07:29 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟY 2020
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Λήψη σύντομου url
Από
0 20
Βρείτε μας

Για τον διαρκή αγώνα κατά της εγκληματικότητας εντός του campus του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά και για τα ζητήματα που ταλανίζουν το πανεπιστήμιο, μίλησε στο Sputnik ο Πρύτανης, κ. Νίκος Παπαϊωάννου.

Έχουν περάσει περίπου πέντε μήνες από την ημέρα που ο κ. Νίκος Παπαϊωάννου ανέλαβε τα «ηνία» της Πρυτανείας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Η εγκληματικότητα εντός του πανεπιστημιακού campus ήταν, εδώ και χρόνια, αξιοσημείωτη, με τον ίδιο και τα υπόλοιπα μέλη της Πρυτανείας να προχωρούν σε μια ρηξικέλευθη κίνηση, κλειδώνοντας κάθε βράδυ 65 από τις 67 πόρτες του πανεπιστημίου.

Σε συνέντευξή του στο Sputnik, ο κ. Παπαϊωάννου θεωρεί ότι η κίνηση αυτή, σε συνδυασμό με τον νέο νόμο για το Άσυλο, καταπολέμησε σημαντικά την παραβατικότητα. Όπως αναφέρει, στο εγχείρημα συμμετέχουν πλέον και οι φοιτητές, παραθέτοντας ως παράδειγμα ένα περιστατικό που έγινε πριν λίγο καιρό: Φοιτητές «κυνήγησαν» και έδιωξαν εμπόρους ναρκωτικών ουσιών από το πανεπιστήμιο.

Ο κ. Παπαϊωάννου ξεκαθαρίζει, επίσης, ότι στο ΑΠΘ δεν θα ανεχτεί δράσεις αναρχικών ομάδων, τονίζοντας χαρακτηριστικά:

«Η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται και το πανεπιστήμιο δεν τίθεται ποτέ υπό ομηρία από οποιαδήποτε ομάδα, η οποία είναι μειοψηφική και η οποία προσπαθεί να επιβάλλει τις απόψεις της».

Η χρηματοδότηση δεν επαρκεί για τη λειτουργία του πανεπιστημίου, λέει ο κ. Παπαϊωάννου, ενώ να τονίζει ότι η Πολιτεία πρέπει να δώσει στα πανεπιστήμια τα νομοθετικά εργαλεία για να αυξηθεί η συμμετοχή ιδιωτών στη χρηματοδότηση των ερευνητικών προγραμμάτων και, κατ’ επέκταση, τα τριτοβάθμια ιδρύματα να αποκτήσουν οικονομική αυτοδυναμία.

Όσον αφορά την εξωστρέφεια του ΑΠΘ και τη συνεργασία του με πανεπιστήμια του εξωτερικού, ο κ. Παπαϊωάννου αναφέρει ότι τελευταία υπάρχει «έκρηξη συνεργασιών με πανεπιστήμια της Ρωσίας».

Η συνέντευξη του Πρύτανη του ΑΠΘ, Νίκου Παπαϊωάννου στο Sputnik

Κύριε Πρύτανη θεωρείτε ότι η βελτίωση στο πρόβλημα της εγκληματικότητας, εκτός από τα μέτρα που πήρε το ίδιο το πανεπιστήμιο οφείλεται και στον νόμο για το άσυλο;

«Πρώτα από όλα, όσον αφορά το νόμο για το Άσυλο, είναι ένας νόμος της Πολιτείας και, σε όλες μου τις δημόσιες τοποθετήσεις, λέω, ότι δεν μιλάμε για το Άσυλο, μιλάμε για το άσυλο της παραβατικότητας. Κανένα Άσυλο ιδεών δεν καταργήθηκε, να είμαστε ξεκάθαροι. Άρα, λοιπόν, με τον σημερινό νόμο, ας ξεκινήσω από αυτό, οποιαδήποτε παραβατική πράξη εντός του Πανεπιστημίου, αυτόματα κι αυτεπάγγελτα μπορεί να διωχθεί.

Από την άλλη, η όλη μεταστροφή του κλίματος, κατά τη γνώμη μου, οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στις δράσεις που αναπτύξαμε ως πρυτανικές αρχές οι οποίες αγκαλιάστηκαν από την πανεπιστημιακή κοινότητα, αγκαλιάστηκαν από τους φοιτητές από οποιαδήποτε παράταξη κι αν προέρχονται. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ένα βράδυ στα μέσα του φθινοπώρου, φοιτητές οι οποίοι έκαναν πάρτι μέσα στο πανεπιστήμιο, εκδίωξαν ναρκέμπορους και άλλα παραβατικά στοιχεία από τους χώρους μας. Νομίζω ότι όταν κάτι είναι πρόδηλο, πασιφανές και λογικό, αγκαλιάζεται από πολύ κόσμο, από όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Προσπαθήσαμε μόνοι μας κι έχουμε αυτά τα απτά αποτελέσματα. Βέβαια, επειδή είναι όλο αυτό το ζήτημα ένα κοινωνικό φαινόμενο, δεν εφησυχάζουμε και συνεχίζουμε την ίδια δραστηριότητα που ξεκινήσαμε από τις πρώτες ημέρες ανάληψης των καθηκόντων μας».

Όπως είναι το να κλειδώνετε τις θύρες σε όλο το ΑΠΘ;

«Ναι, το βράδυ κλείνουν οι πόρτες. Οποιοσδήποτε πολίτης όταν φεύγει από το σπίτι του κλείνει τις πόρτες. Για εμάς το πανεπιστήμιο είναι το σπίτι μας. Για εμάς το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος που μεγαλώσαμε, μεγαλώνουμε, δημιουργούμε. Δεν θα πω εργαζόμαστε με την έννοια της εργασίας, θα πω δημιουργούμε, γιατί το να είσαι πάντα με νέα παιδιά και να προσπαθείς με όποιο τρόπο να διδάξεις, είτε επιστημονικά, είτε κοινωνικά, και να σφυρηλατείς προσωπικότητες, αυτό δεν είναι δουλειά, είναι προσφορά. Άρα, σε αυτόν τον χώρο που προσφέρουμε, αυτόν τον χώρο προσπαθούμε να τον έχουμε όσο πιο ασφαλή γίνεται».

Κάποιοι λένε ότι το ΑΠΘ είναι αποκομμένο από τη Θεσσαλονίκη, καθώς και από τα προβλήματά της, λέγοντας ότι θα έπρεπε το πανεπιστήμιο να παρεμβαίνει πιο συχνά σε μείζονα θέματα, όπως για παράδειγμα για το θέμα με τα αρχαία στο μετρό. Τι απαντάτε;

«Διαφωνώ, δεν είναι αποκομμένο. Διότι το Πανεπιστήμιο είναι μέρος της πόλης και η πόλη είναι μέρος του πανεπιστημίου. Υπάρχουν εκδηλώσεις και δράσεις μέσα στο πανεπιστήμιο, είτε επιστημονικές, είτε πολιτιστικές.

Χθες το βράδυ, για παράδειγμα, ήρθαν τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ στην αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, στο πλαίσιο των μουσικών βραδιών που διοργανώνει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Άρα λοιπόν, η κοινωνία της Θεσσαλονίκης μάς γνωρίζει. Όπως μας γνωρίζει και το οικονομικό σκέλος αυτής, μέσα από διάφορες συνεργασίες, που προκύπτουν μέσα από επιστημονικά προγράμματα τα οποία εκτελούνται στα διάφορα τμήματα του πανεπιστημίου.

Όσον αφορά άλλες παρεμβάσεις, όπως είπατε για το μετρό, όταν πιστεύουμε ότι χρήζει, να υπάρχει κάποια τοποθέτηση, αυτή γίνεται όπως έγινε με την τελευταία απόφαση της Συγκλήτου. Διότι σε κάθε χώρο υπάρχουν θέματα και πληροφορίες, τις οποίες ο κάθε πολίτης δεν τις έχει. Όπως και το βάθος των προβλημάτων του ΑΠΘ, για παράδειγμα, δεν μπορεί να το ξέρει ο δήμος ή το μετρό ή η Περιφέρεια.

Και αντίθετα, το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να έχει γνώσεις σε επιμέρους θέματα άλλων οργανισμών. Επομένως, το να βγαίνουμε και να κάνουμε δηλώσεις για τις δηλώσεις, χωρίς να γνωρίζουμε, αφενός δεν είμαστε πολιτικός οργανισμός, αφετέρου δεν θέλουμε να αβαντάρουμε τη μία ή την άλλη πλευρά. Στεκόμαστε πάντα σταθερά προσηλωμένοι, στην άποψη ότι λέμε την άποψή μας από την επιστημονική μεριά. Όλα τα υπόλοιπα δεν μας αγγίζουν».

Πόση είναι η χρηματοδότηση και πόσα τα λειτουργικά έξοδα του Αριστοτελείου; Αναρωτιέμαι αν απομένουν κεφάλαια στην Πρυτανεία για να παράγει δράσεις, πέραν από το να πληρώνει υποχρεώσεις.

«Το Αριστοτέλειο είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο. Άρα λοιπόν τα ανελαστικά μας έξοδα είναι πάρα πολλά, δηλαδή πάνω από 15.000.000 ευρώ το χρόνο. Ο τακτικός προϋπολογισμός είναι γύρω στα 12.000.000 ευρώ, με 12.500.000 ευρώ. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν κάποιες έκτακτες επιχορηγήσεις, όπως που το υπουργείο μάς έδωσε μια επιχορήγηση ύψους 2.700.000 ευρώ στις αρχές Οκτωβρίου, η οποία, όμως, έφυγε κατευθείαν για να πληρωθούν κοινωφελείς οργανισμοί, στους οποίους το Αριστοτέλειο χρωστάει. Ένα άλλο μεγάλο ποσό που, επίσης, μας δίνει το κράτος, πηγαίνει στις εργολαβίες φύλαξης και καθαριότητας.

Από εκεί και πέρα, το επιστημονικό αποτύπωμα του Αριστοτελείου είναι τόσο δυνατό, το οποίο απορρέει από την επιστημονική δραστηριότητα των μελών, δηλαδή τα ερευνητικά προγράμματα που σημαίνουν χρήματα, άρα κατακράτηση, σύμφωνα με τον νόμο, κάποιου ποσού που έρχεται στο Αριστοτέλειο.

Πιστεύω, όμως, ότι πρέπει να μπούμε σε μια άλλη λογική ως πανεπιστήμια. Η κρατικοδίαιτη λογική των πανεπιστημίων "φέρε για να λειτουργήσω" ενδεχομένως δεν δουλεύει τόσο καλά, όπως παλιά. Χωρίς να σημαίνει ότι πρέπει να αποποιηθεί το κράτος. Απλώς, ας δεχθούμε, να μου καλύπτει πλήρως όλα τα ανελαστικά μου έξοδα κι από εκεί πέρα να μου δώσει νομοθετικά εργαλεία - το υπουργείο σήμερα, θέλω να το τονίσω, είναι προς αυτή την κατεύθυνση και χαιρόμαστε για αυτό - για να αναπτύξουμε δράσεις εντός πανεπιστημίου, όπου θα αξιοποιήσουμε περισσότερο πόρους, περισσότερο τις δραστηριότητες έτσι ώστε να έχουμε την οικονομική ευμάρεια. Το αντιλαμβάνομαι ότι εκ του μη έχοντος, ουκ αν λάβεις. Ας πάρω τα βασικά μου ανελαστικά έξοδα και, με νομοθετικές παρεμβάσεις, ας μας δώσουν τη δυνατότητα να αναπτύξουμε τις δράσεις και τις δυνατότητες που έχει το κάθε πανεπιστήμιο για να έχει και μια οικονομική αυτοδυναμία.

Μπορούμε.

Στο σημείο αυτό θέλω να πω ότι με τις τελευταίες νομοθετικές παρεμβάσεις, ιδιαίτερα με το νομοσχέδιο που ψηφίζεται τώρα σε σχέση με τους ΕΛΚΕ (σ.σ. Ειδικός Λογαριασμός Κονδυλίων Έρευνας) που απελευθερώνει τους ερευνητές από δυσβάσταχτες διοικητικές διαδικασίες είναι ένα βήμα. Περιμένουμε κι άλλα τα οποία τα συζητάμε».

Από τα λεγόμενά σας καταλαβαίνω ότι τάσσεστε υπέρ της σύμπραξης πανεπιστημίου με ιδιώτες;

«Όχι να έρθει ο ιδιώτης και να μας επιβάλει τι να κάνουμε, αλλά να αναπτυχθεί περισσότερο η χρηματοδότηση μέσω ερευνητικών προγραμμάτων, βεβαίως».

Ας πάμε σε ένα άλλο θέμα που αφορά τις φοιτητικές πολιτικές παρατάξεις που δραστηριοποιούνται στο Αριστοτέλειο. Θεωρείτε ότι κάποιοι έχουν δημιουργήσει ζητήματα με την παρουσία τους και τις δράσεις τους;

«Κοιτάξτε, το φοιτητικό κίνημα είναι εντελώς διαφορετικό από τη δεκαετία του ’70, του ’80, του ’90 και σήμερα. Άλλα τα αιτήματα εκείνων των εποχών και άλλα τα αιτήματα ή τα προβλήματα των φοιτητών σήμερα. Δεν θα ήθελα να κριτικάρω τις δράσεις των φοιτητικών συλλόγων, απλώς, θα ήθελα να επισημάνω, ότι, καλό θα είναι, να έχουμε στο μυαλό μας, ότι πάνω από όλα η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται και το πανεπιστήμιο δεν τίθεται ποτέ υπό ομηρία από οποιαδήποτε ομάδα η οποία είναι μειοψηφική και η οποία προσπαθεί να επιβάλλει τις απόψεις της. Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές, άσχετα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε. Όταν εκφέρονται όμως με έναν λόγο δημοκρατικό, με έναν λόγο που εμπεριέχει και τον αντίλογο και, στο τέλος, πλειοψηφικά, να δούμε πού θα κινηθούμε. Οχλοβοές και άναρχες διαδικασίες δεν είναι ανεκτές, δεν είναι αποδεκτές και δεν τις αποδέχομαι».

Ως ΑΠΘ έχετε αναλάβει πρωτοβουλίες για την αντιστροφή του brain drain;

«Αυτό ήδη γίνεται μέσα από τα ερευνητικά προγράμματα. Αν δείτε πόσοι νέοι επιστήμονες συμμετέχουν. Επίσης από τις φοιτητικές ομάδες που παίρνουν μέρος σε παγκόσμιες διοργανώσεις και επιστημονικά φόρα και κερδίζουν βραβεία, όλα αυτά είναι στοιχεία που κάνουν τα νέα παιδιά να σκέφτονται ότι πλέον το κλίμα έχει αλλάζει και άρα μπορούμε να αναπτύξουμε τις δράσεις μας και στην Ελλάδα.

Διότι, όπως λέω, και στους φοιτητές μου, η ουσία δεν είναι να πάω να μείνω στην Αγγλία και να λέω ότι εργάζομαι εκεί και να ζω μέσα σε ένα δωμάτιο 4 επί 4, αλλά να λέω, ότι εργάζομαι στην Αγγλία και να παίρνω, για παράδειγμα, 100 ευρώ. Ας μείνω στην Ελλάδα ας πάρω 80 στην Ελλάδα, αλλά ας έχω μια ποιότητα ζωής. Πάνω από όλα πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία σε όλες τις εκφάνσεις του ανθρώπου, προσωπική, κοινωνική, οικογενειακή, επιστημονική, ερευνητική».

Μετά από περίπου πέντε μήνες στο «τιμόνι» του ΑΠΘ, ποιο είναι το πρόβλημα που σας δυσκολεύει και δεν έχετε βρει λύση;

«Προβλήματα υπάρχουν, λύσεις δρομολογούνται, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είναι κάτι το οποίο είναι ανυπέρβλητο ή τουλάχιστον δεν υπάρχει πλάνο λύσης. Εκείνο που μέχρι τώρα θεωρώ, ότι ήταν και είναι ιδιαίτερα σημαντικό, είναι η αλλαγή της καθημερινότητας όλων των μελών της Πανεπιστημιακής Κοινότητας μέσα στο κάμπους.

Και εννοώ, αν όχι εξάλειψη, τη σχετική εξαφάνιση των παραβατικών στοιχείων μέσα από το κάμπους, τον εξορθολογισμό των χώρων παρκαρίσματος των συναδέλφων, έτσι ώστε να μην υπάρχει το άγχος και, από εκεί και πέρα, έχει ξεκινήσει η δρομολόγηση των διαδικασιών της ψηφιακής μεταστροφής του Πανεπιστημίου, έτσι ώστε όλες οι διοικητικές υπηρεσίες, εντός των επομένων δύο ετών, να είναι όλο το έργο αυτό ψηφιοποιημένο, έτσι ώστε να μιλάμε στο πανεπιστήμιο για την ψηφιακή διακυβέρνηση».

Ποια είναι η εξωστρέφεια του ΑΠΘ; Ποιες και πόσες συνεργασίες έχει με πανεπιστήμια του εξωτερικού

«Οι συμφωνίες που έχει συνάψει το Αριστοτέλειο με πανεπιστήμια του εξωτερικού είναι πάνω από 250. Δεν λέω ότι όλες αυτές είναι ενεργές, πολλές από αυτές, όμως, είναι σημαντικότατες. Όπως με έχουν ενημερώσει, περίπου 170 είναι ενεργές.

Εκτός όλων αυτών, ιδιαίτερα σημαντική είναι και η συμμετοχή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στην κοινοπραξία EPICUR (European Partnership for an Innovative Campus Unifying Regions Alliance), που είναι ένα κονσόρτσιουμ πανεπιστημίων του ευρωπαϊκού χάρτη. Ξεκίνησε πέρσι και, πριν λίγο καιρό, ο αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας συμμετείχε στην υπογραφή των πρώτων δράσεων. Είναι μια σημαντική διεργασία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατάλαβε, ότι μπορούμε να πάμε σε συνενώσεις πανεπιστημίων με συγκεκριμένες στοχεύσεις ή κάθε συνένωση, έτσι ώστε να αναπτυχθεί η κουλτούρα μεταξύ των πανεπιστημίων και των λαών, όχι μόνο επιστημονικά αλλά και πολιτισμικά.

Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι συνεργασίες που έχουμε με πανεπιστήμια της Αμερικής, τις οποίες είχαμε και θα ενισχύσουμε περαιτέρω.

Τελευταία δε, υπάρχει και μια έκρηξη συμφωνιών και συνεργασιών με πανεπιστήμια της Ρωσίας, ιδιαίτερα στον οικονομικό τομέα.

Με την Κίνα επίσης, ήμασταν το πρώτο πανεπιστήμιο που συνεργαστήκαμε με πανεπιστήμιο της Σανγκάης και δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Κομφούκιος στη Θεσσαλονίκη. Η εξωστρέφεια μας είναι τόσο σημαντική και τόσο πολυσχιδής που πραγματικά καλύπτει όλο το φάσμα των επιστημονικών αντικειμένων».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ο Όλυμπος εγκλωβισμένος στην ελληνική γραφειοκρατία: Παραλίγο να διαγραφεί από την UNESCO

Τα ξεχασμένα βυζαντινά λουτρά του Λαγκαδά

Tags:
φοιτητές, εγκληματικότητα, πρύτανης, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ΑΠΘ, πανεπιστημιακό άσυλο
ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ SPUTNIKΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΜΕΣΩ FACEBOOK