεντρικά όλα τα δεδομένα είναι τεχνικό ζήτημα. Θα μπορούσε να είναι με κάποιο τρόπο οργανωμένα που να έχουν όλη πρόσβαση σε αυτά που χρειάζονται. Λέμε συχνά το παράδειγμα της Εσθονίας: Εκεί υπάρχει μια «οδός» από την οποία μπορούν να διοχετευτούν όλα τα δεδομένα και να έχει ο κάθε οργανισμός πρόσβαση σε όποια χρειάζεται. Αυτό που έχει συμβεί στην Εσθονία είναι ότι ξεκίνησαν από το μηδέν και μπόρεσαν και το ανέπτυξαν.

Εμείς έχουμε συστήματα κατακερματισμένα, με ιστορία 20 και 30 ετών. Επομένως στο στάδιο που είμαστε δεν μπορεί να γίνει αυτό σε μια ημέρα. Χρειάζονται πολλές δράσεις προκειμένου (τα συστήματα) σταδιακά να ενωθούν και να συμπεριφέρονται σαν ένα σύνολο. Θα πρέπει ένας κεντρικός φορέας να κοιτάζει πώς θα βελτιωθεί η διαλειτουργικότητα.

Υπάρχει περίπτωση στο εγγύς μέλλον να ζήσουμε την πλήρη κατάργηση των γκισέ;

Θα βελτιώνεται λίγο-λίγο. Υπάρχουν πάντα ειδικές περιπτώσεις που είναι πιο δύσκολο να μηχανογραφηθούν. Είναι σχετικά εύκολο να πάμε από το 10% των φορολογικών δηλώσεων που υποβάλλονται ηλεκτρονικά στο 70%. Αλλά πάντα θα υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις δύσκολες που θα χρειάζονται ειδικό χειρισμό και κάποιον άνθρωπο να μελετήσει και να δώσει λύση. Αλλά και γι' αυτό δεν χρειάζονται να υπάρχουν καταστήματα εφορίας σε κάθε πόλη και χωριό, θα μπορούσε η επικοινωνία να είναι ηλεκτρονική κι όχι με φυσική παρουσία των πολιτών στα γκισέ. Το ότι δεν συμβαίνει αυτό, δεν είναι πρόβλημα της τεχνολογίας.

Τι φταίει; Η έλλειψη χρημάτων, ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων;

Η έλλειψη χρημάτων μπορεί να είναι (ανασταλτικός παράγοντας). Πόροι έρχονται μεν από την Ευρώπη, αλλά μετά το κράτος αναλαμβάνει τη συντήρηση. Αυτό δεν είναι κατάλληλο για την ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων.

Είναι πολύ καλό για έναν αυτοκινητόδρομο ή για μια σιδηροδρομική γραμμή, αλλά όταν μιλάμε για πληροφοριακά συστήματα που το 70% της δαπάνης δεν είναι για την κατασκευή του, αλλά για τη συντήρησή του, καταλαβαίνουμε ότι τέτοιου είδους χρηματοδότηση δεν είναι καλή.

Επομένως εάν θέλουμε να αναπτύξουμε την ηλεκτρονική διακυβέρνηση πρέπει να χρηματοδοτήσουμε και από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Για την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, δυστυχώς πολλές φορές ο τρόπος αντιμετώπισης είναι αρκετά φορμαλιστικός χωρίς να κοιτάζει την ευρύτερη εικόνα και χωρίς πνεύμα συνεργασίας. Πολλές φορές αφήνεται να υλοποιηθεί ένα έργο και μετά έρχεται και λέει «κακώς υλοποιήθηκε έτσι». Θα ήταν καλύτερο να υπάρχει μια συνεχή συνεργασία σε όλα τα βήματα ανάπτυξης του έργου, ώστε να γίνει με τρόπο που θεωρεί σωστό η Αρχή. Να μη γνωμοδοτεί ή αποφασίζει εκ των υστέρων, αλλά να συνεργάζεται ακόμη και άτυπα με τους φορείς υλοποίησης. Πιστεύω ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Γιατί ενώ βλέπουμε τα συστήματα e-banking των ελληνικών τραπεζών να βελτιώνονται διαρκώς ως προς την ευκολία πλοήγησης ή ακόμη και την εμφάνιση, το TAXISnet παραμένει ίδιο εδώ και χρόνια;

Η εμφάνιση και η λειτουργικότητα των συστημάτων του δημοσίου τομέα έχει να κάνει με το πώς αυτά αναπτύσσονται.

Διαπιστώνεται μια ανάγκη, γράφονται προδιαγραφές, ψάχνει ο φορέας να βρει μια πηγή χρηματοδότησης, θα εγκριθεί από διαχειριστική αρχή, γίνεται δημόσιος διαγωνισμός, θα ελεγχθούν προσφορές, θα υπάρξουν ενστάσεις, θα αναλάβει η δικαιοσύνη σε διάφορα βήματα, θα κατακυρωθεί, θα αρχίσει η επίσημη ανάπτυξη… Συνολικά αυτός ο χρόνος σε μια καλή περίπτωση είναι πέντε έτη. Σε πέντε έτη η τεχνολογία πληροφορικής έχει αλλάξει πάρα πολύ, ενώ και οι προδιαγραφές θα είναι αυτές που τέθηκαν πριν πέντε έτη.

Αντίθετα, σε σύγχρονες επιχειρήσεις γίνονται πολλές, συχνές, μικρές αλλαγές. Αυτός ο τρόπος ανάπτυξης δεν ταιριάζει στον τρόπο που φτιάχνονται τα δημόσια έργα ο οποίος είναι πιο κατάλληλος για κατασκευή ενός αυτοκινητοδρόμου που οι προδιαγραφές δεν αλλάζουν κάθε τρεις μήνες.

Πρέπει τα έργα πληροφορικής να φτιάχνονται με πιο ευέλικτο τρόπο, σε στενή συνεργασία του πελάτη με τον προμηθευτή, με πολλούς, μικρούς κύκλους βελτιώσεων — όχι των πέντε ετών, αλλά δύο εβδομάδων — και να βελτιώνεται συνέχεια το έργο καθ όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Δεν υπάρχουν άνθρωποι μέσα στον δημόσιο τομέα που θα μπορούσαν να επέμβουν στα υπάρχοντα σύστημα;

Για πολλά χρόνια, η στρατηγική του δημοσίου τομέα στα έργα πληροφορικής είναι να φτιάχνονται από ανάδοχες εταιρείες οι οποίες αναλαμβάνουν το έργο και το παραδίδουν στον φορέα. Από τη στιγμή που το παραδώσουν, δεν υπάρχει υποδομή και εσωτερική τεχνογνωσία για να γίνουν αλλαγές.

Στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) έχουν θεωρητικά πρόσβαση, μπορούν (σ.σ. να επέμβουν) αν παραστεί ανάγκη. Συνήθως δεν είναι αυτή η πρακτική, αν χρειαστεί κάτι θα το αναθέσουν στον ανάδοχο που θα έχει την τελική ευθύνη.

Σε διάφορους φορείς, υπάρχουν μικρές ομάδες που έχουν τη δυνατότητα να αναπτύσσουν έργα εσωτερικά και βλέπουμε ότι συνήθως τα έργα είναι πιο φιλικά, χρησιμοποιούν πιο σύγχρονες τεχνολογίες. Αλλά για μεγάλα έργα, δεν υπάρχει ούτε το ανθρώπινο δυναμικό ούτε οι προϋποθέσεις για να αναπτυχθούν έτσι. Θα θέλαμε, όμως, να γίνει.

Είστε πρόεδρος διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Ανοιχτών Τεχνολογιών (EΕΛΛΑΚ). Πώς μπορούν να φανούν χρήσιμες οι τεχνολογίες ανοιχτού κώδικα; Τι ευκαιρίες μπορεί να προσφέρει στην Ελλάδα;

Σαν Οργανισμός Ανοιχτών Τεχνολογιών προωθούμε τη χρήση λογισμικού ανοιχτού κώδικα, δηλαδή λογισμικό του οποίου τον κώδικα μπορεί ο καθένας να δει, να διαβάσει, να μάθει απ' αυτόν και να τον διανείμει δωρεάν.

Κοιτάζουμε ανοιχτά δεδομένα που οι πολίτες μπορούν να βλέπουν και να καταλαβαίνουν καλύτερα πώς δουλεύει το κράτος.

Κοιτάζουμε ανοιχτό περιεχόμενο, πηγές μάθησης όπως τη Wikipedia, που μπορεί ο καθένας να χρησιμοποιήσει ελεύθερα.

Από το λογισμικό ανοιχτού κώδικα ο δημόσιος τομέας και η οικονομίας μας μπορούν να κερδίσουν αρχικά ένα χαμηλότερο κόστος διότι δε χρειάζεται να πληρώσουν την άδεια του λογισμικού. Κάτι λιγότερο προφανές αλλά ιδιαίτερα σημαντικό για τον δημόσιο τομέα είναι η ευελιξία στην απόκτηση διότι από τη στιγμή που το δημόσιο θέλει να προμηθευτεί κάποιο λογισμικό, θα περάσουν χρόνια μέχρι να γίνουν όλες οι διαδικασίες. Το λογισμικό ανοιχτού κώδικα επειδή είναι δωρεάν, μπορεί κανείς νόμιμα να το χρησιμοποιήσει πατώντας μόνο ένα κουμπί στο πρόγραμμα πλοήγησής του.

Υπάρχουν επίσης και πλεονεκτήματα ασφαλείας. Επειδή ο κώδικας είναι ανοιχτός, μπορεί ο καθένας να τον διαβάσει και να διαπιστώσει εάν υπάρχει μέσα κάποια κερκόπορτα, αντίθετα με το εμπορικό λογισμικό που δεν μπορούμε να ξέρουμε εάν έχει μέσα κάποια κερκόπορτα που θα εκμεταλλευτεί κάποιος κακόβουλος, εχθρός της χώρας, για να αποκτήσει πρόσβαση στα συστήματα.

Υπάρχει, τέλος, ένα κέρδος για την εθνική οικονομία διότι οτιδήποτε αλλαγές χρειάζονται να γίνουν στο ανοιχτό λογισμικό είναι πιο εύκολο να υλοποιηθούν από εταιρείες στην Ελλάδα.

Ανοιχτό λογισμικό χρησιμοποιείται και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα. Στη ΓΓΠΣ, τα συστήματα τρέχουν πάνω σε Linux. Σε άλλους χώρους, ακόμη δεν έχει γίνει αυτό και σε μερικά μπορεί να μην γίνει διότι η βάση δεδομένων ενδεχομένως να είναι εμπορικό προϊόν με συγκεκριμένα πλεονεκτήματα.

Στον ιδιωτικό τομέα, βλέπουμε πολλές νεοφυείς εταιρείες, σαν αυτές που έχουμε στο συνέδριο «Oπe\n», να χρησιμοποιούν λογισμικό ανοιχτού κώδικα.

Πόσο ασφαλή είναι τα προσωπικά μας δεδομένα στο διαδίκτυο; Καθώς όλο και περισσότερες πτυχές της καθημερινής ζωής μεταφέρονται στον Ιστό, μήπως πρέπει να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε ένα μέρος της ιδιωτικότητάς μας, είτε αυτό γίνεται με νόμιμη συλλογή δεδομένων, είτε με παράνομη;

Τα προσωπικά δεδομένα στο διαδίκτυο δεν είναι ασφαλή. Οτιδήποτε βρίσκεται στο διαδίκτυο έχει αρκετές πιθανότητες, κάποια στιγμή, να διαρρεύσει. Έχουμε δει περιπτώσεις διαρροής δεδομένων εκατομμυρίων χρηστών και πιστεύω θα δούμε κι άλλες στο μέλλον. Δεδομένα που θεωρούμε προσωπικά, καλό είναι να μην τα μοιραζόμαστε στο διαδίκτυο.

Ωστόσο, θεωρό ότι δεν είναι μονόδρομος. Υπάρχουν υπηρεσίες που είναι πιο προσεκτικές με τα προσωπικά μας δεδομένα και άλλες που είναι λιγότερο ή ξεκάθαρα λένε ότι χρησιμοποιούν τα δεδομένα μας. Επίσης έχουμε την επιλογή να μη χρησιμοποιούμε πολλές από τις υπηρεσίες. Πιστεύω πολλές φορές το παρακάνουμε σαν χρήστες στο να δίνουμε χωρίς σκέψη προσωπικά δεδομένα. Προσωπικά έχω βρεθεί στο δίλημμα εάν θα εγκαταστήσω μια εφαρμογή στο κινητό που ζητά πρόσβαση στις επαφές ή στο ημερολόγιο μου.

Όταν όμως η νέα τεχνολογία στρέφεται στο Cloud, πόσο έλεγχο μπορείς να έχεις;

Έχει να κάνει με το πώς χρησιμοποιούμε τις ιστοκεντρικές και τις νεφοκεντρικές εφαρμογές (Cloud) όπου δηλαδή η υπολογιστική ισχύς δε βρίσκεται κάτω από το γραφείο μας, αλλά σε κάποιο κέντρο δεδομένων.

Άλλο είναι όμως να δώσουμε τα δεδομένα μας σε μια εταιρεία σαν τη Facebook, την Google ή την Apple κι άλλο να χρησιμοποιηθεί ένας υπολογιστικός πόρος σε μορφή νεφο-υπολογιστικής υποδομής. Εκεί υπάρχει φυσική προστασία, δεν μπορεί κανείς να μπει στο κέντρο δεδομένων και ο τρόπος διαχείρισης των δεδομένων είναι αρκετά πιο ελεγχόμενος: είναι πιο εύκολο να μπει κανείς στα πάνω επίπεδα, παρά να αποκτήσει πρόσβαση στις ίδιες τις μηχανές.

Επιπλέον, οι νεφο-υπολογιστικές υποδομές δεν είναι απαραίτητο να βρίσκονται έξω από τον έλεγχό μας. Στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί το λεγόμενο G-Cloud, οι νεφο-υπολογιστικές υποδομές της δημόσιας διοίκησης, στο οποίο ενθαρρύνονται οι φορείς του δημοσίου να μεταφέρουν τους υπολογιστικούς τους πόρους. Να είναι όλα σε ένα κέντρο δεδομένων που φυλάσσεται καλύτερα, έχει καλύτερες υποδομές, ανθρώπους πιο καταρτισμένους στο να διατηρούν αυτά τα συστήματα ασφαλή και σε συνεχή λειτουργία.

Εσείς καλύπτετε την κάμερα του υπολογιστή σας με ταινία;

Όχι. Προσέχω όμως αρκετά την ασφάλεια του υπολογιστή μου. Πρέπει να εγκαθιστούμε όλες τις ενημερώσεις ασφάλειας, κατά το δυνατόν κρυπτογραφούμε τα δεδομένα μας, να μην εγκαθιστούμε εφαρμογές που δεν γνωρίζουμε.

Στη ΓΓΠΣ είναι ασφαλή τα δεδομένα των πολιτών;

Υπάρχουν νησίδες στο δημόσιο που είναι πολύ καλά καταρτισμένοι οι υπάλληλοι και προσέχουν και άλλες λιγότερο. Πάντα υπάρχουν τρύπες και κενά ασφαλείας που κάποιος θα μπορούσε δυνητικά να εκμεταλλευτεί και είναι υποχρέωση των υπηρεσιών να κλείσουν αυτές οι τρύπες μόλις ανακαλυφθούν.

Τι εικόνα έχετε για τη βιομηχανία του software στην Ελλάδα; Υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης;

Η κατάσταση είναι πολύ ευχάριστη. Έχουμε πολλές νεοφυείς επιχειρήσεις οι οποίες αναπτύσσονται στον χώρο της τεχνολογίας, πολλές είναι επικεντρωμένες και χρησιμοποιούν τεχνολογίες πληροφορικής μέσω υπηρεσιών: Από το πώς θα μπορούν οι δήμοι να γνωρίζουν τα προβλήματα των δημοτών μέχρι το πώς θα βρούμε ταξί ή πώς μια επιχείρηση θα προσλάβει εργαζομένους. Όλα αυτά είναι παραδείγματα εταιρειών που έχουν αναπτυχθεί στην Ελλάδα. Υπάρχουν πολλές που παράγουν υπηρεσίες ιδιαίτερα καινοτόμες και είναι εξωστρεφείς.

Το μέλλον βρίσκεται στο software;

Το λογισμικό γίνεται όλο και πιο σημαντικό. Υπάρχει μια διάσημη ρήση: «Software is eating the world» («Το λογισμικό τρώει τον κόσμο μας»). Όλο και περισσότερα πράγματα γύρω μας βασίζονται στο λογισμικό. Η πρόοδος, όμως, σημειώνεται σε πολλούς τομείς — ενέργεια, βιοτεχνολογία, εξατομικευμένη ιατρική — που το λογισμικό επικουρεί.

*Ο Διομήδης Σπινέλλης μίλησε στο 1ο συνέδριο «Oπe\n» με θέμα «Software Engineering in the Cloud». Το Sputnik συμμετέχει ως media partner στο 1ο συνέδριο «Oπe\n»

Tags:
Python, Cloud Computing, λογισμικό, διαδίκτυο, ίντερνετ, Τεχνολογία, Συνέδριο Oπe\n, taxisnet, Διομήδης Σπινέλλης
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIK